အခန်း (၁၄၉)

တိမ်မျက်နှာပြင်၏ လှိုင်းလုံးများသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ တက်လိုက်ကျလိုက်နှင့် ၎င်း၏မျက်နှာပြင်အောက်၌ ဖြစ်ပွားနေသော ရုန်းကန်တိုက်ပွဲများ မည်မျှပင်များပြားစေကာမူ မတုန်လှုပ်ဘဲ ရှိနေပုံရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းအတွင်း၌ ကျက်စားသော သားရဲများ၏ အကြေးခွံများ သို့မဟုတ် ချောမွတ်သော ကျောကုန်းများသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားလေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ထိုငြိမ်သက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် မကြာမီပင် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။ သူတို့ထုတ်လွှတ်သော ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကြောင့် လှိုင်းလုံးများ ဗရုန်းဗရုန်း ရုန်းကန်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဝေးကွာစွာ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဒေမီယန်နှင့် လုံချန်တို့သည် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ကမ်းရိုးတန်းသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ရက်များစွာ အနားမယူဘဲ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ဇာရာအတွက် ပြဿနာမရှိခဲ့ဘဲ လုံချန်၏ သားရဲလည်း အတူတူပင်။

ဒေမီယန်သည် သူတို့ ထွက်ခွာသည့်နေ့မှသာ ၎င်းအကြောင်းကို သိခဲ့ရသော်လည်း ဤမစ်ရှင်တွင် သူ၏ ပါတနာမှာ မျိုးနွယ်စုကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခု၏ သားရဲဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ထင်ရှားသင့်သည်။

သူပိုင်ဆိုင်သော နဂါးပုံစံ သားရဲသည် တိမ်မျက်နှာပြင်ကို ပထမဆုံး ဖြတ်ကျော်စဉ်က သူတွေ့ဆုံခဲ့သော ပင်လယ်နဂါးနှင့် မီးသဘာဝ ကွဲပြားသော မျိုးကွဲနှင့်တူသည်။ ၎င်း၏ မျိုးစိတ်အမည်မှာ ယခင်က မြွေကဲ့သို့ ပညာရှိဟန်ဆောင်ခြင်း မရှိပေ။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်း၏ ပေးထားသောအမည်မှာ မီးငယ်လေး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ သားရဲများ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ကို ဆက်လက်ဖြတ်သန်းနေစဉ် ကြီးမားသော ကုန်းမြေ၏ ပုံကြမ်းသည် သူတို့၏ မျက်စိအမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဒေမီယန် ပထမဆုံး ရောက်ရှိခဲ့သော အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသည် ကျယ်ပြန့်သော မြေပြန့်များနှင့် သဲကန္တာရများ၊ သဲသောင်ပြင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဗဟိုတိုက်ကြီးတွင် ကမ်းပါးစောက်များနှင့် မတူညီသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များ အများအပြားရှိပြီး ဤမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကမူ နှင်းဖြူများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

မျက်စိတစ်ဆုံး နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကမ်းရိုးတန်းသည် ရေခဲပြင်ထက် ပို၍ပင် ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ပထမဆုံး အထင်အမြင်ဖြစ်သည်။

ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အပြီးတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး နှင်းဖြူလွင်ပြင်များပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ခဏတာ အနားယူရန် အချိန်အကြာကြီး မယူခဲ့ကြပေ။

"ရှန်တျန်ပြည်နယ်က ဒီထက် အများကြီး အတွင်းဘက်ကျတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တပည့်တိုကင်က မြေပုံအရ ဒီအရှိန်နဲ့သွားရင် နောက်ထပ် ၃ ရက်လောက် ခရီးသွားရဦးမယ်" ဟု လုံချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဗဟိုတိုက်ကြီးမှ လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ထိပ်တန်းအင်အားကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူသည် ၎င်း၏ မြေပြင်မှ ထွက်ခွာရန် လိုအပ်သည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာလာခြင်းဖြစ်ပြီး နှင်းများကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူ ခဏတာ ငေးမောနေခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။

"နောက်ထပ် ၃ ရက်က ငါတို့အတွက် ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝင်ရောက်စီးနင်းတာက စတင်နေပြီဆိုရင်တော့ မြန်မြန်သွားသင့်တယ်။ လွတ်သွားရင် ဒီမစ်ရှင်ကို အလိုအလျောက် ကျရှုံးသွားနိုင်တယ်" ဟု ဒေမီယန်က ပြောလိုက်သည်။

မစ်ရှင်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့်အတူ ရှန်တျန်ပြည်နယ်ကို အုပ်စိုးသော ရှန်းမျိုးနွယ်စု သည် လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို မကြာမီ စီးနင်းတိုက်ခိုက်တော့မည်ဟူသော သတင်းအချက်အလက်ကိုလည်း သူတို့ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် တိကျသောရက်စွဲကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

သူတို့ရောက်မလာမီ စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှု စတင်ပြီး ဆိုးယုတ်သောဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးမှု ပြီးဆုံးသွားပါက သူတို့ ဤမျှဝေးလံစွာ ခရီးနှင်ခဲ့သည်မှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဇာရာဆက်သွားနိုင်မလား" ဟု ဒေမီယန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ပတ်ကျော်ကြာ အနားမယူဘဲ ပျံသန်းနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမကို အလွန်အကျွံ အားထုတ်စေလိုခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် လာမည့်စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ရဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် ဇာရာက သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ပြေပျောက်စေခဲ့သည်။

"အင်း ရက်သတ္တပတ်အကြာကြီး မနားဘဲ ပျံသန်းနိုင်တယ်" ဟု သူမက ခေါင်းမော့ကာ အားတက်သရော ပြောလိုက်သည်။

ဒေမီယန် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပြင်းထန်ဆုံး ဝံပုလွေက ဒီလောက်ကြာကြာ ပျံသန်းနိုင်တာဆိုတော့ ငါ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး"

လုံချန်လည်း သူ့သားရဲကို ထပ်မံစီးနင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဒေမီယန်က ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး ထပ်မံပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဤအတောအတွင်း ရိုစ့်နှင့် အယ်လီနာတို့လည်း သူမတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ယုလုံပြည်နယ်သည် ဗဟိုတိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းနှင့် ပိုမိုနီးစပ်ပြီး လုံကလန်၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိသည်။ သို့သော် လုံကလန်သည် ပြည်နယ်တိုင်းကို ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်ရန် ဧရိယာအလွန်အကျွံ ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ လက်အောက်ခံမျိုးနွယ်စုများသို့ တာဝန်ကို လွှဲအပ်ထားသည်။

ဤဒေသအတွက်မူ ဝမ်ကလန်မှ စီမံခန့်ခွဲသည်။

ယုလုံပြည်နယ်ကိုယ်တိုင်မှာ အထူးအဆန်းမရှိဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားနေရာများနှင့် ဆင်တူသော မြင်ကွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တိုက်ကြီး၏ အရှေ့ပိုင်းဒေသသည် မြေပြန့်များနှင့် သစ်တောများ အများဆုံးဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် အခြားဒေသများထက် သားရဲလှိုင်းများ ပိုမိုမကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။

လက်ရှိ သားရဲလှိုင်း သည် ပြည်နယ်၏ အစွန်အဖျားရှိ ကျားမြို့ကို ဗဟိုပြုနေသည်။ ဤမြို့သည် ကြီးမားသော သစ်တောကြီးများထဲမှ တစ်ခုနှင့် တိုက်ရိုက်ထိစပ်နေသောကြောင့် အမြဲတစေ ထွက်လာမည့် လှိုင်းများအတွက် ပထမဆုံး ခံတပ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

လှိုင်းများ၏ မူလရင်းမြစ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ မည်သူမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ 3rd class သားရဲများစွာသည် အပြေးအလွှားတွင် ပါဝင်လေ့ရှိပြီး ထိုအဆင့်ရှိသူများ စုံစမ်းရန် ကြိုးစားပါက သေဆုံးလိမ့်မည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤအယူအဆသည် သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော 3rd class တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပြန်မလာခြင်းဟူသည့် အချက်ကြောင့် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

4th class သတ္တဝါများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည့် အရာများရှိသည်။ သားရဲလှိုင်းများသည် အလွန်အဖြစ်များပြီး သူတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သော အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိသောကြောင့် မည်သည့်နေရာကိုမဆို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည်။

ရိုစ့်နှင့် အယ်လီနာတို့သည် သူမတို့၏ နတ်သမီးအဖော် ဒီယာ၏ အကူအညီဖြင့် ကျားမြို့၏ ဂိတ်ပြင်ဘက်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏မြို့ရိုးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံးနတ်သမီးဘုံမှ တပည့်များအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော သူတို့၏ ဝတ်ရုံများကြောင့် အခြားမည်သည့် သက်သေခံအထောက်အထားမျှ မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဓိကဂိုဏ်းကြီး ၅ ခုထဲမှ တစ်ခုကို အယောင်ဆောင်ခြင်းက သေခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမျှသာ။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ကို ပထမဆုံးကြိုဆိုခဲ့သည်မှာ သွေးနံ့ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့ရောက်ခဲ့ဖူးသော နေရာအားလုံးထက် ပိုထူပြီး ပိုပြင်းထန်သော်လည်း Niflheim သုတေသနစင်တာ တစ်နေရာတည်းမှလွဲ၍ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤနေရာနှစ်ခုကြားရှိ ရင်းနှီးမှုခံစားချက်သည် ထိုမျှနှင့်မပြီးဆုံးခဲ့ပေ။ လမ်းဘေးများတွင် ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ပြုစုပေးနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အရေပြားပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော စားသွားသည့် လက္ခဏာများရှိနေပြီး သွေးနံ့သည်လည်း အခြားအရာတစ်ခုနှင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောနှောလာသည်။

"ကျွန်မ စိတ်မကောင်းဘူး" ဟု အယ်လီနာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤမစ်ရှင်ကို အဓိကမစ်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားနိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို ဂိုဏ်းက ကြိုတင်သတိမပေးဘဲ သူတို့၏ တပည့်များကို ပုံမှန်အားဖြင့် စေလွှတ်လေ့မရှိပေ။

တကယ်တော့ ဒီယာပင်လျှင် အနည်းငယ် စိတ်မကြည်မသာ ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူမ၏ နှာခေါင်းက လေထဲရှိ အနံ့ကြောင့် တွန့်ချိုးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှု ထင်ရှားနေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သည်။

ရိုစ့်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ မှေးမှိန်သော ခံစားချက်သာရှိသော အခြားနှစ်ဦးနှင့်မတူဘဲ သူမအတွက် ကွဲပြားခြားနားသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ ရာထူးတက်တိုင်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကဲ့သို့သော အရာသည်ပင် ကြီးမားသော အမြင်အာရုံ စွမ်းရည်၏ အခြေခံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သက်သေမရှိဘဲ မည်သည့်အရာမျှ ပြည့်စုံမှုမရှိပေ။ ရိုစ့်၏ မျက်စိအမြင်အာရုံတွင် ကြည်လင်သောအမျှင်များပုံစံဖြင့် ထင်ရှားလာသော သက်သေပင်။

အနီရောင်အမျှင်များသည် အချစ်၊ အပြာရောင်အမျှင်များသည် ယုံကြည်မှု၊ အဝါရောင်အမျှင်များသည် သတိထားမှု၊ အနက်ရောင်အမျှင်များသည် ကြားနေခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရိုစ့်နေ့စဉ်မြင်ရသော အဓိကအရောင်များဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်စိအမြင်အာရုံတွင်မူ ၎င်းသည် အနက်ရောင်လွင်ပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အနက်ရောင်အမျှင်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဒဏ်ရာရ ကျင့်ကဲ့သူတိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီး မသိသောနေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသည်။

ဤအနက်ရောင်အမျှင်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာစွာ မသိနိုင်သေးသော်လည်း သူမတွင် မှေးမှိန်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။

ဤအနက်ရောင်အမျှင်များက...သေခြင်းပင်။