အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း

မြေအောက်မှ မည်းနက်သော အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည့် မည်းနက်သော အလင်းတန်းသည် ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်ကို ဖောက်ထွင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မည်းနက်သော အလင်းတန်းသည် ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်ကို ထိမှန်သောအခါ ကြီးမားလှသော နန်းတော်သည် ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပြီး အလွယ်တကူ ထိခိုက်ခံရသည်။ နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျသွားမည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် လှုပ်ခါမှုသာရှိပြီး ဆက်လက်ပျံသန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် အစီအရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွတ်မြောက်သွားချိန်တွင် နောက်ထပ်အစီအရင်တစ်ခုက မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်ကို ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ နန်းတော်နဲ့ ဒီကိုလာရဲတယ်ဆိုတာ သေဖို့လာတာပဲ... လမ်းတစ်ဝက်မရောက်ခင် မင်းတို့ကို ပစ်ချပစ်မယ်...” မင်းဆရာကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ဝိညာဉ်ဓားတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုရင် ငါကလည်း ဒီက အစီအရင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... မင်းဘယ်လို ချဉ်းကပ်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်...”

မင်းဆရာကြီးသည် အစီအရင်များကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်သည် အစီအရင်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် နောက်ထပ်အစီအရင်တစ်ခု ချက်ချင်း စတင်အလုပ်လုပ်သည်။ ဤဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် အစီအရင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သည် ဆက်လက်ပျံသန်းသွားလျှင် ဤမျှများပြားသော အစီအရင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သေဆုံးရသည်မှာ ထို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဓားအစီအရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဆင်တူပြီး အရေအတွက်များပြားကာ ဝေးကွာသောနေရာမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

“ဒီမင်းဆရာကြီးက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ပြန်လွတ်မြောက်သွားတာ ဒီက အစီအရင်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ ဖြစ်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဝေးကွာသောနေရာမှ မင်းဆရာကြီးကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်... ဒီတိုက်ခိုက်မှုတွေရဲ့ အင်အားက သိပ်မကြီးမားပေမယ့် ဒီလိုဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခံရရင် လမ်းတစ်ဝက်မရောက်ခင် ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ဖောက်ထွင်းခံရပြီး ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်...” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ကာကွယ်ရေးအလွှာသည် တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ခံနိုင်သော်လည်း စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ များပြားလှသည်။ ဤအခြေအနေအရ အကြာကြီး ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ကျောက်များ မလုံလောက်သည်မဟုတ်ဘဲ အစီအရင်များပျက်စီးသွားပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အလွန်ခက်ခဲခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် မလွယ်ကူဘဲ ပျက်စီးမှုနှုန်းသည် ပြုပြင်မှုနှုန်းထက် များစွာမြန်ဆန်လှသည်။

လူအားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် မည်သည့်နည်းလမ်းရှိမရှိ မသိရသောကြောင့် အကယ်၍ နည်းလမ်းမရှိပါက ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်ကို မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာပြီး အစီအရင်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်ကာ နည်းလမ်းရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

“စိတ်ချပါ... ဒီလိုအခြေအနေကို ကျွန်တော် ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးသားပါ... မဟုတ်ရင် မင်းဆရာကြီးက ဒီလောက်အရှက်ရစရာ အခြေအနေမှာ ပြန်လွတ်မြောက်ဖို့ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ကျသွားသည်။

ကျောက်စာတိုင်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျသွားသည့်အခါ “ဒုန်း” ဟူသော အသံဖြင့် မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော တွင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် အလင်းတန်းများကို တစ်လှည့်စီ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အစီအရင်များကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ မည်းနက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ အစီအရင်များသည် အသုံးမဝင်တော့သည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်...

ဤကျောက်စာတိုင်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်များသည် ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်းသိရှိသွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤအင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်သည် အစီအရင်များကို တကယ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဆရာအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ဤအစီအရင်များသည် ဆရာကြီးအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများ မဟုတ်သဖြင့် အကုန်လုံးကို ဖိနှိပ်ကာ သုံးမရအောင် ဖျက်စီးပစ်နိုင်၏။

မင်းဆရာကြီးသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးဖြစ်သော်လည်း အစီအရင်အားလုံးကို ဆရာကြီးအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများဖြင့် ရေးထိုးထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူ့ကို ပင်ပန်းကာ သေစေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆရာအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများသည်လည်း ညံ့ဖျင်းသည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်အတွက်မူ ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ကာ အသုံးမဝင်အောင် တားစီးနိုင်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဒီအင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်ကို ဝိညာဉ်ဘုရင်က ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မေ့သွားကြတယ်... ဒါကြောင့် သူက ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေတာပဲ...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းက သူတို့သည် ယုံမင်ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ကျုပ်တော်ပြောခဲ့ဖူးတယ်... သူတို့မှာ ပြင်ဆင်ထားတာရှိသလို ကျွန်တော်မှာလည်း ပြင်ဆင်ထားတာရှိတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်က မင်းတို့အားလုံးအတွက် တာဝန်ယူရမယ်... အကြောင်းမဲ့သပ်သပ် သေဖို့လွှတ်လိုက်တာ ကျုပ်ရဲ့ထုံးစံမဟုတ်ဘူး... ကျုပ်က အနိုင်ရတဲ့တိုက်ပွဲကို လိုချင်တာ... ရှုံးနိမ့်မှုမဟုတ်ဘူး... အနိုင်မရခဲ့ရင်တောင် အနည်းဆုံး အပြည့်အဝဆုတ်ခွာနိုင်ရမယ်... တစ်ဝက်လောက် ဆုံးရှုံးသွားတာမျိုးလည်း မဖြစ်စေရဘူး...”

လူအားလုံး၏ နှလုံးသားများ တစ်ချက်လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ကြသည်။

“ဘာလဲ... ဒါ အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်လား... တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီလား...” မင်းဆရာကြီးသည် ဤကျောက်စာတိုင်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ မျက်နှာမသာမယာ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ယခင်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်မှာ ဤအင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်နှင့် အခြားအရင်းအမြစ်များအတွက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ ယခုမူ ၎င်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သိမ်းပိုက်ထားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် အသုံးပြုကာ သူ၏အစီအရင်များကို ဖိနှိပ်ကာ တားစီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်သည် လူသူမရှိသော နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး ချောမွေ့စွာ ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်က လှုပ်ခါပြီး ရောက်ရှိလာရသည်ထက် များစွာပိုမိုကောင်းမွန်လှသည်။

“ဆရာကြီး... ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... လေးသမားတွေကို စေလွှတ်ပြီး သူတို့ကို ပစ်ချလိုက်ရမလား...” ဘေးမှ ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်က မေးလိုက်သည်။

“သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လိုက်ရင် ငါတို့မှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိတယ်လို့ မင်းထင်လား...” မင်းဆရာကြီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ယခင်က ဝိညာဉ်ဓားတစ်သောင်းကို သတိရလိုက်သည်။ အကယ်၍ လူများကို စေလွှတ်တိုက်ခိုက်ပါက သေမည်မလွဲပင်ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမယ့် ဒီလိုမလုပ်ရင် သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ချဉ်းကပ်လာတာကို ထိုင် ကြည့်နေရမှာလား...” ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမှာတော့ မဟုတ်ဘူး... အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်က ဆရာအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ပေမယ့် ဆရာကြီးအဆင့်တွေကိုတော့ မဖိနှိပ်နိုင်ဘူး... တကယ့်အစီအရင်ကြီးက နောက်မှာ ရှိသေးတယ်... သူတို့ကို အရင်ဆုံး ကြွားဝါခွင့်ပေးလိုက်... သူတို့ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့အခါ ဖမ်းလိုက်မယ်...” မင်းဆရာကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ဒီလောက်နဲ့ ကုန်မသွားဘူး...”

ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အင်အားကြီးကျောက်စာတိုင်ကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ကာ ရှေ့သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖိနှိပ်ကာ ပျက်စီးစေပြီး ချောမွေ့စွာ ခရီးဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်ဝက်ခန့်ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝေးကွာသောနေရာမှ မင်းဆရာကြီးသည် မသမာသော အပြုံးတစ်ခုပြလိုက်ပြီး သူတို့၏ သေမင်းနှင့်တွေ့ရမည့်အချိန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထျန်းယွမ်ဗိမ္မာန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်မပျံသန်းတော့ပေ။ မင်းဆရာကြီး၏ အပြုံးသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ဤသို့ပင် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေမည်လား။

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဓားတစ်သောင်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည့်အခါ ဓားတစ်သောင်းသည် မြားတစ်သောင်းကဲ့သို့ တရွှီးရွှီးအသံဖြင့် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသည်။ ပစ်မှတ်မှာ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သည်များဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးသည် အလွန်နီးကပ်လာသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးအတွင်း ရှိနေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

မင်းဆရာကြီးသည် လက်ထဲရှိ နတ်ဆိုးတောင်ဝှေးမှ မည်းနက်သော အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အားပြင်းစွာ ဖိချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြီးမားသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အစီအရင်တစ်ခုသည် ချက်ချင်းစတင်အလုပ်လုပ်လာပြီး မည်းနက်သော အငွေ့တစ်ခုသည် အစီအရင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟောက်မြည်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော မည်းနက်သည့် ကိုယ်ထည်ဖြင့် ဝိညာဉ်ဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။

အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်ဓားများစွာသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားပြီး မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဤစွမ်းအားသည် အလွန်အင်အားကြီးမားလှပြီး ဝေးကွာသောနေရာမှ ကြည့်လျှင် ယုံမင်နဂါးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဓားများအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သိမ်းယူလိုက်သည်။ လူအနည်းငယ်ကိုသာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီး အများစုကို ဤယုံမင်နဂါးက ခုခံထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဆရာကြီးအဆင့်အစီအရင်ဆိုတော့ ထင်ရှားတဲ့ ယုံမင်နဂါးအစီအရင်ပဲ ဖြစ်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုယုံမင်နဂါးကို မျက်လုံးကျဉ်းကျဉ်းဖြင့် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

အခန်း (၄၃၂) ပြီးပါပြီ။