အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးခြင်း

ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်ခြေရင်းတွင် လူတိုင်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကျင်းမိသားစု၏ ကာကွယ်ရေးရတနာဖြစ်သော ချင်ဂျောင်ဒိုင်းကာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသော်လည်း ကျင်းကျီယင်း သည် ရွှေရောင်အူတိုင်အဆောင် မှ ပုံသွင်းထားသော ရွှေအလင်းဓားကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

လောက၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများကို မစိမ်းသော ကျွမ်းကျင့်ရှင်းပင်လျှင် ရွှေရောင်အူတိုင်အဆောင်၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့၏ ဣန္ဒြေပျက်သွားခဲ့သည်။

အချိန်ကုန်လွန်သွားသော်လည်း မည်မျှကြာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်မီ လင်းရှီကုန်း သည် ရှေ့သို့ ခုန်တက်ကာ လင်းရှီဟွာ ဘေးသို့ အလျင်အမြန်သွား၍ ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးတစ်လုံးကို အလျင်အမြန် တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

လင်းရှီကုန်း၏ လုပ်ဆောင်မှုများက ကျင်းမိသားစုဝင်များကို သူတို့၏ မှင်တက်နေရာမှ နိုးထစေခဲ့သည်။ သတို့သည် ကျင်းကျစ်ဖင် ပတ်လည်တွင် စုဝေးခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေကာ လင်းမိသားစုဝင်များကို သတိဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော လူတိုင်းကို ကြည့်နေသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို အာရုံမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း ခုန်တက်လိုက်သည်။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်း ထွက်ပြေးခြင်းက အားနည်းနေပြီဖြစ်သော ကျင်းမိသားစုဝင်များကို ထပ်မံ ထိခိုက်စေခဲ့သော်လည်း သူတို့ ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကျင်းကျီယင်း သေဆုံးသွားခြင်းဖြင့် ကျင်းမိသားစုသည် သူတို့၏ အသာစီးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၅ တွင်ရှိသော ကျင်းကျစ်ဖင် တစ်ဦးတည်းကိုသာ အားကိုး၍ အောင်ပွဲခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက ဤအချက်ကို လုံးဝ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ လင်းရှီကုန်း လွတ်မြောက်သွားပြီး စွန်းတိန့်ရှန်နှင့် ပူးပေါင်းပါက ဝိုင်းရံခံရပါက အထိအခိုက်မရှိ ဆုတ်ခွာရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ကျယ်ပြောလှသော လောကကြီးတွင် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး ခိုလှုံစရာ နေရာ ရှာမတွေ့နိုင်စရာ မရှိချေ။

ကျင်းမိသားစုမှာမူ အဆင်ပြေစေရန် ဖွဲ့စည်းထားသော မဟာမိတ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းရှီကုန်းနှင့် စွန်းတိန့်ရှန်တို့က သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူ အဝေးသို့ မရောက်မီပင် သူတို့ ကြားဖြတ်ခဲ့ကြပြီး လင်းရှီကုန်းက သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

စွန်းတိန့်ရှန်လည်း မကြာမီ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျွမ်းကျန့်ရှင်းကို ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မှနေ၍ ပိတ်ဆို့လိုက်ရာ သူ ထောင်ချောက်မိသွားတော့သည်။

ကျွမ်းကျန့်ရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာလင်း၊ တာအိုဆရာစွန်း ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ကျင်းကျီယင်းက လှည့်ဖြားလို့ ကျွန်တော် လုပ်မိတာပါ။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းကြရအောင်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျင်းမိသားစုရဲ့ ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျင်းမိသားစုရဲ့ ရတနာတွေကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ခွဲယူကြပါ။ ကျွန်တော် တစ်ပြားမှ မယူပါဘူး။ ဒါကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုလဲ"

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျွမ်းကျန့်ရှင်းသည် ကျင်းမိသားစုကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး လင်းမိသားစုအား ကျင်းမိသားစု၏ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန် ကူညီမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပဋိပက္ခကို ကျင်းမိသားစု၏ ရတနာများဖြင့် ဖြေရှင်းရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျွမ်းကျန့်ရှင်း၏ စကားများက လင်းရှီကုန်းနှင့် စွန်းတိန့်ရှန်တို့၏ ရန်ငြိုးကို လျှော့ချနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လော့ယွမ်တောင်တန်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတွင် ကျင်းမိသားစုနှင့် ကျွမ်းကျန့်ရှင်းတို့၏ ပြင်းထန်သော ပြစ်မှုများကြောင့် ဝူမိသားစုက တိတ်ဆိတ်စွာ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး စွန်မိသားစုပိုင်နယ်မြေလည်း ကျူးကျော်ခံခဲ့ရသည်။ ရာနှင့်ချီသော မျိုးနွယ်စုဝင်များ သေဆုံးခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ရာပေါင်းများစွာအတွင်း မကြုံဖူးသည့် ဝမ်းနည်းစရာ ကိစ္စပင်။

ဤမျှ နက်ရှိုင်းသည့် အမုန်းတရားနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ကျွမ်းကျန့်ရှင်း ကမ်းလှမ်းသည့် စည်းကမ်းချက်များ မည်မျှပင် ရက်ရောပါစေ၊ ကျေအေးနိုင်စရာ မရှိပေ။

ကျွမ်းကျန့်ရှင်း စကားဆုံးသည်နှင့် စွန်းတိန့်ရှန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဒေါသတကြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်ာာ

"မင်း စကားတွေ လုံလောက်ပြီ! ငါတို့ စွန်မိသားစုနဲ့ မင်းတို့ဟာ ကောင်းကင်တစ်ခုအောက်မှာ အတူမရှိနိုင်ဘူး။ မင်းက ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ရာကျော်ကို သတ်ခဲ့တယ်။ ငါ မင်းရဲ့ခေါင်းကို ယူပြီး ငါတို့ စွန်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို နှစ်သိမ့်ရမယ်..."

စွန်းတိန့်ရှန်၏ စကားများကြောင့် ကျွမ်းကျန့်ရှင်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူက ရိုင်းစိုင်းစွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"ငါမရှိရင် ကျင်းမိသားစုရဲ့ ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး။ မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါက အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထား။ လိုအပ်ရင် ငါတို့အားလုံး အတူတူ သွားလို့ရတယ်။ ငါ သေသွားရင်တောင် မင်းတို့ထဲက တချို့ကိုတော့ ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်"

ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် လင်းရှီကုန်းက ဘာမှ မပြောပေ။ လင်းရှီဂျီနှင့် လင်းရှီရှင်းတို့၏ နွေးထွေးနေသေးသည့် ခန္ဓာကိုယ်များအပြင် တိုက်ပွဲ၌ သေဆုံးခဲ့သည့် မျိုးနွယ်စုဝင် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ပြန်တွေးမိသောအခါ သူသည် ပြင်းထန်သည့် ဒေါသကို ခံစားရသည်။

ကျွမ်းကျန့်ရှင်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုများအပေါ် လင်းရှီကုန်း၏ နှလုံးသားမှာ မတုန်မလှုပ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ ဤရန်သူကို အမြစ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည့် မျိုးနွယ်စုဝင်များအား ပူဇော်ရန်ပင်။

လင်းရှီကုန်းက စွန်းတိန့်ရှန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရွှေလေဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အကြိမ်များစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ စွန်းတိန့်ရှန်လည်း ချီယန်ကွန် စုတ်တံကို ကိုင်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဆွဲလိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျွမ်းကျန့်ရှင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားတော့သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၈ တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏မျိုးနွယ်စု၏ မြင့်မြတ်သောရတနာများကို ကိုင်စွဲလျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကျွမ်းကျင့်ရှင်း၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားသော်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုလုံး နီးကပ်လာသောအခါ ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် သူယခင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ဒိုင်းကာငယ်လေးတစ်ခုကို သူ့ရှေ့တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အစိမ်းရောင်အလံတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဥပဒေအမိန့်ကို ရိုက်ခတ်ကာ နဂါးသားရဲဝိညာဉ်အများအပြားကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး လင်းရှီကုန်း နှင့် စွန်းတိန့်ရှန် တို့ထံသို့ တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

လေဟာနယ်၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲသံနှင့် ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော ကျယ်လောင်သောအသံများကြောင့် တစ်ဖန် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်း ပါဝင်သော ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲသည် တိုက်ပွဲ၏ မီးစာကို စတင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်ခြေရင်းရှိ လင်းမိသားစုဝင်များ သည် ကျင်းမိသားစုဝင်များကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားလှိုင်းလုံးကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျင်းကျီယင်း သေဆုံးသွားခြင်းနှင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဆုံးရှုံးသွားခြင်းတို့ကြောင့် ကျင်းမိသားစုဝင်များ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်။ ကျင်းကျစ်ဖင် နှင့် ကျင်းချောင်ကျုံးတို့သည် များပြားလှသော လင်းမိသားစု၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် စွန်တိန်ဖုန်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကြီးအကျယ် အားနည်းချက် ရှိနေခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ လင်းမိသားစု၏ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ကြမ်းတမ်းသောစစ်သည်များပမာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ ကျင်းမိသားစုကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တစ်ဖန် ဝါးစိမ်းတောင်သည် ဆူပွက်နေခဲ့ပြီး မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်ကာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

အချိန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှီကုန်း ပါဝင်သော ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲက ၁၅ မိနစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လင်းရှီကုန်းနှင့် စွန်းတိန့်ရှန်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လှိုင်းလုံးများပြီးနောက် လှိုင်းလုံးများ ဆက်တိုက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရပြီး သူ့တွင်ရှိသော ကာကွယ်ရေးရတနာကိုသာ အားကိုး၍ ခုခံနေရသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ဒိုင်းကာငယ်လေးသည် အပေါက်များစွာဖြင့် ပြည့်နေပြီး အစုတ်အပိုင်းအစများသာ ကျန်တော့သည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

နောင်တရရန်ပင် အချိန်မရှိဘဲ ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် အသက်ရှူပင် မငြိမ်သေးမီ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

သူ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အခြားသော မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

ကျွမ်းကျင့်ရှင်းသည် ဆယ်လှမ်းကျော် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး သွေးများစွာ အန်ထွက်လာပြီးမှသာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူ၏ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေသော ကာကွယ်ရေးရတနာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲဆက်လက်ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ဒဏ်ရာရရုံသာမက ကာကွယ်ရေးရတနာနှစ်ခုကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုအချို့ ကျရောက်လာပါက သူသည် မည်သည့်ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားမျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက သေခြင်းကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရတော့မည်ပင်။