အခန်း (၁၅၀)

"ဒါလီယာမြို့ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။"

ဒေမီယန်နှင့် လုံချန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို လာကြိုဆိုသည်။ မိန်းကလေးများဘက်မှ အခြေအနေနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာတွင်မူ အရာအားလုံးက အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသေးသည်။

အဆိုပါလူနှစ်ဦး တိုက်ကြီး၏ ဗဟိုဘက်သို့ ပိုမိုရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ နှင်းဖုံးလွင်ပြင်များမှ ကြီးမားသည့် ရေခဲတောင်တန်းများဖြင့် ပြည့်နေသည့် တောင်တန်းဒေသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသဘာဝ အမှတ်အသားများသည် ထူးခြားသည့် ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်နေသောကြောင့် လူလုပ်ထားသည့်အတိုင်း တကယ်ထင်ရသော်လည်း ဤသည်မှာ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

ဤဒေသရှိ မြို့များမှာမူ အများစုက ကြမ်းတမ်းသည့် တောင်တန်းများထဲတွင် သို့မဟုတ် ထိုကြားရှိ နက်ရှိုင်းသည့် တောင်ကြားများ၏ ဘေးကင်းသည့် နေရာများတွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အမြဲတမ်း ဆောင်းရာသီ ရာသီဥတုနှင့် အအေးဓာတ်ကို ပိုဆိုးစေသည့် လေတိုက်ခတ်မှုများကို ခံစားနေရသောကြောင့် လူသေမျိုးများ နေထိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။

နေထိုင်သူများမှာမူ အအေးဒဏ်ကို ကျင့်သားရအောင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲလာသည့် မျိုးနွယ်စုများ သို့မဟုတ် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်များမှ ဆင်းသက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ကြီးမှ လူဦးရေမှာ အသက်နှင့် ကျား/မ မခွဲခြားဘဲ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြွက်သားဖွံ့ဖြိုးသည့် ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိကြသည်။

ယခု အမျိုးသားနှစ်ဦးရှေ့မှ အမျိုးသမီးကပင် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူတို့နှင့် အလားတူ အရပ်အမြင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ဤအသွင်အပြင်များက သူမ၏ အလှကို မပျက်စီးစေပေ။

မိတ်ဆက်လေး လုပ်ပြီးသည့်နောက် အမျိုးသမီးက သူတို့နှစ်ဦးကို မြို့လယ်ရှိ ကြီးမားသည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အဆိုပါအဆောက်အအုံတွင် ပြည်နယ်၏ သခင်နေထိုင်သည်။

ရောက်ရှိသောအခါ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့သတိထားမိသည်။ ဤလူများမှာ မတူညီသည့် ဝတ်စုံများ ဝတ်ထားခြင်းက သူတို့ မည်သည့်အင်အားစုများမှ လာသည်ကို ပြသနေသည်မို့ ဗဟိုတိုက်ကြီးမှနေ၍ပင် အကူအညီတောင်းခံခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးမှာမူ အဓိကဂိုဏ်းကြီး ၅ ခုထဲမှ တစ်ခုတည်းသော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသူများမှာမူ အမျိုးမျိုးသော ပိုသေးသည့် အင်အားစုများမှ လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ဘေးနားမှ သားရဲများကပင် ဤအချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

အိမ်ရှေ့တံခါးမှနေ၍ ကြီးမားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူက အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဘီလူးတစ်ပါးပင်။ အရပ် ၇ ပေခန့်ရှိပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှ အပြင်းထန်ဆုံး အမျိုးသားများကိုပင် ရှက်စရာကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိသည်။

သားရဲတစ်ကောင်၏ သားရေဖြင့် လုပ်ထားပုံရသည့် အင်္ကျီလက်ရှည်နှင့် ဘောင်းဘီကို သူ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ဤအဝတ်အစားများကပင် အောက်မှ ကြီးမားသည့် ကြွက်သားများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ဤလူမှာ ရှန်ကလန်၏ ခေါင်းဆောင် ရှန်လီဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ စပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် ရှန်တျန်ပြည်နယ်ရဲ့ အခက်အခဲအချိန်မှာ ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောပါရစေ"

သူ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြီး မာနာမလိုဘဲ ရှိနေသူတိုင်း၏ နားသို့ ရောက်ရှိသည်။ သူ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးမှ သူ၏မျက်နှာက တည်ကြည်သွားတော့သည်။

"မကြာသေးမီက လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ပိုပြီး ရဲတင်းလာခဲ့တယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူတို့တပည့်တွေကပါ ရူးနေပုံပဲ"

"သူတို့ကို မောင်းနှင်နေတာက စားဝတ်နေရေး ဒါမှမဟုတ် လောဘကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ရူးသွပ်မှုစစ်စစ်နဲ့ မူလဗီဇဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပုံရတယ်။ အရင်က ကျွန်တော်တို့ ရှန်ကလန်က သူတို့ကို ချုပ်နှိမ်ဖို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရပ်တွေရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ပြစ်ဒဏ်တွေကို ကြောက်လို့ မူလရင်းမြစ်ကို မဖျက်ဆီးခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းနေလို့ မရတော့ဘူး"

မလာခင်ကတည်းက ဒေမီယန်က လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ရှိခွင့်ပေးထားခြင်းမှာ ဤဒေသကို အုပ်ချုပ်သူများ၏ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ အနည်းငယ် မှားယွင်းစွာ ယူဆထားပုံပင်။

အင်အားများကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အာဏာမဆုံးရှုံးလိုခြင်းတို့မှာ ကိုယ်ကျိုးရှာသည့် အကြောင်းပြချက်များ ဖြစ်နေသော်လည်း ဒေမီယန်က ဤသည်မှာ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုထက် အကြံအစည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

ရှန်လီ၏ ဤလုပ်ရပ်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လက်ခံမှုက ၎င်းကို ဒေမီယန်တင်မကဘဲ လူအများစု၏ မျက်စိထဲတွင်ပါ အမြင်သစ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

အင်အားသာ အဓိကဖြစ်သည့် ကမ္ဘာတွင် အကြံအစည်များနှင့် အကွက်ချစီစဉ်မှုများသည် ပုံမှန်ပင်။ အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်းအတွက် လောဘက သဘာဝပင်။ သို့သော်လည်း အများစုမှာ ဤအရာကို ဝန်ခံပြီး မျက်နှာပျက်ရမည့်အစား သေဆုံးခြင်းကို ပိုမိုရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ရှန်လီကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပုံရသည်။ သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဝန်ခံခဲ့ပြီး ၎င်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်များအတိုင်း ဆက်လက်ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ သူ၏ဝန်ခံမှုမှာ အခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသည် ယဉ်ကျေးမှုအရ အခြား ၄ ခုနှင့် အဝေးဆုံး၌ တည်ရှိသည်။ အမြဲတမ်း အေးခဲနေသည့် ခက်ခဲသော ဒဏ်များကို ခံစားရသည့် တစ်ခုတည်းသော တိုက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင်ရှိသည့် သားရဲအရေအတွက်မှာ အခြားတိုက်ကြီးများထက် အများကြီး နည်းပါးပြီး ဤခက်ခဲသည့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ နေထိုင်သူများမှာ မနေထိုင်သူများထက် အများကြီး ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် စားနပ်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့မှုမှာ လွယ်ကူသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အင်အားကြီး စစ်သည်တော်များ စုဆောင်းခြင်းမှာလည်း မလွယ်ကူပေ။

ဤတိုက်ကြီးရှိ ပဋိပက္ခအများစုမှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လူသားချင်းဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် အဓိကအားဖြင့် အာဏာလုပွဲများနှင့် လူဦးရေထူထပ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်လီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်းဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုသည် လောဘ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအမြတ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ရန်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းခံရသည်။

ဤနိဂုံးချုပ်ချက်သို့ ရောက်ရှိရန် သတင်းအချက်အလက် အများအပြား မရှိသောကြောင့် အနည်းငယ်မျှသာ လေးစားမှု ရရှိခဲ့သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းမှ ဆင်းသက်လာသော ဒေမီယန်နှင့် လုံချန်အတွက်မှု မတူညီပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှန်လီကို နက်နဲစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူ၏ မိန့်ခွန်းကို ဆက်လက်နားထောင်ရင်း အာရုံစိုက်နေကြသည်။

"လှည့်စားတတ်သောနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့လို အလယ်အလတ်အဆင့် အင်အားစုတစ်ခုပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့မှာ အနည်းဆုံးတော့ ဥပဒေချိတ်ဆက်မှုနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုများများတောင် ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းခုပ်ကို လူကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့လူတွေလည်း ခင်ဗျားတို့အားလုံးနဲ့အတူ ဒီစီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ ပါဝင်မှာဖြစ်လို့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်"

"ဒီလို စစ်ဆင်ရေးမျိုးမှာ ထိခိုက်မှုတွေကတော့ ရှိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ရင်တော့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေကို လျှော့ချနိုင်မှာပါ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပ်မသိကြသလို သိပ်မယုံကြည်ကြသေးဘူးဆိုတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုနဲ့ လုပ်ဆောင်ရအောင်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါစေနဲ့"

"စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုက ၂ ရက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမှာဆိုတော့ အဲဒီမတိုင်ခင် လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပါ။ အဲဒီနောက်မှာ မြို့ရဲ့ တောင်ဘက်ဂိတ်မှာ ပြန်ဆုံကြမယ်။ အားလုံးကို အဲဒီကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့"

သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများဖြင့် ရှန်လီသည် သူ့နေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး သူ့နောက်တွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နေသော လူအုပ်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ငါတို့မှာ ၂ ရက်လောက် အချိန်ရသေးတယ် ထင်တယ်။ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိလဲ" ဟု ဒေမီယန်က လုံချန်ဘက်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး" ဟု သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေထဲမှာ ဘယ်သူနဲ့မှ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘာစကားမှ ပြောဖို့မလိုဘူး။ ငါကတော့ နောက်နှစ်ရက် အနားယူရင်း စောင့်နေမယ်"

ဒေမီယန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု စတင်ပေါ်လာသည်။

"အင်း မင်း အနားယူတာကို ပိုကြိုက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တပည့်စာမေးပွဲတုန်းက စခဲ့တာကို အဆုံးသတ်လိုက်မလား"

လုံချန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အဆိုပါတိုက်ပွဲကို သတိရလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ် စတင်တောက်လောင်လာရန် အချိန်အကြာကြီး မယူခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အခု တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ နယ်မြေမှာ ရောက်နေတာဆိုတော့ အရင်တစ်ခါလိုမဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ရလိမ့်မယ်"

ဒေမီယန်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် ၃ ရက်ခန့် မေ့လဲသွားရန် မလိုလားပေ။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်မျိုးပြီးနောက် နိုးထလာခြင်းသည် တကယ်ပင် အလုပ်ရှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်ကို ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးချိန်မှစ၍ နှစ်ကြိမ်ခန့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကြုံတွေ့ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

သူတို့ သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် ပြန်လည်ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မြို့ပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါးသည့် အနေအထားဖြင့် ဖြစ်သည်။