အခန်း (၉၁)

ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်ခ်သည် သူ အသစ်ရရှိထားသော ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို ကိုင်ဆောင်ကာ မှော်ဆရာမျှော်စင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ရောက်သည်နှင့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးများကို ဘေးဖယ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဘဝဟောင်းတွင် လူနာမြောက်များစွာကို ကုသခဲ့ဖူးသည်။

အချို့မှာ ပျောက်ကင်းခဲ့သလို့ အချို့မှာ မပျောက်ကင်းခဲ့ပေ။ အချို့မှာ သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကြားမှပင် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အမှုတစ်ခုချင်းစီကို သူ စိတ်ထဲမှာ ထားနေပါက ဆရာဝန်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ရှိနေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မှော်ဆရာမျှော်စင်သို့ ပြန်လာပြီး အရင်းနှီးဆုံး လှေကားထစ်များကို တက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ သွားပြီး သူ၏အခန်းသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ အခန်းက လုံးဝဗလာကျင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝတ်အစားများ၊ အိပ်ရာခင်းများ၊ စာရွက်များ၊ ဘောပင်များ ပြီးခဲ့သည့်ညက သူ ဖတ်လက်စ စာအုပ် အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေ၏။ ဂါးရက် နှစ်စက္ကန့်မျှ ရပ်နေမိပြီး နားမလည်စွာ စဉ်းစားလိုကိသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ကို ထုတ်ပစ်လိုက်တာလား။

ငါ့ရဲ့ ခွဲစိတ်ကိရိယာတွေ။ ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေတဲ့ ကိရိယာလေးတွေ။ ငါ ရေးခဲ့တဲ့ ဆေးမှတ်တမ်းတွေရော…..

ပြီးတော့ ငါကူးယူခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေ….

ဒါတွေအားလုံးကို ငါ ပြန်လိုချင်တယ်။

"မှော်ဆရာ နော့ဒ်မတ်ခ်"

သူ့နောက်မှ ရွှင်လန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါးရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မနေ့က သူ့ကို စတော်ဘယ်ရီ သစ်သီးယူလာပေးခဲ့သည့် အစေခံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ဆီသို့ ပြေးလာပြီး ၄၅ ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးဖြင့် ဦးညွှတ်နေသည်။

"သခင်ရဲ့ အခန်းကို တတိယထပ်ကို ရွှေ့လိုက်ပါပြီ။ လာပါ လာကြည့်ကြည့်ပါဦး။ အစီအစဉ်မှာ သခင် သဘောမကျတာ တစ်ခုခုရှိရင် ချက်ချင်း ပြင်ပေးပါ့မယ်"

"တတိယထပ်"

ဂါးရက် အံ့ဩသွားတော့သည်။ တတိယထပ်သည် တရားဝင် မှော်ဆရာများ၏ နေရာဖြစ်သည်။ သူက အနည်းဆုံး နောက်တစ်လ နှစ်လလောက်မှ ပြောင်းရွှေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က မှော်ဆရာအလုပ်သင်လေးပဲ ရှိပါသေးတယ်"

"အိုး… ဒါပေမဲ့ သခင်က တရားဝင် ဘုန်းတော်ကြီးဖြစ်နေပြီလေ"

အစေခံက ပို၍ပင် နိမ့်ကျစွာ ဦးညွှတ်သည်။

"ဒါက သခင်အယ်လယော့တ်ရဲ့ အကြံပြုချက်ပါ။ ပြီးတော့ သခင် ဂယ်မန်ကလည်း ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ချလက်ချ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ပါတယ်"

၆၀ ဒီဂရီ ဦးညွှတ်ထားသည့် အနေအထားအတိုင်း အစေခံက သူ၏ခြေဖနောင့်ပေါ်တွင် ၉၀ ဒီဂရီ ချောမွေ့စွာ လှည့်လိုက်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ချောမွေ့ပြေပြစ်လွန်းသဖြင့် ဂါးရက်သည် အစေခံများကြားမှ အရည်အချင်းများကို အံ့သြချီးကျူးမိသည်။ ကုန်သွယ်မှုတိုင်းတွင် ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိကြသည်။ ထိုအချက်ကို ထောက်ရှု၍ သူသည် တတိယထပ်သို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တတိယထပ်က လူစည်ကားနေလျက်ရှိသည်။ သခင်အယ်လယော့တ်ရော၊ သခင်ကာရန်ပါ နှစ်ဦးစလုံး ရှိနေကြပြီး အစေခံများကို လုပ်ငန်းများ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ဆောင်ခိုင်းနေသည်။ အစေခံနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အမိန့်အောက်တွင် ချွေးများ စီးကျနေအောင် လည်ပတ်နေကြပြီး သခင်ကာရန်က ညည်းညူနေသည်။

"ဂရုစိုက်။ ကြမ်းပြင်ကို မပေပွစေနဲ့။ လက်တွေ သုတ်လိုက်ဦး။ ချွေးတွေနဲ့ ရွှဲနေပြီ။ စက္ကူကို မကိုင်နဲ့။ အာ.. ဂါးရက် မင်း ဒီရောက်နေပြီလား"

ဂါးရက်သည် ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ အခန်းအသစ်တွင် အိပ်ခန်းတစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းပါဝင်သည့်အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အောက်ထပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နေရာက နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသည်။

ပိုမိုကောင်းမွန်သည်မှာ ဤအခန်းတွင် ရေချိုးခန်းပါဝင်ခြင်းပင်။ ဒုတိယထပ်တွင်မူ အများသုံးသာ ရှိခဲ့သည်။ မျက်နှာသစ်ခြင်း၊ သွားတိုက်ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ အိမ်သာတက်ခြင်း အားလုံးကို အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ပြုလုပ်ရခြင်းက ကျောင်းသားဘဝက အဆောင်နေရခြင်းနှင့် တူညီသည်။

သူ့ဘဝဟောင်း၏ စံနှုန်းများအရဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အိပ်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းပါဝင်သည့် နေရာက အနည်းဆုံး ၅၀ စတုရန်းမီတာခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

"အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဂါးရက်သည် ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မှော်ဆရာနှစ်ဦးကို ဧည့်ခန်းတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အစေခံတစ်ဦးက အချိုရည်များနှင့် မုန့်နှစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ ဆရာ အယ်လယော့တ်သည် ရယ်မောလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

"အို ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက အဆင့် ၁ ဘုန်းကြီး ဖြစ်နေပြီ။ အဆင့် ၁ မှော်ဆရာနဲ့ ညီမျှတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာလိမ့်မယ်"

"မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းသောစကားတွေနဲ့ ဖြစ်လာပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဂါးရက်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း တစ်လ နှစ်လအတွင်း တိုးတက်လာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်..."

ထပ်မံ ရပ်တန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဂါးရက် တွန့်ဆုတ်သွားတော့သည်။ သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် အယ်လယော့တ်နှင့် ကာရန် နှစ်ဦးစလုံး ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏အသံများမှာ စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ကျွန်တော်... တိုးတက်တော့မယ်ထင်တယ်..."

ထိုသို့ဆိုလိုက်သည်နှင့် မှော်ဆရာနှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။ အယ်လယော့တ်သည် အစေခံများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး ကာရန်က အပေါ်ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆရာ…. သခင်အာ့ချ်မေ့ခ်ျ.ဂါးရက်က နောက်တစ်ခါ တိုးတက်တော့မယ်လို့ ပြောတယ်"

ခြေသံများ၊ ခေါ်သံများ၊ တံခါးပိတ်သံများကို ဂါးရက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဆိုဖာပေါ်သို့ နောက်မှီလိုက်ကာ အသက်သာဆုံး တရားထိုင်သည့် ဟန်ပန်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လက သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တရားထိုင်စဉ်က စိတ်ဖြင့်ပုံဖော်ထားသည့် "မိမိကိုယ်ကို" ခပ်မှိန်မှိန် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

နှစ်လအကြာတွင် ဂါးရက်သည် သူ၏ တရားထိုင်နေသော မိမိကိုယ်ကို ထပ်မံလေ့လာကြည့်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ချို့ယွင်းချက်များစွာကို သတိပြုမိသွားသည်။ အရိုးများ မပျောက်ဆုံးသော်လည်း အဆစ်အဖုံးများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေပြီး အသေးစိတ် ထွင်းထုထားခြင်းမရှိပေ။ ကြွက်သားများမှာ အတုံးလိုက်အခဲလိုက် ဖြစ်နေပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ အမျှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သွေးကြောများမှာ အဓိက သွေးကြောများကိုသာ ပုံဖော်ထားပြီး သေးငယ်သော အကိုင်းအခက်များနှင့် ဆံချည်မျှင်မျှင် သွေးကြောများပင် တရားထိုင်နေသော အခြေအနေတွင် ဝါးတားတား ဖြစ်နေသည်။

ဒီတော့ ငါက ဒါတွေကို သိနေရုံတင်မကဘဲ ပုံဖော်ရမှာပေါ့။

ဒါက ပရောဂျက်ကြီးတစ်ခုပဲ။

ဂါးရက်သည် စိတ်ရှည်ရှည်ထားပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဘောပင်များ၊ ဓားများ၊ ပုံသွင်းနိုင်သော ရွှံ့စေးလက်များကို ဖန်တီးကာ အပေါ်မှအောက်သို့ အသေးစိတ် ပုံဖော်သည်။ အရိုးစုအစိတ်အပိုင်းမှစ၍ ဦးခေါင်းခွံ၊ လည်ပင်းကျောရိုး၊ ရင်ဘတ်ကျောရိုး...

တတိယရင်ဘတ်ကျောရိုးကို ပုံဖော်ပြီးစီးသည်နှင့် သူ၏ခေါင်းထဲတွင် တဝီဝီမြည်လာပြီး စိတ်စုစည်းမှု ပို၍ ခက်ခဲလာသည်။

ဒါက... စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တာလား။ မှော်ဆရာအလုပ်သင်တွေမှာ စိတ်စွမ်းအား ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား။

ဂါးရက်သည် သတိရှိစေရန် လျှာကို ကိုက်ရင်း မိမိကိုယ်ကို အားအင်ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် ကြိုးစားသည်။ ရုတ်တရက် နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခု သူ၏လက်ခြေများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းလာပြီး လည်ပင်းနောက်ဘက်မှ စုစည်းလာသည်။ ဂါးရက်၏ စိတ်ဓာတ်က ချက်ချင်း တက်ကြွလာပြီး သူ့မြင်ကွင်းတွင် တတိယရင်ဘတ်ကျောရိုး၏ နောက်ဆုံးပုံဖော်မှုက ချောမွေ့သော ကွေးညွှတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အပြစ်အနာအဆာမရှိ ပြည့်စုံသွားသည်။

ပြီးပြီ…

ဤနွေးထွေးသော စီးဆင်းမှု၏ အကူအညီဖြင့် ဂါးရက်က ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူသည် အေးခဲစေသော ရောင်ခြည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အေးခဲနေသော အလင်းရောင်သည် ရေခွက်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီး ဆက်တိုက် ကြိတ်ချေသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ရေကို လုံးဝ အေးခဲသွားစေသည်။

မှော်စွမ်းအားကလည်း ယခင်ရက်များထက် သိသိသာသာ ပိုမြင့်မားလာသည်။

အဆင့်တိုးမြှင့်မှု အောင်မြင်ပြီကွ။

ဂါးရက်သည် လက်သီးဆုပ်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒုန်းခနဲမြည်သံနှင့်အတူ တံခါးကို အတင်းတွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီးမှော်ဆရာ ဦးဆောင်သော လူအုပ်စုတစ်စု အပြေးအလွှား ဝင်လာကာ သူက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်ခ်သည် သူ၏ ဝက်သစ်ချသားလှံတံအကြောင်း မှော်ဆရာ ဂယ်မန်ကလက်စ်နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူ၏ အဆင့်တိုးမြှင့်မှုအကြောင်း ဆက်လက်ပြောပြသည်။

"ဂါးရက်လေး မင်း အဆင့်တက်သွားတာလား။ မှော်ဆရာလား ဘုန်းကြီးလား။

မြန်မြန်လေး တရားထိုင်ပြီး ငါ့ကို ကြည့်ပါဦး"

အဘိုးအို၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဂါးရက်က တရားထိုင်စပြုသည်။ အဘိုးအို မှော်ဆရာသည်လည်း တရားထိုင်ခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဒြပ်စင်များ ပြောင်းလဲပုံကို အာရုံခံသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားနဲ့ မှော်ပညာအပေါ် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း နည်းနည်းလေး တိုးလာပုံရတယ်... နည်းနည်းလေးပဲ ရှိပေမဲ့..."

သူက လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို အနည်းငယ် ခွာလိုက်ပြီး ၂ မီလီမီတာခန့် အကွာအဝေးကို ပြသကာ "ဒီလောက်လေးပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုတာမျိုးက သိပ်မပြောင်းလဲတတ်ဘူး။ ငါ အရင်က မြင်ဖူးတဲ့ မှတ်တမ်းတွေမှာ အခွင့်အရေးကြီးကြီး ရတာ။ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ သုံးစွဲတာ ဒါမှမဟုတ် သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက အဆင့်တိုးတက်မှု ရှိတာမျိုးတွေပဲ။ မင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းက ဒီလိုအခြေအနေတွေကြောင့် တိုးလာသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိစ္စမှာက ဘာအကြောင်းပြချက်လဲ"

အဘိုးအို မှော်ဆရာသည် ဂါးရက်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး သူ၏ခေါင်းကို လိမ်ဖယ်နေသည်။ သူ၏ မီးခိုးရောင်မုတ်ဆိတ်သည် သူလှည့်လိုက်တိုင်း ဝဲပျံနေပြီး ဂါးရက်ကို ကြည့်သည့် သူ၏အကြည့်မှာ သူ့ကို ခွဲစိတ်တော့မလိုပင်။

"ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့လဲ။ ဒါ ဘာအကြောင်းပြချက်ကြောင့်လဲ"

ကျွန်တော့်ကို မေးနေတာလား။ ကျွန်တော် ဒီကိုရောက်တာ နှစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လုံးဝ နားမလည်ဘူးဗျ။ မှော်ပညာ အခြေခံအသိကလည်း အခြေခံအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။

ဂါးရက် မျက်လုံးလှန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ အဘိုးအို မှော်ဆရာသည် တတိယပတ်သို့ ရွေ့လျားလာပြီး ရုတ်တရက် သူ့ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်း ဘယ်တုန်းက အဆင့်တက်ချင်စိတ် စပေါ်လာတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီခံစားချက်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ"

"ကျွန်တော်... ဒီမနက် ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဝက်သစ်ချသားလှံတံ စိုက်ခိုင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ မနေ့က အန်းကျောက်တုံးကို ထုတ်တဲ့အခါ နည်းနည်းလေး ခံစားခဲ့ရတယ်..."

ဂါးရက်သည် အဘိုးအို မှော်ဆရာ၏ လှုပ်ယမ်းမှုကြောင့် ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းထိုးနေပြီး သူ၏စကားများက သုံးပိုင်း ကွဲသွားသည်။ အဘိုးအို မှော်ဆရာက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဖြစ်လိမ့်မယ်... မှော်ပညာအသစ်တွေ ဖန်တီးတာ၊ မှော်ပစ္စည်းအသစ်တွေ ဖန်တီးတာ၊ သီအိုရီအသစ်တွေ ထူထောင်တာ ဒီလို တီထွင်ဖန်တီးမှုတွေ လုပ်နိုင်တဲ့ မှော်ဆရာတွေဟာ တခြားသူတွေထက် အဆင့် ပိုမြန်မြန်တက်တတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်ဆရာကြီးတွေက အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ ဒီလို တီထွင်ဖန်တီးမှုတွေ လုပ်တဲ့ မှော်ဆရာတွေကို ဒီကမ္ဘာက နှစ်သက်တယ်..."