အခန်း (၈၆)

"မင်း တိုးတက်တော့မှာလား"

"ဂါးရက်လေး မင်း တကယ်ပဲ တိုးတက်တော့မှာလား။ အရမ်းကောင်းတာပဲ"

"ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ"

မေးခွန်းများ၊ ဂုဏ်ပြုစကားများ၊ ခြေသံများ...

မှော်ဆရာမျှော်စင်၏ ပဉ္စမထပ်က ဆူညံနေ၏။ ဂါးရက်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အဖြေမှ မပေးဘဲ သူ့ကိုယ်သူ အခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်နေ၏။

တိုးတက်မှုက နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

အဆင့်မြှင့်တင်မှုက သူ့ရှေ့မှောက်၌ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုခံစားမှုက သိမ်မွေ့ပြီး ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည်။ လေမတိုက်သော ညတွင် ပန်းရနံ့ကို ရလိုက်သလိုမျိုး... သက်သေမရှိသော်လည်း ငြင်းမရအောင် ရှိနေသည်။

ဂါးရက် ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားမိသည်မှာ သူ ရှေ့သို့လှမ်းတက်ကာ "ကျွန်တော် မြင်နေရတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဖြေရှင်းနည်းရှိတယ်" ဟု ပြောပြီး X-Ray ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လေပြွန်အတွင်းမှ ပြင်ပပစ္စည်းများကို နွယ်ပင်များဖြင့် ထုတ်ယူရန် အစီအစဉ်ကို တင်ပြသည့်အခါ ဖြစ်သည်။

သူ ပုံကြမ်းများ ဆွဲကာ ပုံစံများ ဖန်တီး၍ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းအား ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ညွှန်ကြားနေစဉ်တွင် မှောင်မိုက်ထဲ၌ နွေဦးမိုးရေစက်များ ညင်သာစွာ ရွာချကာ ရေကန်ကို ရေဖြည့်ပေးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခွဲစိတ်မှု ပြီးဆုံးပြီး အန်းကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူပြီးသောအခါ လှိုင်းငယ်လေးများက ကမ်းပါးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျော်လွန်စီးဆင်းသွားသလိုပင်။

"တိုးတက်မှုလား။ ဂါးရက်လေး မင်း တရားဝင် မှော်ဆရာ ဖြစ်တော့မှာလား"

အယ်လယော့တ်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ မှော်ဆရာ ဂယ်မန်ကလက်စ်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေ၏။

ဂါးရက်သည် မှော်ဆရာမျှော်စင်၏ အကဲဖြတ်မှုကို အောင်မြင်ရန် တစ်လက်မသာ လိုတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် တိုးတက်မှုတစ်ခု ရရှိခြင်းက ထိုရမှတ် ကွာဟချက်ကို ပြည့်မီစေလိမ့်မည်ပင်။

ဂါးရက်က တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေဆဲပင်။ သူသည် တရားထိုင်နေသလို၊ သို့မဟုတ် အိပ်မွေ့ချခံထားရသလိုမျိုး စိတ်လွင့်နေလျက် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ၊ လှန်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် မှိတ်ထားသော လက်ချောင်းများကြားမှ မှိန်ဖျော့သော်လည်း နွေးထွေးသော အဖြူရောင် အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကုစားခြင်း မှော်စာလုံး"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အကြီးအကဲ မှော်ဆရာက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအပြည့်ဖြင့် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါက ဘုန်းတော်ကြီးအဆင့်ကို တိုးတက်တာပဲ..."

ညင်သာသော ကုစားနိုင်စွမ်းက နူးညံ့သော မိုးရေစက်များကဲ့သို့ သူ့ရင်ဘတ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး မှိန်ဖျော့သော ပူလောင်ခြင်းနှင့် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းကို သက်သာစေသည်။ ဂါးရက်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ဤကုစားခြင်း မှော်စာလုံးမရှိပါက သူ၏လည်ချောင်း မသက်မသာဖြစ်ခြင်းနှင့် မရပ်မနား ချောင်းဆိုးခြင်းတို့က ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။

အချိန်ပိုင်း ဘုန်းတော်ကြီးလား။ မဆိုးပါဘူး။

ဘယ်လိုရောဂါမျိုးမဆို ချက်ချင်းကုသနိုင်တာ... တော်တော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်။

သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များတွင် တက်ကြွသည့် စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေသည်။ ဂါးရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မှော်ဆရာ အယ်လယော့တ်က အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး သူူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါက အံ့အားသင့်စရာပဲ။ ဂါးရက် တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲကွ"

သူသည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးမှော်အတတ် အမျိုးအစားများကို သူ နားမလည်သော်လည်း မှော်ဆန်သည့် လှိုင်းနှုန်း၏ ပြင်းအားမှာမူ ထင်ရှားသည်။ ဂါးရက်၏ ကုစားခြင်း မှော်စာလုံးက ပထမအဆင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့် တူညီနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဂါးရက်သည်လည်း စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ သူငယ်ချင်းများကို စနောက်ရန် နောက်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဘုန်းတော်ကြီးအဆင့်ကို တိုးတက်သွားတာ။ မှော်ဆရာအဆင့် မဟုတ်ဘူးလေ။ ဟင်း..."

"ဒါဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ"

အယ်လယော့တ်က သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပထမဆုံး ရောက်တုန်းက ဘုန်းတော်ကြီးအလုပ်သင်ပဲလေ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ တရားထိုင်တာကို သင်ယူပြီး ချက်ချင်း မှော်ဆရာအလုပ်သင် ဖြစ်လာတယ်။ အခု မင်း ဘုန်းတော်ကြီးအဆင့်ကို တိုးတက်သွားပြီ။ ပြည့်စုံတဲ့ မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့က ရက်ပိုင်းပဲ လိုတော့တာ"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီ..."

ဂါးရက်က သက်ပြင်းချဟန်ဆောင်သည်။

"မှော်ဆရာမျှော်စင်ရဲ့ အကဲဖြတ်မှု..."

"အကဲဖြတ်မှုမှာ ပြဿနာမရှိဘူး။"

မှော်ဆရာအဘိုးအိုက ပြုံးလျက် သူတို့ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို ကြည့်နေ၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်ခ် မင်းရဲ့ကျမ်းကို ငါ လျှော့တွက်မိတာ ဝန်ခံပါတယ်။ ကုသရေးမှာ ထောက်လှမ်းခြင်းမှော်အတတ်ကို အသုံးပြုတာက ပိုပြီးကျယ်ပြန့်တယ်။ ပြီးတော့ အာနိသင်ကလည်း ကျွန်တော်ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးအားကောင်းတယ်။ အဆင့်မြင့်မှော်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တောင် လက်တွေ့ကျတဲ့အမြင်အရဆိုရင် အနည်းဆုံး ၅ မှတ် အပြည့်ပေးလို့ရပါတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

"အောင်သွားပြီဟေ့"

အားပေးသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါးရက်သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မှ သု၏ရမှတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မှော်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ချက်ချင်း ၆၀ မှတ်သို့ တက်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ထို့အတူ မှော်ဆရာမျှော်စင်၏ မှော်ပညာဖန်တီးမှု စုစုပေါင်းရမှတ်က ၁၁၅ မှတ်အထိ တိုးမြှင့်သွားသည်။

မှော်ဆရာမျှော်စင်၏ အကဲဖြတ်ရလဒ်များ တွက်ချက်လိုက်သောအခါ ၉၃.၅၅ မှတ်အထိ မြင့်တက်သွားခြင်းပင်။

B အဆင့်…

ဆုလာဘ်များ….

အရင်းအမြစ်ဆုကြေးများ….

အယ်လယော့တ်နှင့် ကာရန်ဟူသော လူငယ်မှော်ဆရာနှစ်ဦးသည် သူတို့၏လက်များကို မြှောက်ကာ ရယ်မောခုန်ပေါက်နေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်ခ်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အားရပါးရ လှုပ်ယမ်းရင်း ရယ်မောနေသည်။ သူတို့တွင် လူအင်အားနှင့် ခွန်အား လုံလောက်ပါက သူ့ကို ပွေ့ချီပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ကြပေမည်။

"ငါတို့ အောင်သွားပြီကွ"

"အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေပဲ"

"နောက်နှစ်မှာ ခက်ခဲတဲ့နေ့ရက်တွေ မရှိတော့ဘူး"

"မင်းကြောင့်ပဲ ဒါတွေ အားလုံးဖြစ်လာတာ"

မှော်ဆရာမျှော်စင်၏ ဆရာဖြစ်သူ ဂယ်မန်ကလက်စ်သည် သူတို့လောက် ဆိုးသွမ်းစွာ ပြုမူခြင်းမရှိသော်လည်း နှစ်သက်သဘောကျသော အပြုံးကို ပြသကာ ဂါးရက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မှော်ဆရာအဘိုးအို၏ အံ့အားသင့်စရာများက လာဦးမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီစာတမ်းကို ပြင်ဆင်ပြီး ဒီနေ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့အတူ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အကြံပြုပါ့မယ်။ အဆင့်မြင့် မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာ အဆင့်မြင့် ရမှတ်နဲ့ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့ရင် မှော်ကောင်စီက မင်းကို ဆုချဦးမှာ"

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."

ဂါးရက်က တိုးတိုးလေး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက စာတမ်းကို ထောက်ခံပေးခြင်းက အလွန်အရေးပါသော ကွာခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ သူ့ဘာသာသူ တင်ပြပါက အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ ခြောက်လကျော် စောင့်ဆိုင်းရမည့် ပြန်လည်သုံးသပ်ကာလ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မှော်ဆရာအဘိုးအိုက ပြုံးပြုံးလေး လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ သူ့ကို စေတနာဖြင့် အကြံပေးသည်။

"ပြောမနေပါနဲ့။ မင်းက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒါက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ရှေ့ဆက်သွားပြီး မှော်ပညာကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့လာပါ။ စာလုံးပေါင်းအသစ်တွေကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ မှော်ဆရာတွေဟာ အနာဂတ်မှာ တောက်ပတဲ့ ဘဝရှိတတ်ပြီး သူများတွေထက် ရာထူးတိုးရာမှာ အတားအဆီး နည်းပါတယ်။ အော် ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် ဒီမာနာပုလဲကို ယူသွားပြီး ဉာဏ်ပညာရှိရှိ အသုံးပြုပါ။"

တောက်ပသော အဖြူရောင်ပုလဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်ရာ ဂါးရက်က အလျင်အမြန် ဖမ်းမိသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုပုလဲသည် လက်သန်းတစ်ချောင်းစာခန့် ရှိပြီး လုံးဝန်းကာ အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်။ သူ ကျေးဇူးတင်စကား မပြောရသေးမီ ဂယ်မန်ကလက်စ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မမေ့နဲ့။ ဒါက အဆင့်နှစ် မာနာပုလဲပဲ။ မင်းရဲ့ အဆင့်နှစ်စာလုံးပေါင်း တစ်ခုကို နေ့တိုင်း ပုံတူကူးပေးနိုင်တယ်။ မှော်ဆရာရော ဘုန်းကြီးပါ နှစ်ဦးစလုံး အသုံးပြုနိုင်လို့ မှတ်သားစရာပဲ။ မင်း အဆင့်တက်တာနဲ့ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်"

"ဒါက... အန်းကျောက်တုံးကို မာနာပုလဲနဲ့ လဲလိုက်တာလား"

ဂါးရက်က အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ အဆုတ်ထဲမှ ထုတ်ယူခဲ့သော အန်းကျောက်တုံးထက် ဤပုလဲကို ပိုလိုချင်မိသည်။ ထို့နောက် မှော်ဆရာအဘိုးအို မနေ့က ထုတ်ယူခဲ့သည့် ကျောက်တုံးအစား ဤပုလဲသာဆိုလျှင်...

၎င်း၏ အရွယ်အစားအရ လေပြွန်မကြီးတွင် ပိတ်ဆို့ရုံသာမက လေပြွန်တစ်ခုလုံးကိုပင် ပိတ်ဆို့သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဂါးရက် စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။ သူ၏ဘေးတွင် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်က တဟီးဟီးရယ်မောကာ မှော်ဆရာအဘိုးအိုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီလိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ လက်ဆောင်ပေးပြီးမှတော့ ငါ့တပည့်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ဂါးရက် မနက်ဖြန် ဆရာနဲ့ အတူတူ ထွက်သွားကြမယ်။ သူ မင်းအတွက် ကုသရေးလှံတံ တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးလိမ့်မယ်"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သြဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့သည် သိမ်မွေ့သော တုံ့ပြန်မှုများကို ပြသခဲ့ရာ ကုသရေးလှံတံ၏ တန်ဖိုး ကြီးမားပုံကို ဖော်ပြနေသည်။ ဂါးရက်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေစဉ်မှာပင် ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက တဟီးဟီးရယ်မောကာ သူ၏အိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"လူတိုင်း ဒီလောက် ရက်ရောနေကြတာဆိုတော့ ငါလည်း ကပ်စေးနဲလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဂါးရက်လေး ဒါကို ယူသွားချည်"

လေးလံသော သတ္တုတံဆိပ်တစ်ခု ဂါးရက်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သူ အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ငွေရောင်တံဆိပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်ကာ အနည်းငယ် မှိန်နေသည်။ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အကာအကွယ်စာလုံးပေါင်း ပါပါတယ်။ တစ်နေ့တစ်ကြိမ် အဆင့်တစ်စစ်သည်တော်ရဲ့ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ မင်းကိုယ်ပေါ်မှာ ဝတ်ဆင်ထားရုံပဲ။ မထင်ရှားစေချင်ရင် အိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားလို့ရတယ်"

"ဘုန်းတော်ကြီး ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးရှိလွန်းတယ်"

"ဘာ တန်ဖိုးရှိတာလဲ။ မင်း ဒီနေ့ဆွဲတဲ့ ပုံကြမ်းတွေ ငါ့ကိုပေး"

ဆက်တိုက် နှစ်ယောက် လက်ဆောင်ပေးပြီးနောက် နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်း၏ ဂိုဏ်ချူပ်ဘုန်းတော်ကြီးလည်း ပါဝင်လာကာ ကုသရေးဆေးရည်ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ဂါးရက်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဂါးရက်သည် ဆေးရည်၏ အဆင့်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သည့်အဆင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူ့လက်ထဲ ရောက်သည်နှင့် သူ နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

သူ့လက်ဝဲဘက်တွင် မာနာပုလဲကို ကိုင်ထားပြီး လက်ယာဘက်တွင် အကာအကွယ်တံဆိပ်ကို ကိုင်ထားကာ ကုသရေးဆေးရည်ပုလင်းတစ်လုံးကို လက်ချောင်းများကြားတွင် ထည့်ထားသည်။ ဂါးရက်ပင် သူတို့အားလုံးကို မကိုင်နိုင်ဘဲ "ဘယ်ဘက်လက်မှာ ကြက်၊ ညာဘက်လက်မှာ ဘဲ" ဟု ချက်ချင်း သီချင်းဆိုချင်လာသည်။

သူ့အတွက် ကံကောင်းသည်မှာ ချက်ချင်း အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် အမြတ်အစွန်းကြီးမားသော ပစ္စည်းများ ရခြင်းပင်။

ရယ်မောသံများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဂယ်မန်ကလက်စ်သည် မှော်ဆရာမျှော်စင်ကိုယ်စား ဘုရားကျောင်းဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များထံ ဆေးဖိုးပေးချေခဲ့သည်။ ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် သူတို့ကို အတော်အတန် အကွာအဝေးအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ မှော်ဆရာမျှော်စင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး ဂါးရက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ထိုင်နေစဉ်တွင် အစေခံတစ်ဦးက သတင်းပို့သည်။

"သဘာဝနတ်ဘုရား အကြီးအကဲနှင့် စစ်နတ်ဘုရားဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတို့ အတူတူ ပြန်လာပါပြီ"

=