ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း

ချင်းဖုန်း ချင်းစံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး ထိုနေ့က အဖြစ်အပျက်များကို သူ့အဖေနှင့် ဒုတိယ အမေထံ ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်းကျန့်အန်း ဒေါသထွက်လေသည်။

"ဒါ တကယ် မတော်မတရား လုပ်တာပဲ! သူတို့ ငါတို့ကို လှည့်ဖြားရဲရုံတင်မကဘူး၊ ဒီလို ယုတ်ညံ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပါ သုံးရဲကြတယ်။ သူတို့ တိုင်းပြည်အတွက် အမှုထမ်းနေတဲ့ တတိယအဆင့် စစ်သူကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ကျင့်လို့ရတယ်လို့ တကယ် ထင်နေကြတာလား?"

မဟာချန်မင်းဆက်တွင် ချင်းကျန့်အန်းကဲ့သို့သော တတိယအဆင့် စစ်သူကြီးမှာ မည်သူမဆို နင်းချေနိုင်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ချင်းဖုန်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်နေခဲ့ပြီး သူ့အဖေ သူ့ဒုတိယ အမေရှေ့တွင် မိသားစု အကြီးအကဲအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ တည်ဆောက်နေသည်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလိုက်သည်။

စိတ်အားထက်သန်သော မိန့်ခွန်းတစ်ခု ပြောပြီးနောက် ချင်းကျန့်အန်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူ သူ့ဒုတိယ အမေကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချောင်းဟန့်ကာ မေးလိုက်သည်၊

"ဒါဆို ဖုန်းအာ၊ သား ဘယ်လို အကြံပြုချင်လဲ?"

"ဒီလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိသားပဲ။" ချင်းဖုန်း ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့အစီအစဉ်ကို သူ့အဖေထံ ချက်ချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်းကျန့်အန်း ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားသည်။

"ဖုန်းအာ၊ သားရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက သာမန်ပြည်သူတွေကို လှည့်ဖြားသလို ဖြစ်မနေဘူးလား? ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မညီညွတ်ဘူး မဟုတ်လား?"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အဖေလုပ်သလို ပိုက်ဆံ လျှောက်ပေးကမ်းနေတာက အကောင်းဆုံး ချဉ်းကပ်ပုံပဲ၊"

ချင်းဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ခနဲ့တဲ့တဲ့ တွေးလိုက်သည်။ သူ စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်၊

"ဒါက မြို့သခင် စံအိမ်က အရင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခြေခံမူတွေကို မလိုက်နာခဲ့လို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က အလိုက်သင့် တုံ့ပြန်နေတာ သက်သက်ပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက သာမန်ပြည်သူတွေဆီက ငွေကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ ဘယ်မှာ စားမလဲဆိုတာ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်၊ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် နှစ်သက်မှုတွေ ရှိပါတယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊"

သူ့အဖေ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ပြီး သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ချင်းဖုန်း ကျင်းယန်မြို့မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ပြီး အကြီးအကဲ စီကျန့်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်တယ်လို့ ပြောတာလား?"

စီကျန့် သူ့ဘာသာသူ အရက်တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အကယ်၍ အကြီးအကဲ စီ သဘောတူညီဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် လရောင် ပြခန်းကနေ ရရှိတဲ့ လစဉ် အမြတ်အစွန်းရဲ့ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ဝေမျှဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လရောင် ပြခန်းမှာ စားသောက်တဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဘယ်သူမဆို နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေး ရရှိပါလိမ့်မယ်။"

နန်းတော်မှ ကျင်းယန်မြို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ထုတ်ပေးသော လစဉ်လစာမှာ နည်းပါးပြီး ဗျူရိုမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ အခက်အခဲ ကြုံတွေ့နေကြရပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်းဖုန်း၏ အစီအစဉ်သည် လရောင် ပြခန်းကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ကာကွယ်ပေးမှု သေချာစေရုံသာမက စီကျန့်ကိုလည်း မျက်နှာသာပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော အခြေအနေတစ်ခုပင်။

"မင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်က ငါ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်သားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သိသလောက်တော့ လရောင် ပြခန်းက အမြတ်အစွန်း သိပ်မရှိပုံဘူး။ ငါက မြို့သခင် စံအိမ်အစား မင်းတို့ ချင်းမိသားစုနဲ့ ဘာလို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သင့်တာလဲ?"

စီကျန့် သူ့ဝိုင်ခွက်ကို စားပွဲပေါ် ချလိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မြို့သခင် စံအိမ်က အရာရှိတွေ ငါ့ဆီ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရောက်လာခဲ့ကြပြီးသား၊"

စီကျန့် ချင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ဒါနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ? အကြီးအကဲ စီ သူတို့နဲ့ လက်တွဲလုပ်ဆောင်မှာ ဘယ်တော့မှ မဟုတ်ဘူး၊"

ချင်းဖုန်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်း ဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ? ကျင်းယန်မြို့က စားသောက်ဆိုင်တွေရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က မြို့သခင် စံအိမ် လက်အောက်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ အမြတ်အစွန်း တစ်ခုတည်းကို ကြည့်ရင်တောင် ငါ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား?"

စီကျန့် သူ့ကို ဆက်လက်စမ်းသပ်နေသည်။

"အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အကယ်၍ အကြီးအကဲ စီ တကယ်ပဲ သူတို့နဲ့ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲ စီ ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ ရှင်းပြချက် အဆုံးထိ ပြောခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မြို့သခင် စံအိမ်က ရယ်မိသားစုက နန်းမြို့တော်ရဲ့ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အဆက်အသွယ် ရှိတယ်။ ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနနဲ့ အမြဲတမ်း သဘောထားကွဲလွဲနေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အကြီးအကဲ စီ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရေးကြီးဆုံး အချက်ကတော့ မြို့သခင် စံအိမ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်တော့်အပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာက အမြတ်အစွန်းရမှာ သေချာတဲ့ သဘောတူညီချက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ၊" ချင်းဖုန်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ စီကျန့် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"လူငယ်တွေက တကယ် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တာပဲ၊"

သူ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူ ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ကို ချင်းဖုန်းဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး အရက်အပြည့် ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု နီးပါး သေချာနေပြီဟု သိလိုက်သည်။

"ငါသဘောတူတယ်၊" စီကျန့် ဆိုလိုက်သည်။

အတည်ပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ချင်းဖုန်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အခြေအနေတစ်ခု ရှိတယ်၊" စီကျန့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ?"

"နှစ်လအတွင်းမှာ မြို့သခင် စံအိမ် လက်အောက်က စားသောက်ဆိုင်တွေကလွဲလို့ ကျင်းယန်မြို့က ကျန်ရှိနေတဲ့ စားသောက်ဆိုင်အားလုံးကို မင်း သိမ်းယူရမယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းရဲ့ စားသောက်ဆိုင်အားလုံးကနေ ရရှိတဲ့ အမြတ်အစွန်းရဲ့ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ယူမယ်။"

ချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော် စီကျန့် ဆက်ပြောသည်၊

"မြို့သခင် စံအိမ်က မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင်တွေကို ဘာလို့ အတင်းအကြပ် သိမ်းယူနေတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား?"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးပါ၊ အကြီးအကဲ စီ။"

"ကောင်းကင်မြို့တော်က စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနက အရာရှိတွေ လပေါင်းများစွာကတည်းက ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်အရ တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ဟွာရုံလမ်းမကြီးလို့ခေါ်တဲ့ တရားဝင်လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတယ်။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေ မရှိခဲ့ရင် ဟွာရုံလမ်းမကြီးကို ကျင်းယန်မြို့ အစွန်အဖျားအထိ ဖွင့်လှစ်ဖို့ သုံးလအောက်ပဲ ကြာလိမ့်မယ်။" စီကျန့် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်လိုက်သည်။

ချင်းဖုန်း ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက် ဒေသတစ်ခု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို တွန်းအားပေးသော အဓိကအချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ အမြဲတမ်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးပင်! အကယ်၍ ဟွာရုံလမ်းမကြီး အမှန်တကယ် ကျင်းယန်မြို့ အစွန်အဖျားအထိ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျင်းယန်မြို့သည် မထင်မရှား မြို့ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ဆက်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်း၏ ပထဝီဝင် တည်နေရာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အကယ်၍ ပတ်ဝန်းကျင် တောင်တန်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့လျှင် မြို့သည် သဘာဝကျကျ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ တရားဝင်လမ်းမကြီး ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေသည်!

ဤသတင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးရှိလှသည်! ချင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲ။

"တရားဝင်လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ဖို့ ငွေကြေးနဲ့ လူအင်အား ပမာဏအများအပြား လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်က ကျပ်တည်းနေတယ်၊ ဧကရာဇ် ဘယ်လို သဘောတူခဲ့တာလဲ?"

စီကျန့်မှာ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ချင်းဖုန်းထက် များစွာ ပိုသိသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီစိတ်ကူးကို ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ နဲ့ ဝန်ထမ်းရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနတို့ ပူးတွဲ အဆိုပြုခဲ့လို့ပဲ။ ပိုအရေးကြီးတာက နန်းတွင်း ပညာရှိအမတ်ကြီးကလည်း ဧကရာဇ်ကို ဟွာရုံလမ်းမကြီး ဖွင့်လှစ်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တယ်။" ချင်းဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ အကယ်၍ နန်းတွင်း ပညာရှိအမတ်ကြီး၊ လူပေါင်းတစ်သောင်းအထက်တွင် ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၊ စာပေသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသူက အကြံပြုခဲ့သည်ဆိုလျှင် ဧကရာဇ် သဘောတူခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ နှစ်လအတွင်းမှာ ချင်းမိသားစုက ကျန်ရှိနေတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေကို သိမ်းယူပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ စီရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။"

"ဆက်ပြောပါ၊" စီကျန့် ဆိုလိုက်သည်။ ချင်းဖုန်း ရှင်းပြပြီးနောက် သူ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ချင်းဖုန်း၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း စီကျန့်၏ အပြုံး ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

"ချင်းမိသားစုက တကယ်ပဲ ထူးကဲတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တာပဲ။ လူစုလိုက်ကြ!"

မကြာခင်မှာပင် သတင်းတစ်ပုဒ် ကျင်းယန်မြို့၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ကြားပြီးကြပြီလား? လရောင် ပြခန်းက ဟော့ပေါ့လို့ခေါ်တဲ့ ဟင်းလျာအသစ်တစ်ခု မိတ်ဆက်လိုက်ပြီတဲ့။ ဒါက ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်စေရုံတင်မကဘူး၊ သာမန်မိသားစုတွေတောင် တတ်နိုင်တဲ့ ဈေးနှုန်း သင့်တင့်တယ်တဲ့။"

"ငါ ကြားတာတော့ ဟော့ပေါ့လို့ခေါ်တဲ့ ဒီအရာက အရပ်ရှည်စေပြီး ယင်နဲ့ယန်ကို အားဖြည့်ပေးတယ်ဆို?"

"ငါ ကြားတာတော့ ဟော့ပေါ့ စားရင် အလှအပနဲ့ အသားအရေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်တဲ့။" "ဘာလဲ?

ငါ ကြားတာတော့ ထာဝရအသက်ကို ပေးစွမ်းတယ်ဆို?"

ဟော့ပေါ့ တကယ် ဘာလုပ်နိုင်သလဲဆိုတာ မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း သူတို့၏ စပ်စုစိတ်များ အလွန်အမင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး လရောင် ပြခန်းဆီသို့ အလျင်စလို သွားရောက်ကြသည်။ လရောင် ပြခန်းသည် လမ်းတစ်ဖက်ကမ်းတွင်သာ ရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့ သူတို့နှာခေါင်းများဆီသို့ ရောက်ရှိလာကာ သူတို့၏ အစာစားချင်စိတ်ကို တိုးပွားစေသည်။ အချို့လူများ သူတို့၏ တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြပြီး ဟော့ပေါ့ဟုခေါ်သော ဤဟင်းလျာကို ဝင်ရောက်မြည်းစမ်းကြည့်လိုကြသည်။ သို့သော် သူတို့ လရောင် ပြခန်း အပြင်ဘက်မှ ရှည်လျားသော တန်းစီမှုကို မြင်သောအခါ သူတို့ ကြောင်ငေးသွားကြသည်။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထမင်းတစ်နပ်စားဖို့ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရတာလဲ? ဤ ဟော့ပေါ့အရာက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အံ့ဖွယ်ဆန်းကြယ်တာလား?

လူအုပ် အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူတို့ခါးများတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားသော အရာရှိအုပ်စုတစ်စု လရောင် ပြခန်းထဲမှ လုံးဝ ကျေနပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ထွက်လာကြသည်။

"ငါတို့ ဒီလောက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီး စားပြီးတာတောင် ဒီလောက် ကျေနပ်မှု တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး။"

"ငါတို့ စောစော လာခဲ့လို့ တော်သေးတယ်။ ငါတို့သာ နောက်ကျခဲ့ရင် ဟင်းချိုပူပူလေး တစ်ငုံတောင် ရမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

"ညီအစ်ကိုတို့၊ မနက်ဖြန် စောစော လာဖို့ သတိရကြနော်။ ငါ့ဒကာခံမယ်"

"သဘောတူတယ်!"

သူတို့ တစ်ယောက်လက်တစ်ယောက် ချိတ်လျက် လုံးဝ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး စောင့်ကြည့်နေသူများကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့ကို ပို၍ပင် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်မှာ လရောင် ပြခန်းမှ စားပွဲထိုးတစ်ဦး ထွက်လာပြီး

"ပါဝင်ပစ္စည်းများ ကန့်သတ်ထားသည်၊ နေ့စဉ် ဖောက်သည် သုံးရာဦးအတွက်သာ ကန့်သတ်သည်"

ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ခြင်းပင်။ လူအုပ် လုံးဝ ကြောင်ငေးသွားကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ခဏအကြာတွင် ကံကောင်းသော သုံးရာဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ရန် မျှော်လင့်လျက် အလျင်အမြန် တန်းစီလိုက်ကြတော့သည်။