ပြန်လည်တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု

မင်းဆရာသည် ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှေ့တွင် ဧရာမလက်သီးပုံစံတွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မင်းဆရာသည် ထိုတွင်းထဲတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး လုံးလုံးလျားလျား မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် သူသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

ဤပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်အောက်တွင် သူသည် သေမလိုဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ အရိုးများ ကျိုးပဲ့ကာ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အနည်းငယ် ပြားချပ်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ခိုင်မာမှုမရှိခဲ့ပါက ဤလက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အသားညှီနံ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ အစအနပင် မရှိဘဲ အနံ့အသက်မျှသာ ကြွင်းကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်....။

တစ်ရာ့ခုနစ်သန်းကျော် ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုအင်အားဖြင့် မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ...

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်တွင် ရှိနေရင်း အဆ ၁၆ ဆ ရူးသွပ်ထိခိုက်မှုမုဒ်ကို နှိုးဆွလိုက်သဖြင့် သန်းတစ်ရာ့ခုနစ်သောင်းခြောက်ထောင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။ ၎င်းသည် သူ၏ အပြည့်အဝအင်အားကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းမဟုတ်သေးဘဲ ဤအံ့ဩဖွယ်တန်ဖိုးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပါက မည်သည့်အင်အားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဤမျှရက်စက်သော အင်အားအောက်တွင် မင်းဆရာသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး သေမလိုဖြစ်သွားသည်။

“ကျွန်... ကျွန်တော်...”

မင်းဆရာသည် စကားလုံးများကို ပြီပြီသသ မပြောနိုင်တော့ဘဲ စကားတစ်ဝက်မျှပင် မပြောနိုင်ဘဲ မသေမရှင်အသံများကိုသာ ခပ်မျှင်းမျှင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တော့သည်။

လူအားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤမျှအင်အားကြီးမားသော မင်းဆရာသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားရပြီး ယခုပုံစံအရ သက်ရှည်နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မည်မျှကြာရှည် အသက်ရှင်အုံးမည်ဖြစ်စေ သူသည် ခုခံနိုင်စွမ်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့်အခါ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှပြီး မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိပေ။

“မင်း... မင်းဆရာ...”

ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗိုလ်ချုပ်များသည် လုံးဝမှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤမျှအင်အားကြီးမားသော မင်းဆရာသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းက ဤလူငယ်လေး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မည်မျှပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည်ကို ဖော်ပြနေသည် မဟုတ်ပါလား...။ သူသည် မင်းဆရာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး အံ့ဩဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။

သူသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသလား၊ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားသလား။ ဤအခြေအနေသည် လူတိုင်းတို့ကို မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်သွားစေသည်။

ထျန်းလုံတို့သည်ပင်လျှင် ပို၍ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယခင်က မင်းဆရာကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နတ်ဆိုးနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်လိုအပ်ကာ ထိုအချိန်တွင်ပင် အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင်ချိန်က မင်းဆရာသည် အပြည့်အဝအင်အားကို ထုတ်လွှတ်မထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်တိုင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်ခံရသည်။

ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်နည်း။ ဤမျှကြီးမားသော အင်အားကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

“ဟား... ဟား... ဟား... ယီညီငယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ရတာလဲ... ဒီလောက်အစွမ်းထက်တာပဲ... အရင်က ဒီလောက်မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတစ်ချက်တည်းနဲ့ သုတ်သင်လိုက်တာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာလဲ... မဖြစ်ဘူး... ဒီကိစ္စပြီးရင် သေချာပေါက် သွားမေးရမယ်... ပြောင်ကို မေးရမယ်...”

ထျန်းလုံသည် ဤအင်အားကို အလွန်အားကျမိသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့်အင်အားကို မည်သူက မလိုချင်ပါမည်နည်း။

ရှီရွှေ့ယွမ်အပါအဝင် ကူညီရန် ရည်ရွယ်ထားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ အကူအညီမလိုအပ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မင်းဆရာ၏ ဘေးတွင် ရပ်တည်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

“မင်းရှုံးသွားတာ အရမ်းစိတ်မကောင်းပါဘူး...”

နောက်တစ်ကျော့တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ပြီး မင်းဆရာ၏ ရင်ဘတ်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“ရွှပ်...”

ဓားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ စိုက်ဝင်သွားပြီး သူ၏အသက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူသည် မင်းဆရာနှင့် စကားများများ မပြောခဲ့ဘဲ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ရူးသွပ်မုဒ်သည် ဆန်းကြယ်မှတ်များစွာ သုံးစွဲရသည်ဖြစ်ရာ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး ခပ်မြန်မြန် အဆုံးသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

“- မင်းဆရာကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး သန်းတစ်ရာ့သုံးဆယ့်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၆၀,၀၀၀၊ ဒုစရိုက်တန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀၊ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှု ၁၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်။ ကျင့်စဉ်များဖြစ်သည့် ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဝါးရိုက်၊ ယုံမင်နတ်ဘုရားကျမ်း၊ နတ်ဘုရားရွှေကိုယ်ကျမ်းကို ရရှိပါသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ဆင့်ခေါ်နဂါးအလံ၊ ယုံမင်နဂါးအစီအရင်၊ ယုံမင်နတ်ဆိုးတောင်ဝှေး (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ယုံမင်နတ်ဘုရားချပ်ဝတ် (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ယုံမင်ဖိနပ် (အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)၊ ယုံမင်ဝိညာဉ် (ရှားပါးပစ္စည်း)၊ ယုံမင်အရိုး (ရှားပါးပစ္စည်း) တို့ကို ရရှိပါသည်...”

အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး သန်းတစ်ရာ့သုံးဆယ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ၊ အပိုဆောင်းအတွေ့အကြုံသည် အဆ ၁၁၆ ဆအထိ ထပ်ဆင့်ရရှိထားသည်။

အဆ ၅၀ အတွေ့အကြုံကတ်၊ အဆ ၃၀ အတွေ့အကြုံကတ်၊ အဆ ၂၀ အတွေ့အကြုံကတ်နှင့် အဆ ၁၆ ရူးသွပ်အတွေ့အကြုံမုဒ်တို့သည် အတွေ့အကြုံကို ပေါက်ကွဲထွက်စေသည်။ သူသည် အဆ ၁၀ နှင့် အဆ ၅ အတွေ့အကြုံကတ်များကို မဝယ်ယူခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့ကို ထပ်ဆင့်ထည့်သွင်းလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ဈေးနှုန်းသည် အလွန်မြင့်မားလွန်းပြီး ဆန်းကြယ်မှတ် ၇၈၀,၀၀၀ ခန့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် တန်ဖိုးမထိုက်တန်ပေ။ ယခင်က ဝယ်ယူမှုများစွာကြောင့် ဆန်းကြယ်မှတ်များ များစွာမြင့်တက်သွားသည်။ အစောပိုင်းတွင် ဝယ်ယူခဲ့သည်များသည် တန်ဖိုးထိုက်တန်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဝယ်ယူခြင်းသည် မထိုက်တန်တော့ပေ။

သူသည် ငွေကြေးပိုလျှံမှုရှိမနေပါက ယခုအခါ ဆန်းကြယ်အမှတ်များ နည်းပါးနေသဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ သိမ်းဆည်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် အတွေ့အကြုံကတ်များစွာကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သည်။ ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ချီတက်ရန် ပြင်ဆင်နေသဖြင့် အတွေ့အကြုံကတ်များအားလုံးကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝမဖြုန်းတီးနိုင်ပေ။

“မဆိုးဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ လျင်မြန်စွာ ပြည့်လျှံလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ ဤမျှအလျင်အမြန် တိုးတက်လာသည့် ခံစားမှုသည် မည်သည့်အခါမျှ ရိုးအီမသွားပေ။

မင်းဆရာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ယုံမင်နဂါးအစီအရင်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤယုံမင်နဂါးအစီအရင်ကို မင်းဆရာအပြင် အခြား ထိန်းချုပ်နိုင်သူ မရှိတော့သဖြင့် ၎င်းသည် လုံးဝရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းဆရာ သေသွားပြီ... မင်းဆရာ သေသွားပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်ဘက်မှ လူများသည် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်ကြသည်။ ဒုတိယအင်အားအကြီးဆုံး မင်းဆရာပင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ဆက်လက် ချီတက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

မြို့တော်အတွင်း စောင့်ကြပ်နေသော အင်ပါယာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်သည် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာသည် အလွန်မသာမယာဖြစ်သွားသည်။

“ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို အမြန်သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်... မင်းဆရာ သေသွားပြီ... ယုံမင်နဂါးအစီအရင်လည်း ပျက်စီးသွားပြီ... ယုံမင်ဧကရာဇ်ကို အမြန်အကူအညီတောင်းဖို့ ပြောလိုက်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီနေရာကို မကာကွယ်နိုင်တော့ဘူး...”

မင်းဆရာပင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရန်သူ၏ ကျူးကျော်မှုကို ပို၍မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယုံမင်ဧကရာဇ်ထံမှ အကူအညီကိုသာ တောင်းခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယုံမင်ဧကရာဇ်ပင် ၎င်းတို့ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ယုံမင်အင်ပါယာသည် တကယ်ပင် အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

စောင့်ကြပ်သူများသည် ညွှန်ကြားချက်အရ ချက်ချင်းပင် ယုံမင်ဧကရာဇ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားကာ အကူအညီ တောင်းခံလိုက်သည်။

ဤဘက်တွင် စစ်ကြောင်းများ ဗရမ်းဗတာ ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ မင်းဆရာ၏ သေဆုံးမှုသည် ၎င်းတို့အပေါ် ထိခိုက်မှုကြီးမားလှပြီး စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်သည် လုံးဝပြိုလဲသွားသည်။

“ရှေ့ဆက်ပြီး ယုံမင်အင်ပါယာ ဧကရာဇ်မြို့တော်ထဲကို ချီတက်စို့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် ဤဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ကောင်းကင်ယွမ်အိမ်တော်တွင် ရှိနေသူများအားလုံး ဗိမ္မာန်အတွင်းမှ ထွက်ပြေးလာကြပြီး ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ချီတက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လက်စားချေရန် လိုအပ်သူများသည် လက်စားချေပြီး၊ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတင်လိုသူများသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတင်ကာ ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖြိုချလိုက်ကြသည်။

ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားစဉ် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်သည်တွင် ရုတ်တရက် ယုံမင်နဂါးအစီအရင်တစ်ခုလုံး တောက်ပလာပြီး ဧရာမယုံမင်နဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယုံမင်နဂါးအစီအရင်သည် အားနည်းသွားသဖြင့် ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် ၉ သို့ လျော့ကျသွားပြီး အရွယ်အစားသည်လည်း သိသာစွာ သေးငယ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲကြောင့် အင်ပါယာကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်နှင့် အခြားသူများ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ယုံမင်နဂါးအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရန်သူကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်နိုင်သူတစ်ဦးရှိသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိရသော်လည်း တစ်ခဏမျှ တားဆီးနိုင်သည်ဆိုလျှင် တစ်ခဏမျှအဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ယွမ်အိမ်တော်မှ လူများကို ထိတ်လန့်စေပြီး ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ဤမျှလျင်မြန်စွာ အကူအညီရောက်ရှိလာသည်ဟု ထင်မှတ်စေသည်။

သို့သော် ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်မှ လူများ အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်ခြင်း မပြုရသေးခင်မှာပင် ဤယုံမင်နဂါးသည် ယုံမင်အင်ပါယာမြို့တော်ဘက်သို့ ဟောက်မြည်ကာ ထိုးတက်သွားပြီး ပါးစပ်ဟကာ ယုံမင်မီးလျှံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လျက် မြို့ရိုးဘေးရှိ ဗိုလ်ချုပ်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“အား... အား...”

ချက်ချင်းဆိုသလို အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများစွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ စစ်သည်များသည် ချက်ချင်း ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် လူအားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ယုံမင်နဂါးသည် ၎င်းတို့ကို အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်နေရသနည်း။

ယုံမင်နဂါးသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မင်းဆရာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယုံမင်နဂါးအစီအရင်၏ ထိန်းချုပ်နည်းကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် မခက်ခဲပေ။ မသေနိုင်သော ယုံမင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းပင် ဆင့်ခေါ်ကာ ရန်သူများကို တန်ပြန် ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းပင်...။

အခန်း (၄၃၅) ပြီးပါပြီ။

စာစဉ် ၂၉ ပြီးပါပြီ။ ဆက်လက်ပြီး စာစဉ် ၃၀ ကို ဖတ်ရှုဖို့ နှိုးဆော်လိုက်ပါရစေ။