မဖိတ်ခေါ်ထားသော ဧည့်သည်

ဤအချိန်တွင် လျိုမိသားစုမှ အစေခံမလေး အချို့ ချင်းစံအိမ်၏ ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် အနီရောင် သတို့သားဝတ်စုံ တစ်စုံစီ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ သတို့သား၏ အရွယ်အစားကို မသေချာသောကြောင့် သူတို့ ကြိုတင်၍ အစုံများစွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပုံရသည်။ လက်ဗလာနှင့် အစေခံမလေးတစ်ဦး ချင်းဖုန်းထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဆို၏၊

"သခင်လေး ချင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်မြှောက်ပေးပါ။"

"ဟမ်? သြော်၊" ချင်းဖုန်း လိုက်လျောလိုက်သည်။ ခဏတာ တိုင်းတာပြီးနောက် အစေခံမလေးများ အံဝင်ခွင်ကျ အရွယ်အစားကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။ အစေခံမလေးတစ်ဦးက ချင်းဖုန်း၏ အပြင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကူပေးပြီး နောက်တစ်ဦးက သူ့အား အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို ဝတ်ဆင်ကူညီပေးသည်။

နန်းမြို့တော်မှ နာမည်ကြီး ယွိရှု အလုပ်ရုံမှ ပြုလုပ်ထားသော သတို့သားဝတ်စုံသည် အလွန်အမင်း လက်ရာမြောက်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ ချင်းဖုန်း၏ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ ပို၍ပင် ကြည့်ကောင်းသွားသည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းဖုန်း၏ မိခင် မျက်ရည်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ့သား လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်၍ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်ကာလတွင် သတို့သားသည် သတို့သမီးအား သူတို့၏ အိမ်သစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကူညီရသည်။ သူ့သတို့သားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ချင်းဖုန်းသည် အစေခံမလေးများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ချင်းစံအိမ်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နာမည်ကြီးသော လျိုကျန့်လီ မည်သို့သော ရုပ်ရည်ရှိသည်ကို သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

လန်နင်ရွှမ်သည် ခမ်းနားသော အနီရောင် ဝေါယာဉ်ထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အနီရောင် ကုလားကာကို ညင်သာစွာ မတင်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မကြာခင်မှာပင် သတို့သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း ဝေါယာဉ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး ယွိရှု အလုပ်ရုံမှ အနီရောင် ပန်းထိုးပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ စောင့်ကြည့်နေသူများ သတို့သမီး၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူက စက်ဝိုင်းပုံ စက္ကူယပ်တောင် (ချွဲဖန့်) တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့အသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ဤယပ်တောင်ကို "ချွဲဖန့်" ဟုခေါ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ကျိုးနွံမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးပြုသည်။ သတို့သားသာလျှင် ၎င်းကို မတင်ခွင့်ရှိသည်။ လူများ နောင်တတရားဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းက လူအုပ်ကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေသည်။ သတို့သမီးက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး စောစောက ဝေါယာဉ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သော အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက တွန်းထုတ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"သူမက မသန်စွမ်းပါလား၊" တစ်စုံတစ်ယောက်က ဗြုန်းခနဲ ပြောလိုက်သည်။ စော်ကားသော စကားလုံးများ ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ လူအုပ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချင်းဖုန်း ဤတုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု၏ ပြင်းထန်မှုကိုမူ သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ လန်နင်ရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

သူ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို သူ့ဘယ်လက်ဖြင့် ထောက်မထားပြီး ညာလက်ဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်စာ အကျယ်ခန့် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သော အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ "ဓားအရှိန် ဒုတိယအဆင့် ချင်းဖုန်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဤရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းက လူအုပ်ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် ရှင်းရှန့်သည် သူ့နောက်လိုက်များနှင့်အတူ လူအုပ်ကို ကိုက်အနည်းငယ်အကွာသို့ နောက်ဆုတ်စေလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချင်းစံအိမ်မှ ထွက်လာကာ သတို့သမီး၏ လက်ကို ကိုင်၍ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်!

ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော လူအုပ်ထဲတွင် စူးရှပြီး နိမိတ်မကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်-

"ဘာလဲ? သတို့သမီးက မသန်စွမ်းဖြစ်နေတာကို ငါတို့ ပြောတောင်မပြောရဘူးလား?" "လမ်းဖယ်စမ်း!" ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လူအုပ်ထဲမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မောက်မာမှုအပြည့်ဖြင့် ထွားကျိုင်းသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး လူများကြားမှ တွန်းတိုက်ထွက်လာပြီး လမ်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် လူတစ်စု လိုက်ပါလာသည်။ စောစောက စကားပြောခဲ့သူမှာ လူအုပ်အလယ်မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ဆိုးယုတ်ပြီး မိန်းမဆန်သော မျက်နှာရှိပြီး လူများကို မသက်မသာ ဖြစ်စေသော မထီမဲ့မြင် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးထားသည်။

ချင်းဖုန်း သူတို့ကို မြင်သောအခါ သူ့နှလုံးသား နစ်ဝင်သွားသည်။ သူ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ သရုပ်မှန်ကို မသိနိုင်သော်လည်း သူ့ပတ်လည်မှ အခြားသူများကို သူ မှတ်မိနေသည်။

မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ကျင်းယန်မြို့၏ မြို့သခင် ရယ်ဟန့် ဖြစ်သည်။ သူ့ဘေးတွင် အလားတူ သူ့သား ရယ်လော့ထင် ရှိနေသည်။ ကျန်သူများမှာ မြို့သခင် စံအိမ်မှ အစေခံများ ဖြစ်ကြသည်။ မြို့သခင် စံအိမ်မှ ဝန်ထမ်းများ ဒီလောက် မျက်နှာချိုသွေး နေသည်ကို ကြည့်လျှင် ခန့်မှန်းစရာ မလိုတော့—အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ အဆင့်အတန်းမှာ သေချာပေါက် ထူးကဲမြင့်မားနေမည်။

လန်နင်ရွှမ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကို အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်၊

"ထန်ရွှမ်၊ ခင်ဗျား ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ?"

"ဒါ တော်တော် ရိုင်းပျတာပဲ မဟုတ်လား? သခင်ကြီး လျိုက နန်းတွင်း မှူးမတ်တစ်ပါး၊ နတ်ဘုရား မားကွစ် အဆင့်ရှိ စစ်သူကြီးတစ်ဦးပဲ။ ဒါ သူ့မြေးမလေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ၊ သင့်တော်တဲ့ သက်သေတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ ဘယ်လို ကျင်းပလို့ ဖြစ်မှာလဲ?

ငါ့အဖေ၊ စစ်ရေးဝန်ကြီးက စစ်ရေးကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေလို့ မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ငါ သူ့ကိုယ်စား လာခဲ့တာပေါ့၊" ထန်ရွှမ်က ပြန်ဖြေသည်။

စစ်ရေးဝန်ကြီး? ထိုရာထူးသည် နိုင်ငံတော် စစ်တပ်နှင့် စစ်ရေးစစ်ရာ ကိစ္စများကို အုပ်ချုပ်ပြီး စစ်ပွဲကို စီမံခန့်ခွဲသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနပင်လျှင် သူ၏ အမိန့်များကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နာခံရသည်။ ချင်းဖုန်း ဤစက်ဆုပ်ဖွယ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ သားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူ့အသွင်အပြင်အရ သူ လျိုနှင့် ချင်းမိသားစုများအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ချင်းဖုန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ရှင်းရှန့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ထန်ရွှမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ကို ပိတ်ဆို့ရန် လှံရှည်ဓားကောက်ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတောင်းပန်ပါတယ်၊ သခင်လေး ထန်။ လျိုနဲ့ ချင်းမိသားစုတွေက ဒီမင်္ဂလာပွဲကို အပြင်လူတွေကို ဖိတ်ကြားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဤစကားများကြောင့် ထန်ရွှမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ဝမ်မုန်! ငါ့အဖေက မင်းကို ငါ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့တာ၊ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလို ဟောင်သံမျိုးကို ခွင့်ပြုနေတာလား? မင်းက ဘယ်လို ခွေးအမျိုးအစားလဲ?"

ရှင်းရှန့်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွားကျိုင်းသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ့ညာလက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသည်! ရှင်းရှန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့လှံရှည်ဓားကောက်ဖြင့် ခုခံလိုက်ရာ လက်သီးနှင့် လှံရှည်ဓားကောက်တို့ ထိခတ်မှုက စူးရှသော သတ္တုသံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရှင်းရှန့် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ကြွက်သားများ ဖုထစ်လာကာ သူ့နေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ့ကြိုးပမ်းမှုများရှိနေသော်လည်း သူ အဆက်မပြတ် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံနေရသည်။

"ဒါက ခွေးတစ်ကောင် သက်သက်ပဲ၊ ဒီလောက် အားစိုက်ထုတ်ဖို့ လိုလို့လား?" ထန်ရွှမ် နောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဝမ်မုန် သူ့ညာခြေကို မြေပြင်ထဲသို့ ဆောင့်နင်းချလိုက်သည်။ လူတိုင်း တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှင်းရှန့် ကိုက်ပေါင်း ဆယ်ကျော် လွင့်စင်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာ သူ အချိန်မီ လှံရှည်ဓားကောက်ကို မြေပြင်ထဲသို့ စိုက်ချခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် စူးရှသော မျက်စိရှိသူ မည်သူမဆို လှံရှည်ဓားကောက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော သူ့လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ချင်းဖုန်း စွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသော ထိုအရပ်မြင့်ပြီး တောင့်တင်းသော အမျိုးသားဘက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားသိုင်း အဆင့် ခြောက် စုစည်းခြင်း နယ်ပယ်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

"ထန်ရွှမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ လျိုနဲ့ ထန် မိသားစုတွေကြား ပဋိပက္ခကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?" လန်နင်ရွှမ် ဓားကိုင်လျက် အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အိုး၊ ဘာမဟုတ်တာကို အဖြစ်ကြီး မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်မက မစ္စလျိုရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို တက်ရောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုစကား ပြောဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ သက်သက်ပါ၊" ထန်ရွှမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ငါ မစ္စလျိုအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်ကို ယူခဲ့ကြ!"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့နောက်မှ သန်မာသော အစေခံအချို့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လာပြီး လူအုပ်ရှေ့တွင် အားဖြင့် ပစ်ချလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချင်းဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမိစ္ဆာသားရဲကို တိမ်ခုန် ကျားသစ်ဟု ခေါ်ပြီး ၎င်း၏ မယုံနိုင်ဖွယ် အမြန်နှုန်းကြောင့် နာမည်ကြီးသည်။ သို့သော် ထန်ရွှမ်က ဤသတ္တဝါကို လက်ဆောင်အဖြစ် ဘာကြောင့် ပေးပို့ခဲ့သနည်း?

"ငါ ကျင်းယန်မြို့ကို လာတဲ့လမ်းမှာ ဒီမိစ္ဆာသားရဲ တောထဲမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ ပါရမီရှိပေမယ့် ကံမကောင်းရှာတဲ့ မစ္စလျိုက သူ့ရဲ့ အစမ်းသပ်ခံမှုမှာ ကျရှုံးခဲ့ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာကို ထည့်စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒီသေနာကျ မိစ္ဆာသားရဲက တောထဲမှာ လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားကစားနေသင့်လို့လား? ငါ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်၊ သူ့ခြေလက်တွေကို ဖြတ်ပြီး မစ္စလျိုကို လက်ဆောင်အဖြစ် ဆက်သလိုက်!" ထန်ရွှမ် ကြေညာလိုက်သည်။

ချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤလူ၏ စကားလုံးများ အလွန် မထီမဲ့မြင်နိုင်လှသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျိုကျန့်လီ မကြာခင် သူ့ဇနီး ဖြစ်လာတော့မည်။ သူ အခြားသူများကို သူ့အား ဤသို့ စော်ကားခွင့် မပြုနိုင်! "လွန်လွန်းပြီ!" လန်နင်ရွှမ် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နောက်ထပ် အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတစ်ခု ထန်ရွှမ်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်မုန် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးများဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ သူ အစွမ်းထက်သော ဓားစွမ်းအင်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်ခဲ့သည်!

"ငါက စစ်ရေးဝန်ကြီးရဲ့ သားပဲ။ မင်းတို့ လူရှေ့သူရှေ့မှာ ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့? တော်တော် ရဲတင်းပါလား!" ထန်ရွှမ် သူ့ဒေါသတကြီး ပြောဆိုမှုကို ဆက်လုပ်တော့မည် အပြုတွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်- "ဆောင်းတွင်းနီးနေပြီ၊ ဘယ်အိမ်က ခွေးမှန်းမသိ လမ်းပေါ် လျှောက်သွားပြီး လူတွေကို လိုက်ကိုက်နေတယ်။ သေနာကျ နိမိတ်မကောင်းလိုက်တာ။"