ရာထူး၏အကျိုးကျေးဇူး

ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုက လူအများ၏အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏စကားသံသည် ပြတ်သားခက်ထန်ခြင်း မရှိသော်လည်း စကားလုံးများထဲတွင် အင်အားကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

လူအများက သူ့အား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှုကျီတို့မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူကများ ဤမျှ မာန်တက်စွာ ပြောဆိုရဲသနည်း။

ချင်လုံတို့က ထိုသူအား ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရုတ်တရက် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ မိမိတို့မျက်လုံးများကို မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်အံ့သြသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ယီ... ယီထျန်းဝမ် အရှင်...”

ယီထျန်းယွမ် ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အမည်ကို မသိသူမရှိချေ။ ယုံမင်အင်ပါယာကို တိုက်ထုတ်ခဲ့သူမှာ ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမသိဘဲရှိမည်နည်း။ သူမရှိခဲ့ပါမူ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ဖူမိသားစု၏ အောင်မြင်မှုဟူသည် သူ့ရှေ့တွင် အမှိုက်ပုံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရှုဖယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရုတ်တရက် မှင်တက်မိသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ကို မကြည့်ရဲတော့ချေ။ အကူအညီတောင်းခံရန် ချက်ချင်း စကားမပြောခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ ရှေ့မှလူများက လမ်းဖယ်ပေးကြသဖြင့် သူသည် ချောမွေ့စွာ လှမ်းလျှောက်လာနိုင်သည်။ သူသည် ရှုဖယ်အနီးသို့ ရောက်လာပြီး သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အခက်အခဲရှိရင် ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ...”

“ယီအစ်ကို... ကျွန်တော်နဲ့ ခင်ဗျားက ကွာဟမှုကြီးလွန်းတယ်... အရင်က ခင်ဗျားကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှ ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ မထိုက်တန်မှန်း သိလာရတယ်...” ရှုဖယ်သည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း သူ့ကို မကြည့်ရဲပေ။

“ထိုက်တန်တာ မထိုက်တန်တာဆိုတာ ဘာမှ မရှိဘူး... ငါက မင်းကို အဆင်ပြေတယ်လို့ ယူဆရင် အဆင်ပြေတာပဲ။ မင်းကိုယ်မင်း ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ထင်နေမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ပဲ ညံ့ဖျင်းသွားလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု တစိုးတစိမှ မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်မှာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ယီအစ်ကိုကို ကူညီပေးနိုင်မှာလား...” ရှုဖယ်သည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒါပေါ့... မဟုတ်ရင် ငါက မင်းကို ဘာလို့ အခွင့်အရေးပေးမှာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ “ဒီတစ်ခေါက် ဒီကို ရောက်လာတာ မင်းကို ခေါ်သွားဖို့ပဲ။ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... တစ်ခါတစ်လေမှာ အင်အားမရှိတာ နောက်ခံမရှိတာက တကယ်ကို အားနည်းချက်ကြီးပဲ...”

“ဟုတ်တယ်...”

ရှုဖယ်သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤအရာသည် သူ့အပေါ် ထိခိုက်နာကျင်မှုကြီးမားလှသည်။

“ဒါကြောင့် အားထုတ်ကြိုးစားပြီး ကျင့်စဉ်အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အင်အားတိုးမြှင့်နိုင်မှ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ပခုံးကို ထပ်မံပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “တစ်ခါတစ်လေမှာ လူမှုဆက်ဆံရေးဆိုတာ တကယ်ကို အရေးကြီးတယ်။ ချင်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲပြောတာလည်း မမှားဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု မင်းမှာ လူမှုဆက်ဆံရေးရှိပြီဆိုတော့ ဘာကို ကြောက်နေမှာလဲ...”

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ရှုဖယ်သည် ယီထျန်းဝမ်နှင့် သိကျွမ်းထားသည်သာမက ဆက်ဆံရေးလည်း အလွန်ရင်းနှီးပြီး ယီထျန်းဝမ်၏ သဘောကျမှုကိုပါ ရရှိထားသည်တဲ့လား။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်ကာ ချင်လုံဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ရှုဖယ်မှာ နောက်ခံမရှိဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... အခု ငါက သူ့ရဲ့နောက်ခံပဲ။ ဒါ လုံလောက်ရဲ့လား...”

“လုံလောက်ပါတယ်... လုံလောက်ပါတယ်...” ချင်လုံသည် ခြေထောက်များ အားမရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

“ဝမ်အရှင်ကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်...”

“ဝမ်အရှင်ကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်...”

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူအားလုံးသည် တညီတညွတ်တည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ရှုမိသားစုမှလူများမှာ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သော ခံစားမှု တစ်ချက်ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှုဖယ်သည် ဝမ်ရှင်နှင့် သိကျွမ်းထားသည်သာမက ဆက်ဆံရေးပါ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်တဲ့လား။

ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို အားလုံးက သိရှိကြသည်။ တစ်ဦးတည်းဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သူဖြစ်သည့်အတွက် လူတိုင်းက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ သူအနည်းငယ်သာ ဒေါသထွက်လာလျှင် မိသားစုတစ်စုလုံးကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

“ဒူးထောက်နေစရာ မလိုဘူး... အားလုံး ထလိုက်ကြတော့...” ယီထျန်းယွမ်သည် ချင်ရွှေ့အား လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“မင်း ဘာလို့ ဒီကို မလာသေးတာလဲ...”

ချင်ရွှေ့သည် ရုတ်တရက် မှင်တက်မိသွားပြီး ဘေးနားရှိ ရှုဖယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားရင်း အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာကာ ရှုဖယ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ဖက်လိုက်သည်။ ချင်လုံသည် တားဆီးရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေရသည်။ ဤသည်ပင် ရာထူးကွာခြားမှု ဤသည်ပင် နောက်ခံအင်အား၏ သက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။

ရှုဖယ်သည် ဤအရာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အင်အားကွာခြားမှုဖြစ်သည်။ သူသည် အင်အားကြီးမားလာရန် ပိုမိုသန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။ အင်အားမကြီးမားပါက စကားပြောပိုင်ခွင့်ဟူသည် တစိုးတစိမှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ပြန်ရောက်ရင် ဧကရာဇ်ကို ဒီအကြောင်း ပြောပြပြီး ချင်မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပေးဖို့ ပြောမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ဘက်မလိုက်ဘူးလို့ ထင်နေတာ မမှားဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုလုပ်ရင် ဧကရာဇ်ကို ဒေါသထွက်စေမှာကို ကြောက်နေတာမဟုတ်လား... ဒါက မမှားဘူး။ ဖူမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပြီး ဧကရာဇ်ရဲ့ဒေါသကို ငြိမ်းအောင်လုပ်ဖို့ မင်းတို့မိသားစုကို မဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်တာ မဆိုးတဲ့ အကြံပဲ... ဒါပေမယ့် ဖူမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင်တောင် သူတို့မှာ ဒီလောက်အာဏာရှိတယ်လို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား...”

“ဒါ...” ချင်လုံသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းက သူ့အား ပြတ်ပြတ်သားသား ထိမှန်လိုက်သည်။

ချင်လုံသည် ထုတ်မပြောခဲ့သော အကြောင်းအရာမှာ ဤအရာပင်ဖြစ်သည်။ ရတနာများသည် တန်ဖိုးကြီးမားသည်မှန်သော်လည်း သူတို့သည် ကြီးမားသော အပြစ်တစ်ခုကို ကျူးလွန်ထားမိသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုပါက အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရန် လိုအပ်သည်။ ဘက်မလိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သယောင်ရှိသော်လည်း နှစ်ဖက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြစ်မှားမိသည့်အတွက် ပို၍ဆိုးရွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဖူမိသားစုမှတစ်ဆင့် ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခံရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနည်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိခဲ့ချေ။ ထျန်းလုံသည် ဖူမိသားစု၏ အကြံပေးချက်ကို လက်ခံရန် လုံးဝစိတ်မဝင်စားပေ။

ဖူမိသားစုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အောင်မြင်မှုအချို့ရရှိခဲ့သည်မှန်သော်လည်း ထိုအောင်မြင်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။ တကယ့်အောင်မြင်မှုကို ရယူပိုင်ဆိုင်သူမှာ ယီထျန်းယွမ်သာဖြစ်သည်။

“ဧကရာဇ်နဲ့ ဒီအကြောင်းကို ပြောပြမယ်... မင်းတို့ စိတ်ချလို့ရတယ်။ နောင်အခါ ချင်မိသားစုက ပုန်ကန်မှုမလုပ်ဘူး ဘာမှမလုပ်ဘူးဆိုရင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်မှာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အခု ငါ လူတွေကို ခေါ်သွားလို့ရပြီလား...”

“ရပါတယ်... ရပါတယ်... အလွန်ရပါတယ်...” ချင်လုံသည် မိမိလိုချင်သော ရလဒ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးများပင့်တက်ကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်သွားသည်။ သမီးဖြစ်သူကို လွှတ်ပေးရန် အလျင်စလိုဖြစ်သွားသည်။

အဓိကကတော့ သမီးဖြစ်သူသည် ရှုဖယ်နှင့် လက်ထပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရှုဖယ်သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် လိုက်ပါသွားမည့်ပုံပေါက်နေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ချင်မိသားစုမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်မည်မဟုတ်ပါလား။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြတော့... ဒီနေရာမှာ ဆက်နေနေစရာ မလိုတော့ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ရှုဖယ်တို့အား ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့... ယီအစ်ကို...” ရှုဖယ်သည် မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များသည် ပြတ်သားသန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည့်ပုံစံဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရှုကျီသည် ရုတ်တရက် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“ရှုဖယ်... ငါတို့ ရှုမိသားစုက မင်းအတွက် တံခါးကို အမြဲဖွင့်ထားပေးမယ်... မင်းပြန်လာဖို့ အမြဲစောင့်နေမယ်...”

“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး...”

ရှုဖယ်သည် အေးစက်စွာ စကားတစ်ခွန်းကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူဖြစ်နေသည့်တိုင် အနည်းငယ်မျှပင် မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။

ရှုကျီသည် မျက်နှာအဆောင်အယောင်များ ဆိုးရွားသွားပြီး နောင်တတရားများဖြင့် အူလှိုက်အသည်းလှိုက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမျှအခြေအနေဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်ထားနိုင်မည်နည်း။ မိမိ၏သားဖြစ်သူ အညံ့ဆုံးဟု ထင်မှတ်ထားသူသည် ဝမ်အရှင်နှင့် သိကျွမ်းနေသည်တဲ့လား။ တွေးလေလေ ဒေါသထွက်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး သွေးအန်လိုက်ချင်လောက်အောင် စိတ်ပျက်လာသည်။

“မင်း တကယ်ပဲ ပြန်မလာတော့ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ပြန်မလာတော့ဘူး... သူက ကျွန်တော့အမေကို သတ်လိုက်ကတည်းက ကျွန်တော် သူ့ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေတာ...” ရှုဖယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုဖခင်ကို ကျွန်တော် အသိအမှတ်မပြုတော့ဘူး...”

“ဒီလိုအကြောင်းလည်း ရှိသေးတာကိုး...” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဇနီးသည်များပြီး သားသမီးများလည်း မနည်းများလှသည့်အတွက် မမျှတမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည် ပုံမှန်အကျိုးဆက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သိပ်မဝေးသေးသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရှုဖယ်သည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ ချင်ရွှေ့လည်း အတူတကွ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

“ယီအစ်ကို... နောက်ဆို ကျွန်တော် ရှုဖယ်က ခင်ဗျားရဲ့ စကားကို ထာဝစဉ် လိုက်နာမယ်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဘာပဲလုပ်ခိုင်းခိုင်း ကောင်းကင်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် လုပ်မယ်... ဒီ ကျွန်တော့ဘဝဟာ ယီအစ်ကိုရဲ့အပိုင်ပဲ...” ရှုဖယ်သည် ပြတ်သားခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ရွှေ့သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့သော်လည်း သူ၏သဘောထားမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရှုဖယ်လုပ်သမျှကို လိုက်နာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ စနစ်မှ သတိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အပြည့်အဝ သစ္စာရှိသော အမှုထမ်းတစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူပြီးပြီ။ ခေါင်းဆောင်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ မှတ် တိုးမြှင့်ရရှိသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တက်မှုနှင့်အတူ သင်သည် အတွေ့အကြုံများကို ဆက်လက်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိုရယူမှုသည် ဘယ်သောအခါမှ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သည့်အခါတိုင်း အတွေ့အကြုံများ ဆန်းကြယ်မှတ်များနှင့် အပြစ်တန်ဖိုးများအပါအဝင် ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။”

ဤသတိပေးသံသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မှင်တက်မိသွားစေသည်။ ဤသို့သောအရာမျိုးလည်း ရှိသေးသည်တဲ့လား။ သစ္စာရှိအမှုထမ်းတစ်ဦးဆိုသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အတွေ့အကြုံများ ရရှိမည်တဲ့လား။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သည့်အခါ အတွေ့အကြုံများ ဆန်းကြယ်မှတ်များနှင့် အပြစ်မှတ်များကို ရရှိမည်တဲ့လား။ ဤသည်မှာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နှင့် မခြားနားပေ။

သို့သော် ဤအရာသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ထက် အဆင့်မြင့်လှသည်။ သစ္စာရှိအမှုထမ်းသည် မိမိဆန္ဒအလျောက် တွေးခေါ်ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကမူ မိမိကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်မှသာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

အခန်း (၄၂၁) ပြီးပါပြီ။