အနက်ရောင်မြူခိုးတော

သူတို့နှစ်ဦး လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာကြရာ လန်နင်ရွှမ် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်၊

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တာဝန်တွေက အများအားဖြင့် မိစ္ဆာတွေ၊ သရဲသဘက်တွေကို နှိမ်နင်းတာ၊ ပြည်သူလူထုရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကာကွယ်တာတွေ ပါဝင်တယ်။ သူတို့က အစောင့်လိုက်ပါပေးတဲ့ တာဝန်တွေကိုလည်း ယူတယ်လို့ ကျွန်မ ဘာလို့ မသိခဲ့တာလဲ?"

"ခင်ဗျား ဒါကို မသိလောက်ဘူး၊ ကျင်းယန်မြို့က မြို့ငယ်လေးတစ်ခုပဲ။ မဟာချန်မင်းဆက်က ဒီမှာ လစာများများစားစား မပေးဘူး။ သူတို့ မိစ္ဆာတွေ၊ သရဲသဘက်တွေကို မနှိမ်နင်းနိုင်ရင် ထပ်ဆောင်းဝင်ငွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ရရှိတဲ့ လစဉ် ထောက်ပံ့ကြေးက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်ချက်တွေအတွက် လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မှာ။ ဒါကြောင့် ဒီက ဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား အရင်တစ်ခေါက်က တွေ့ခဲ့တဲ့ လူ၊ စီကျန့်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ပြည်သူတွေဆီက သာမန် အလုပ်တာဝန်တွေ ယူခွင့်ပြုပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် အပိုငွေ ရှာဖွေခွင့် ပေးထားတာ၊" ချင်းဖုန်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သြော် ဒီလိုကိုး၊"

လန်နင်ရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လျိုမိသားစု၏ ဓားအစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ငွေကြေးအတွက် ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော ဆေးစိမ်ရေချိုးခြင်းများနှင့် သက်စောင့်အားတိုးဆေးများ အမြဲတမ်း ပေါများနေခဲ့သဖြင့် သူ ဤကိစ္စများကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ မကြာခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦး ဝင်ပေါက်လေးပေါက်ပါသော ကြီးမားသည့် ခြံဝင်းတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းမှာ ကျင်းယန်မြို့မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တည်နေရာပင် ဖြစ်သည်။ ဌာန၏ တံခါးပေါက်ဘေးတွင် အဖြူရောင် စက္ကူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သစ်သားခြံစည်းရိုးတစ်ခု ရှိနေသည်။ စက္ကူများပေါ်တွင် သာမန်ပြည်သူများမှ ကပ်ထားသော အလုပ်တာဝန်များနှင့် ကမ်းလှမ်းထားသော ဆုကြေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤအလုပ်တာဝန်များထဲတွင် ပျောက်ဆုံးနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေကူညီပေးရန် သို့မဟုတ် ညဘက်တွင် ပြည့်တန်ဆာခန်း၌ လည်ပတ်နေသော ခင်ပွန်းသည်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးပေးရန်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အရာရှိများကို သူ့အား ဖမ်းဆီးပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသော အလုပ်အချို့ ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ သူ့ခြေလက်တစ်ဖက်ကို ချိုးပစ်နိုင်လျှင် ဆုကြေးကို နှစ်ဆ တိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်တာဝန် အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။

သို့သော် ချင်းမိသားစုကဲ့သို့သော ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများ ဤနေရာတွင် အလုပ်တာဝန်များ ကပ်ရန် မလိုအပ်ပေ၊ သူတို့ အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက် ရှာဖွေနိုင်သည်။

ချင်းဖုန်း လန်နင်ရွှမ်ကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အတွင်းမှ လူအများစုမှာ ကျင့်ကြံနေသူများမှလွဲ၍ အေးအေးဆေးဆေး နေကြသည်။ ကျင်းယန်မြို့ကဲ့သို့သော ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတွင် မိစ္ဆာများနှင့် သရဲသဘက်များပင် လာရောက်လည်ပတ်ရန် စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရသည်။

အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ သူ့ကို သတ်ရန် ဤနေရာသို့ မလာခဲ့လျှင် ထိုသို့သော နေရာမျိုးသို့ မည်သူမျှ ဆန္ဒအလျောက် လာရောက်မည်ဟု ချင်းဖုန်း သံသယရှိသည်။ ချင်းဖုန်း အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းမှ ဆံပင်ဖြူနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ရှာတွေ့လိုက်သည်၊ သူသည် ဌာန၏ အဓိက မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦး အစောင့်များ ငှားရမ်းလိုလျှင် သူ့ကို မေးမြန်းခြင်းသည် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ဒါ သခင်လေး ချင်း မဟုတ်လား? ကျွန်ုပ် ဒီနေ့ နေမထွက်ခင်က ခင်ဗျားရဲ့ အဖေကို တွေ့ခဲ့သေးတယ်။ ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီအဘိုးကြီးဆီ ရောက်လာတာလဲ?" အဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မိုင်နှစ်ဆယ်အကွာက အနက်ရောင်မြူခိုးတောကို သွားဖို့ လိုအပ်ပြီး အစောင့်တစ်ယောက် ငှားရမ်းချင်လို့ပါ၊" ချင်းဖုန်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်မြူခိုးတော?" အဘိုးအို အလွန် အံ့ဩသွားသည်။ ဤစကားလုံးသုံးလုံးကို ကြားသောအခါ အနီးအနားမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများလည်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူတို့ ဤသို့ တုံ့ပြန်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိပေ။ အနက်ရောင်မြူခိုးတောသည် ကောင်းသောနေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ပြောကြသည်မှာ ညဘက်တွင် လရောင် သစ်တောအတွင်းသို့ ထိုးကျသောအခါ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ပျံ့နှံ့လာပြီး အမြင်အာရုံကို ကွယ်ကာသည် ဟူ၍။ သစ်တောသည် ဤဖြစ်စဉ်ကြောင့်ပင် ဤအမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချက်တစ်ခုတည်းက ဤလူများကို ဤမျှ ကြောက်ရွံ့စွာ တုံ့ပြန်စေမည် မဟုတ်ပေ။

သော့ချက်မှာ အနက်ရောင်မြူခိုးတောအတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိနေခြင်းပင်! ရွာသားများ တောင်တန်းများတွင် သစ်ခုတ်ပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးတော၏ အစွန်အဖျားကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကျောချမ်းဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားရလေ့ရှိသည်ဟု မကြာခဏ ကြားရသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်တိုင်း တောင်တန်းသစ်တောတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ငှက်များနှင့် သားရဲများ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ ထိုသို့သော ဆူပူမှုမျိုးကို ဖြစ်စေနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို ကြည့်လျှင် သစ်တောအတွင်းမှ ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို လွယ်ကူစွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

အချို့က ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် အနည်းဆုံး စတုတ္ထသံသရာ ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေနိုင်ပြီး သူတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များကို နှစ်ကြိမ်တိုင် နိုးထပြီး ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် ခန့်မှန်းကြသည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို မတော်တဆ သစ်တောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင် သူတို့အသက် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အနက်ရောင်မြူခိုးတောသည် လူတိုင်းအတွက် တရားမဝင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေး ချင်း၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကို သွားချင်ရတာလဲ?"

အဘိုးအို နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သစ်တော အတွင်းပိုင်းအထိ စွန့်စားဝင်ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အသက်ကို အကြောင်းမဲ့ စွန့်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အနက်ရောင်မြူခိုးတောရဲ့ အစွန်အဖျားက သစ်သီးတချို့ ခူးချင်ရုံပါပဲ။ အန္တရာယ် ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ငွေ ဆယ်ပြားကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊"

ချင်းဖုန်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ချင်းဖုန်း၏ ဤတစ်ကြိမ် ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ဟော့ပေါ့အတွက် နောက်ဆုံးသော့ချက် ပါဝင်ပစ္စည်း—အနီရဲရဲ အသီးဟု ခေါ်သော သစ်သီးတစ်မျိုးကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

"မဟာချန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များပေါင်းချုပ်ကျမ်း" တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ အနက်ရောင်မြူခိုးတော၏ အစွန်အဖျားတွင် အနီရောင်တောက်တောက် အရောင်ရှိသော လက်မအရွယ် အသီးတစ်မျိုး ပေါက်ရောက်သည် ဟူ၍။ ၎င်းသည် မေလမှ ဇွန်လအထိ ပေါက်ရောက်ပြီး နိုဝင်ဘာလကုန်တွင် ညှိုးနွမ်းသွားသည်။ ၎င်းတွင် မျိုချရန် ခက်ခဲသော ပူစပ်သည့် အရသာ ရှိသည်။ ၎င်း၏ အနီရောင်တောက်တောက် အရောင်ကြောင့် ၎င်းကို အနီရဲရဲ အသီးဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဤအရာသည် သူ ယခင်ဘဝက အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော ငရုတ်သီးမှလွဲ၍ အခြား မဟုတ်ပေ။

ငွေ ဆယ်ပြားသည် အတော်အတန် များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်နေပြီ။ သက်စောင့်အားတိုးဆေး တစ်လုံးလျှင် ငွေ ငါးပြားသာ ကုန်ကျသည်ကို ထည့်စဉ်းစားလျှင် ချင်းဖုန်း ရဲရင့်သူ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် တက်ရောက်နေသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများ သူ ထင်ထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်တတ်နေပုံရသည်။ လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် သူတို့နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီအလုပ်ကို ကျွန်မ ယူမယ်။" ချင်းဖုန်း အံ့ဩစွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ စကားပြောသူမှာ ကန်းဖေးလန်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"မနေ့က ဘာလို့ မိုးသံနားဆင် ပြခန်းကို မသွားခဲ့တာလဲ?" ချင်းဖုန်း နှုတ်ဆက်စကား မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကန်းဖေးလန်က ဦးစွာ စကားပြောလိုက်ပြီး သူ့လေသံတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။

"ကျွန်တော် မနေ့ကမှ လက်ထပ်ခဲ့ပြီး မိသားစုကိစ္စတွေ အရမ်းများနေလို့ မိုးသံနားဆင် ပြခန်းကို သွားဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါဘူး၊" ချင်းဖုန်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ကန်းဖေးလန် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး လန်နင်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ သူ့ကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ ထိုအမျိုးသမီး၏ ရင်ဘတ်ကို မြင်သောအခါ သူ့ရဲ့ အနည်းငယ် တွန့်နေသော မျက်ခုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြေလျော့သွားသည်။ ဤ သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုက လန်နင်ရွှမ်ကို ထူးဆန်းစွာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဒါ ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးလား?" ကန်းဖေးလန် မေးလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် လန်နင်ရွှမ် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊

"ကျွန်မက သခင်မလေးရဲ့ ဓားအစေခံ လန်နင်ရွှမ်ပါ၊ သခင်လေးရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ယူထားပါတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ?" "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကန်းဖေးလန်ပါ၊" သူ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ သူ့လေသံ ဆောင်းဦးရာသီမှ ရေကန်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး လှိုင်းဂယက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ လန်နင်ရွှမ် ချင်းဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို မေးခွန်းထုတ်နေဟန်တူသည်။

"ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းပါ၊" ချင်းဖုန်း အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကန်းဖေးလန်လည်း ချင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အပြာနုရောင် မျက်လုံးများ သူ့မျက်နှာကို ထင်ဟပ်ပြနေသည်။ ချင်းဖုန်း၏ နှလုံးသား နားမလည်နိုင်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ တစ်ခုခု မှားပြောလိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သွားကြစို့။ အချိန် ရှိနေတုန်းမှာ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့ ညမရောက်ခင် ကျင်းယန်မြို့ကို ပြန်ရောက်နိုင်လောက်တယ်။" ကန်းဖေးလန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ချင်းဖုန်း သူ့နောက်သို့ တရင်းတနှီး လိုက်ပါသွားပြီး သူ့ဘေးတွင် ယှဉ်တွဲရပ်လိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ် ဤမြင်ကွင်းကို အကဲခတ်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ဆံပင်ဖြူနေသော အဘိုးအိုမှာမူ စပ်စုနေဆဲဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ပြင်ပ တာဝန်များ မယူတတ်သော ကန်းဖေးလန် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့သော အလုပ်တာဝန်မျိုးကို လက်ခံခဲ့သည်ကို အံ့ဩနေမိသည်။ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု သူ့ကို လန့်သွားစေသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စီကျန့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး မြေပဲတစ်ပန်းကန် ကိုင်လျက် ဝါးစားရင်း ဝိုင်သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်ကြီး စီ၊ ခင်ဗျား ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ?" "ပွဲကောင်း စတော့မယ့်အချိန်မှာ ငါ ဒီမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးသား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မပြခဲ့တာ သက်သက်ပဲ၊" စီကျန့် မတိမကျ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ပွဲကောင်း? ဘယ် ပွဲကောင်းလဲ?" အဘိုးအို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟက်၊ မင်းက အမြင်အာရုံ ချို့တဲ့တယ်။"

စီကျန့် ထပ်မံ ရှင်းပြခြင်း မပြုတော့ပေ။ မြေပဲတစ်ဆုပ် ကိုင်လျက် သူ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ဆံပင်ဖြူနေသော အဘိုးအိုကို ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာနှင့်အတူ ထားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျင်းယန်မြို့မှ မြို့သခင် စံအိမ်၌၊ လူတစ်ဦး အလျင်အမြန် အခန်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ရယ်ဟန့်အား အစီရင်ခံလိုက်သည်၊

"မြို့သခင်ကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ ချင်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး ချင်းဖုန်း လွန်ခဲ့တဲ့ မကြာခင်က အမျိုးသမီးငယ် နှစ်ဦးနဲ့အတူ ကျင်းယန်မြို့ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးတောကို သွားဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်!"

ရယ်ဟန့်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးတောသည် မည်သူမဆို သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သေဆုံးနိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ငါ ထန်မိသားစုအပေါ် ငါ့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး မရှိမှာ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ဒီလူငယ်လေးက သူ့ဘာသာသူ ရောက်လာတာပဲ။ လော့ထင်!"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အဖေ။"

"လျင်မြန်စွာ သခင်ကြီး ဝမ်ကို ဒီကိစ္စအကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်!" လော့ထင် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရယ်ဟန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊

"ငါတို့ ဒီကောင်လေးကို တိတ်တဆိတ် သတ်ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကို သခင်လေး ထန်ဆီ လက်ဆောင်အဖြစ် ဆက်သနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ ရယ်မိသားစု ကောင်းကင်မြို့တော်ကို ဝင်ရောက်ဖို့က မဝေးတော့တဲ့ အနာဂတ်မှာပဲ!"