စီကျန့် “မင်းက တစ္ဆေ

တစ်ရာ လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး!” ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံက အနက်ရောင် မြူခိုးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါက ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ?” ကန်းဖေးလန်က သူမ၏ ဓားမြှောင်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘေးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ တစ္ဆေလက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်ခံခဲ့ရသော နေရာတွင် မှိန်ဖျော့သော အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒါက… တစ္ဆေအဆိပ်လား?” ကန်းဖေးလန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်းဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ တစ္ဆေအဆိပ်ဆိုသည်မှာ လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် တစ္ဆေရိုင်းများ၏ နာကြည်းမှုမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အဆိပ်သင့်သည်နှင့် သွေးသားများ တိုက်စားခံရလိမ့်မည်။ သို့သော် တစ္ဆေအဆိပ်၏ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအချက်မှာ ဝိညာဉ်ကို ကူးစက်နိုင်ပြီး ကြေမွလွင့်ပြယ်သွားစေနိုင်ခြင်းပင်!

ထိုသို့တွေးမိသဖြင့် ချင်းဖုန်း အလွန် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်သာ မဟုတ်ပါက အမကန်း၏ စွမ်းရည်ဖြင့် တစ္ဆေလက်သည်းကြောင့် မည်သို့ ဒဏ်ရာရနိုင်မည်နည်း။

မဟုတ်သေးဘူး၊ အခု အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်စုစည်းပြီး မြန်မြန်စဉ်းစားရမယ်။ ထွက်ပေါက်တစ်ခုခုတော့ ရှိရမှာပဲ!

ချင်းဖုန်း၏ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် အသိပညာရေတံခွန်က အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူဖတ်ခဲ့သော တစ္ဆေကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်များက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများကို သူတို့၏ ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအား သံသရာဖြင့် ခွဲခြားနိုင်သည်။ သံသရာ မြင့်လေ၊ သူတို့၏ စွမ်းအား ပိုမိုကြီးမားလေဖြစ်သည်။ မှတ်သားဖွယ်ရာမှာ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအား နှစ်ပတ်လည်တိုင်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ဖန်တီးဖော်ထုတ်နိုင်သည်ဟူသောအချက်ပင်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အလွန်သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

ခဏလေး၊ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။ အမကန်း ခုနက ပြောသွားတာ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအား တတိယသံသရာကိုပဲ ဖြတ်ကျော်ထားတာတဲ့။ ဒါဖြင့်ရင် သူ့ရဲ့ မယုံနိုင်စရာ အမြန်နှုန်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အပြင် ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ နေရာလွတ်ကို ဘာလို့ ဖန်တီးနိုင်ရတာလဲ?

ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအား စတုတ္ထသံသရာ မရောက်ခင် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက လူတိုင်းသိတဲ့ အသိပဲ!

ဒါဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ ပြင်ပအရာဝတ္ထုတစ်ခုခုကနေ ချေးယူထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီကမ္ဘာက မိုးသံနားဆင် ပြခန်းလိုမျိုး နေရာလွတ် အဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒါဟာ အဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသရွေ့ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိရမှာပဲ!

ချင်းဖုန်း မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်သွားသည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်၊ ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာကြီးသည် သေးငယ်သော အနက်ရောင် အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုအစက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏နောက်ကျောဘက်၌ လူတစ်ပိုင်းအရွယ်ခန့်ရှိသော ကြေးမုံတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်!

တွေ့ပြီ!

ချင်းဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် အဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အရူးတစ်ယောက်၏ အိပ်မက်ပင်။ သို့သော် ယခု အမကန်း ဒဏ်ရာရနေသည်။ အကယ်၍ သူ အော်ဟစ်လိုက်ပါက မကောင်းဆိုးဝါးက သူ့ကို သေချာပေါက် တားဆီးလိမ့်မည်။

ငါ လုံခြုံတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။

တစ္ဆေကျင့်ကြံသူက လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊ “မင်း ဘာပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ၊ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေအဆိပ်သင့်နေပြီဆိုတော့ မင်း သေမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ နောက်ထပ် ရှုပ်ထွေးမှုတွေ မဖြစ်အောင် အဲ့ဒီကောင်လေးကို အရင်သတ်ရမယ်။”

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် အနက်ရောင်မြူခိုးက ဘောလုံးကဲ့သို့ လုံးဝန်းသွားပြီး စူးရှသော အော်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချင်းဖုန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ဒါ ငါ့အခွင့်အရေးပဲ။ ချင်းဖုန်း အကွာအဝေးနှင့် ထောင့်ကို တိတိကျကျ တွက်ချက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “အမကန်း၊ ဓားမြှောင်ကို သူ့ဆီ ပစ်လိုက်!”

ကန်းဖေးလန် တွေဝေမနေခဲ့။ တိုးညှင်းသောအသံနှင့်အတူ သူမ၏ ခါးမှ နောက်ထပ်ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ အနက်ရောင် မြူခိုးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားသွားက ငွေရောင်အလင်းဖြင့် လင်းလက်ကာ လေကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ သို့သော် အနက်ရောင် မြူခိုးက အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ လျင်မြန်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိတယ်၊ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးက ငါ့ကို ဘယ်လို ထိခိုက်နိုင်မှာလဲ?”

ခွပ်!

ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာထဲမှ ကြေးမုံကွဲအက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာလဲ?” တစ္ဆေကျင့်ကြံသူက ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားမြှောင်က ဟာလာဟင်းလင်း နေရာတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်က ကွဲအက်နေသော ကြေးမုံကဲ့သို့ ကြေမွသွားသည်။ ဒါက ယခင်က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပေးထားခဲ့သော နေရာလွတ် ရတနာပစ္စည်း – အမှောင်ကောင်းကင် ကြေးမုံ ပင်!

ချင်းဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အမကန်း၏ ချိန်ရွယ်မှုက တိကျသည်။ အကယ်၍ ဓားမြှောင် လွဲချော်သွားခဲ့ပါက ထိုနေရာမှာပင် ပွဲသိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

“မင်း ကောင်စုတ်လေး၊ မင်း ဒါကို ခုနက တွက်ချက်လိုက်တာလား?!”

“ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ နေရာလွတ် အဆောင်ပစ္စည်း ပျက်စီးသွားပြီ။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ သခင်ကြီး စီတို့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားနေရာမှာဆို အခု ပြေးတော့မှာပဲ။”

တစ္ဆေညီလေး၊ ငါတို့အားလုံးက အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေကြတာပဲ။ တခြားသူတွေအတွက် ကိုယ့်အသက်ကို စတေးစရာ မလိုပါဘူး။

ပြေး! ချင်းဖုန်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေပုံပေါက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးက ယိမ်းထိုးနေကာ ရှင်းလင်းစွာ ရုန်းကန်နေသည်။ ချင်းဖုန်း အခွင့်အရေးရပြီဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက အသည်းအသန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ “ဒီနေ့ မင်း သေရမယ်!”

သွားပြီ! ချင်းဖုန်း၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏အလုပ်အပေါ် ဤမျှ သစ္စာရှိပြီး သူ၏ အလုပ်ရှင်အတွက် အသက်ကို လဲလှယ်ရန် ဆန္ဒရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့ ကြိုတင်တွေးဆနိုင်မည်နည်း။

အမှောင်ကောင်းကင် ကြေးမုံ ကွဲအက်သွားခြင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပြိုကျစပြုလာသည်။ လမ်းမပေါ်မှ ရင်းနှီးသော အော်ဟစ်သံများ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးက သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချင်းဖုန်းဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်! အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီလား?

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အရိပ်များကြားမှ အရိပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ အနက်ရောင် လက်ကြီးတစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကို ဝန်းရံထားသော အနက်ရောင် မြူခိုးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ညှစ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် မြူခိုး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချင်းဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ မမှားဘူးဆိုလျှင်၊ ဒါဟာ တစ္ဆေတစ်ရာ လမ်းစဉ် ပဉ္စမအဆင့်၏ နည်းစနစ်ဖြစ်သော—အရိပ် ရုပ်သေးပညာ ဖြစ်သင့်သည်!

ကျင်းယန်မြို့ငယ်လေးတွင် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ တစ်ဦးတည်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကြီးအကဲမှလွဲ၍ အခြားမရှိ။ ချင်းဖုန်း အခြားမည်သူ့ကိုမှ စဉ်းစား၍ မရတော့။

ဝှစ်! မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ထက်မြက်ပြီး ထောင့်ကျသည်။ သူ၏ ခါးတွင် ကြယ်နှစ်ပွင့်ပါ စိမ်းကျောက်စိမ်း တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော ဝိုင်ဘူးသီးခွံကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားကာ အထူး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

အသစ်ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူက ချင်းဖုန်းကို သတ်ရန် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ တောင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် မင်းကို ထပ်လွတ်သွားအောင် ငါသာ ခွင့်ပြုလိုက်ရင် ငါ့နာမည် စီကျန့်ကို ပြောင်းပြန်ရေးလိုက်မယ်။”

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သူ၏နောက်ကျောမှ ဝိုင်ဘူးသီးခွံကို ဖြုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲမြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူ ဝိုင်ဘူးသီးခွံကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “ဖမ်းဆီး!” မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ပြာရောင် အလင်းတန်းများက ဘူးသီးခွံ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ တိုးဝင်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျင်မြန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူသည် အပြာရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။ တရှဲရှဲမြည်သံနှင့် သူ၏ အော်ဟစ်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး အနက်ရောင် မြူခိုး အရည်ပျော်သွားသည်။

စီကျန့်က ပြောလိုက်သည်၊ “သန့်စင်!” အပြာရောင်အလင်းက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင် မြူခိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

“ဒီ စောက်တစ္ဆေကျင့်ကြံသူက တကယ် ပုန်းအောင်းတတ်တာပဲ။ ငါ့ကို ညပေါင်းများစွာ အိပ်မပျော်အောင် လုပ်တယ်။ ဟေး၊ ကောင်လေး၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား?” စီကျန့် ခေါင်းလှည့်ကာ အကျယ်ကြီး မေးလိုက်သည်။

ချင်းဖုန်း ခဏတာ ကြောင်ငေးသွားပြီးနောက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမကန်း၊ သူက…”

သူ စကားမဆုံးမီ မွှေးကြိုင်သော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။ ကန်းဖေးလန်က သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။”

ချင်းဖုန်း မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး တစ္ဆေလက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်ခံခဲ့ရသော သူမ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ယခင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့နေသည်။

သူ သူမကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အသေးစိတ်အချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကန်းဖေးလန်၏ အနက်ရောင် လေးထောင့်ပဝါက သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းကို ဖုံးအုပ်ထားနိုင်ပြီး အပြာနုရောင် မျက်လုံးတစ်စုံသာ ပေါ်လွင်စေသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူ သူမ၏ ချောမွေ့ပြီး ဖြောင့်စင်းသော နှာတံ၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမကန်း ခုနက သူ့ပဝါကို ချွတ်လိုက်တာလား?

ချင်ဖုန်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ ကန်းဖေးလန်က အနက်ရောင်ပဝါကို အနည်းငယ် မတင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံမှန်ပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လွတ်သွားသော အခွင့်အရေးကို နောင်တရမိသည်။

“အိုး၊ ဒါ ကန်းလေး မဟုတ်လား? မင်း ဒီကောင်လေးကို သိသလား?”

ရှဲ

ရုတ်တရက် ချင်းဖုန်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပူချိန် ရုတ်ခြည်းကျဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လေထုထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်!