စာပေသူတော်စင် အဆင့် ရှစ်အတွက် ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်

ချင်းဖုန်း ချင်းအန်းအတွင်းမှ ချီ လည်ပတ်စီးဆင်းမှုကို လေ့လာရင်း ရှင်းပြသည်၊ "

ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီဓားသိုင်းပညာက ချီအဆင့် လေးဆင့်ကို အလေးပေးတယ်။ ပထမအဆင့်၊ ဖုန်း (ထက်မြက်ခြင်း) လို့ ခေါ်ပြီး မင်းရဲ့ဓားနဲ့ သုံးကိုက်ပတ်လည်အတွင်း ချီကို ပျံ့ကျဲစေနိုင်ပြီး ကျောက်ဆောင်တွေကို ကြေမွစေနိုင်တယ်။

ဒုတိယအဆင့်၊ ကျန့်ဝေ (သိမ်မွေ့မှုကို ခံစားသိမြင်ခြင်း) က မင်းကို ဆယ်ကိုက်အကွာက သစ်ပင်တွေပေါ်က အရွက်တွေကို သူတို့ရဲ့ အရွက်ကြောတွေကို မပျက်စီးစေဘဲ ခုတ်လှဲနိုင်စေတယ်။ ဒါကို အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် မင်း ဓားသွားပေါ်ကို ချီ ပိုပြီး အာရုံစိုက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ချီထိန်းချုပ်မှုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပိုင်နိုင်ရမယ်။"

ချင်းအန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဓားကို ဆက်လက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ ချီ လည်ပတ်မှု လမ်းလွဲသွားခဲ့ပြီး ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ ဤရလဒ်မှာ ရှင်းရှန့်၏ မျှော်လင့်ချက်များထဲတွင် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားသိုင်း၏ သိုင်းပညာများကို နှုတ်ဖြင့် သင်ကြားမှုသက်သက်ဖြင့် အလုံးစုံ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မဟာချန်သည် နတ်ဘုရားသိုင်း လမ်းစဉ်၏ လောက ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ သိုင်းပညာရှင်များအတွက် နတ်ဘုရားသိုင်း၏ သိုင်းပညာတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ရုံသာမက သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို သင်ကြားပေးနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သည့် ဆရာတစ်ဦးလည်း လိုအပ်သည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ချီ မရှိသော သခင်လေးတစ်ဦး ဤသည်ကို မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ရှင်းရှန့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ခံစားချက်များ ရောထွေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးက သူရဲကောင်းများအတွက် သိုင်းပညာကို သင်ကြားပေးခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ညီလေး၊ မင်း ခုနက ချီ လည်ပတ်မှု ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားလဲဆိုတာ သိလား?" ချင်းဖုန်း မေးလိုက်သည်။ ချင်းအန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆိုသည်၊

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးပါ၊ အစ်ကိုကြီး။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကိုလာ။"

ဤစကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း ရှင်းရှန့် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သခင်လေး ချီ လမ်းလွဲမှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တစ်ကိစ္စ၊ သို့သော် ချီ လည်ပတ်မှုကို လမ်းညွှန်ခြင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်!

ချင်းဖုန်း သူ့ညာလက်ကို ချင်းအန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချင်းအန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ!" သူ့စကားများနှင့်အတူ ချင်းအန်း ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ အနှစ်သာရခုတ်ချက်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တစ်ဖန် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင် ချီ လမ်းလွဲမှု အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ပြေလည်သွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?!"

ရှင်းရှန့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာက သူ့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချင်းအန်း နောက်ထပ် ချီ လမ်းလွဲမှု သုံးကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အကြိမ်တိုင်း သခင်လေးက ဒုတိယသခင်လေး၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ် လက်တင်ခြင်းဖြင့် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ၎င်းတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ရှင်းရှန့် တံတွေးကို ကြိတ်မှိတ် မျိုချလိုက်သည်၊ ဤသည်မှာ သူ့ယခင် နားလည်မှုများကို လုံးဝ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"ညီလေး၊ ငါ မင်းရဲ့ အမှားတွေအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးပြီးပြီ။ အခု ဆက်လက်လေ့ကျင့်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်ဖို့က မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊"

ချင်းဖုန်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်၊

"ငါ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်း ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ အနှစ်သာရခုတ်ချက်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ဓားအရှိန်က တောင်ကြီးနှယ် လေးလံခြင်း နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သင့်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းရဲ့ သိုင်းစွမ်းအား၊ နတ်ဘုရားသိုင်း အဆင့် ခြောက် စွမ်းအား စုစည်းခြင်း နယ်ပယ်ကလည်း အစပျိုးအဆင့်ကို ထိတွေ့သင့်တယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး။"

ချင်းအန်း၏ မျက်နှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဝင်းပသွားသည်။ တစ်ခဏမျှ အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူ ဓားလေ့ကျင့်မှုထဲ တစ်ဖန် နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံ လှေကား၏ ပထမဆုံး လှေကားထစ် အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် စာပေချီ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပထမဆုံး လှေကားထစ်၏ ငါးပုံတစ်ပုံကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်သည်။ စာပေချီ စုဆောင်းသည့်နှုန်းမှာ စာအုပ်များ ဖတ်ရှုခြင်းထက် များစွာ ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်!

သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှု ကျဆင်းသွားပြီးနောက် ချင်းဖုန်း စတင်စဉ်းစားလိုက်သည်။ အဆင့် ကိုးတွင် အသိပညာကို လက်တွေ့ အသုံးချခြင်းက စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ရှုခြင်းထက် စာပေချီ ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ရရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် စာပေသူတော်စင် အဆင့် ရှစ်တွင် လက်တွေ့ အသုံးချမှုမှ ရရှိသော စာပေချီမှာ ထိုပမာဏထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ဤအချက်မှ လက်တွေ့ အသုံးချမှုသည် အဆင့် ရှစ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ရန် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ စာအုပ်များ ဖတ်ရှုခြင်း အသုံးမဝင်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ၊

အသိပညာ စုဆောင်းခြင်းက လက်တွေ့ အသုံးချမှုအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို တိုးပွားစေသည်။ သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်းဖုန်း မိုးသံနားဆင် ပြခန်းမှ စာအုပ်အားလုံးကို ဦးစွာ ဖတ်ရှုပြီးစီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ လက်တွေ့ အသုံးမချမီ အသိပညာကို စုဆောင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ညီလေး၊ ဒီမှာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေလိုက်။ ငါ့မှာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊" ချင်းဖုန်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး။"

ချင်းဖုန်း ထွက်ခွာတော့မည် အပြုတွင် ရှင်းရှန့် အလျင်အမြန် လိုက်လာသည်။ "သခင်လေး၊ ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ? ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ပေါ် လက်တင်ရုံနဲ့ သူ့ချီ လည်ပတ်မှုကို တိတိကျကျ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ခဲ့တာလဲ?"

"ဒါက ဘာများ ခက်ခဲလို့လဲ? ငါ့ ကိုယ်ပိုင် စာပေချီကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီးတော့ သူ့ချီ လည်ပတ်မှုရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တာ သက်သက်ပါပဲ၊"

ချင်းဖုန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ရိုးရှင်းတာလား?" ရှင်းရှန့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး လုံးဝ မယုံနိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒုတိယသခင်လေးကို သရုပ်ပြဖို့ဆိုရင် ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ချီ ဘယ်လို လည်ပတ်ရမလဲဆိုတာ နားလည်ဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။ ဒါပေမဲ့…" ချင်းဖုန်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်၊

"မင်း ဆိုလိုချင်တာက စာပေပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ ငါက စာအုပ်တစ်အုပ်ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေကိုချည်း အားကိုးပြီး ချီ လည်ပတ်မှုရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူးလို့လား?"

ရှင်းရှန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်းဖုန်း သူ့ပုခုံးကို ပုတ်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်၊

"ဟေးထန်ထို၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွေမှာ ပါရမီက အရေးကြီးတယ်။ ငါက သိုင်းပညာအတွက် အရည်အချင်းမရှိလို့ စာအုပ်တွေ ဖတ်တယ်လို့ မထင်နဲ့။ ငါက သိုင်းပညာကို ငါ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုမရှိဘူးလို့ ရိုးရိုးလေး တွေ့ရှိရုံပါပဲ။"

"အမြင့်ဆုံးနေရာများ အမြဲတမ်း အေးစက်သည်၊ ရှုံးသူမဲ့ဖြစ်ခြင်းသည် အထီးကျန်ဆုံးပင်။"

ဟေးထန်ထို၏ မျက်နှာပေါ်မှ အားကျလေးစားသော အကြည့်ကို ကြည့်ရင်း ချင်းဖုန်း၏ နှလုံးသား လွင့်ပျံနေသည်။ ဤသို့သော ဟန်ဆောင်မှုမျိုး အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။

"သခင်လေး စစ်တပ်ထဲ ဝင်ဖို့ စဉ်းစားဖူးပါသလား? သခင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့သာဆိုရင် နတ်ဘုရား မားကွစ် တပ်မတော်ကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော် စစ်မြေပြင်မှာ တားဆီးနိုင်သူမရှိ ဖြစ်လာမှာပါ!" ရှင်းရှန့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဘယ်လို ဟာသလဲ! ငါ့ကို ရှေ့တန်း ပို့တာက ငါ့အသက်ကို တောင်းနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ချင်းဖုန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်၊ "ကျွန်တော် တကယ်တော့ တိုင်းပြည်အတွက် စစ်မှုထမ်းဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိ အချိန်အခါ မသင့်သေးပါဘူး။"

"သခင်လေး၊ သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်နေသေးလို့ အရည်အချင်းတွေကို ပိုမိုထက်မြက်အောင် ပြုလုပ်ချင်နေတာလား?"

"ကံကြမ္မာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်ဘူး။ အချိန်တန်တဲ့အခါ ငါ သဘာဝကျကျ ပြောပြပါ့မယ်။" ချင်းဖုန်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကာ သူ့နောက်တွင် ဟေးထန်ထိုကို နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ ချန်ထားခဲ့သည်။

ချင်းစံအိမ်မှ မထွက်ခွာမီ ချင်းဖုန်း လန်နင်ရွှမ်ကို အထူးတလည် သွားရှာခဲ့သည်။ သူတို့ အနက်ရောင်မြူခိုးတောမှ ပြန်ရောက်လာကတည်းက လန်နင်ရွှမ် အပြင်ထွက်ခြင်းများအတွင်း အစောင့်တာဝန်အားလုံးကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီး ရှင်းရှန့်ကို အပြင်ထုတ်ထားခဲ့သည်။ ချင်းဖုန်း အဘယ်ကြောင့် သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်သည်ကို နားမလည်သော်လည်း သူ များများစားစား မေးခွန်းများ မမေးခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မည်သူ သူ့ကို စောင့်ကြပ်သည်ဖြစ်စေ အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကန်ဘေးမှ ပြခန်းတွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ရေပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ တည်ငြိမ်နေသည်။ လန်နင်ရွှမ် ချင်းဖုန်းကို မြင်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်၊

"သခင်မလေး၊ ကျွန်မ သခင်လေးကို သွားစောင့်လိုက်ပါ့မယ်။"

"အင်း၊" လျိုကျန့်လီ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ချင်းစံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချင်းဖုန်း မေးလိုက်သည်၊

"အမလန်ရဲ့ သခင်မလေး လတ်တလော ပုံမှန် စားသောက်ရဲ့လား?"

"သခင်လေး ကျေးဇူးကြောင့်ပါ၊ ကျွန်မ သခင်မလေး အခုဆို နေ့တိုင်း အနည်းဆုံး တစ်နပ်တော့ စားပါတယ်၊" လန်နင်ရွှမ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါ ကောင်းတာပေါ့။ ကျွန်တော် အခု မိုးသံနားဆင် ပြခန်းကို သွားပြီး ဆေးပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေကို အထူးတလည် ဖတ်ရှုပါ့မယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်တော် အမလန်ရဲ့ သခင်မလေး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။"

လန်နင်ရွှမ် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ နူးညံ့ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျွန်မ သခင်လေး လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"

မိုးသံနားဆင် ပြခန်း၏ ဝင်ပေါက်တွင် သူတို့ ကန်းဖေးလန် လက်ပိုက်လျက် အဘိုးအို ပိုင်လီဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ဤနေရာတွင် အတန်ငယ်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပုံရသည်။ သူ ချင်းဖုန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ သူ့ဘာသာသူ မိုးသံနားဆင် ပြခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချင်းဖုန်း သူ့နောက်သို့ တရင်းတနှီး လိုက်ပါသွားသည်။

လန်နင်ရွှမ် မိုးသံနားဆင် ပြခန်း၏ အတွင်းပိုင်းကို သိပ်စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသလို ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းလည်း မရှိပေ။ သူ ဓားကိုင်လျက် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်လျက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို စုစည်းနေသည်။ အဘိုးအို ပိုင်လီ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီ ချင်းမိသားစုက သခင်လေး တော်တော် ကံကောင်းတာပဲ။"

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး မကြားဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေဆဲ၊ သို့သော် သူ့ပါးပြင်များပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော ပန်းဆီရောင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။