အဒေါ်မော့

"အကြီးအကဲ စီကျန့်။" ချင်ဖုန်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကိုတွေ့လိုက်ရသည့်အလား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။

စီကျန့်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သိုင်းသမား၏အလောင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အကြီးအကဲမြွေကြီးရောက်လာခြင်းမှာ ကောင်းသလားဆိုးသလား မသေချာပေ။ အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး သူသည် စီကျန့်၏ဘေးသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကာ ခိုလှုံလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးသည် ဤသည်ကိုမြင်လျှင် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်သော်လည်း များများစားစားမပြောပေ။

သူမသည် အခြေအနေကို သတိထားနေသောကြောင့်လားမသိ၊ ငြိမ်သက်စွာပင် ဆက်လက်ရပ်နေသည်။ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးသည်၊ "အကြီးအကဲစီကျန့် ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလူ၊ သူက မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်က အဆင့်ခုနစ်သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲ။ သူဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။"

စီကျန့်က ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

မူလက ခြေရာခံရန်အသုံးပြုခဲ့သော အရိပ်ငယ်လေး ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရပြီးနောက် စီကျန့် သတိကြီးစွာထားခဲ့သည်။ သူမြို့တော်ဝန်အိမ်တော်အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းသမားနှစ်ဦးကို အိမ်တော်အတွင်း၌ ရယ်လော့ထင်အား အစောင့်အရှောက်အဖြစ် တာဝန်ပေးထားပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ ကျင့်ယန်မြို့အနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

စီကျန့်သည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများအား အိမ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှုများကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်စေပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ခုနက သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သိုင်းသမားနောက်သို့ လျှို့ဝှက်စွာလိုက်ခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း သူ၏စကားကိုကြားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာတော့ သေချာတယ်။ ဒီလူက လုံးဝသာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့မတူဘူး။ ခဏလေး၊ အကြီးအကဲစီကျန့်၊ ခင်ဗျား ဒီလူနောက်ကိုလိုက်နေခဲ့တာဆိုတော့ သူကျွန်တော့်ကို ဓားနဲ့တိုက်ခိုက်တုန်းက ခင်ဗျားရှိနေခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သဘောလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူရုတ်တရက်မင်းကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊" စီကျန့်က ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း သူ့ကို အလိုမကျဖြစ်နေသောမိန်းမတစ်ယောက်လို ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရှိနေရဲ့သားနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုမကူညီခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော့်ကောင်းကင်ကြေးမုံက ပထမတစ်ချက်ကို မခံနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးမှာ စိတ်မရှည်တော့သောကြောင့်လားမသိ၊ စကားပြောလာသည်၊ "ရှင်တို့ စကားပြောပြီးကြပြီလား။ ပြီးပြီဆိုရင် ကျွန်မ ဒီကောင်လေးကို ခေါ်သွားတော့မယ်။"

"ကျွန်တော့်ကိုခေါ်သွားမယ် ဟုတ်လား။ ဟား၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဘေးက ဒီပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူးထင်တယ်၊" ချင်ဖုန်း ချောင်းအသာဟန့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တရားဝင်မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ကျင့်ယန်မြို့ တစ္ဆေနှိမ်နင်းရေးဌာနက အကြီးအကဲစီကျန့်ပါ။ တိုက်ပွဲမှာပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ရွံမုန်းတဲ့သူ၊ ဘယ်လိုမိစ္ဆာမျိုးကိုမှ အလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

သူ "မိစ္ဆာ" ဆိုသောစကားလုံးကို အထူးပြုပြောလိုက်ပြီး အကြီးအကဲမြွေကြီးမှာ ဆိုးသွမ်းသောသတ္တဝါမဟုတ်ကြောင်း အမျိုးသမီးအား သွယ်ဝိုက်သတိပေးလိုက်သည်။ အလွန်အကျွံကြမ်းတမ်းရန်မလိုပေ၊ သူမကိုကြောက်လန့်ထွက်ပြေးသွားအောင်လုပ်လျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

"ငါသိတယ်၊" အမျိုးသမီးက အနည်းငယ်လျစ်လျူရှုသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ မင်းသိရင် ဘာလို့မပြေးတာလဲ။ မင်းက မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်လေ။ အကြီးအကဲစီကျန့်နဲ့တွေ့ရင် ထွက်ပြေးဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စီကျန့် သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်၊ "ကောင်လေး၊ မင်းသူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ဒုက္ခပေးမိတာလဲ။"

ချင်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် သိနေကြတာလား။

သူမမေးမီမှာပင် စီကျန့်က ဆက်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျား အရင်က ကျင့်ယန်မြို့ကို ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီး ပခုံးတွန့်လိုက်ရာ သူမ၏ရင်ညွန့်တွင် လှိုင်းဂယက်ထသွားသည်။ "ငါသူ့ကိုဒုက္ခပေးတယ် ဟုတ်လား။ ငါက ဒီကောင်လေးကို ကိစ္စတချို့ကိုင်တွယ်ဖို့ ပြန်ခေါ်သွားမလို့ပဲ။ ပြီးသွားတာနဲ့ သူ့ကိုသဘာဝအတိုင်း ပြန်ပို့ပေးမှာပါ။ ဒါ့အပြင် ငါတကယ်ပဲ ကျင့်ယန်မြို့ကို ဒုက္ခပေးချင်တယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကိုတားနိုင်လို့လား။"

သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများထဲတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ဤကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြားထဲတွင် လေထုတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသလိုပင်။ ချင်ဖုန်းသည် ကြီးမားသောကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲလာသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဤသို့သောအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ အကြီးအကဲမြွေကြီး မည်မျှစွမ်းအားကြီးမားလိုက်သနည်း။

စောင့်ဦး၊ အကြီးအကဲစီကျန့်၊ ကျွန်တော့်ကိုတော့ စွန့်ပစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးမလား။

ချင်ဖုန်း စီကျန့်ထံသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စီကျန့်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ကိုစိတ်ချစေသော အကြည့်တစ်ခုပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာပင် သူတို့ကြားတွင် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုအနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

"ဒီကောင်လေးကို မင်းဆီအပ်လိုက်မယ်။ သူ့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်ပို့ပေးရမယ်ဆိုတာ သတိရပါ။"

"….."

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်း လူ့သဘာဝ၏အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူချဉ်းကပ်လာသောအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီးကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ခေါင်းငုံ့လိုက်ရင်း သူစဉ်းစားမိသည်မှာ ဤမျှကျယ်ပြန့်သောစိတ်ထားရှိသူတစ်ဦးသာလျှင် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောလောကတွင် သူ၏အေးစက်သောနှလုံးသားသို့ နွေးထွေးမှုအနည်းငယ် ယူဆောင်လာပေးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်မည်။

မြူခိုးနက်တောသို့အသွားလမ်းတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဖိနှိပ်သောလေထုကြောင့် မူလကတည်းက စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသောချင်ဖုန်းမှာ ပို၍ပင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာသည်။

သတ္တိမွေးကာ သူတိတ်ဆိတ်မှုကိုချိုးဖျက်လိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲမြွေကြီး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုခေါ်ဝေါ်သင့်သလဲလို့ မေးခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်အမျိုးသမီး သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေမှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူမကျီစယ်လိုက်သည်၊ "ဘာအကြီးအကဲလဲ။ ငါက မင်းထက် နှစ်ရာဂဏန်းအနည်းငယ်ပဲ ပိုကြီးတာပါ။ ငါ့ကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲဆိုတော့... ရင်းရင်းနှီးနှီးခေါ်ချင်ရင်တော့ အဒေါ်မော့စန်းလို့ ခေါ်လို့ရတယ်။"

"နှစ်ရာဂဏန်းအနည်းငယ်ပိုကြီးပြီး အဒေါ်လို့ခေါ်ခိုင်းရအောင် ခင်ဗျားရှက်တတ်ပုံမရဘူးလား။" ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ခေါ်လိုက်သည်၊ "အစ်မမော့~"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အဒေါ်မော့ တဟားဟားရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သေချာတယ်၊ ဘယ်ခေတ်ဘယ်နောက်ခံပဲဖြစ်ဖြစ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့အသက်ကို လျှော့တွက်ခြင်းက ထာဝရအမှန်တရားပဲ။

"အစ်မမော့၊ ကျွန်တော် အစ်မဆီက အကြံဉာဏ်တောင်းချင်တာတစ်ခုရှိလို့ပါ၊" ချင်ဖုန်း ဖားယားရန်ကြိုးစားသည်။

"ပြောပါ မောင်လေး၊ အစ်မနားထောင်နေတယ်၊" အဒေါ်မော့၏အပြုံး ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။

"အစ်မမော့က ကျွန်တော့်ကို ဘာဖြစ်လို့ မြူခိုးနက်တောကို ပြန်ခေါ်သွားမှန်း ကျွန်တော်မသိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အတိအကျ ဘာသွားလုပ်ကြမှာလဲ။"

"သိပ်ကြီးကြီးမားမားကိစ္စတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လက သခင်လေးအတွက် မင်းလုပ်ပေးခဲ့တဲ့ နွားရိုင်းအမဲသားကင်ကို မှတ်မိသေးလား။"

"သခင်လေးဆိုတာ အဲ့ဒီအဖြူရောင်သတ္တဝါငယ်လေးကိုပြောတာပါ။"

ချင်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မြူခိုးနက်တောခရီးစဉ်အတွင်းမှ အခက်အခဲအချို့ကို သူရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

အဒေါ်မော့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာကို မတတ်သာစွာပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "သခင်လေးက မင်းလုပ်ပေးတဲ့အသားကင်ကို စားပြီးကတည်းက တခြားဘာမှမစားနိုင်တော့ဘူး။ ငါကိုယ်တိုင် မီးအစစ်နဲ့ အသားကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အမည်းရောင်ဖြစ်အောင် ကင်ပေးရင်တောင် သူက နမ်းကြည့်ရုံပဲနမ်းပြီး စားချင်စိတ်မရှိတော့ဘူး။"

"ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အမည်းရောင်ဆိုတာ တူးသွားတာမဟုတ်ဘူးလား။" ချင်ဖုန်း နားထောင်ရင်း တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးက ကြီးထွားနေတာ၊ စားလည်းမစား သောက်လည်းမသောက်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်မှာလဲ။ တကယ်ကို နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ မင်းကိုပြန်ခေါ်ပြီး အသားကင်ထပ်လုပ်ခိုင်းဖို့ ငါစဉ်းစားမိတယ်၊ သူတစ်ခုခုစားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တာပေါ့။"

"ဒါကြောင့်ကိုး၊" ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအသေးအဖွဲကိစ္စမှာ အမှန်ပင် ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူသည်။

အဒေါ်မော့၏ မယုံနိုင်လောက်သော မြေလျှုံ့အတတ်ကြောင့် မူလက နှစ်နာရီနီးပါးကြာသောခရီးမှာ နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းချိန်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

မြူခိုးနက်တောအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် မြေကြီးတုန်ခါလောက်သော သားရဲတို့၏ဟိန်းဟောက်သံများကို အဝေးမှပင် ကြားနေရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုသို့သောအချိန်များတွင် တောင်တန်းများနှင့်တောအုပ်များအတွင်းမှ ငှက်များနှင့်တိရစ္ဆာန်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပြန့်ကျဲထွက်ပြေးကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မကြာသေးမီရက်များအတွင်း မကြာခဏဟိန်းဟောက်သံများကြောင့်လားမသိ၊ သူတို့လျစ်လျူရှုနေကြပုံရသည်။

ချင်ဖုန်း မြူခိုးနက်တောအစွန်အဖျားမှ သစ်ပင်စည်များပေါ်မှငှက်များ တောအုပ်ကိုတစ်ချက်သာကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏အတောင်များကို ပြန်လည်သပ်ရပ်အောင်လုပ်နေကြသည်ကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟိန်းဟောက်သံကိုကြားသောအခါ အဒေါ်မော့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချင်ဖုန်း၏ပခုံးကိုဆွဲကာ သူမ၏မြေလျှုံ့အတတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခဏဝေဝါးသွားပြီး သူတို့သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူတို့နှစ်ဦး မြူခိုးနက်တောထဲသို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ဟိန်းဟောက်သံကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သူ့ရဲ့ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ ဒီလောက်မကြာခဏ အသံတွေမြည်နေတာလား။ ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တွန့်သွားသည်။ "အစ်မမော့၊ ကောင်လေးက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကတည်းက တစ်လနီးပါးလောက် ဘာမှမစားရသေးတာများလား။"

"အင်းလေ၊ ဟုတ်ပါတယ်။ သခင်လေးရဲ့အမေလည်းမရှိတော့ဘူး၊ သူ့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထားက ပိုပြီးတော့ ဂျစ်တိုက်တတ်လာတယ်။ သူ့ပါးစပ်က ပိုပြီးအစားရွေးလာပြီး ငါလည်းသူ့ကိုမထိန်းနိုင်တော့ဘူး၊" အဒေါ်မော့ သူမ၏နဖူးကိုပွတ်သပ်ရင်း စိုးရိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေ့မှသစ်ပင်များနှင့်မြက်ပင်များ တရှဲရှဲမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုချစ်စရာကောင်းသော အဖြူရောင်သတ္တဝါငယ်လေး ချင်ဖုန်း၏ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသည်။