အင်အားစုဆောင်းခြင်း

ဤတစ်ဖက်တွင် မည်သူမျှ ထွက်လှုပ်ရှားရန် မလိုအပ်ဘဲ ရန်သူများကို အပြတ်ရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် မင်းဆရာသည် လှည့်ပြေးထွက်သွားပြီး တစ်ခဏမျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်း၏အမြန်နှုန်းသည် တတ်နိုင်သမျှ မြန်ဆန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်သည် မင်းဆရာထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည်လည်း ဆက်လက်နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

စိတ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မလိုလားမှုများရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဝေးကွာသောနေရာတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ အေးခဲလေးကို ချလိုက်ပြီး မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ သူသည် သိသိသာသာ တိုက်ခိုက်မှုမပြုလုပ်ရသေးဘဲ ရန်သူများသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ မူလကပင် အကွာအဝေးမှာ အတော်လေး ဝေးကွာနေပြီး ၎င်းတို့သည် အပြည့်အဝ အင်အားသုံး၍ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ လိုက်မီရန်မှာ အနည်းငယ် အားထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မည်မျှပင် ထွက်ပြေးစေကာမူ သူ့လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ထွက်ပြေးတာ တော်တော်မြန်တယ်ပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး နည်းနည်းနီးကပ်လာမှ တိုက်ခိုက်ရင်လည်း အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် ရှိနေသော လူအုပ်ကြီးသည် မှင်တက်မိလျက် ကြည့်နေကြသည်။

ရွှေလင်းယုန်တပ်မတော်မှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အင်အားများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရှေ့ပိုင်းမှအဖွဲ့သားများသည် ဇကာပေါက်များ ဖြစ်သွားသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် နောက်ဘက်မှသူများသည်တော့ နုတ်နုတ်စဉ်းခံလိုက်ရသည့်နှယ်ပင်။ အချိန်နှင့်အမျှ စုဝေးလာသော ဓားများ၏ စုပေါင်းထိုးဖောက်မှုက နောက်ပိုင်းတွင် ဓားမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသဖြင့် ထိုသို့ပင် နုတ်နုတ်စဉ်းခံလိုက်ကြရခြင်းပင်။

ဤသို့သော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ နယ်ခြားစောင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကိုပင် မြားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားသည် လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။ လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းတို့အားလုံး အတူတကွ ကူညီရန် လိုအပ်အုံးမည်လား။

“ဒါ... ဒီစွမ်းအားက သိပ်ကြီးလွန်းတယ်မဟုတ်လား... ယီအရှင်... ယီအရှင်သခင်... ဒါ... ဒါဆိုရင် စံအိမ်တော်သခင်က ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ မင်းဆရာကြီးကို ထွက်ပြေးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်မယ်နော်...”

“ဟုတ်တယ်၊ ရုတ်တရက် တစ်ခုသတိရတယ်။ အရင်တုန်းက တော်တော် ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သတင်းတစ်ခုရှိတယ်။ ယုံမင်အင်ပါယာက စစ်တပ်ကြီးကို ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက သန်မာသူတစ်ဦးက ထွက်ပြေးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ... စံအိမ်တော်ပိုင်ရှင်က ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက သန်မာသူဖြစ်မယ်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ ဒီလောက် သန်မာတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ဦး ရှိမှာလဲ...”

“ဒါ တကယ်လား... ငါတို့စံအိမ်တော်သခင်က အဲဒီအင်အားကြီးမားတဲ့ သန်မာသူတဲ့လား...”

ကောင်းကင်ထိပ်စံအိမ်တော်၊ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းအပြင် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှပါ သူတို့အားလုံးသည် ဤအကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရလာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအကြောင်းကို တမင်တကာ ထုတ်ပြောရန် မလိုအပ်သည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ထုတ်မပြောလျှင်လည်း ဘာမှ ပြဿနာမရှိပေ။

ယခုအခါ သူတို့သည် ရုတ်တရက် ဤအကြောင်းကို သတိရလာကြပြီး မင်းဆရာကြီးကို ထွက်ပြေးသွားအောင် လုပ်နိုင်သူသည် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ သန်မာသူဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ...

“ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ လောလောဆယ် ဒီလိုသန်မာသူ တစ်ဦးပဲရှိတာပါ...” ထျန်းလုံသည် အံ့ဩမှုမှ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ပြုံးကာ ဆိုသည်။ “သူကတော့ ယီဝမ်ရယ်ဖြစ်ပြီး သင်တို့ရဲ့ စံအိမ်တော်သခင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်...”

ထျန်းလုံက ဘေးမှ အတည်ပြုပေးလိုက်သဖြင့် လူအုပ်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုအပြည့်ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဦးတည်းဖြင့် ယုံမင်အင်ပါယာကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည်မှာ အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤယီဝမ်ရယ်သည် သူတို့၏ စံအိမ်တော်သခင်၊ သူတို့ကို အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ထျန်းယွမ်စံအိမ်တော်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သူတို့သိလိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩဝမ်းမြောက်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ အဆိုးဆုံးရန်သူကို သူတို့ စံအိမ်တော်သခင်က တစ်ကြိမ်မဟုတ်၊ နှစ်ကြိမ်တိုင် နှိမ်နှင်းခဲ့သည်။

ဤသတင်းသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အကြောင်း သိပ်မသိခဲ့သူများသည် ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ သိရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ စံအိမ်တော်သခင်သည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ မင်းဆရာကြီးကို ထိတ်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားအောင် လုပ်နိုင်သည့် အဆင့်မြင့်စွမ်းအားရှိသူဖြစ်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင် လူငယ်တွေရဲ့ခေတ်ရောက်လာပြီ။ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဘုရင်က ငါတို့ကို ဂုဏ်သတင်းကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီ ဦးဆောင်ပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်။ ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ၏အိုမင်းသောမျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲလာသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဝိညာဉ်ဘုရင်က ငါတို့ကို ဂုဏ်သတင်းကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီ ဦးဆောင်ပေးမှာ သေချာတယ်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများသည် အော်ဟစ်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို အောင်မြင်မှုဆီ ဦးဆောင်နိုင်မည်ဟု ယခုပို၍ ယုံကြည်လာကြသည်။ ယခင်က ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုအနေနဲ့သာ ကြွေးကြော်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးရန် ပထမခြေလှမ်းအနေဖြင့် အောင်မြင်မှုသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအုပ်တစ်ခုလုံးသည် အော်ဟစ်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရှီရွှေယွမ်သည် မသိမသာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏လှပသောမျက်ဝန်းများထဲတွင် ချီးကျူးမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ချိန်က သွေးချီစွမ်းအင်မရှိသည့် အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ခံရသူသည် ယခုအခါ ယုံမင်အင်ပါယာကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အလွန်အင်အားကြီးမားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

“အားလုံးရဲ့ ယုံကြည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အားလုံး အလွယ်တကူ ပြီးသွားမယ်လို့ မပြောနိုင်သေးဘူး။ တစ်ခုခု မှားသွားတာနဲ့ ခက်ခဲသွားနိုင်သေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “မင်းဆရာကြီးက ငါ့ကို မြင်တာနဲ့ သတိကြီးကြီး ထားမှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်မြို့တော်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ငါတို့ရောက်လာဖို့ ကြိုစောင့်နေမှာပဲ... ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်တယ်။ အဲဒီမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အစီအရင်တွေ ရှိမှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် အခုကစပြီး တကယ့်စစ်ပွဲစတင်တော့မှာ။ အဆုံးမသတ်မချင်း လုံးဝ ပေါ့လျှော့လို့မရဘူး... အားလုံး သတိကြီးကြီးထားကြပါ... ကျုပ်ရဲ့အမိန့်ကို စောင့်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အထူးတလည် အကောင်းမြင်မနေခဲ့သလို မာန်မာန ထောင်လွှားနေခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏စွမ်းအားသည် များစွာတိုးတက်လာသည်ကို သူသိသော်လည်း မဖြစ်မနေ ဂရုစိုက်ရမည့်အရာများ ရှိသေးသည်။ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်အထိ အနည်းငယ်မျှ အေးဆေးမနေနိုင်ပေ။ အကယ်၍ လှည့်ကွက်တစ်ခုခုထဲ ကျရောက်သွားခဲ့လျှင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ခေါင်းညိတ်ကြပြီး ချက်ချင်းတည်ငြိမ်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှရဲရင့်ရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ဤမျှသောစွမ်းအားရှိသူသည် မရဲဝံ့သူ မည်သူရှိပါမည်လဲ။ ယုံမင်အင်ပါယာကို တစ်ကြိမ်တင်မဟုတ်ဘဲ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ သူတို့အား မမျှော်မှန်းနိုင်သော အင်အားရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် ယုံမင်အင်ပါယာကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်စေခဲ့သည်။

ဤဘက်တွင် စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်နေချိန်၌ ဤအခြေအနေသည် ယုံမင်အင်ပါယာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူအုပ်တစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်အံ့ဩစေခဲ့သည်။ လူများစွာသည် ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာ မိုးကောင်းကင်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး လင်းယုန်စစ်တပ်ကို ချက်ချင်းသုတ်သင်ကာ မင်းဆရာကြီးကို ထွက်ပြေးသွားအောင် လုပ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ငရဲထိတိုင် ကျဆင်းသွားသည်။ သန်မာသူများစွာသည် ထွက်ပြေးရန် စိတ်ကူးပေါက်လာကြပြီး ယုံမင်အင်ပါယာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်လာကြသည်။ အကယ်၍ ယုံမင်အင်ပါယာ ပြိုလဲသွားခဲ့လျှင် ထိုအခြေအနေက သူတို့အတွက် သေမင်းနှင့်တူသည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာသည် ယုံမင်အင်ပါယာကို အလွတ်ပေးမည်မဟုတ်ဘဲ စစ်တပ်ကြီးဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာကာ ယုံမင်ကုန်းမြေကို သိမ်းပိုက်ပြီး အကြီးအကျယ် သန့်စင်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

မင်းဆရာကြီးသည် ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာပြီး ရောက်ရောက်ချင်းပင် နန်းဆောင်ထဲတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို မော့မကြည့်ရဲပေ။

“ဧကရာဇ်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက အရှင့်ကို မျက်နှာပြရမှာ မဟုတ်ပါဘူး... မူလက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ထွက်သွားခဲ့ပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲ အရင်က ရင်ဆိုင်ဖူးတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်... သူက ဝိညာဉ်ဓား သောင်းပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ လင်းယုန်စစ်တပ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့တယ်...”

သူထွက်မသွားခင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အောင်မြင်မှာသေချာသည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် မျက်နှာမပြဘဲ ပြန်မလာတော့ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယခုမူ ရှုံးနိမ့်စွာ ပြန်လာရသည်။

“အခြေအနေကို ငါသိပြီ... ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ... ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ သိုင်းပညာမျိုး ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... တစ်ခါတည်း ဝိညာဉ်ဓားသောင်းပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ...” ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ မင်းဆရာကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ အစဉ်အလာကို လာရောက်ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်ထိ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်...”

“ကျွန်တော်မျိုး ရှက်မိပါတယ်...” မင်းဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများနှင့် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “မူလက သူတို့နဲ့ အသက်ပေးတိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီစိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတယ်။ ဘာလို့ဆို ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးနိုင်မှာမို့လို့ပဲ။ လာရောက်သူတိုင်း သေရမှာ သေချာတယ်။ အကယ်၍ ဒါကို မတားဆီးနိုင်မှတော့ ကျွန်တော်မျိုး သူတို့နဲ့အတူ အဆုံးသတ်ဖို့ အသင့်ရှိတယ်။ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး...”

မင်းဆရာကြီးသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးနိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒါကို ငါသိတယ်။ မင်းတားဆီးနိုင်မှတော့ မင်းပြောသလို လုပ်လိုက်...” ယုံမင်ဧကရာဇ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ သူစိတ်ဝင်စားဆုံးမှာ ဂုဏ်သတင်းဖြစ်ပြီး မင်းဆရာကြီးက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် မျက်နှာပျက်စေခဲ့သည်။ သူ့ကို နေရာတွင် မသတ်လိုက်မိသည်ကပင် တော်သွားပေသည်။

အခန်း (၄၃၀) ပြီးပါပြီ။