ဓားသိုင်းသင်ကြားပေးခြင်း

မြို့တော်၊ ကောင်းကင်မြို့တော်။

ညအချိန်ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်စုထောင်ပေါင်းများစွာ၏ မီးရောင်များက မြို့တော်ကို လင်းထိန်စေလျက်ရှိသည်။ သတင်းတစ်ခုသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ တော်ဝင်မိသားစုမှသည် သာမန်ပြည်သူများအထိ လူတိုင်း ထိုသတင်းကို သိရှိသွားကြသည်။ သတင်းကို ကြားသိရသောအခါ လူတိုင်း အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

လျိုမိသားစု၏ ဂုဏ်ယူဖွယ် သမီးဖြစ်သူ လျိုကျန့်လီသည် အနန္တ ဓါးဂိုဏ်းမှ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်ရာတွင် ကျရှုံးမှုကြောင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် ဓားချီ ပြန်ကန်ထွက်ကာ ခါးအောက်ပိုင်း သေသွားခဲ့လေပြီ။ သူမသည် သူ့ဘဝ၏ ကျန်ရှိသောအချိန်များကို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးရတော့မည်!

အစပိုင်းတွင် အချို့လူများက သတင်း၏ မှန်ကန်မှုအပေါ် သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နန်းတွင်းသမားတော်က လျိုစံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မြင်းကို အရှိန်ပြင်းစွာ စီးနင်းကာ နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားသောအခါ လူတိုင်း ထိုသတင်း မှန်ကန်လောက်သည်ဟု သိရှိလိုက်ကြတော့သည်။ ရေနွေးပူအိုးထဲသို့ ရေတစ်စက် ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်—ကောင်းကင်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားလေ၏။ အမှန်စင်စစ် လျိုကျန့်လီသည် နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ယောက်ပေါ်ထွက်ခဲသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အနန္တ ဓါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကပင် သူမသည် အနာဂတ်တွင် ဓားဘုရားတစ်ပါး မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဝန်ခံခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကံကြမ္မာသည် ထိုသို့သော ပါရမီရှင်ကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်တကား!

နန်းတော်အတွင်းတွင် မင်တယ်ဧကရာဇ်သည် နန်းတွင်းသမားတော်၏ အစီရင်ခံချက်ကို ကြားပြီးနောက် အမျက်တော်ရှလေသည်၊

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ! မင်းတို့အားလုံး အသုံးမကျဘူး! မင်းတို့ပြောပုံအရဆို လျိုကျန့်လီရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ကုရာနတ္ထိ ဆေးမရှိတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား?" နန်းတွင်းသမားတော်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေ၏။

"အရှင်မင်းကြီးထံ အစီရင်ခံအပ်ပါသည်၊ လျိုကျန့်လီ၏ သွေးကြောများသည် မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ကြေမွသွားပြီး ဓားချီများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပါသည်။ သူ့သွေးကြောများ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီး ခါးအောက်ပိုင်း အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးသွားစေပါသည်။ အနန္တ ဓါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အတွင်းမှ ဓားချီအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သော်လည်း ကြေမွသွားသော သွေးကြောများက အလွန်များပြားပြီး အချို့မှာ ရောထွေးရှုပ်ယှက်နေပါသည်။ တစ်ခုချင်းစီ ပြန်လည်နေရာချထားပြီး ပြန်ဆက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် လူသားတို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပါ။ ထို့အပြင် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှကပင် လျိုကျန့်လီ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်ပါသည်! ဒါကြောင့်.....သမားတော်၏ စကားများ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

မင်တယ်ဧကရာဇ် အမျက်တော် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည် အပြုတွင် ဤအခိုက်အတန့်၌ပင် လျိုမြို့စား ရောက်ရှိလာသည်။ မင်တယ်ဧကရာဇ် စဉ်းစားတွေးတောဟန် ပေါ်လာသည်။ သူ အခြားသူအားလုံးကို ထွက်သွားခိုင်းပြီး လျိုမြို့စားကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ ထိုညက လျိုမြို့စားနှင့် မင်တယ်ဧကရာဇ်တို့ ဘာတွေ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။ နောက်တစ်နေ့ ရောက်မှသာ လျိုမိသားစုထံမှ အရေးကြီးသော သတင်းတစ်ပုဒ် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ လျိုကျန့်လီကို ကျင်းယန်မြို့သို့ လက်ထပ်ပေးတော့မည်! ထို့ပြင် သတို့သားမှာ ချင်းမိသားစုဝင်—ချင်းဖုန်း ဖြစ်သည်!

ကျင်းယန်မြို့တွင် အရှေ့အရပ်၌ နေထွက်လာသည်နှင့် ချင်းဖုန်းသည် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ဓားသိုင်းကစားသံကြောင့် တစ်ဖန် နိုးထလာခဲ့ပြန်သည်။ ပြတင်းပေါက် အဟကြားမှ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် ချင်းအန်း ဓားသိုင်းကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ့ညီလေးက အစောကြီးထပြီး လုံ့လဝီရိယနဲ့ ကျင့်ကြံနေပြီ၊ ငါကတော့ အခုထိ အိပ်ရာထဲ လှဲနေတုန်းပဲ။ ငါ ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒီထက်ပိုပြီး ယိုယွင်းပျက်စီးလို့ မဖြစ်ဘူး။ စာပေသူတော်စင် အဆင့် ကိုးကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ငါ ကြိုးစားရမယ်!" ချင်းဖုန်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သော်လည်း ထို့နောက် အိပ်ရာထဲတွင် တစ်ဖက်သို့ လှိမ့်လိုက်ရင်း တွေးလိုက်သည်၊

"အင်း၊ နောက်နည်းနည်းလောက် ထပ်အိပ်လိုက်ဦးမယ်။"

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာခန့် ကြာသောအခါ ချင်းဖုန်း မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာသည်။ သူ နေ့လယ်အထိ အိပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ့ညာဘက်မျက်ခွံက အဆက်မပြတ် လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ပြီး စိတ်တိုနေမိသည်။ ဆက်အိပ်၍ မရတော့သောကြောင့် ချင်းဖုန်း မသက်မသာဖြင့် အိပ်ရာမှထ၊ အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ချင်းအန်း လှုပ်ရှားသံကြားပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် အစ်ကို့အိပ်ပျော်နေတာကို နှောင့်ယှက်မိသွားလား?" ချင်းဖုန်း သူ့အား မကျေမနပ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ ထင်ရှားနေတာပဲ မဟုတ်လား?"

သို့သော် ဒါကို ချင်းအန်းအပေါ် အပြစ်တင်၍ မရပေ။ ချင်းမိသားစု ကျင်းယန်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့လာစဉ်က ငွေအများစုကို လရောင် ပြခန်း ဝယ်ယူရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အဘိုးကြီး ချင်းကျန့်အန်းက အိမ်တွင် အစေခံများနှင့် အိမ်ဖော်များ သိပ်မရှိသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ငွေအနည်းငယ် ချွေတာရန် အိမ်ငယ်တစ်လုံး ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ ဤသည်က ခြံဝင်းနှင့် အိပ်ခန်းတို့ ထူးထူးခြားခြား နီးကပ်နေစေခဲ့သည်။ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဒါဟာ ဒီအဘိုးကြီးကြောင့်ပဲ!

ချင်းဖုန်း လက်ကာပြလိုက်သည်၊ "တကယ်တော့ ငါ မိုးမလင်းခင်ကတည်းက နိုးနေတာပါ၊ အခန်းထဲမှာ စာဖတ်နေခဲ့တာ။" အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ မျက်နှာမငယ်ရအောင် လုပ်ရမည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကို တကယ် လုံ့လဝီရိယ ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော် ဒီထက်ပိုပြီး ပေါ့လျော့လို့ မဖြစ်တော့ဘူးထင်တယ်။ မနက်ဖြန် ကျွန်တော် မိုးမလင်းခင် ထပြီး ဓားသိုင်းကျင့်မယ်။" ချင်းအန်းက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားဟန် ပေါ်နေသည်။ သေပြီ၊ ငါ မှားသွားပြီ၊ ချင်းဖုန်း၏ ပါးစပ်ထောင့် တွန့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ မိုက်မဲသော ပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်းအန်း သူ့ရဲ့ ဓားရှည် ကို ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်းကစားနေတော့သည်။ ချင်းဖုန်း မူလက မိုးသံနားဆင် ပြခန်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း မနေ့က ကန်းဖေးလန်၏ မှာကြားချက်ကို သတိရလိုက်မိသည်။ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူ ခြံဘေးတွင် ထိုင်ရင်း သူ့ညီလေး ဓားသိုင်းကျင့်နေသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်ကို အဆင့် ကိုးဆင့် ခွဲခြားထားပြီး ကိုယ်ကာယ လေ့ကျင့်မှုကို အဓိကထားကာ လက်နက်များဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသည်။ လက်နက်အသုံးပြုမှုကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အဆင့် ငါးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဓားအသွားထက်ခြင်း၊ တောင်ကြီးပမာ လေးလံခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်း၊ လက်နက်ဖျောက်ကွယ်ခြင်း နှင့် နတ်ဘုရားပေါင်းစုံ နယ်ပယ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဓားအသွားထက်ခြင်းမှာ အမည်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင်၊ လက်နက်များ၏ လျင်မြန်ပြီး တားဆီးမရသော သဘာဝကို အလေးပေးထားသည်၊ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်၊ မချိုးဖျက်နိုင်သောအရာ မရှိ၊ အမြန်နှုန်းကိုသာ မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။

ချင်းအန်း၏ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုသည် ဤအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူ ယခု ဓားသိုင်းကို သဲကြီးမဲကြီး ကျင့်ကြံနေသည်မှာ တောင်ကြီးပမာ လေးလံခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားသိုင်း အဆင့် ခြောက် စုစည်းစွမ်းအား နယ်ပယ်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် မျှော်လင့်နေ၍ ဖြစ်သည်။

"ဒါက အတွေးကောင်းပဲ၊ ငါ့ညီလေးရဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီက တကယ်ပဲ အားကျစရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့..." ချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်မိသည်။ စာအုပ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့ညီလေး ကျင့်ကြံနေသော ဓားသိုင်းမှာ ချင်းမိသားစု စာကြည့်တိုက်မှ "သစ်ရွက်ဖြတ်ဓား" ဖြစ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ဤဓားသိုင်းက ခွန်အားထက် အမြန်နှုန်းကို အလေးပေးသည်။ ဓားအသွားထက်ခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကောင်းမွန်သော်လည်း တောင်ကြီးပမာ လေးလံခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝ လက်တွေ့မကျပေ။ လမ်းမှားပေါ်မှ စတင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အဆင့် ခုနစ်တွင် ရှိနေသော ချင်းအန်း တိုးတက်မှု မရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိချေ။

"ညီလေး၊ ခဏရပ်လိုက်ဦး။" ချင်းအန်း သူ့ဓားရှည်ကို ချလိုက်ပြီး စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်၊

"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"'သစ်ရွက်ဖြတ်ဓား' က မင်းအတွက် အခု သိပ်အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ဒီဓားသိုင်းကလွဲလို့ မင်း လေ့လာစရာ တခြားဟာတွေ ရှိသေးလား?" ချင်းအန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊

"သိုင်းပညာ ပညာရပ်တွေက လောကမှာ အဖိုးတန် ရတနာတွေပဲ၊ အဖေက ဒီဓားသိုင်းကို ရှာတွေ့ဖို့ ငွေအများကြီး သုံးခဲ့ရတာ။ တခြားတစ်ခုကို ငါ ဘယ်မှာ သွားရှာနိုင်မှာလဲ?" ချင်းဖုန်း ခေါင်းငုံ့ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

မဟာချန်တွင် သိုင်းပညာများ ပေါများလှသည်။ သို့သော် အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မိသားစုအများစုမှာ သူတို့၏ ထူးခြားသော ပညာရပ်များကို မျှဝေရန် ဝန်လေးကြသဖြင့် လေ့လာရန် ရရှိနိုင်သော သိုင်းပညာ ပညာရပ်များ ရှားပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဟာချင်း မင်းဆက်၊ ကျယ်ပြန့်ပြီး မြေဩဇာကောင်းမွန်ကာ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ အရိပ်အောက်တွင် အမြဲတမ်း ရှိနေရသည်။

" ခဏလေး၊ ချင်းဖုန်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မနေ့က မိုးသံနားဆင် ပြခန်းမှာ ငါ စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီထဲမှာ သိုင်းပညာ ပညာရပ်တွေ တော်တော်များများ ရှိနေပုံပဲ?" ချင်းဖုန်း မျက်လုံးမှိတ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ချင်းအန်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဓားသိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်

— "ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ အနှစ်သာရ ဓားချက်"!

ဤပညာရပ်သည် ပြိုင်ဘက်ကို ထိုးဖောက်ရန် စွမ်းအင် စုစည်းခြင်းကို အဓိကထားပြီး အမြန်နှုန်းထက် ခွန်အားကို အလေးပေးသည်၊ ချင်းအန်း ယခု လိုအပ်နေသောအရာ အတိအကျပင်!

"ညီလေး၊ ဒီကိုလာခဲ့၊ ငါ မင်းကို ဓားသိုင်းအသစ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်။"

"အစ်ကိုကြီး၊ တကယ်ပြောတာလား?" ချင်းအန်းက သံသယဖြင့် မေးရင်း အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ "ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါက ဘာလို့ မင်းကို လိမ်ရမှာလဲ?" ငါ ဒီလိုပြောနေပေမယ့် ဒီဓားသိုင်းက ငါ့စိတ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာ။ ငါ့ညီလေးကို ငါ ဘယ်လို သင်ပေးနိုင်မှာလဲ? များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်းဖုန်း သူ့အကြည့်ကို ချင်းအန်းလက်ထဲမှ ဓားရှည် ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ငါ စွမ်းအင် မစုစည်းနိုင်သေးရင်တောင် ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ပြပြီး စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သူ့ကို ပြောပြလို့ရတာပဲ။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို ဓားသိုင်း သင်ပေးနိုင်မှာပဲ။

သူ့အစီအစဉ်အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ချင်းဖုန်း ဆိုလိုက်သည်၊ "မင်းဓားကို ငှားပါဦး၊ ငါ မင်းအတွက် ပညာရပ်ကို သရုပ်ပြမယ်။"

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီဓားက နည်းနည်းလေးတယ်။ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက အစ်ကို..." ၏

"ဟမ်? ဓားရှည်လေး တစ်ချောင်းပဲဟာ။ စာပေပညာရှင်တွေအားလုံးက အားနည်းတဲ့သူတွေချည်းပဲလို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား? ငါ့ကို ပေးစမ်း!"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ချင်းအန်း ဓားရှည် ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ သူ လွှတ်လိုက်သော ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... ချင်းဖုန်း သူ့လက်မောင်းက လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဓားလက်ကိုင်ရိုးနှင့်အတူ ယိုင်နဲ့ကျသွားကာ သူ့အရပ်ကို သိသိသာသာ နိမ့်ကျသွားစေသည်။

"အစ်ကိုကြီး!!!"