← Chapters

အခန်း (၁၄၆)

Vol. 11 Ch. 146

အခန်း (၁၄၆)

Vol. 11 Ch. 146

ဒေမီယန်က မစ်ရှင်ကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါ လက်တစ်ဖက်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။ အခြားတစ်ဦးကလည်း ဤမစ်ရှင်ကို လိုချင်နေခြင်းပင်။

လက်ပိုင်ရှင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီလိုမျိုး ပြန်ဆုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ"

စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ သူတို့ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ သိပ်အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

အဓိကတိုးချဲ့ခြင်းနယ်ပယ်အတွက် ရည်ရွယ်သည့် မစ်ရှင်များမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူအများစုမှာ အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လုံချန်နှင့်ဒေမီယန် နှစ်ဦးလုံးမှာ အဓိကတိုးချဲ့ခြင်းနယ်ပယ် မရောက်သေးသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဓိကဖွဲ့စည်မှုနယ်ပယ်ရှိကျင့်ကြံသူများအတွက် ရည်ရွယ်သည့် မစ်ရှင်များက သူတို့ကို ထိုမျှ ဖိအားမပေးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

လုံချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကံကြမ္မာက ငါတို့ကို ဆက်ပြီး တွန်းပို့နေပုံရတယ်"

ဒေမီယန်က ဤအရာကိုကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ရုံသာ။ သူသည် ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ တကယ်ရှိကြောင်းကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သေးပေ။

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ဒေမီယန်က မစ်ရှင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မေးလိုက်သည်။

"အင်း ငါတို့ရဲ့ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မှုက သရေကျသွားတာဆိုတော့ အဲဒါအတွက် ထပ်တိုက်နေလည်း အကျိုးမရှိဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်ဆိုတော့ အတူတူလုပ်ကြမလား"

တကယ်တော့ ဒေမီယန်ကလည်း ဤစိတ်ကူးကိုသာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူက လုံချန်ကို စနောက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း အတူတူပင် ရှိမရှိ သိလိုရုံသာ။ လုံချန်က ဤမျှ တိုက်ရိုက်ပြောလိမ့်မည်ဟုတော့ သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီလေ။ ငါက စိတ်လှုပ်ရှားစရာတစ်ခုခုကို လိုချင်နေတာဆိုတော့ ဒါက ပျော်စရာဖြစ်မှာပါ"

ဒေမီယန်က နံရံမှနေ၍ စာရွက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး စာရင်းသွင်းသည့် စားပွဲဆီသို့ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးနှင့် တွေ့ရန် ထွက်သွားကြသည်။

မစ်ရှင်ခန်းမမှ သက်ကြီးရွယ်အိုက သူတို့နှစ်ဦး ယူရန် စီစဉ်ထားသည့် မစ်ရှင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို လူမိုက်အုပ်စုတစ်စုကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမစ်ရှင်က မင်းတို့ရဲ့ အသေးအမွှားအဆင့်တွေထက် အများကြီးမြင့်တယ်ဆိုတာ သိလား။ သွားရင် မင်းတို့ သေတာပဲ အဖတ်တင်လိမ့်မယ်"

"အရေးမကြီးဘူး"

လုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမစ်ရှင်ကို အန္တရာယ်တွေကို ကောင်းကောင်းသိသိကြီးနဲ့ ငါတို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ အခု သတိပေးစကားက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

ဒေမီယန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မစ်ရှင်ခန်းမမှ သက်ကြီးရွယ်အိုက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

သက်ပြင်းချရင်း သက်ကြီးရွယ်အိုက တံဆိပ်တုံးတစ်ခုထုတ်ပြီး စာရွက်ပေါ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘူး။ ဒီမစ်ရှင်ကို မင်းတို့နှစ်ယောက်ယူထားပြီ၊ နောက် ၆ လအထိ ဒီအတိုင်းပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ပြန်မလာရင်တော့ သေပြီလို့ ကြေညာလိမ့်မယ်"

ဒေမီယန်နှင့် လုံချန်တို့က သက်ကြီးရွယ်အိုကို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့လိုအပ်မည့် ကျန်ရှိသည့် အချက်အလက်များအား သူတို့၏ တပည့်တိုကင်များဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ပေးလိုက်သည်။

"ဪ ဒါနဲ့ သတိရလို့။ မင်း ဆရာရှာတွေ့ခဲ့လား"

ဒေမီယန်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ဆရာတစ်ယောက် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ သူ့နာမည်က Elder Xiao Xun ပါ၊ သူက ဓားပညာမှာ ထူးချွန်တဲ့ပါရမီရှင်ပါ။ သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ အများကြီး သင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။"

ဒေမီယန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကတည်းက လုံချန်ရဲ့ ဓားအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုကို သူသိနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့အတွက်ကတော့ ဓားက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို အောင်မြင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တယ်။

သူ ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရွေးချယ်ခဲ့ဘူး။ dungeon မှာ ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့ လက်နက်က လှံဆိုရင် အဲဒါက သူ့လမ်းကြောင်း ဖြစ်သွားမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဓားကို သူ မမုန်းပါဘူး။ ဓားမှာ ထိရောက်တဲ့ အကွာအဝေးနဲ့ ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားလည်း ရှိတယ်။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဒါဟာ အမျှတဆုံး လက်နက်ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အသုံးအများဆုံး ဖြစ်နေတာပေါ့။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မနက်ဖြန် ဒီနေရာမှာပဲ ပြန်ဆုံကြမယ်။ အဲဒီနောက် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးဆီကို သွားကြမယ်။"

လုံချန်ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ဒေမီယန်နဲ့ ခွဲသွားတယ်။ သူက စကားသိပ်မပြောတတ်သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားပြီး ဒေမီယန်က အဲဒါကို လေးစားတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ကြိမ်တည်း တိုက်ခိုက်ပြီးတာနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အချင်းချင်း လေးစားမှု ပိုများတယ်လို့ ပြောလို့ရပြီး ဒါကြောင့်လည်း သူတို့ မစ်ရှင်ကို အတူတူ ယူခဲ့ကြတာပေါ့။

သူ့အဆောင်ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဒေမီယန်က မစ်ရှင်အသေးစိတ်ကို စစ်ဆေးဖို့ သူ့တပည့်တိုကင်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။

မစ်ရှင် အသေးစိတ်

ရှန်တျန်ပြည်နယ်ကို ဒုက္ခပေးနေသည့် လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဟူသော ဆိုးယုတ်သည့် အင်အားစုကို ချေမှုန်းပါ။

လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အနောက်ပိုင်းဒေသတွင် အလယ်အလတ်အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီလများအတွင်း သူတို့သည် ပိုမိုတက်ကြွလာခဲ့ပြီး ရှန်တျန်ပြည်နယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

သူတို့၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ devil arts (မာရ်နတ်ပညာရပ်) ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ သက်စွမ်း (life force) ကို စားသုံးခြင်းဖြင့် အစွမ်းရရှိသည်။ ဤပညာရပ်တွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေဖြင့် သုံးစွဲသူများကို သွေးဆာသော သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီး သက်စွမ်းကို မစားသုံးပါက သတိမမှီတော့သည့်အထိ ရူးသွပ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်စေနိုင်သည်။

ဤရူးသွပ်မှုသည် မကြာသေးမီက ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ဟု ယူဆရပြီး ဤဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် သက်စွမ်းရရှိရန်အတွက် အပြစ်မဲ့ အရပ်သားများကို ပိုမိုမကြာခဏ သတ်ဖြတ်နေသည်ဟု သံသယရှိရသည်။

ရှန်တျန်ပြည်နယ်ကို Shen မျိုးနွယ်စု က အုပ်ချုပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခွန်အားသည် လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ထပ်တူနီးပါး ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ ရွေ့လျားပါက ပဋိပက္ခအတွင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ဆုံးရှုံးရဖွယ် ရှိသည်။

Shen မျိုးနွယ်စုသည် ဆိုးယုတ်သောဂိုဏ်းကို စီးနင်းချေမှုန်းရန်အတွက် ဗဟိုတိုက်ကြီးမှ ဂိုဏ်းများ၏ အကူအညီကို ငှားရမ်းထားသည်။

ထို့နောက် လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ယေဘူယျ အင်အားဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ခွန်အားဆိုင်ရာ နောက်ထပ်အချက်အလက်များအပြင် အချိန်တန်သောအခါ လိုအပ်မည့် အချက်အလက်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

ဤအချက်များမှ ဒေမီယန်သည် အချက်တစ်ချက်ကို သေချာစွာ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးကို ခွန်အားဖြင့်သာ အုပ်ချုပ်နေခြင်းပင်။ လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် အပြစ်မဲ့သူများ၏ သက်စွမ်း ကို စားသုံးသည့်နှုန်း တိုးလာသည်ဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း ၎င်းသည် စတင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

ဆိုးယုတ်သောဂိုဏ်းသည် ဤဒေသနှင့် အခြားဒေသများရှိ သာမန်ပြည်သူများထံမှ သက်စွမ်း များကို အချိန်အတော်ကြာ လုယက်နေခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယေဘူယျအားဖြင့် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မလုပ်ခဲ့သောကြောင့် အဓိကအင်အားကြီးများက သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

လူတိုင်းသည် ကိုယ်ကျိုးရှာကြပြီး ထိုကိုယ်ကျိုးရှာမှုသည် တိမ်မျက်နှာပြင်တွင် ပိုမိုထင်ရှားသည်။ ယခုအခါ ဆိုးယုတ်သောအင်အား၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခံရသည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏လူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ဂုဏ်သိက္ခာ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မျက်နှာပျက်ပြီး အင်အားဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်ယူစိတ် ကောင်းကင်ထက် မြင့်မားတတ်သော cultivator များအတွက် အရေးအကြီးဆုံး အယူအဆ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် ပိုကောင်းမနေပေ။ ဤ ဖြောင့်မတ်သော အင်အားများသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်သာ ကောင်းမွန်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သူနားလည်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အလုပ် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ခွန်အားကို ဂရုစိုက်ပြီး သူ့နှင့်နီးစပ်သူများကို ဂရုစိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ရိုစ့်ကို သတိရမိသည်။ သူတို့ ခွဲခွာပြီးကတည်းက သူ လုံးဝငြိမ်ငြိမ်မနေခဲ့ပေ။ အမြဲတမ်း ရွေ့လျားနေခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူမှတ်မိသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရှောင်ရှားနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်းသည် အထီးကျန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိုစ့်နှင့်အိပ်ရာအတူမျှဝေခြင်းနှင့် နံနက်ခင်း နိုးထသောအခါ သူမကို မြင်တွေ့ခြင်းတို့သည် သူ့အတွက် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့ အမြဲပြောနေကျ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုများကလည်း သူ့အတွက် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Zara ရှိနေသော်လည်း (သူမနှင့် မကြာခဏ စကားပြော၊ စနောက်တတ်သော်လည်း) ၎င်းမှာ ကွဲပြားခြားနားသည်။ Zara သည် သူ့အတွက် ညီမငယ်တစ်ယောက်နှင့် ပိုနီးစပ်ပြီး ရိုစ့်နှင့်သူ၏နှောင်ကြိုးမှာ ပိုမိုထူးခြားသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူမကို တွန်းလှန်ခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ကို သူသိသော်လည်း ၎င်းမှာ နောင်တမရဟု မဆိုလိုပါ။ သူသည် အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ့ပြဿနာများမှ ထွက်ပြေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီလောက်ပါပဲ။

ခေါင်းခါရင်း ဒေမီယန်သည် ထိုစိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်မှ စတင်၍ သူသည် စွန့်စားခန်းအသစ်တစ်ခု စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုအရာအပေါ်သာ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

All Chapters