စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ် ဓလေ့ထုံးတမ်း

ဤစာအုပ်တွင် ရှင်းပြထားသည်မှာ စာပေသူတော်စင်၏ အဆင့်ကိုးဆင့်သည် စာပေချီကို အသုံးချခြင်း၊ ၎င်းကို အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်း၊ စိတ်ကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးခြင်းနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို စုဆောင်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ကြသည် ဟူ၍။ အဆင့် ရှစ်တွင် နှလုံးသား ဉာဏ်အလင်းပွင့်၏။ စာပေစွမ်းအင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုစည်းမိသောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် ရည်မှန်းချက် ခိုင်မာစေရန် နှလုံးသား စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ရှိပေလိမ့်မည်။ အဆင့် ခုနစ် သူတော်ကောင်း ချီ နှင့် အဆင့် ခြောက် ကံကြမ္မာဖတ်ခြင်း တို့သည် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ စွမ်းရည်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ကျင့်ကြံမှုသည် စာပေသူတော်စင် အဆင့် ခုနစ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စာပေချီသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတော်ကောင်း ချီ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မကောင်းမှုမှန်သမျှကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး အဆိပ်အတောက်များကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိလာသည်။ အဆင့် ခြောက် ကံကြမ္မာဖတ်ခြင်းမှာမူ ပို၍ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှ၏။ ၎င်းက စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူအား ကံကြမ္မာကို ဖတ်ရှုပြီး ကံကောင်းခြင်းကို ရှာဖွေကာ ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားနိုင်သည့် စွမ်းရည်အချို့ကို ပေးအပ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားက အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်—၎င်းက မကောင်းမှုမှန်သမျှကို ကာကွယ်၊ အဆိပ်အတောက်ကို တားဆီး၊ ကံကောင်းခြင်းကို သေချာစေပြီး ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားပေးသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ၊ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များ လုံးဝ မရှိသလိုပင်? စာပေပညာရှင်များက သေရမှာ ကြောက်သောကြောင့် သူတို့၏ အမှတ်အားလုံးကို ကာကွယ်ရေးမှာပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြသလား?

ချင်းဖုန်း ဤအပေါ်တွင် အတော်လေး ဒွိဟဖြစ်နေမိသည်။ ဂုဏ်ယူဖွယ် ဘဝကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရွေးချယ်ခွင့်သာရှိလျှင် လက်သီးများဖြင့် ကောင်းကင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ခြေဖဝါးများဖြင့် မြေကြီးကို နင်းလျှောက်ရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်မျိုးကို သူ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပိုနှစ်သက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤ စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်က သူ့အား အမြဲတမ်း စွမ်းအားရှိသော်လည်း အသုံးချစရာနေရာ မရှိသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်း မတိုင်မီ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ဦးစွာ ဖတ်ရှုရမည်ဟု ဆိုလိုသလော?

ချင်းဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်မိသည်-

ရန်သူ - "ဒီနေ့ မင်းသေရမယ့်နေ့ပဲ!"

သူကိုယ်တိုင် - "ခဏစောင့်ပါ၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကံကြမ္မာကို ဖတ်ကြည့်ပါရစေ။

အိုး မဟုတ်သေးဘူး၊ ကံကြမ္မာအရ အန္တရာယ်ကြီးမားတယ်လို့ ပြနေတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲက အသက်ရှင်သေရေးပဲ။ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်!"

ဒါက သိပ်ပြီး ရှက်စရာကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား? သူ စာအုပ်ကို ဆက်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ စာအုပ်တွင် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ အဆင့် ခြောက်ထက် ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်များကို မိတ်ဆက်မထားပေ၊ သို့သော် ချင်းဖုန်းသည် ကန်းဖေးလန် စောစောက ပြောခဲ့သော မူလရတနာများနှင့် ပုံတူများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မူလရတနာများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်မှာ စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူမှ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးပြီး စာပေချီ ထည့်သွင်းထားသော လက်ရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤလက်ရာများသည် ကဗျာ၊ လက်ရေးလက်သား၊ စာစီစာကုံး၊ သို့မဟုတ် တေးဂီတ ရေးစပ်မှုများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ပုံတူများမှာမူ နာမည်က ပြောပြနေသည့်အတိုင်း—၎င်းတို့သည် မူလရတနာများမှ တုပဖန်တီးထားသော လက်ရာများ ဖြစ်ကြသည်။

မူလရတနာများသည် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ၏ ယုံကြည်ချက်များနှင့် အနုပညာ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို ပုံဖော်ထားသည်။ စာပေချီနှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါ ဤရတနာများသည် မတွေးဝံ့စရာ စွမ်းရည်များကို ရရှိကြသည်။ ယုံကြည်ချက် ပိုမိုအားကောင်းလေ၊ အနုပညာ စိတ်ကူးစိတ်သန်း မြင့်မားလေ၊ မူလရတနာများမှ ပြသသော စွမ်းရည်များ ပိုမိုအားကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန်လူများသည် ဤမူလရတနာများကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းရန် စာပေချီ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်က လူတွေပဲ မူလရတနာတွေကို သုံးနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား? စာအုပ်ထဲမှာ ဒီမူလရတနာတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေ ဘယ်လို ပေါ်ထွက်လာတယ်ဆိုတာ မဖော်ပြထားတာကတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။" ချင်းဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ယခုအခါ မူလရတနာများ၏ တန်ဖိုးကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီ။ သို့သော် အဆင့် ကိုးကိုပင် မရောက်သေးသော သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့ရဲ့ ဒွေးချိုးက ဘာကြောင့် ပိုင်လီလို အဘိုးအိုတစ်ဦးကို သူ့ဟာဟု သိမ်းပိုက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သနည်း? ချင်းဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်ရင်း သူ လေ့လာစရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာသို့ လှန်လိုက်သောအခါ စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်အကြောင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။ သူ စာရေးသူ၏ နာမည်ကို ကြည့်လို၍ စာအုပ်၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ လက်မှတ်ကို တမင်တကာ ဖျက်ထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ချင်းဖုန်း နားမလည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားသော်လည်း သိပ်များများစားစား မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို မူလနေရာသို့ ပြန်ထားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျမ်းစာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့နဖူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သူ့အသိစိတ်သည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းနောက်သို့ လိုက်ပါ၍ သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် အဖြူရောင် လူပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချင်းဖုန်း သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် တုန်လှုပ်သွား၏။ "စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ် ဓလေ့ထုံးတမ်း" စာအုပ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦး၏ ဝိညာဉ်က သူ့အား ကိုယ်ပူးဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မလား?

အဖြူရောင်အရိပ်က ၎င်း၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စာပေအနှစ်သာရ ရေတံခွန်မှ စာပေချီကို ၎င်းအတွင်းသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်တွင် အဖြူရောင်အရိပ်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အတွင်းအင်္ဂါများနှင့် သွေးကြောများကို ပြသနေ၏။ စာပေစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေသည်။ ဤအချိန်တွင် ချင်းဖုန်း အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ရလိုက်သည်။ ဤအဖြူရောင်အရိပ်တွင် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိပုံမပေါ်ပေ။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပညာရပ်တစ်ခုခုကို သင်ကြားပို့ချပေးနေသလို ပိုတူနေသည်!

ဒါကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ချင်းဖုန်း ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး စာပေချီ၏ လမ်းကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ အသေးငယ်ဆုံး အသေးစိတ်ကိုပင် မလွတ်သွားချင်ပေ။ အဖြူရောင်အရိပ်အတွင်း ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ လှည့်ပတ်မှု သုံးပတ် လည်ပတ်ပြီးနောက် စာပေချီသည် အရိပ်၏ ညာလက်တွင် ပြန်လည်စုစည်းသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ညာလက်တွင် အဖြူရောင် ကြေးမုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်သည် တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် လှိုင်းဂယက်ထနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်၊

"ဤ အဆုံးစွန် ပညာရပ်ကို ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကြေးမုံဟု ခေါ်သည်။ သင် အဆင့် ကိုးသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ၎င်းကို အသုံးချနိုင်သည်။ ကြေးမုံသည် စာပေချီမှ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားပြီး အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ စာပေချီ ပိုမိုအားကောင်းလေ၊ ကာကွယ်မှု ပိုမိုခိုင်မာလေ ဖြစ်သည်။"

အသံဆုံးသွားသည်နှင့် အရိပ်သည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်းဖုန်း၏ အသိစိတ်သည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကြေးမုံ

နာမည်ချည်းသက်သက်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေသည်။ သို့သော် စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ အဆုံးစွန် ပညာရပ်က ဘာကြောင့် ကာကွယ်ရေး ပညာရပ် ဖြစ်နေရပြန်သနည်း!!! ချင်းဖုန်း ရယ်ချင်စိတ်နှင့် စိတ်ပျက်မှု ရောထွေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက အနာဂတ်မှာ ငါက အဆုံးစွန် ခံစစ်မှူးကြီး ဖြစ်လာမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?"

"အင်းလေ၊ အနည်းဆုံးတော့ စာအုပ်ဖတ်ရုံနဲ့ အဆုံးစွန် ပညာရပ်တစ်ခု အလကားရလိုက်တာပဲ။ ဒါက မဆိုးတဲ့ အရောင်းအဝယ်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ စာဖတ်နေတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ ပထမအဆင့်ရဲ့ တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မပြီးသေးဘူး။" ချင်းဖုန်း သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ရေတံခွန်ပေါ်မှ စာပေချီသည် မျှော်စင်ထဲသို့ မဝင်ခင်ကထက် လေးပုံတစ်ပုံခန့် တိုးလာခဲ့သည်။ ဤခန့်မှန်းချက်များအရ သူ စာအုပ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ဖတ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ "ပထမအဆင့်က စာအုပ်တွေအားလုံးကို ငါ ဖတ်ပြီးသရွေ့တော့၊ ရေတံခွန်ကို စာပေချီနဲ့ ဖြည့်ဖို့က ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းက ရေတံခွန်ပြည့်သွားတဲ့အခါ အရင်တစ်ခေါက်ကလို စာပေချီက ထပ်ပြီး ကျုံ့ဝင်သွားဦးမှာလား ဆိုတာပဲ?"

ချင်းဖုန်း ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ့နောက်မှ ကန်းဖေးလန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်၊ "ခင်ဗျား စာဖတ်တာ ဘယ်လိုနေလဲ?"

ချင်းဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် သွားရဦးမယ့်လမ်းက ရှည်ပါသေးတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ချင်းစံအိမ်ကို ပြန်ပို့ပေးမယ်။ မနက်ဖြန် ကျွန်မ ခင်ဗျားကို ဒီကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ်။"

ချင်းဖုန်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်၊ "ကျွန်တော် ဒီမှာ နေလို့မရဘူးလား? အဘိုးပိုင်လီက အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုခု ပြောသွားပုံမရပါဘူး။" ကန်းဖေးလန် သူ့အပြာနုရောင် မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊

"မိုးသံနားဆင် ပြခန်းမှာ ညအိပ်ခွင့်မရှိဘူး၊ ဒါက မရေးထားတဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ ခင်ဗျား မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။" "သြော် ဒီလိုကိုး။"

ကန်းဖေးလန်က မိုးသံနားဆင် ပြခန်းသို့ အကြိမ်များစွာ လာရောက်ဖူးသည်၊ သူမက သူ့ထက် ဒီနေရာအကြောင်း ပိုသိပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ချင်းဖုန်း သူ့ရှင်းပြချက်ကို သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။

"မနက်ဖြန် မနက် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ပါ့မယ်၊ မစ္စကန်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးချင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော် အားနာလို့ပါ။"

"မရဘူး!" ကန်းဖေးလန် ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း အံ့ဩသွားသည်၊ သူက ယဉ်ကျေးသော စကားအချို့ ပြောလိုက်ရုံသာ၊ ဘာကြောင့် သူ့တုံ့ပြန်မှုက ဒီလောက် ပြင်းထန်နေရသနည်း?

"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား?" သူ မေးလိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန် သူ့နူးညံ့သော မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်ပြီး ခဏစဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျင်းယန်မြို့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဆိုးကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး။ ခင်ဗျားက သာမန် စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ညဥ့်နက်သန်းခေါင် လာကြသွားကြလုပ်နေတာ။ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဆိုးနဲ့သာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ရော ခင်ဗျားရဲ့ ဖခင်နဲ့ အသိမိတ်ဆွေ အနည်းငယ်ရှိတဲ့အတွက်ရော ခင်ဗျားကို အန္တရာယ်ကျရောက်စေဖို့ ကျွန်မ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်မနဲ့ အတူတူ လာတာက ပိုလုံခြုံတယ်။"

ချင်းဖုန်း သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပေးမှုကြောင့် ဝမ်းသာသွားသည်။ "မစ္စကန်းက ငါ့ကို ဒီလောက် စိုးရိမ်ပေးနေတာ၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ ငါ့အတွက် နေရာတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်။ သူ့ကို ရအောင် ကြိုးစားခွင့် ရှိမလား မသိဘူး။ သူ လှတာ မလှတာ အရေးမကြီးပါဘူး၊ အရေးကြီးတာက ဒီ မရင်းနှီးတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ကို ရှာတွေ့ဖို့ပဲ..."

ခဏလေး၊ ဘာလို့ ဒါက ဘဝရဲ့ အထင်မှားမှုကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုလို ဖြစ်နေရတာလဲ?

ချင်းဖုန်း ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။ သူ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်၊

"မစ္စကန်း၊ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း မိုးသံနားဆင် ပြခန်းထဲကို ဝင်လို့မရမှာ ကြောက်နေတာများလား?"

"ရှင်ဘာတွေပြောနေမှန်း ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။" ကန်းဖေးလန်၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီအကြောင်းရင်းကိုး။ ချင်းဖုန်း ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်၊ သူ့ရဲ့ လှပသော အိပ်မက်သည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားလေတော့သည်။