ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ

"ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊ အဲ့ဒီညက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် လွင့်ပြယ်သွားတာကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့တာတောင် မင်း၊ ကောင်စုတ်လေးက မသေခဲ့ဘူးပေါ့လေ?" အနက်ရောင် မြူခိုး တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါကိုကြားသောအခါ ချင်းဖုန်း တုန်လှုပ်သွား၏။ မူလပိုင်ရှင်က ကြောက်လန့်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား? ထို့အပြင် မြူခိုး၏ စကားများထဲတွင် တစ်ခုခု လွဲချော်နေသလိုပင်။ မူလပိုင်ရှင်က ကျင်းယန်မြို့ထဲ လျှောက်သွားရင်း ကံဆိုးစွာ မိစ္ဆာဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရုံ မဟုတ်ဘူးလား? ဘာကြောင့် ဒီအကောင်က သူ့ကို မှတ်မိနေရသနည်း? ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်းဖုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်— မိစ္ဆာဆိုးက အာရုံလွှဲရန် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး သူ၏ တကယ့်ပစ်မှတ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေရမည်!

"မင်း ငါ့ကို လာသတ်တာလား?"

"အိုး? ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ထင်ရတာလဲ?"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို မှတ်မိနေလို့ပဲ။ အဲ့ဒီညက မင်း လူအများကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူခဲ့တယ်။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ အစာစားချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ သက်သက်ဆိုရင် မင်း ငါ့မျက်နှာကို သီးသန့် မှတ်မိနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"

"ဖြစ်နိုင်တာက မင်းက ရုပ်ရည်ချောမောလို့ ငါ မှတ်မိနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ အသက်ရှင်တုန်းက မင်းလို လူချောလေးတွေကို ငါ အရမ်းမုန်းခဲ့တာ။"

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အနက်ရောင် မြူခိုး တုန်ယင်သွားပြီး ကန်းဖေးလန်ပင် ဘေးသို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်မိလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊

"မင်း ဒီလောက်ရက်ပေါင်းများစွာ ပေါ်မလာဘဲ သည်းခံနေခဲ့တာ။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ မင်း ဝိညာဉ်တွေကို စားသုံးဖို့ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေရင်တောင် ဘယ်တော့မှ အပြင်မထွက်တဲ့ သာမန် အိမ်ထောင်စုတစ်ခုကို ရွေးချယ်သင့်တယ်၊ အဆင့် ခုနစ် တစ္ဆေတစ်ရာ လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အကာအကွယ်ပေးခြင်း ခံထားရတဲ့ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ပစ်မှတ်က ငါ ဆိုတာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် မင်း နေ့ခင်းကြောင်တောင် စွန့်စားပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာပဲ!"

အနက်ရောင် မြူခိုး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ၎င်း ထပ်မံပြောဆိုလာသည်၊

"မင်း ပါးနပ်သားပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ပစ်မှတ်က မင်းပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို မင်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဝိညာဉ်တွေ အလျှံပယ် ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်၊ ငါ့ကို အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကူညီမလို့လေ။ မင်း စကားလုံးတွေနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားပြီး အချိန်ဆွဲကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတွေ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေမှန်းလည်း ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ဝမ်းနည်းစရာ သတင်းတစ်ခု ပြောပြရစေဦးမယ်- လွန်ခဲ့တဲ့ ခဏလေးကပဲ စီကျန့်နဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတွေ ငါ့ရဲ့ ပုံတူပွားရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ သေပွဲဝင်ရတော့မှာပဲ။"

၎င်း စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်းဖုန်း သူ့ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသော အနက်ရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ကြောင်နေစဉ်မှာပင် ကန်းဖေးလန်က သူ့ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်စေသော မီးဖိုကို လျင်မြန်စွာ ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ တိုးဝင်လာသော အနက်ရောင် မြူခိုးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စကန်း။ ကျွန်တော့်မှာ အစားပြန်ပေးစရာ ဘာမှ မရှိပေမယ့် ကျွန်တော့်အသက်ကို အလဲအထပ်အဖြစ် ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ကန်းဖေးလန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ သူ အနက်ရောင် မြူခိုးကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ဆို၏၊ "မင်း စကားကြီးစကားကျယ် ပြောပေမယ့် မင်းရဲ့ လတ်တလော တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ထည့်စဉ်းစားကြည့်ရင် မင်းက တတိယသံသရာ ဘေးဒုက္ခ အဆင့်မှာရှိတဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် မောက်မာစွာ ကြွားဝါရဲရတာလဲ? စီကျန့် မရောက်ခင်မှာတောင် ငါ တစ်ယောက်တည်း မင်းကို သတ်နိုင်တယ်!"

ချင်းဖုန်း ဘေးသို့ ပုန်းကွယ်ရင်း ကန်းဖေးလန်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို အားကျလေးစားနေမိသည်။ လုံခြုံမှု ခံစားချက်က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ သူ သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရှိနေမည့် အနာဂတ်ကိုပင် စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်မိသည်—တစ်ယောက်က ကောင်းကင်အောက်တွင် အရှုံးမဲ့သူ ဖြစ်ရန် တာဝန်ယူပြီး နောက်တစ်ယောက်က မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် ငွေရှာသူ။ ဒါက အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလားအလာတစ်ခုလိုပင်။

ကန်းဖေးလန် များများစားစား မပြောခဲ့ပေ။ သူ သူ့လက်ညှိုးများကို ဖိကပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်စေသော မီးဖိုပေါ်သို့ တို့ထိလိုက်ရာ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံထွက်လာသည်။ မီးခိုးငွေ့များသည် သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးဆီသို့ ရစ်ပတ်သွားသည်။ သို့သော် မြူခိုးသည် သံကြိုးများကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

"နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၊" ကန်းဖေးလန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီလှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပင် ထိုအကောင်သည် ယခင်က စီကျန့်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်တိမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ဖမ်းနည်းတောင် မသိတဲ့ အဆင့် ခုနစ် တစ္ဆေတစ်ရာ လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ငါ့ကို သတ်မယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ? သေစမ်း!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကျောချမ်းဖွယ် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ အနက်ရောင် မြူခိုးပတ်လည်တွင် အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချင်းဖုန်း ကျောရိုးထဲ စိမ့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အသိစိတ် ဝေဝါးလာသလို ဖြစ်သွား၏။ သူ့ရဲ့ သုံးလိပ်ပြာ ခုနစ်ဝိညာဉ်တို့ စုပ်ယူခံရတော့မည်အလား။

"ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်စေသော မီးဖိုကို ကိုင်ထားပြီး မလှုပ်နဲ့။ မျက်လုံးမမှိတ်နဲ့။ မခံနိုင်ရင် ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်စေသော အမွှေးတိုင်ကို ရှူလိုက်၊"

ကန်းဖေးလန်က သူ့အား ကြေးနီမီးဖိုငယ်လေးကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ သူ့ရဲ့ နူးညံ့သော လက်မောင်းက ချင်းဖုန်းကို သူ့နောက်တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

"မစ္စကန်း၊ ဒီပစ္စည်းနဲ့ ကျွန်တော် အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဆိုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်လို ကူညီနိုင်မှာလဲ? ကျွန်တော့်မှာသာ ကျင့်ကြံမှု ပိုမြင့်ရင် အနည်းဆုံး ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကြေးမုံကို သုံးပြီး ကူညီကာ ဒဏ်ရာအချို့ကို ခွဲဝေခံယူပေးနိုင်မှာ။"

ချင်းဖုန်း၏ အမူအရာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူ သူ့ကိုယ်ပိုင် နိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မုန်းတီးနေမိသည်။ အကယ်၍ သူ အဆင့် ကိုးသို့ ရောက်ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကြေးမုံကို အသုံးပြုပြီး ဒဏ်ရာအချို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကန်းဖေးလန် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ သူ သူ့လက်ချောင်းများကို သူ့ရှေ့တွင် ပွတ်ဆွဲလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တစ္ဆေမြင်ကွင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ဤ မှိန်ဖျော့ပြီး သက်မဲ့ဖြစ်နေသော နေရာလွတ်ထဲတွင် သူ့အပြာနုရောင် မျက်လုံးများက ပိုးစုန်းကြူးကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ၎င်းပတ်လည်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်းဖုန်းနှင့် ကန်းဖေးလန်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြီးမားသည့် ပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ ဤသို့ သိပ်သည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် မည်သည့် သတိမမူမိရင်ပြ န်မပြင်နိုင်သော ဘေးဒုက္ခဆီသို့ ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာဆိုးက ကျောချမ်းဖွယ် ရယ်သံတစ်ခု ပြုလိုက်သည်၊ ၎င်းက ထိုနှစ်ဦး၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ထားပြီးသား ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ဤ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကန်းဖေးလန်က သူ့ညာဘက်ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားမြှောင်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားမြှောင်သည် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ဓားသွားတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ပြက်သွားကာ မိုးကြိုးအသက်ရှူသံ အနည်းငယ်နှင့်အတူ သိပ်သည်းသော အနက်ရောင်မြူခိုးကို ဓားမြှောင်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း လှီးဖြတ်လိုက်သည်! ချင်းဖုန်း အံ့ဩမှုဖြင့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ ကန်းဖေးလန် ဓားမြှောင်နှင့်အတူ ကိုယ်ကို ယိမ်းညွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူ့ခေါင်းနောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသော မည်းနက်သည့် ဆံပင်များက သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်မမီနိုင်ဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မျောကျန်ရစ်နေကာ သူ့အား ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ထူးခြားသော အလှကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး! မင်းလို တစ္ဆေတစ်ရာ လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ဒီလို အရည်အချင်းတွေ ဘယ်လို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရမှာလဲ?" အနက်ရောင် မြူခိုး ထိတ်လန့်သွားသည်၊

သူ့လေသံက အရင်ကလို ယုံကြည်မှု မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ကန်းဖေးလန်က တိုက်ပွဲတွင် စကားလုံးများ ဖြုန်းတီးရန် ဆန္ဒရှိပုံမပေါ်ပေ။ သူ သူ့အနက်ရောင် ဘောင်းဘီအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် အားစိုက်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ အနက်ရောင် မြူခိုး၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ့လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်က ကျောချမ်းဖွယ် အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လက် မြင့်တက်သွားသည်၊ ဓား ကျဆင်းလာသည်၊ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ပြက်သွားသည်—အနက်ရောင် မြူခိုး ချက်ချင်း နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

"ကောင်းတယ်!" ချင်းဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် ကန်းဖေးလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တင်းနေသော လေးညှို့ကြိုးကဲ့သို့ တင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး ပေါ့လျော့သွားသည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ သူ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော သဲလွန်စကို ရှာဖွေနေသည့်အလား။

"အဟား၊" ကြောက်မက်ဖွယ် တိုးတိုးရေရွတ်သံတစ်ခုက ချင်းဖုန်း၏ နှလုံးသားကို လည်ချောင်းဝသို့ တစ်ဖန် ခုန်တက်သွားစေသည်။ မိစ္ဆာဆိုး မသေသေးဘူးလား?! ထိတ်လန့်ဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ချင်းဖုန်း သူ့မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ကြေးမုံပြင်တွင် မျက်နှာအသွင်အပြင် မရှိသောနေရာ၌ မျက်နှာတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာပြီး ချွန်ထက်သော သွားများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြုံးပြနေသည်။ စူးရှသော အော်သံနှင့်အတူ အရိပ်က သူ့လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ လက်သည်းများ ဓားသွားများကဲ့သို့ ချွန်ထက်နေပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်!

လက်သည်းများ လျင်မြန်စွာ ရှည်ထွက်လာသည်။ ချင်းဖုန်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိုချွန်ထက်သော လက်သည်းများ သူ့မျက်ဆံများထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ငါ ဒီလိုပဲ သေရတော့မှာလား?

ဤအတွေး သူ့စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ပြက်သွားစဉ်မှာပင် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ ဒါက အမြင်မှားမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ့ရဲ့ မည်းနက်သော ဆံပင်ဖျားများတွင် လုံးဝ မပျောက်ကွယ်သေးသော ငွေရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေဟန်တူသည်။ သူမ ဘယ်လို ဒီလောက် မြန်နိုင်ရတာလဲ?

နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းလက်မောင်းတစ်ခု သူ့ရင်ဘတ်ကို တို့ထိလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်ရမည့် တစ္ဆေလက်သည်းများသည် ကန်းဖေးလန်၏ ညာလက်မောင်းကို ဖြတ်ရှသွားသည်။

"မစ္စကန်း!" ချင်းဖုန်း ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မလာနဲ့!" ကန်းဖေးလန် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ချင်းဖုန်း သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို လျင်မြန်စွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် နေရာလွတ် တုန်ခါသွားပြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသင့်သော အနက်ရောင် မြူခိုးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။