ကင်ထားသော နွားရိုင်း

အဖြူရောင် သတ္တဝါလေးသည် အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး အသေကောင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ နှာခေါင်းဖြင့် အနံ့ခံကာ စက်ဆုပ်ရွံရှာသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စားစပြုလိုက်သည်။

"မဟာချန်၏ မိစ္ဆာတစ်ရာ မှတ်တမ်းချုပ်" စာအုပ်ထဲတွင် အရိုင်းဆန်သော နွားသိုးကဲ့သို့သော သာမန်မိစ္ဆာသားရဲများအကြောင်း ဖော်ပြချက်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရိုးများကို သူရဲကောင်းများအတွက် ဆေးဖက်ဝင် ရေချိုးကန်များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်း၏အသားသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဇီဝစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော အကောင်းဆုံး ဖြည့်စွက်စာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အများဆုံး ဖော်ပြခံရသည်မှာ ၎င်း၏ မာကျောသော အရေခွံဖြစ်ပြီး သာမန်ဓားလှံများဖြင့် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ချင်းဖုန်းသည် ဤသေးငယ်သော အဖြူရောင် သတ္တဝါလေးသည် အရွယ်အစား သေးငယ်သော်လည်း အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး၏ အရေခွံကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဆွဲဖြဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ သွားများ အလွန် ထက်မြက်လှသည်၊ သွားတိုက်ဆေးများ သုံးထားလေသလား?

အဖြူရောင် သတ္တဝါလေး ခဏမျှ ကိုက်စားလိုက်ပြီး အရိုင်းဆန်သော နွားသိုးအသား၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့် စားသုံးပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ၎င်း ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး လျှာသေးသေးလေးကို ထုတ်လိုက်ကာ အနည်းငယ် ပျို့အန်ချင်သလို ဖြစ်နေသည်။ ဟူး၊ ဒီအကောင်လေးကလည်း အစားရွေးသားပဲ။ ချင်းဖုန်း တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဗိုက်ထဲမှ ဂွီ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ ဘာမှမစားရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး၏ သွေးစွန်းနေသော ရှေ့ခြေတစ်ချောင်း သူ့ရှေ့သို့ ကျလာသည်။

"ဒါက ငါ့အတွက်လား?" ချင်းဖုန်း အံ့ဩသွားသည်။ သူ အဖြူရောင် သတ္တဝါလေးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ အဖြူရောင် သတ္တဝါလေး လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မြောင်ဟု အသံပြုလိုက်ကာ ထို့နောက် အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး အသေကောင်ဘက်သို့ သူ့အာရုံကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဤ အရသာမရှိသော အရာကို တစ်ခါတည်း မျိုချသင့်၊ မသင့် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပုံရသည်။ ချင်းဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများသည် စာအုပ်များတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ လူများကို သဲလွန်စမကျန် စားသုံးပစ်သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ္တဝါများချည်း မဟုတ်ပေ။ သူ သူ့ရှေ့မှ လတ်ဆတ်သော နွားခွာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်စားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ သူ တစ်ခုခု စီစဉ်ရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ အနီးအနားမှ သစ်ကိုင်းခြောက်များကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး မီးညှိကိရိယာဖြင့် မီးညှိကာ အသားကင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သူ ချွန်ထက်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး နွားခွာပေါ်တွင် ဓားချက်အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ကာ ထို့နောက် ခိုင်ခံ့သော သစ်ကိုင်းသေးသေးလေးတစ်ခုဖြင့် ထိပ်ဖျားကို ချွန်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို နွားခွာအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး မီးပေါ်တွင် ကင်စပြုလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အသားထဲမှ အဆီများ ထွက်ကျလာပြီး အောက်မှ မီးသွေးခဲများပေါ်တွင် တရှဲရှဲမြည်ကာ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နွားခွာ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ချင်းဖုန်း သူ့နေရာလွတ် လက်စွပ်ထဲမှ ငရုတ်သီးအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အမှုန့်ကြိတ်ကာ အစောပိုင်းက ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားခဲ့သော ဓားချက်များပေါ်တွင် ဖြူးလိုက်သည်။ ငရုတ်သီးများ ကင်ပြီးနောက် အဆီ၏ မူလရနံ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရနံ့တစ်ခုတည်းကပင် အစာစားချင်စိတ်ကို တိုးပွားစေသည်။ ချင်းဖုန်း အရိုင်းဆန်သော နွားခွာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ အနည်းငယ် အေးသွားပြီးနောက် သူ အားရပါးရ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

တောက် တောက် တောက် ။ ဒါ ဘာသံလဲ? ချင်းဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် သတ္တဝါလေး သူ့အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း သူ့ခေါင်းငယ်လေးကို မော့ထားပြီး တံတွေးများကျနေကာ သူ့မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များ ကင်ထားသော နွားခွာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အိုး။ မင်း တစ်ကိုက်လောက် စားချင်လို့လား?" အဖြူရောင် သတ္တဝါလေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချင်းဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ကင်ထားသော နွားခွာကို သတ္တဝါငယ်လေးထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချင်းဖုန်း သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ့လက်ထဲတွင် အရိုးချောင်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်! ငါ တစ်ကိုက်ပဲ စားရသေးတာ! ချင်းဖုန်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး ငိုချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ သူ့ကို ပို၍ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်မှာ သတ္တဝါငယ်လေး အားမရသေးသည့်အလား။

၎င်း အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး အသေကောင်ဆီသို့ ပြန်ပြေးသွားသည်။ ချင်းဖုန်း၏ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကြီးမားသော အသေကောင်ကို သူ့ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီးနောက် သူ့ခေါင်းကို မော့ကာ သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်။

"ဒီ အရိုင်းဆန်သော နွားသိုးရဲ့ ကိုယ်ထည်က အရမ်းကြီးတယ်။ မင်း ကင်ချင်ရင် ကိုယ်ထည်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ရမယ်။" သတ္တဝါငယ်လေး နားလည်သွားသည်။ ၎င်း သူ့လက်သည်းကုပ်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး အရိုင်းဆန်သော နွားသိုး အသေကောင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော နွားသိုး၏ ကိုယ်ထည် ချက်ချင်း အပိုင်းအစများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ချင်းဖုန်း အံ့ဩတကြီးဖြစ်သွားသည်။ ဒီအကောင်ငယ်လေး တကယ်ပဲ တစ်ခုခုပဲ။

"ဒီမှာ ထင်း မလုံလောက်ဘူး၊ မင်း နည်းနည်း ထပ်ရှာရမယ်။" ဤသို့ ကြားလျှင် အဖြူရောင် သတ္တဝါလေး ခေါင်းမော့ကာ မြောင်ဟု အသံပြုလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် သစ်ကိုင်းပုံများ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်၊ ဧရာမမြွေကြီး၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကောင်းပြီ၊ ဒီအလုပ်သမားကတော့ အဆင်ပြေသွားပြီထင်တယ်။ ချင်းဖုန်း စတင်တော့မည်အပြုတွင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဧရာမမြွေကြီးသည် အနက်ရောင်မြူခိုးတော၏ သူဌေးဖြစ်ပုံရပြီး ဤအနက်ရောင်မြူခိုးများလည်း ၎င်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ပြီးတော့ ဒီအဖြူရောင် သတ္တဝါငယ်လေးက ထိုဧရာမမြွေကြီးကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်! အဲ့လိုသာဆိုရင် ငါ သတ္တဝါငယ်လေးကို ဧရာမမြွေကြီးကို ငါ့ကို ပို့ခိုင်းလို့ ရနိုင်မလား? ဤသို့ စိတ်ကူးဖြင့် ချင်းဖုန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊

"မင်း အစောက ကင်ထားတဲ့ အသားကို စားချင်သေးလား?" သတ္တဝါငယ်လေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မင်း ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခု ပေးနိုင်မလား? မင်း သဘောတူရင် ငါ မင်းအတွက် အသားနည်းနည်း ကင်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ?" သားရဲငယ်လေး ခေါင်းစောင်းလိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ တစ်ဖန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ငါ ဒီသစ်တောထဲကို မတော်တဆ ဝင်လာမိတာ။ မင်းအတွက် နွားသိုးကို ငါ ကင်ပေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပါ။ မင်း အစောက မြွေကြီးကို ငါ့ကို ထွက်သွားဖို့ ကူညီပေးပါလို့ ပြောပေးနိုင်မလား?"

အဖြူရောင် သားရဲငယ်လေး ကောင်းကင်သို့ မြောင်ဟု အော်လိုက်ပြီး ထိုအချိန်မှာပင် သာယာညိမ့်ညောင်းသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ချင်းဖုန်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်:

"မင်းသာ သခင်လေးကို ဒီအသားတွေ ကုန်အောင် ကျွေးနိုင်ရင် ငါ မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ကူညီပေးရုံတင်မကဘူး၊ မင်းနဲ့အတူပါလာတဲ့ တခြား မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကိုပါ ပို့ပေးမယ်။"

ဒါ မြွေကြီးရဲ့ အသံလား? မိန်းမမြွေကြီး ဖြစ်နေတာပဲ! တခြား မိန်းကလေးနှစ်ယောက်၊ အမလန်နဲ့ အမကန်းလား? သူတို့ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေနေတာပဲ! ချင်းဖုန်း၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး သူ အထက်မှ အနက်ရောင်မြူခိုးဆီသို့ လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊

"အရှင်မြွေကြီး၊ စိတ်ချပါ၊ ဒီလူငယ်လေး အသေအချာ တာဝန်ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်!"

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ အသားကင်ရန် ထထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ့ဒဏ်ရာများကို မေ့လျော့သွားသဖြင့် ချက်ချင်း နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ဤအခိုက်တွင် ရေတစ်စက် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ချက်ချင်းပင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော မြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့အံ့ဩမှုနှင့်အတူ သူ့ကျောဘက်မှ ဒဏ်ရာ နာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်!

ထိုမျှသာမက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးစွန်းကွက်များပင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤရေစက်သည် ဘယ်လို မျက်လှည့်ဆန်သော အရာမျိုးလဲ? ၎င်း ဘယ်လိုများ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် အာနိသင် ရှိနိုင်ရသနည်း?

"မင်း ဘာကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ? မင်း ထွက်သွားချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား?" အမျိုးသမီးအသံ တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ချင်းဖုန်း မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်း အသားကင်စပြုလိုက်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များ တစ်ဖန် လွင့်ပျံလာသည်။ တောနွားသိုး၏ ကိုယ်ထည်သည် လုံးဝ အသားကင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဖြူရောင် သားရဲငယ်လေး တံတွေးများကျကာ အားရပါးရ စားသောက်စပြုလိုက်သည်။

ချင်းဖုန်း နွား၏ အတွင်းကလီစာများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု တွေးကာ သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်၊

"အရှင်မြွေကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်သွားလို့ ရပြီလား?"

"ငါ ကတိတည်ပါ့မယ်။" အသံကျဆုံးသည်နှင့် သစ်တောအတွင်းမှ အနက်ရောင်မြူခိုးများ လှိုင်းထန်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာကာ ချင်းဖုန်းကို တိုက်ရိုက် မြှောက်တင်သွားသော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနက်ရောင်မြူခိုးတောမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်ခြေတွင် ငြိမ်သက်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

"အရှင်၊ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ?"

ချင်းဖုန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးတော၏ အစွန်းနားတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပြင်းထန်သော လေဖြင့် လွင့်ထွက်လာသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့မှာ အမလန်နှင့် အမကန်းတို့မှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ!

"သခင်လေး!"

သူတို့သုံးဦး ပြန်လည်ဆုံစည်းကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ချင်းဖုန်း လန်နင်ရွှမ်နှင့် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သူတို့ ကွဲကွာသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ် ကန်းဖေးလန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနက်ရောင်မြူခိုးတောကို ကြည့်နေသည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးတောအတွင်းတွင် အဖြူရောင် သားရဲငယ်လေး ဤမျှ အရသာရှိသော အရာကို တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းဖူးသကဲ့သို့ သူ့အစာကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးနေသည်။ ဤအခိုက်တွင် အမျိုးသမီး၏ အသံ အနက်ရောင်မြူခိုးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊

"သခင်လေး၊ ဒီအရာက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အရသာရှိတာလား? ငါ နည်းနည်းလောက် မြည်းစမ်းကြည့်လို့ ရမလား?"

အဖြူရောင် သားရဲငယ်လေး ခဏမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပြီးမပေးချင်ပေးချင်ဖြင့် အသားတုံးငယ်လေးတစ်ခုကို တွန်းထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူအားတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ကင်ထားသော အသား အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ကျေနပ်သော

"အင်းး~" ဟူသော အသံ ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေး၊ ဒီအရာက တကယ်ပဲ အရသာရှိတယ်။ ငါ နောက်တစ်တုံး မြည်းစမ်းကြည့်ပါရစေ။"

အဖြူရောင် သားရဲငယ်လေး တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခုန်ထလိုက်သည်။ ၎င်း ငြင်းဆန်တော့မည်အပြုတွင် သူ့ဘေးမှ အကြီးဆုံး ကင်ထားသော အသားတုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် နောက်ထပ်

"အင်းး~"

ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သားရဲငယ်လေး ကောင်းကင်သို့ အဆက်မပြတ် အော်ခေါ်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများ မျက်ရည်များဖြင့် ဝေ့ဝဲနေကာ အလွန် အနိုင်ကျင့်ခံရသလို ခံစားနေရကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"သခင်လေး၊ မင်း ထပ်စားချင်သေးရင် ငါ အဲ့ဒီကောင်ကို ဖမ်းပြီး မင်းအတွက် ထပ်လုပ်ခိုင်းလို့ ရတယ်။" ဤစကားများကို ကြားလျှင် သားရဲငယ်လေး အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် ကင်ထားသော အသားတုံးတစ်ခု ထပ်မံ လွင့်ပျံသွားသည်

! မြောင်!

၎င်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အင်းး~"

စိတ်ကျေနပ်သော အသံ တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။