အနက်ရောင်ဝတ် အလှမယ်
Vol. 4 Ch. 57
ချင်ဖုန်းသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် အသံနောက်သို့လိုက်သွားရာ ပြတင်းပေါက်နားတွင်ထိုင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သောကိုယ်ဟန်ရှိပြီး သူမ၏ရင်အစုံမှာ လှိုင်းလုံးများထန်သည်အလား စုစည်းနေသည်။ ပွယောင်းသောအနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ သူမအပေါ်တွင် အနည်းငယ်ကျပ်နေပုံရပြီး သူမ၏လုံးဝန်းသောတင်ပါးများကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေကာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထင်ရှားသောအရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး မြင်သူတိုင်း၏သွေးကို ဆူပွက်စေသည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆံပင်ကိုစုစည်းထားပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ဆောင်းနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြည့်တင်းနေပြီး သူမအား ပြီးပြည့်စုံသောအလှမယ်တစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ညာဘက်ပါးစပ်ထောင့်နားမှ မှဲ့လေးမှာ စွဲမက်ဖွယ်အလှကို ပေါင်းထည့်ပေးပြီး လူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
သူမအစာစားတိုင်း အရင်ဆုံးသူမ၏လျှာဖြင့် အရသာခံတတ်သည်။ သူမ၏ပန်းနုရောင်လျှာ၏အရှည်မှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။
ချင်ဖုန်း တံတွေးကို ဂလုခနဲမြိုချလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်နေမိသည်။ ဒီလောက်အဆမတန်ရှည်လျားတဲ့လျှာကို ဘယ်သူကများ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ။
အလှမယ်မှာ အလွန်အမင်းဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ မရေမတွက်နိုင်သောယောက်ျားများ၏အကြည့်များကို ဖမ်းစားထားသည်။
ပြီးတော့ အစာစားပြီး၍ သူမအနားမှဖြတ်သွားသော ထမင်းစားသူများအားလုံးမှာ ပုစွန်ဖောင်းဖောင်းများကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုင်းညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပုံရသည်။
ဒီလိုအလှမျိုးကို အကြာကြီးစိုက်ကြည့်လို့မဖြစ်ဘူး၊ အကြာကြီးစိုက်ကြည့်နေရင် ညဘက်အိပ်မပျော်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ချင်ဖုန်း ဒီလိုတွေးပြီး အကြည့်လွှဲရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ်က သူ့ကိုပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများမှာ အပြာရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူမသည် သားကောင်ကိုစိုက်ကြည့်နေသော သားရဲကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကိုမလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါအကြာကြီးကြည့်မိလို့ သူမတွေ့သွားတာများလား။ စကားမစပ်၊ သူမမျက်လုံးတွေက နည်းနည်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။
ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ငါ့ကိုစိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ငါစိတ်ထဲမှာမလုံမလဲဖြစ်နေတယ်။
မကြည့်နဲ့၊ မကြည့်နဲ့။
ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး စားသောက်ဆိုင်အထွက်ပေါက်ဆီသို့ ခပ်သွက်သွက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူတို့တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖြတ်သွားစဉ် အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ်၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏အလှမှာ သက်ရှိအားလုံးကို စွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။
ချင်ဖုန်း စားသောက်ဆိုင်မှထွက်ခွာသွားသော်လည်း စိတ်မလုံမလဲဖြစ်နေသောခံစားချက်မှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး သူ့ကိုဆက်ကြည့်နေတုန်းပဲလား။ သူအတည်ပြုရန်လှည့်မကြည့်ရဲပေ၊ ထွက်ပြေးနေသကဲ့သို့ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ် စားပွဲပေါ်မှမစားရသေးသောအစာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားရန် အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ သို့သော် သူမထရပ်လိုက်ပြီး လိုက်သွားရန်ကြံရွယ်သော်လည်း စားပွဲထိုးက တားဆီးလိုက်သည်။
"သခင်မ၊ ငွေရှင်းမသွားသေးပါဘူး။"
အနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး စားပွဲထိုးကိုစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ရှိနေသောသာမန်လူများမှာ တစ်ခဏတာတွေဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ဆက်လက်စားသောက်နေကြပြီး ပြတင်းပေါက်နားမှအလှမယ်မှာမူ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
စားပွဲထိုး စားပွဲပေါ်မှမစားရသေးသောအစာများကိုကြည့်ရင်း ခေါင်းကုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဟော့ပေါ့ဆိုင်ဖွင့်ကတည်းက ဒီလောက်အများကြီးကျန်ခဲ့တာ ဒါပထမဆုံးပဲ။ ဟင်။ ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဒီဧည့်သည်မျက်နှာကို ဘာလို့ငါမမှတ်မိတော့တာလဲ။"
ချင်ဖုန်း လမ်းမပေါ်ရောက်လာသောအခါ စိတ်မလုံမလဲဖြစ်နေသောခံစားချက် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာသည်။ သူနောက်သို့မကြည့်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်၏အခြားတစ်ဖက်အစွန်းတွင် အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ်၏ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည်လည်း သူ့ကိုတွေ့သွားသည်မှာထင်ရှားပြီး ကစားသလိုမျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။
သူမငါ့နောက်လိုက်နေတာလား။ ဒါက တော်တော်ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ သူမငါ့ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်က ငါ့ကိုတစ်ခုခုဆိုးဆိုးရွားရွားလုပ်ချင်နေသလိုပဲ။ ချင်ဖုန်း စဉ်းစားချိန်မရတော့ပေ၊ သူတစ္ဆေနှိမ်နင်းရေးဌာနရှိရာဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
စားသောက်ဆိုင်မှ တစ္ဆေနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ရောက်ရန် လမ်းကြားတစ်ခုကိုဖြတ်သွားရသည်။ ၎င်းမှာလမ်းမကြီးနှင့်လွတ်သောကြောင့် လူသွားလူလာနည်းပါးသည်။
လမ်းကြားမှာ သိပ်မရှည်လှ၊ ပေသုံးဆယ်နီးပါးခန့်သာရှိသည်။ ချင်ဖုန်း၏အမြန်နှုန်းဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြေးဖြတ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မျက်နှာထားတင်းတင်းနှင့်လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး လမ်းကြားအဆုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသူကို သူမှတ်မိသည်၊ သူစားသောက်ဆိုင်တွင် ရယ်လော့ထင်နောက်လိုက်ပါလာသော အဆင့်ခုနစ်သိုင်းသမားနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
သူဘယ်လိုလုပ် ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ သူဘာလုပ်ချင်တာလဲ။
ချင်ဖုန်း ထိုလူ၏မျက်နှာမှ တစ်စုံတစ်ခုကိုခွဲခြားသိမြင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လူသေကောင်၏မျက်နှာကဲ့သို့ အသက်မဲ့နေပြီး သူ့ကိုထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူအလိုအလျောက် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။
ဒီရောက်လာတဲ့လူက သတင်းဆိုးပဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ ငါပြန်သွားမှဖြစ်မယ်။ ချင်ဖုန်း လှည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သူအနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးနှင့် အတော်အတန်အလှမ်းဝေးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမအလွန်နီးကပ်စွာလိုက်လာပြီး လမ်းကြားအဝင်ဝကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ် လက်ပိုက်လိုက်ရာ အံ့ဩဖွယ်ကောက်ကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမခြေတစ်လှမ်းမျှမရွေ့ဘဲ စောင့်ကြည့်နေရုံသာ။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်ကျီစယ်နေဟန်ရှိပြီး သားရဲကောင်က သားကောင်ကိုကစားနေသကဲ့သို့ပင်။
အခြားတစ်ဖက်တွင် သိုင်းသမားမှာ တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူခါးကြားမှဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တစ်လှမ်းချင်းရှေ့တိုးလာသည်။
ချင်ဖုန်း လူနှစ်ယောက်ကြားနေရာသို့မရောက်မချင်း ဆက်တိုက်နောက်ဆုတ်နေခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူမှာဘယ်ဘက်၊ အမျိုးသမီးမှာညာဘက်။ ဘယ်ဘက်ကိုဖောက်ထွက်ရမည်ကို သူဆုံးဖြတ်ရခက်နေသည်။ ချင်ဖုန်း၏မျက်ခုံးများ တင်းကျပ်စွာစုမှိတ်နေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်မှာပင် တောင့်တင်းနေသောလူက သူ၏ဓားရှည်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများကိုအရှိန်မြှင့်ကာ နှစ်လှမ်းဖြင့်သုံးလှမ်းစာအကွာအဝေးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်၊ လူကိုတစ်ပိုင်းဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မှာထင်ရှားသည်။
ချင်ဖုန်း အနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးရှိရာဘက်သို့ ပြေးသွားရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်အထိ သူမ သူ့ကိုသတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မပြသေးပေ။
ချင်ဖုန်းသည် စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်သောကြောင့် နတ်သိုင်းပညာရှင်များလောက် သဘာဝအတိုင်း မမြန်ဆန်ပေ။
အကွာအဝေးတိုတောင်းသောကြောင့် အဆင့်ခုနစ်သိုင်းသမားတစ်ယောက်အတွက် သူ့သားကောင်ကိုမီအောင်လိုက်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။
ဓားရှည်မှာ သူ၏ခေါင်းအထက်သို့ရောက်နေပြီး အေးစက်သောအရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်း၏ဦးရေပြား ကျဉ်တက်သွားသည်။ သူချက်ချင်းပင် သူ၏အတွင်းမှစာပေချီကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဝါးများကိုထပ်လျက် ကောင်းကင်ကြေးမုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ဓားကျဆင်းလာပြီး ကြည်လင်သောမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ကြေးမုံ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားသည်။ ပြင်းထန်သောရိုက်ချက်အောက်တွင် ချင်ဖုန်း၏ဒူးများကွေးကျသွားပြီး သူ၏ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချလိုက်ရသည်။
အဆင့်ခုနစ်သိုင်းသမားတစ်ယောက်၊ သူ၏ခွန်အားမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် အနည်းဆုံးဆယ်ဆပိုသည်။ သူကောင်းကင်ကြေးမုံ၏အကူအညီဖြင့် ဓားတစ်ချက်ကိုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ်ဓားတစ်ချက်နှင့်ဆိုလျှင် သူသေချာပေါက်သေဆုံးလိမ့်မည်။
ပြိုင်ဘက် ဓားကိုပြန်မြှောက်နေသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း မလှမ်းမကမ်းမှအနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ်ထံ အလျင်အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ကယ်ပါဦး။"
သူ၏စကားကိုကြားသောအခါ အမျိုးသမီး၏နှုတ်ခမ်းများ အပေါ်သို့ကွေးတက်သွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမဘေးမှာရပ်ကြည့်နေရုံသာမကတော့ပေ။ သူမ၏နုနယ်သောလက်တစ်ဖက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်မှထွက်ပေါ်လာပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိုင်းသမား၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသည်။
သိုင်းသမား၏ကိုယ် နောက်သို့လွင့်စင်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်မှချဉ်းကပ်လာသောအနက်ရောင်ပုံရိပ်ကြောင့် သူ၏နှလုံးသား ထပ်မံခုန်မြန်လာပြန်သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုမသိဘူးထင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်နေတာလဲ။" ချင်ဖုန်း ကိုယ်တစ်ပိုင်းလှည့်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်သောပြုံးနှင့်အတူ မေးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီး၏ပြည့်တင်းသောနှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ပွင့်ဟသွားသည်။ သူမစကားပြောမည်အပြုတွင် ရုတ်တရက်ချင်ဖုန်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ဓားရှည်တစ်ချောင်း လေကိုခွင်းဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်လာသည်။ ၎င်းမှာအမျိုးသမီးအပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည်ဟုထင်ရသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် ၎င်းကို သူမ၏လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် တင်းကျပ်စွာဖမ်းယူလိုက်သည်။
ဒါဘယ်လိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့နည်းစနစ်လဲ။
ချင်ဖုန်း အံ့ဩတကြီး မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။
အခြားတစ်ဖက်မှသိုင်းသမားကိုကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သောရိုက်ချက်ကြောင့် ရင်ဘတ်ချိုင့်ဝင်သွားသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြန်ထရပ်လာပြီး သူလူသားတစ်ဦးနှင့်မတူတော့ပေ။
အနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ရှင် ဆက်ပြီးလက်ပိုက်ကြည့်နေဦးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအရေးယူဆောင်ရွက်ရလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ရှင် အကျိုးဆက်ကိုခံရလိမ့်မယ်။"
သူမ၏အသံမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ချင်ဖုန်းအတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။ တစ်ခဏတွေဝေသွားပြီးနောက် သူဤအသံကို မြူခိုးနက်တောထဲတွင် အရင်ကကြားဖူးကြောင်း သတိရလိုက်သည်။
ဒါ အကြီးအကဲမြွေကြီးပဲ။ သူမလူ့ပုံစံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေရတာလဲ။
ဒါပေမဲ့ သူမဘယ်သူ့ကိုရည်ညွှန်းနေတာလဲ။ အနီးအနားမှာ တခြားလူတွေရှိနေသေးတာလား။
ချင်ဖုန်း အဖြေကိုအလျင်အမြန်ရှာတွေ့လိုက်သည်။
အရိပ်များထဲမှ ဧရာမလက်မည်းကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းသမားကို ရက်စက်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်သံများ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သိုင်းသမားမှာ ကြေမွသွားသည်။
ပြီးတော့ လမ်းကြားအဆုံးမှာ စီကျန့်၏ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။