အခန်း (၈၉)

ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်ခ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် ထိုလှံကို ဘေးတိုက်လှည့်ကြည့်ပြီး အလေးချိန် ခန့်မှန်းကြည့်သည်။ ထို့နောက် ထောင်လိုက် ကိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တို့ကြည့်သည်။ လှံတံသည် သူ့လက်ထဲတွင် လေးလံနေပြီး သူဆုပ်ကိုင်ထားသော ချောမွေ့စိမ်းစိုသည့် ပင်စည်က လေနှင့်မိုးဒဏ်မခံရသေးသော သစ်ပင်ငယ်လေးတစ်ပင်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

ပင်စည်မှ သစ်ပင်ထိပ်အထိ အကိုင်းအခက်များ မမြင်ရဘဲ ထိပ်ဖျားတွင် တင်းတင်းမှိတ်ထားသော စိမ်းလန်းသည့် အရွက်နှစ်ရွက်သာ ရှိသည်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် အသုံးဝင်သော လှံတံထက် ထွင်းထုထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

ဒါက... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝက်သစ်ချသားလှံတံလား။

ဂါးရက် လှည့်မေးရန် ကြံသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်ထံ ရောက်သွားသောအခါ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဆရာ"

အဘိုးအိုသည် ရေထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

အရေးအကြောင်းများ ပိုနက်လာပြီး ချွေးများက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို အထောက်အကူပြုလျက် သူသည် မတည်မငြိမ် ရပ်နေပြီး လေပြင်းတစ်ချက်ကပင် သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းသည် အစောပိုင်းက အပင်ပေါက်ရန် နှိုးဆော်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူ၏ ဝက်သစ်ချသားလှံတံအတွက် ဘယ်လောက်တောက်ပေးဆပ်ခဲ့ရတာလဲ။

"ဆရာ..."

ဂါးရက်သည် အဘိုးအိုကို ကူညီပေးရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ သူ အကူအညီပေးရန် ကြိုးစားသောအခါ သူ၏လက်ချောင်းများကို ပွတ်တိုက်ဖယ်ရှားလိုက်သော်လည်း အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ဂါးရက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပြန်လည် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သူသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်နေပြီး ဂုဏ်ယူနေ၏။

"မင်း မသိဘူး။ ဂါးရက်လေး မင်း မသိပါဘူး။ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တွေသာ ဒီစာလုံးပေါင်းကို သုံးနိုင်တာ။ အဘိုးကြီး ဟစ်စ်က တစ်ခါသုံးပြီးနောက် အကြာကြီး ကြွားခဲ့တာ။ အခုတော့ နောက်ဆုံး ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ။ လာ စမ်းကြည့်"

သူ၏လက်ချောင်းများက သံကွင်းများကဲ့သို့ မာကျောနေ၏။ ဂါးရက် ခဏတာ ရုန်းကန်သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အတင်းအကြပ် ထွက်ရန်လည်း မရဲရဲပေ။ ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်၍ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဝက်သစ်ချသားလှံတံထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စုစည်းလိုက်ပြီး ကုသခြင်းစာလုံးပေါင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှံတံထိပ်ရှိ စိမ်းလန်းသော အရွက်များမှ မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင် အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါးရက်က ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး သတင်းပို့လိုက်သည်။

"စာလုံးပေါင်း ရွတ်ဆိုမှု ပိုချောမွေ့တယ်... ပြီးတော့ သုံးစွဲမှုလည်း နည်းတယ်... အနည်းဆုံး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချမှု ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်..."

"တခြား ဘာတွေ ရှိသေးလဲ"

အကြီးအကဲက တိုက်တွန်းသည်။ ဂါးရက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဝက်သစ်ချသားလှံတံအတွင်း လှည့်ပတ်စေလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အံ့သဩသွားသည်။

"ဒါ အသက်ရှိနေတာလား"

"ဟုတ်တယ် သူ အသက်ရှိနေတယ်"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ သစ်သားလှံတံကို ကြည့်ရင်း သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရဲဘော်တစ်ဦးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဒါက ငါတို့ သဘာဝဂိုဏ်းအတွက် ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ တစ်မျိုးတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ ဂါးရက်လေး ဒါက သာမန်သစ်သားလှံတံလို မြင်ရပေမဲ့ သူက အသက်ရှိတယ်။ သူ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်။ မင်းနဲ့အတူ ဆောင်ထား ပြီးရင် သူ့နဲ့အတူ တရားထိုင်၊ သူ့နဲ့အတူ စာလုံးပေါင်းတွေ ရွတ်ဆို၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက မင်းနဲ့အတူ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်၊ ဘယ်တော့မှ နောက်ကျကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အခြေခံအဆင့်မှာပင် စာလုံးပေါင်း ရွတ်ဆိုမှု သုံးစွဲမှု ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျခြင်းနှင့် ကြီးထွားနိုင်စွမ်း။

ဤ ဂုဏ်သတ္တိ နှစ်ခုတည်းကပင် ၎င်းကို ခိုင်မာသော လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ ဂါးရက်သည် အံ့သြတကြီးဖြစ်နေပြီး ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို ကိုင်လျက် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်အား လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဆရာက မင်း စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံတယ်"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်က သူ့ကို မကာ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"ကျန်းမာရေးက ဆက်စပ်နေတယ်၊ အသက်တွေကို အပ်နှံထားတယ်။ ဒါက ကျွန်တော် ကြားဖူးသမျှ အကြီးမြတ်ဆုံး သစ္စာဆိုမှုတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ မင်း ဆက်ပြီး လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်နေသရွေ့ ဒီဝက်သစ်ချသားလှံတံကို မှားတဲ့သူလက်ထဲ အပ်နှံထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းပြီ၊ မင်း အဆင့်တက်ပြီး လှံတံလည်း ရပြီဆိုတော့ မင်းကို စာလုံးပေါင်းအသစ်တွေ သင်ပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

အဘိုးအိုသည် သူ့နှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောဆိုနေသည်။ သဘာဝဂိုဏ်းသည် သဘာဝကို ရိုသေကိုးကွယ်ပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားပညာရပ်များ၏ အများစုမှာ သဘာဝနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ အပင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်များကို နှစ်သိမ့်ခြင်း၊ သဘာဝရှိ ဒြပ်စင်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း...

သူတို့က နေရာတိုင်းမှာ ကြီးမြတ်သော သဘာဝနတ်ဘုရားဟု မရွတ်ဆိုကြဘူးဆိုလျှင် ဂါးရက်က ဒီလူတွေဟာ စုပေါင်းပြီး ဒရူးစ် ဘာသာဝင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ထင်မှတ်မိတော့မလိုပင်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။

ငါက သဘာဝကိုလည်း ကိုးကွယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သဘာဝနတ်ဘုရားကိုလည်း ကိုးကွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဆရာကလည်း ခွင့်ပြုထားတယ်။ ငါသာ သူတို့ကို လူမြင်ကွင်းမှာ ဖော်ထုတ်မပစ်ဘူးဆိုရင် သူတို့ ဘုန်းကြီးဖြစ်ဖြစ်၊ ဒရူးစ် ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်အတွက် အရေးမကြီးဘူး။

တစ်ခုတည်းသော သက်ရောက်မှုကတော့ သင်ယူစရာ မှော်စာလုံးအသစ်တွေ နည်းနည်း ပိုများလာတာပဲ။ ဒါမှမဟုတ် သင်ယူနိုင်တာလို့ ပြောရမလားပဲ။

အင်း အရမ်းများလိုက်တာ...

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်သည် ဂါးရက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရင်း စကားပြောလိုက် လမ်းလျှောက်လိုက် လုပ်နေခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက စွမ်းအင်များ အများအပြား သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်၏ ခြေထောက်များ နုံးပြီး မလှုပ်နိုင်မီအထိ ဆက်လက်လျှောက်နိုင်ဆဲပင်။ ဤနေ့တွင် အနည်းဆုံး ခြေလှမ်းသုံးသောင်း လျှောက်ခဲ့ရသည်ဟု ထင်နေစဉ် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်က နောက်ဆုံးတွင် နှေးသွားပြီး ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒါတွေက သာမန် အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားပညာတွေပဲ။ ရှေ့မှာ နားပြီး တစ်ခုခု စားကြရအောင်"

ဂါးရက်က သူ၏ လက်ညှိုးနောက်သို့ လိုက်ကြည့်သည်။ ရှေ့က တောင်လမ်းဘေးတွင် သေးငယ်သည့် မြေပြန့်လေးတစ်ခုရှိပြီး မျက်နှာပြင်က ချောမွေ့သည်။ အောက်တွင် ချောင်းလေးတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ နေရာလေးက သစ်ငုတ်တိုအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်နေပြီး လမ်းသွားလမ်းလာ တချို့က အများစုကို နေရာယူထားကြသည်။

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်နှင့် ဂါးရက် ရောက်ရှိလာသောအခါ တစ်ယောက်ယောက်က ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး သူတို့နေရာကို ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ အကြီးအကဲက လက်ကာပြပြီး ဂါးရက်နှင့်အတူ မြေပြန့်၏ အစွန်းနားတွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ မုယောမုန့်တစ်လုံးနှင့် ရေသန့်အိတ်တစ်အိတ်ကို ပေးလိုက်သည်။

ဂါးရက်သည် ရေကို မြန်မြန် သုံးလေးငုံ သောက်လိုက်ပြီး ရေအိတ်ကို ဆရာ့ဆီ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အချိန်လွန်နေသည့် သူ၏နေ့လည်စာကို စတင်စားတော့သည်။ မုယောမုန့်က ကြမ်းတမ်းပြီး မာကျောသည်။ ဆီတစ်စက်မျှ မပါဘဲ အနည်းဆုံး ဆားတော့ နည်းနည်းပါးပါး ပါဝင်သည်။ ဂါးရက်က ခဲခဲယဉ်းယဉ်း ဝါးစားလိုက်သည်။ နှစ်ကိုက် သုံးကိုက် မျိုချလိုက်သောအခါ သီးပြီး မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။

ကံဆိုးလိုက်တာ…

မှော်ဆရာအလုပ်သင် ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ဒီလိုကြမ်းတမ်းတဲ့ အစားအစာမျိုး မစားရတာ ကြာပြီ။

ဂါးရက်သည် ခေါင်းမော့ပြီး မုယောမုန့်တစ်ကိုက်ကို မျိုချလိုက်သည်။ ဒုတိယတစ်ကိုက် စားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ဘေးတွင် သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက လက်ချောင်းများကို စုပ်နေပြီး သူ၏လက်ထဲက မုယောမုန့်ကို စားချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။

ကောင်မလေးသည် အဝတ်စုတ်တွေ ဝတ်ထားပြီး ကြမ်းတမ်းသည့် ပိတ်ပုဆိုးအင်္ကျီအောက်နားစက ပြတ်လပ်နေသဖြင့် ခြေဗလာများ ပေါ်နေသည်။ သူမက ဖြူဖျော့ပြီး ပိန်ညှပ်နေကာ လက်မောင်းများက သစ်ကိုင်းသေးလေးများကဲ့သို့ ပိန်နေသော်လည်း ဗိုက်ကလေးကတော့ အပေါ်ကို စူထွက်နေခြင်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငတ်မွတ်နေသည့် လက္ခဏာပင်။ ဂါးရက်၏ စိတ်များ နူးညံ့သွားပြီး သူမအတွက် မုယောမုန့်တစ်ပိုင်းကို ဖဲ့ပေးလိုက်သည်။

"ညီမလေး ဗိုက်ဆာနေတာလား"

ကောင်မလေး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းထိုးကာ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူမ မယူရသေးခင် နောက်ကွယ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အေဗီ မဟုတ်ဘူး။ လုပ်ရဘူး"

အေဗီက ချက်ချင်း လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ ဂါးရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မလှမ်းမကမ်းမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ပိန်ညှပ်နေပြီး ဖုန်တွေပေကျံနေကာ အဝတ်အစားတွေကလည်း နေရာအနှံ့ ဖာထေးထားသည်။ ကလေးမလေး အေဗီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဂါးရက်လက်ထဲက မုယောမုန့်ကို မချင့်မရဲ ကြည့်ရင်း ပြန်ပြေးသွားသည်။

ဂါးရက်က သူမကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။ ဘယ်လက်က အေဗီကို ဆွဲထားပြီး ညာလက်က သူ့ဘေးနားက ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို မြှောက်တင်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ် အစ်မ။ ညီမလေး ဗိုက်ဆာနေလို့ ကျွန်တော် အစားအစာ နည်းနည်းမျှဝေတာပါ"

အမျိုးသမီးက ဂါးရက်ကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး သူ့ကိုတစ်လှည့်၊ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်၏ ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို တစ်လှည့် စူးစိုက်ကြည့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ ခေါင်းငုံ့ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး အနည်းငယ် မကျွမ်းကျင်သော ဆုတောင်းသည့် အမူအရာ ပြုလုပ်သည်။

"သဘာဝနတ်ဘုရားရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မြေပြန့်ပေါ်တွင် ကျား၊ မ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့်က မညီမညာ တုံ့ပြန်ကြသည်။

ဂါးရက်က ထိုအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အေဗီ၏လက်ထဲသို့ မုယောမုန့်ကို ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော ပါးစပ်ဖြင့် စားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ပြုံးရိပ်သမ်းနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ၏လက်ထဲက မုယောမုန့်လည်း အများကြီး ပိုအရသာရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဒီနေ့ သဘာဝဂိုဏ်း၏ ဘုန်းကြီးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူသာ မှော်ဆရာဝတ်ရုံ ဝတ်ထားခဲ့ပါက မုယောမုန့်ကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အေဗီ မုယောမုန့်ကို တစ်ကိုက်ချင်းစီ တန်ဖိုးထား စားသောက်ပြီးနောက် ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်ပြီး တောင်လမ်း၏ တစ်ဖက်သို့ ခုန်သွားသည်။ ခြေဖျားထောက်ကာ တောင့်တင်းစွာ တောပန်းတစ်ပွင့်ကို ဆွတ်ခူးလိုက်ပြီး လှည့်လာကာ ဂါးရက်ဘက်သို့ မြှောက်ပြသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

ဂါးရက်က ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကလေးမလေး အေဗီ သူ့ဆီ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမလက်ထဲက ပန်းဖြူလေး ယိမ်းထိုးနေသည်ကို မြင်ကာ သူ ပြုံးနေမိသည်။ သို့သော် သူမ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးနေသည်ကို ကြည့်နေရင်း ထိုအပြုံးက ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သတိထား"

အဝေးမှ မြင်းလှည်းတစ်စီးသည် သူတို့ဆီသို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလာနေ၏။