သီးခြားစီ

လများစွာကြာပြီးနောက် အောင်ရှန်း နိုးလာသည်။

"နင်?"

အောင်ရှန်း ရုတ်ချည်း အေးစက်လာကာ သူ့ကို နောက်ပြန်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသည်။ လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး ရှန်းရှန်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့လက်ကို နောက်ပြန်လှည့်ပြီး သူ့နောက်ကျောကို ဖိချလိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်း စိတ်အေးအေးထား... ငါမင်းကိုနာကျင်စေချင်ရင် ဒီအချိန်အထိ စောင့်မ​နေဘူး..."

အောင်ရှန်းသည် မကျေမနပ်ဖြင့် ဟစ်အော်သော်လည်း နောက်ထပ် ဘာမှ မလုပ်တော့ပေ။ သူမက အေးစက်စက်ဖြင့် ပြန်မေးလာသည်။

"နင်က ဘယ်သူလဲ"

လုရွှမ် နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှန်းရှန်း၏ ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကြီးစွာသော ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါတို့အရင်က အသိမိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်း အကုန်ပြောပြမယ် ဟုတ်ပြီလား?"

လုရွှမ် ပြောသည်နှင့် သူသည် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

သူမ ပြန်ပေးဆွဲခံရပုံ၊ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သိလာပုံ၊ ဘဝနဲ့ သေဆုံးခြင်းတွေကို တဖြေးဖြေး ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပုံ၊ အန္တရာယ် ဘယ်လို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလဲ၊ နဂါးကျွန်းကို ဘယ်လို ဦးတည်သွားခဲ့ကြသလဲ။ သို့သော် လမ်းတွင် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သေမင်းပင်လယ်ထဲသို့ လဲကျသွားခဲ့ကြောင်းနဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ခွဲခွာခဲ့ပုံကိုလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ဂရုတစိုက်နဲ့ ပြောပြသည်။

အောင်ရှန်းသည် အစမှအဆုံး အထိ စကားမပြောခဲ့ပါ။ သူမသည် လုရွှမ်ကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ သူ့ပုံပြင်ကို နားထောင်သည်။

"မင်း အရမ်းဝမ်းနည်းတယ်... ငါသေသွားပြီလို့ ထင်နေတော့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရေခဲနဂါးရဲ့ သွေးကြောကို အသက်သွင်းပြီး မင်းရဲ့ဘိုးဘွားတွေရဲ့ အခြေအနေကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စိတ်က အဲဒီအချိန်မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတာ အဲဒါကြောင့် မင်းရဲ့ဘိုးဘွားသွေးကြော အခြေအနေကို ပြန်ပြောင်းဖြစ်သွားစေပြီး မင်းစိတ်တွေ အကြီးအကျယ် ပြောင်းသွားတာ... နောက်ဆုံး အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို မင်း မေ့သွားခဲ့တယ် ဒါက ငါ့အမှားပဲ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါစစ်ဆေးခဲ့ပြီးပြီ... အရမ်းအန္တရာယ် များနေပြီ။ မင်းရဲ့အုတ်မြစ်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ရှိတယ်.... လေ့ကျင့်တာကို ရပ်လိုက်ရင်တော့ တခြားပြဿနာတွေတော့ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် မင်းဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ရင် မင်းရဲ့အုတ်မြစ်က အက်ကြောင်းတွေက ပိုပိုပြီးပြင်းထန်လာမယ်... နောက်ဆုံး မင်း နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်းခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝသည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သေရလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေါ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကယ်တင်ချင်ရင် မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုရှိတယ်... ပထမဆုံး အောင်ထျန်းကို ရှာလိုက်ပါ။ သူ့မှာ ဖ​ယောင်းနဂါးရဲ့ သွေး ရှိတယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပေါင်းစည်းလို့ရတယ်...မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပျောက်သွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသွားလိမ့်မယ်"

"ဒုတိယအနေနဲ့ မင်းခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ ပင်းယိနဂါးရဲ့ သွေးလိုင်းကို အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားသင့်တယ်... အဲ့လိုဆို သဘာဝအတိုင်း ပြဿနာတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

မဆိုင်းမတွဘဲ သူမ ကြုံတွေ့ရမည့် ပြဿနာအားလုံးကို ပြောပြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးလက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှန်းရှန်း၏ ဘဝသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူက သူမကို ကူညီပေးနိုင်ပေမယ့် သူ့အတွက် ဘယ်တော့မှ ဝင်စွက်ဖက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှာ မဟုတ်ချေ။

လုရွှမ် အောင်ထျန်းကို အလွန်မုန်းတီးနေပါပြီ။ ခွင်းလွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား အနာဂတ်တွင် ရန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်​စေခဲ့ပြီး သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ရည်မှန်းထားခဲ့သည်။

အောင်ထျန်းခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဖယောင်းနဂါး သွေးလိုင်းကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခွန်အားသည် အလွန်တိုးတက်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ခံယူလိုက်သလိုမျိုး ခွန်အားက နှစ်ဆကျော် တိုးလာနိုင်သည်။

သို့သော် သွေးကို လုံးလုံးလျားလျား လှုံ့ဆော်နိုင်ဖို့ကလည်း မလွယ်ကူလှချေ။ အောင်ရှန်းက ဥပမာပဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသာ ကူညီနိုင်လျှင် သွေးလည်ပတ်မှု နှိုးဆွမှုအန္တရာယ်ကို လွန်ကဲစွာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

လုရွှမ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ အောင်ထျန်းရဲ့ ဖယောင်းနဂါး သွေးသားကို အပြည့်အဝ လှုံ့ဆော်ပေးချင်တာ မဟုတ်ပေ။ ဒါက သူ့အတွက် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရမယ့် ရန်သူကို ဖန်တီးပေးသလို ဖြစ်မနေပေဘူးလား။

ဒါပေမယ့် ဒါက အောင်ရှန်းရဲ့ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။

အောင်ရှန်းသည် လုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဖွင့်ဟလာခဲ့သည်။

"ရှင်က ဒီဘဝမှာ လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ!"

"မင်း သိတယ်လား?"

"ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပင်းယိနဂါး သွေးတွေရှိတယ်... ခွင်းလွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရာအားလုံးကို ခံစားနိုင်တယ်"

"အောင်ထျန်းမှာ ဖယောင်းနဂါး သွေးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာလည်း ကျွန်မသိပါတယ် သူနဲ့ကျွန်မ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပေါင်းစည်းလိုက်တာနဲ့ ဖယောင်းနဂါးရဲ့အသွေးက လုံးဝအသက်ဝင်လာတော့မှာ သေချာတယ်...ရှင် သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါလိုဆိုရင်တောင် ကျွန်မ ရှင်ပြောတာကို လုံးဝ မယုံဘူး! လူတွေက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်... တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကျိုးရှိအောင် ကြံကြတယ် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သတ်ချင်ကြတယ်... ရှင် ဒီလောက် ကြင်နာမယ် မထင်ဘူး"

အောင်ရှန်းက ဆက်ပြောပြီး လုရွှမ်ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ် လူသားတွေတင်မကဘဲ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းလည်း ဒီလိုပါပဲ လူက သူ့အတွက်သူ အလုပ်မလုပ်ရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်တဲ့ ဒါက သဘာဝနဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ သဘောတရားပဲ... ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လူသားတွေမှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိတယ်။ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်း၊ အပေါင်းအဖော်တွေအတွက် သူတို့အသက်စွန့်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတေးနိုင်တယ်။ယ"

"ငါ မင်းကို အနှောင့်အယှက် မပေးဘူး။ ဒါက မင်းဘဝပဲ မင်း ဝမ်းနည်းမှာ ကြောက်လို့ နဂါးကျွန်းကို လာခဲ့တာ... အရမ်းနောက်ကျသွားလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားဘူး... မင်း အောင်ထျန်းကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင် ငါ မင်းကို ကောင်းချီးပေးပါတယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပင်းယိ သွေးစည်းကို ဖယ်ရှားချင်ရင်လည်း ငါ လုပ်​ပေးနိုင်တယ်"

အောင်ရှန်းရဲ့ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ သတိလစ်နေချိန်မှာ လုရွှမ်က သူမကို တစ်ခုခုလုပ်ထားမိမှာ ကြောက်လို့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် အောင်ရှန်း လုပ်ရပ်ကို မြင်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်လာခဲ့သည်။

"အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ ပင်းယိ သွေးကြောတွေကို ဖယ်ရှားချင်ရင် ငါ့ဆီလာနိုင်ပါတယ်... နဂါးအကြေးခွံနှစ်ခုက အကွာအဝေးနဲ့ အာကာသကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ဘူးလို့ တစ်ချိန်က မင်း ပြောခဲ့ဖူးတာကို သတိရပါ... သူတို့က ဒီကမ္ဘာမှာ ရှိနေသရွေ့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်လို့ရတယ်... တစ်ကြိမ် ဆိုရင်တောင် မင်းကိုရှာတွေ့ဖို့ လုံလောက်ပြီ"

အောင်ရှန်း : "ဟမ့် ကျွန်မတို့နဂါးအကြေးခွံတွေ အကြောင်းတောင် သိနေပုံရတယ်... ကျွန်မတို့နဂါးမျိုးနွယ် အကြောင်း တော်တော် သိနေတာပဲ... ဒါပေမယ့် ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ နဂါးအကြေးခွံကို ဘာလို့ပေးရမှာလဲ"

ဒီတစ်ခါတော့ လုရွှမ် နောက်ပြန်မဆုတ်တော့ပေ။ သူက ရှေ့ကို အမြန်ပြေးပြီး အောင်ရှန်းကို အနိုင်ယူကာ သူမကို နဂါးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခိုင်းပြီး နဂါးအကြေးခွံ အပိုင်းအစကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ဟမ့် လူယုတ်မာ!"

လုရွှမ်: "ဒါက အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ထားခဲ့တာ..."

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်လာပြီးနောက် လေထဲမှာ ပျံဝဲကာ လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပစ်ချခဲ့လေသည်။

"အထဲမှာ ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က ငါသန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ရှိတယ်.. မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ အရမ်းထိရောက်တယ် မင်းဒဏ်ရာကနေ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာဖို့ လုံလောက်တယ်.... ငါ မင်းကို အပြစ်မတင်ဘူး မင်း အနာဂတ်မှာ ပျော်ရွှင်နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လုရွှမ် ပြောပြီးတာနဲ့ သူ လှည့်ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အောင်ရှန်းသည် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသော လုရွှမ်ရဲ့ နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစက်လေးတစ်စက် ဖြစ်သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လက်စွပ်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းထဲ၌ အဂ္ဂိရတ်ဆေးနဲ့ ရှားပါးရတနာအချို့နှင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။

သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားဖို့တင်မက သူမ နယ်ပယ်ကို အဆင့်မြင့်လာ​အောင် မြင့်တင်ဖို့တောင် လုံလောက်ပါပြီ။

မသိစိတ်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် ပြောသမျှကို သူမ သဘာဝအတိုင်း သဘောပေါက်ပေမယ့် ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့် သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ခွင်းလွင် နယ်မြေတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေအရဆို ဆန့်ကျင်ဘက် တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ၎င်းတို့ ရပ်တည်ရန် ရည်မှန်းထားခဲ့သည်။

အောင်ရှန်း ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်စွပ်ကို အဝေးကို လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် လက်စွပ် ပြုတ်ကျသွားသည့် နေရာသို့ ပြေးသွားပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ နေ့တစ်ဝက်လောက် ရှာဖွေပြီးနောက်မှာ လက်စွပ်ကို ​ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့ပါ၏။

"ဟမ့် ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုဖို့ ဒါကို သုံးလို့ရသေးတယ်... သူက ငါ့ကို ပေးချင်နေတာပဲလေ... အဲ့တော့ ငါ မငြင်းသင့်ဘူး"