ကြောက်လန့်သွားအောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဝိညာဉ်ဓားတစ်သောင်းသည် အဆင့်အတန်းအားဖြင့် နိမ့်ကျသော်လည်း ၎င်းတို့၏စွမ်းအားသည် လုံးဝမနည်းပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော သန်မာသူများထဲမှ ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်‌ကျော်သည် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသည့် နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ခန့်သည်ပင်လျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်နှင့် မင်းဆရာတို့က ၎င်းတို့ကို ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကျန်ရှိသူများသည်လည်း သေချာပေါက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

မင်းဆရာနှင့် ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးသည် ဤဝိညာဉ်ဓားများကို အသည်းအသန်ခုခံကာကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ခုခံရန်ခက်ခဲမှုမှာ မကြီးမားသော်လည်း လွယ်ကူသည်လည်း မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဓားများ၏အရေအတွက်သည် များပြားလွန်းလှသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သည့်အခြေအနေဖြစ်ပြီး ဤဝိညာဉ်ဓားများကို ဖျက်ဆီးရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်ဓားများကို ဖျက်ဆီးပစ်မှသာလျှင် ၎င်းတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများသည် ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့်မူ မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မင်းဆရာတို့၏ အင်အားသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်စင်မှု အဆင့်ရှိသောလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်ဓားများစွာသည် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဓားတစ်စုဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် နောက်ထပ်ဓားအသစ်များသည် လေးဘက်လေးတန်မှ ပျံတက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အဆုံးမရှိသည့်အလား အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ဓားမိုးထက်ထက်ပင် ပိုပြီး ဓားမုန်တိုင်းဟုပင် ပြောရမလောက်ပင်...။

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုကျင့်စဉ်ပညာရပ်မျိုးလဲ... ဝိညာဉ်ဓားတွေ ဒီလောက်များများကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ရောလား...”

မင်းဆရာနှင့် ဗိုလ်ချုပ်တို့သည် မှင်တက်မိလျက် ရူးသွပ်လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤလက်နက်များသည် ၎င်းတို့အား ထိခိုက်ဒဏ်ရာမဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကို များစွာအနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်ကို ကူညီရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ဤဝိညာဉ်ဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်လက်ခုခံရင်း ၎င်းတို့သည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

ဓားမုန်တိုင်းထဲတွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုပြီး စက္ကန့်မလပ် ကာကွယ်နေရသည်မှာ အချိန်နှင့်အမျှ မပင်ပမ်းဘဲ မည်သို့ ရှိမည်နည်း။

“မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ... ရွှေလင်းယုန်တပ်သားတွေ အားလုံးသေကုန်တော့မှာပဲ...” နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့ ဦးဆောင်ပျံသန်းလာခဲ့သည့် ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဤအဖြစ်အပျက်က အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ ရန်သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရခင်မှာပင် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်နေရခြင်းပင်။

“ဒင်းတို့တော့လား... ငါ သွားပြီး သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... ဒီဝိညာဉ်ဓားတွေက အရေအတွက်များပေမယ့် အရမ်းအားနည်းတယ်...” နောက်ထပ်နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဧရာမတူကို အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်လှည့်လိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်ဓားများစွာသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဗိမ္မာန်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤဝိညာဉ်ဓားများက သူ့အား အကြမ်းပတမ်း ဖျက်ဆီးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အားနည်းသဖြင့် အနည်းငယ်သာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က ဓားဆရာဝတ်စုံကို အဘယ်ကြောင့် မလဲလှယ်ခဲ့သည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ အုပ်စုလိုက်တိုက်ပွဲတွင် ဓားဆရာဝတ်စုံသည် လုံးဝအနိုင်မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ရန်သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့်အနည်းငယ်မြင့်မားလာပါက ဤဝိညာဉ်ဓားများသည် မည်သည့်ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

လက်နက်များ၏ အဆင့်အတန်းသည် အလွန်နိမ့်ကျလှသည်။ အကယ်၍ ဤဓားများသည် ဝိညာဉ်လက်နက်များ သို့မဟုတ် သန့်စင်မှု အဆင့်ရှိလက်နက်များဖြစ်ခဲ့ပါက အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူသည် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဓားဆရာဝတ်စုံ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဤအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။ အဆင့်မြင့်ဝတ်စုံများကို ဝယ်ယူမှသာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤဓားများသည် ရှောင်တိမ်းရန်မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သန်မာသူများအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် ရှောင်တိမ်းရန် မလိုအပ်ပေ။ တစ်ပတ်လှည့်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဝိညာဉ်ဓားများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ ၎င်းသည် အနိုင်မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

အနီးတစ်ဝိုက်တွင် မြို့ပေါင်းများစွာရှိပြီး ၁၀ မိုင်အတွင်း ဝိညာဉ်ဓားများကို ထိန်းချုပ်ကာ ပျံသန်းစေနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်ဓားများ ကုန်ဆုံးသွားမှသာ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရပ်တန့်မည်ဖြစ်သည်။ ဤဓားများသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုမဟုတ်သဖြင့် ပျက်စီးသွားလျှင်လည်း ဘာမျှမဖြစ်ချေ။ ၎င်းတို့သည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ လူထုထံမှ လက်နက်များဖြစ်သည်။ လက်နက်များကိုသာ သိမ်းယူခြင်းသည်ကပင် ကြီးမားသော ကရုဏာတရားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် လမ်းတစ်လျှောက် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့ပါက သွေးထွက်သံယိုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်ပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းစွာ မှေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် အေးခဲလေးတစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤရေလေးကို အပြည့်အဝဆွဲတင်လိုက်ပြီး လေးကြိုးပေါ်တွင် ဧရာမမြားတစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ဤဘက်သို့ ချီတက်လာနေသော နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပစ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည်လည်း ဆက်လက်ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တစ်ခဏမျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။

ဤဝိညာဉ်ဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် သူအသုံးပြုသော အခြားလက်နက်များအား မည်သည့်အနှောင့်အယှက်မျှ မဖြစ်စေပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အခြားလက်နက်များကို ပုံမှန်အတိုင်း အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဤဝိညာဉ်ဓားများကို စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ထိန်းချုပ်ပြီး လွယ်ကူစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

“သွား...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှ အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ရေခဲမြားသည် လျှပ်တစ်ပြက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်စွမ်းအား သန်း ၆၀ အထိရှိသော မြားတစ်ချောင်းသည် ဟုန်းဟုန်းတောက်လျက် ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိအေးခဲလေး၏ အမြင့်ဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။

“ကျွတ်...”

သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ အေးခဲလေးတွင် အက်ကွဲမှုတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အဆုံးစွန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဆက်လက်အသုံးပြုပါက ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏တာရှည်ခံမှုသည် အကန့်အသတ်ရှိပြီး ထို့ထက်သူ၏အင်အားသည် အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အင်အားဖြင့် သန့်စင်လက်နက်မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သူ၏အင်အားကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ဘဲ သူ၏အမှန်တကယ် အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်သော အင်အားကြီးသူတစ်ဦးသည် သစ်ရွက်တစ်ရွက်ဖြင့်ပင် အင်အားကြီးမားနိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ၎င်းသည် အင်အား၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝအင်အားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လက်နက်သည် အမြဲတမ်း အရေးပါသော မိတ်ဖက်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လက်နက်သည် သူ၏အင်အားနှင့် မမျှတပါက အပြည့်အဝစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်သီးများထက်ပင် နိမ့်ကျသွားနိုင်သည်။

“ရှူး...”

ရေခဲမြားတစ်ချောင်းသည် ထိုးဖောက်လာခဲ့သည်။ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်သည် ဧရာမတူဖြင့် ဤဘက်သို့ ချီတက်လာစဉ် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဤရေခဲမြားထိုးဖောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင်တူကို လျင်မြန်စွာပင် ဆွဲယူကာ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုမြားသည် သူ့ထံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေရောင်တူသည် ရေခဲမြားကို ရိုက်ချလိုက်သည့်အခါ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အပြည့်အဝပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ အေးခဲသောလေထုတစ်ခုသည် ဤနယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ၁ မိုင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် ဤအင်အားကြီးမားသော အေးခဲလေထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ဓားများပင်လျှင် အေးခဲသွားပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဤအေးခဲလေထုသည် ရန်သူမိတ်ဆွေမခွဲခြားဘဲ ထိတွေ့မိသမျှ အားလုံးကို အေးခဲစေသည်။

ခဏအကြာတွင် အေးခဲလေထုပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်သည် မြင့်မားသောအမြင့်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး လုံးဝသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပြန်လည်ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဝေးရာတွင် မင်းဆရာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤအေးခဲလေထုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၎င်း၏စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့သည်။

“ဒါ... ဒါက အဲဒီလူများလား...”

သူသည် အာရုံစူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ယီထျန်းယွမ်ကို ဝေးကွာသောနေရာမှ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်နှာအသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲထားပြီး ၎င်းသည် သူမြင်ဖူးသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားကြီးသူနှင့် မတူညီပေ။ သို့သော် ဤရင်းနှီးသော စွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်မှုပုံစံသည် ၎င်းအား ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ ယီထျန်းဝမ်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စေခဲ့သည်။

“ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာြက...”

မင်းဆရာသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်။ သွေးသန့်တစ်စီးသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ရပ်တန့်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့သလို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသေးသော လက်ကျန် ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်သားများကို ကယ်တင်ရန်ပင် မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ်နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် မှင်တက်မိသွားသော်လည်း မင်းဆရာပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည်လည်း ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

မြားတစ်ချက်ဖြင့် ၎င်း၏အဖော်ကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်သည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် နီးကပ်လာခဲ့ပါက ၎င်းအဖြစ်အပျက်သည် သူ၏အဖော်နှင့် ခြားနားမည်မဟုတ်ပေ။

အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးက ခုခံမှုမရှိ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်တွင် ကျန်ရှိသော ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်သည် လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားခံရခဲ့သည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဤသို့ဖြင့် လုံးဝဖျက်ဆီးခံရပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ အလွန်ရက်စက်လှသည်။

ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။

ရန်သူအပေါ် သနားကရုဏာထားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ရက်စက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ရမည်ဆိုပါက တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်စေရ။ ကျူပင်ခုတ် ကျူငုတ်ပင် ခြွင်းချန်မထားခဲ့ပေ။

အခန်း (၄၂၉) ပြီးပါပြီ။