စစ်ပွဲ စတင်ခြင်း
Vol. 9 Ch. 121
ကျင်းမိသားစု၏ ခြံတံခါးဝတွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့သည် ကျင်းမိသားစုဝင်များနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲနေကြဆဲပင်။
မြေကြီးနတ်ဆိုးဓားဖွဲ့စည်းမှုသည် ကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးကဲ့သို့ပင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး ဓားစွမ်းအင်များမှာ အတွင်းအပြင် နှစ်ခုစလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသောကြောင့် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းဆီးထားသည်။
အပြည့်အဝ စွမ်းအင်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည့်အခါ မြေကြီးနတ်ဆိုးဓားဖွဲ့စည်းမှုက တကယ်ကို သေစေတတ်သည့် လက်နက်တစ်ခုပင်။ ၎င်းထက် နိမ့်သည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အစွမ်းထက်ပြီး ဖမ်းမိပြီးသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းမရှိတော့သည့်အခါ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းက အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသည်။
ဓားဖွဲ့စည်းမှု၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖွဲ့စည်းမှုထဲ မပါဝင်သေးသည့် ကျင်းမိသားစုဝင်များမှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲကြဘဲ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ဓားစွမ်းအင်နှင့် ဓားသွားစွမ်းအင်များကို အရူးအမူး ထုတ်လွှတ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော အဆောင်များနှင့် မှော်ပညာများကိုလည်း အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ရင်း လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ကို ဗုံးကြဲသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
လင်းထျန်းမင်က ဓားဖွဲ့စည်းမှုကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းထားပြီး ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေစေကာ မည်မျှများသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည် မသိပေ။
မြေကြီးနတ်ဆိုးဓားဖွဲ့စည်းမှု ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဧရိယာက တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ မကြာမီမှာပင် ကိုက်ကိုးဆယ်တန်သည့် နေရာလွတ်တောင် မကျန်တော့ဘဲ ကျင်းမိသားစုဝင်များ၏ နေထိုင်ရာနေရာကို ဆက်လက် ဖိညှစ်နေခဲ့သည်။
ဓားဖွဲ့စည်းမှု ကျုံ့ဝင်နေသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာတော့ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ တစ်ခါတစ်ရံ ကြားရသည်။
"အား ကယ်ပါဦး..."
ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် အသက်ရှင်နေသေးသည့် ကျင်းမိသားစုဝင်များအားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် မကယ်နိုင်ကြတော့ဘဲ သူများကို ကယ်ဆယ်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
သူတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သေဆုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသည့် ကျင်းမိသားစုဝင်များမှာ မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ပိုမိုသေးငယ်လာသည့် နေထိုင်ရာနေရာကို ကြည့်ရင်း တစ်ဦးစီတိုင်း၌ လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေ၏။
ရန်သူကို သနားခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိဆွေမျိုးများကို ထိခိုက်စေခြင်းပင်။
ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်းသိထားသည့် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်ဖြာနေပြီး အနည်းငယ်မျှသော သနားညှာတာမှုပင် မရှိဘဲ ဓားဖွဲ့စည်းမှုကို အဆက်မပြတ် ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ရန်သူများ၏ အသက်များကို ဆက်လက်ခြွေနေခဲ့သည်။
ခဏတာအတွင်း၌ ဓားဖွဲ့စည်းမှုထဲမှာ ငရဲဘုံက လူ့ပြည်ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။
မကြာမီမှာပင် ဓားဖွဲ့စည်းမှုထဲမှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ဘဲ လင်းထျန်းမင်က ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်လိုက်သောအခါ အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
လေထဲတွင် သွေးနှင့်အသားညှီနံ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။
အသက်ရှင်နေသေးသည့် ကျင်းမိသားစုဝင် ရာနှင့်ချီနီးပါးသည် သွေးထွက်သံယို ရှုပ်ထွေးနေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အတော်များများက ထိုနေရာမှာပင် အန်ချလိုက်ကြသည်။
ကျင်းမိသားစု အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတချို့က လင်းထျန်းမင်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သေမင်း၏ နတ်ဘုရားကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရုတ်တရက် အရောင်ပျက်သွားသည်။
လင်းထျန်းမင်က ဤကြောက်ရွံ့သည့် အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်သူများကို ရှင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံလှုပ်ရှားလိုက်သည်။
အခြေအနေက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီကို သိသွားသောအခါ ကျင်းမိသားစုဝင်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြေးလွှားပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။
ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ရာပေါင်းများစွာနှင့် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်မှာ ရုတ်တရက် အလုပ်ရှုပ်သွားပြီး လူတိုင်းကို မဖမ်းနိုင်တော့ပေ။ အများစုက ကိုက်ရာနှင့်ချီ ဝေးသည့်နေရာအထိ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ၏ ဖိစီးမှုကြီးက ဆင်းသက်လာပြီး ကျင်းမိသားစုဝင် အတော်များများကို ခြေလှမ်းရပ်တန့်စေခဲ့သလို တချို့ဆို ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျပြီး သွေးများ ဆက်တိုက်အန်နေကြသည်။
"ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ပြန်လာပြီ"
လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရမှုဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသည့် ရန်သူများကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်။
လင်းရှီလု ရောက်လာပြီး သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင် ဓားစွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သောကြောင့် ကျင်းမိသားစုဝင်များ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားနိုင်ခဲ့သည်။
အချိန်မီ ရှောင်တိမ်း၍မရသည့် ကျင်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ဓားစွမ်းအင်နှင့် အနည်းငယ်ထိမိရုံဖြင့် သွေးများအန်ထွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။
လင်းရှီလု ရောက်လာသည်နှင့်အတူ လင်းရှင်းရုန်လည်း ပါလာသည်။
သူတို့လေးဦးသည် ကျန်ရှိနေသည့် ကျင်းမိသားစုဝင် ရာနှင့်ချီနီးပါးကို အရပ်လေးမျက်နှာမှနေ၍ ထောင့်ဖြတ်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူတို့၏ ထွက်ပြေးလမ်းကို လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ လေထဲ၌ ပြည့်နှက်သွား၏။
ခဏအကြာတွင် နောက်ဆုံးလူ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျင်းမိသားစုပိုင် နယ်မြေက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်ရောက်သောအခါ ရွှေချိုတောင်ရှိ ကျင်းမိသားစု၏ အဓိကတံခါးဝ တော်တော်များများ ပြိုကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံများစွာတွင် အပေါက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
ရွှေချိုတောင် ထိပ်ဖျား၌မူ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး မြေပြင်သည် သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သတ်ဖြတ်မှု မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
ဤကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ကျင်းမိသားစုဝင် တစ်ဦးမှ အသက်မရှင်တော့ပေ။
လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့၏ အခြေအနေမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားနေသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီး အသက်ရှူနှုန်းများကလည်း မမှန်တော့ပေ။ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားသက်သက်နှင့်သာ မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ နှစ်ဦးသား ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဤနေရာမှာပင် ထိုင်ကာ တရားထိုင်ရင်း အားပြန်ဖြည့်ကြသည်။
ကျင်းမိသားစုတစ်စုလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက လင်းမိသားစုအတွက် တကယ်ကို ကြီးမားသည့် အောင်ပွဲပင်။
လင်းရှီလုနှင့် လင်းရှင်းရုန်တို့ကမူ အခြေအနေ ပိုကောင်းသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းခြင်းမှလွဲ၍ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။
"ရှင်းရုံ ဒီနေရာကို မြန်မြန်ရှင်းလင်းပြီး စစ်ပွဲကနေ ရတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းကြရအောင်။ လင်းထျန်းမင်နဲ့ လင်းရှင်းကျီ နည်းနည်း ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ ကျင်းမိသားစုရဲ့ ရတနာတွေကို သွားစုဆောင်းကြတာပေါ့"
လင်းရှင်းရုန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် စတင်ကြသည်။ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ကိုမူ ဒဏ်ရာကုသပြီး အားပြန်ဖြည့်ရန် ချန်ထားခဲ့သည်။
တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာပင် ပြတ်တောက်နေသည့် ခြေလက်များ၊ မှတ်မိနိုင်စရာမရှိသည့် အလောင်းများအားလုံးကို မီးရှို့ပြီး ရှင်းလင်းလိုက်ကြသည်။
ပျက်စီးနေသည့် ကျင်းမိသားစု ခြံတံခါးဝများက အများကြီး ပိုကောင်းလာသည်။ အဆောက်အအုံများကို လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးများ ငြိမ်းသွားပြီ။ ကျိုးပဲ့နေသည့် နံရံများ၏ ခြေရာလက်ရာများမှလွဲ၍ ယခင်တိုက်ပွဲ၏ လက္ခဏာ တစ်စွန်းတစ်စပင် မရှိတော့ပေ။
...
ဝါးစိမ်းတောင်၊ လင်းမိသားစုပိုင်နယ်မြေ။
ကျင်းမိသားစုဝင်များ ထိုနေရာ၌ စုဝေးခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျင်းကျီယင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကော့ညွတ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ဝါးစိမ်းတောင် အတွင်းပိုင်းကို တောက်ပစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲ၌ လင်းမိသားစု၏ အကာအကွယ်မျိုးနွယ်ဖွဲ့စည်းမှုကို အောင်နိုင်ပြီး ရတနာများ အများအပြား ရရှိမည့်အကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းပင်။
သူ သဘောမပေါက်သည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင်းမိသားစုပိုင်နယ်မြေက အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤနေရာကို ရောက်ရှိလာသူများနှင့် ဈေး၌ ရှိသူများမှလွဲ၍ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးမှ မရှိတော့ခြင်းပင်။
လင်းမိသားစု၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ လေးဦးအထိ ပုန်းကွယ်နေသည်ကိုလည်း သူ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ လင်းထျန်းမင်၌ ထူးခြားသည့် ရတနာဖြစ်သော ပဉ္စရောင်စုံမျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကိုလည်း သူ ကြိုတင်မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ လင်းထျန်းမင်သည် သိပ်အားမထုတ်ရဘဲ သူ အလွန်ယုံကြည်ခဲ့သည့် ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ကျင်းမိသားစုဝင် အများစုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကိုလည်း သူ မမျှော်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ နေ့ခင်းအိပ်မက်ပြီးသည့်နောက် ကျင်းကျီယင်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းမရှိဘဲ ဣန္ဒြေမပျက် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
လင်းမိသားစုသည် ရွှေရည်နတ်ဆေး ကျွမ်းကျင်သူများကို မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် မသေးသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်ကို သူ နက်နက်နဲနဲ နားလည်ထားသည်။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ကြာ ကျဆင်းခဲ့ပြီး အရင်လို ဂုဏ်သတင်း မရခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထား၍ မရပေ။
လက်တွေ့ဆန်ဆန် ပြန်ဖြစ်လာသောအခါ ကျင်းကျီယင်းက သူ၏ရှေ့မှ ကျွမ်းကျန့်ရှင်းဆီသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။
"တာအိုဆရာကျွမ်း ဘယ်လိုလဲ ဘာထူးလဲ"
ကျွမ်းကျန့်ရှင်းက လေးနက်သည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလင်းမိသားစုရဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ ဒီနေရာရဲ့ မြေမျက်နှာပြင်နဲ့ လုံးဝပေါင်းစပ်ထားပြီး နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အားဖြည့်ထားတာကြောင့် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကြီးမားတယ်။ ဒီဖွဲ့စည်းမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။ တတိယအဆင့် ပုံစံဖော် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ လက်ရာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"