နှလုံးစားပိုးကောင်

နှစ်ဦးသား ဆေးပင်များ၏ရနံ့များ လေထုထဲတွင်ပြည့်နှက်နေသော လမ်းတစ်ခုသို့ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနေရာသည် ကျင့်ယန်မြို့ရှိ ဆေးကုခန်းနှင့်ဆေးဆိုင်အများစု၏ စုဝေးရာနေရာဖြစ်ပြီး ဤခရီးစဉ်အတွက် ချင်ဖုန်း၏ပန်းတိုင်လည်းဖြစ်သည်။

သမားတော်ကြီးဆောင်း၏ ဆေးကုခန်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် ချင်ဖုန်း ရုတ်တရက်ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆေးကုခန်းအတွင်းတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ရှိနေပြီး အများစုမှာ သမားတော်များကဲ့သို့ ဝတ်စားထားကြသည်။ သမားတော်ကြီးဆောင်းပင်လျှင် လူအုပ်၏အစွန်အဖျားတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရပ်နေသည်။

"သမားတော်ကြီးဆောင်း။" ချင်ဖုန်း ရှေ့သို့လျှောက်သွားပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ လန်နင်ရွှမ်က သူ့နောက်မှ တရင်းတနှီးလိုက်ပါလာသည်။

ဆံပင်ဖြူနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုအမျိုးသားသည် ချင်ဖုန်း၏အသံကိုကြားလျှင် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အံ့ဩခြင်းသို့ပြောင်းလဲသွားသည်။ "သခင်လေးချင်၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုရှာဖို့ ခုပဲပြင်နေတာ။"

"သမားတော်ကြီးဆောင်းနဲ့ တိုင်ပင်ချင်တဲ့ကိစ္စတချို့ရှိလို့ပါ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကိုရှာရလောက်အောင် ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးရင်း ပိုမိုကောင်းမွန်စွာမြင်နိုင်ရန် လည်ပင်းကိုဆန့်၍ကြည့်လိုက်သည်။

လူအုပ်၏အလယ်ဗဟိုတွင် ကုတင်တစ်လုံးရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ဇိမ်ခံအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြာရင့်ရောင်သန်းနေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ကောင်းမွန်စွာဝတ်စားထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုဖြင့် မျက်လုံးများနီရဲလျက် ရပ်နေသည်။

သမားတော်ကြီးဆောင်းက အကြောင်းရင်းကို ချင်ဖုန်းအား တိုးတိုးလေးပြောပြလိုက်သည်။

အဖြစ်မှန်မှာ ဝဖြိုးသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏အမည်မှာ ချန်ဖုကွေးဖြစ်ပြီး ကျင့်ယန်မြို့မှ ချမ်းသာသောကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသောလူငယ်မှာ သူ၏သားဖြစ်သည်။ မနေ့က စီးပွားရေးခရီးစဉ်မှပြန်လာပြီးနောက် သခင်လေးချန်သည် အလွန်အမင်းချမ်းစိမ့်လာပြီး ညနေပိုင်းတွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရအန်တော့သည်။ သူတို့သမားတော်တစ်ဦးခေါ်ခဲ့ရာ ထိုသူညွှန်းသည့်ဆေးအချို့မှာ ရောဂါလက္ခဏာများကို သက်သာစေပုံရသည်။ သူတို့သည် စိုးရိမ်စိတ်လွန်ကဲသွားတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့နံနက်တွင် သူဤသို့ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ဖုကွေးသည် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေသည်။ သူတို့သူ့သားကို ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း မတူညီသောသမားတော်များ၏ အကြိမ်ကြိမ်စစ်ဆေးမှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် မည်သူမျှပြဿနာကို မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မနေ့ညက သခင်လေးချန် လရောင်ပြခန်းမှာစားပြီးတဲ့နောက် ဒီရောဂါလက္ခဏာတွေ စဖြစ်လာတာပဲ။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက သံသယဝင်နေကြတာက..." သမားတော်ကြီးဆောင်း စကားမဆုံးသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာရှင်းလင်းနေသည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လရောင်ပြခန်းကို သူတာဝန်ယူပြီးကတည်းက ဤသို့သောအဖြစ်အပျက်မျိုး တစ်ခါမျှမဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ သူလူအုပ်ကိုတိုးဝှေ့ကာ အလယ်ဗဟိုသို့လျှောက်သွားပြီး အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုသည်။

သို့သော် သူ၏တိုးဝှေ့မှုများက အနီးအနားရှိသမားတော်များကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ သူတို့ထဲမှတစ်ဦး ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ပထမတွင်အံ့ဩသွားကာ ထို့နောက်အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "မင်းက လရောင်ပြခန်းက ချင်ဖုန်းပဲ။"

လရောင်ပြခန်းတွင် ဆိုင်ခွဲများစွာရှိပြီး ကျင့်ယန်မြို့တွင် စည်ပင်ဝပြောနေသောကြောင့် ချင်ဖုန်း၏အမည်မှာ လူသိများနေသည်။ ဤသမားတော်သည် ချင်ဖုန်း၏မိသားစုမင်္ဂလာဆောင်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုမှတ်မိနေသည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ ချင်ဖုန်းရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ကုတင်အနီးမှ ချန်ဖုကွေး ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကာအော်ဟစ်သည်၊ "ဘယ်သူက ချင်ဖုန်းလဲ။"

အခြားသမားတော်များ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရာ ချင်ဖုန်းပေါ်လာသည်။ ချန်ဖုကွေး မဆိုင်းမတွပင် ချင်ဖုန်း၏ကော်လံကိုဆွဲကာ သူ့ကိုဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့သား မင်းတို့လရောင်ပြခန်းမှာစားပြီးတဲ့နောက် ဒီလိုဖြစ်သွားတာ။ ငါ့သားမှာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်းအသက်နဲ့တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။"

လန်နင်ရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ သူတို့ကိုခွဲရန်အပြုတွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ သူမကိုတားဆီးလိုက်သည်။ "လရောင်ပြခန်းက အချိန်အတော်ကြာ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ လုပ်ကိုင်လာခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် သူဌေးချန်၊ ခင်ဗျားမိသားစုတစ်ခုလုံး မနေ့ကအဲ့ဒီမှာစားခဲ့ကြတာလေ။ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် ခင်ဗျားသားတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးမလား။"

သူ၏စကားများမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသောကြောင့် အခြားသမားတော်များ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ လရောင်ပြခန်းတွင် အခြားသူများစွာ စားသောက်ခဲ့ကြပြီး ဘာမှမဖြစ်သည့်အခါ သခင်လေးချန်တစ်ယောက်တည်းသာ အဘယ်ကြောင့်ထိခိုက်ရသည်ကို သူတို့နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ငြင်းခုန်နေတုန်းပဲလား။" ချန်ဖုကွေး၏ဖမ်းဆုပ်မှု ပိုမိုတင်းကျပ်လာသည်။

ချင်ဖုန်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော်လည်း ချန်ဖုကွေး၏ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော မျက်နှာကိုမြင်လျှင် သက်ပြင်းချကာပြောသည်၊ " သူဌေးချန်၊ ခင်ဗျားလက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျားသားကို ကူညီနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ခွင့်ပေးပါ။"

သဘာဝအတိုင်းပင် ချန်ဖုကွေး ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်း အခြေအနေကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ သက်သေမရှိဘဲ သူ့ကိုထိခိုက်စေလိုသည်ဟု ထင်နေသည်။

အခြားသမားတော်များလည်း သူတို့၏ကန့်ကွက်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားကြသည်။

အခြေအနေ အကျပ်အတည်းသို့ရောက်ရှိနေချိန်တွင် သမားတော်ကြီးဆောင်း ရုတ်တရက်ချင်ဖုန်းဘက်မှ စကားပြောလာသည်၊ "အားလုံးပဲ၊ သခင်လေးချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်ကြပါလား။ ကျွန်တော်သူ့ရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ဖူးပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ထက်မနိမ့်ပါဘူး။"

ဤသည်ကိုကြားပြီးနောက် လူအုပ်ကြီး တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သမားတော်ကြီးဆောင်းသည် ဤနယ်ပယ်တွင် အချိန်အတော်ကြာရှိနေခဲ့ပြီး ကျင့်ယန်မြို့တွင် လေးစားခြင်းခံရသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသခင်လေးချင်၊ သူ၏ဆေးပညာစွမ်းရည်က သမားတော်ကြီးဆောင်းနှင့် ဘယ်လိုလုပ်နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

ဆန့်ကျင်မှုများ လျော့နည်းသွားပြီး ချန်ဖုကွေး ရုန်းကန်နေသည်။ သူ၏ဖမ်းဆုပ်မှု အနည်းငယ်ဖြေလျှော့သွားသော်လည်း သူလုံးဝမလွှတ်သေးပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကုတင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသောလူငယ် ရုတ်တရက်သွေးများအန်ကျလာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အသက်ရှူသံမရှိတော့ဘဲ နောက်သို့လဲကျသွားသည်။

အားလုံးတုန်လှုပ်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ချန်ဖုကွေးမှာ လုံးဝကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိဖြစ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖုကွေးကိုတွန်းဖယ်လိုက်သည်။ သူကုတင်ဆီသို့လျှောက်သွားပြီး လူငယ်၏နှာခေါင်းပေါ်တွင် သူ၏လက်ချောင်းများကိုတင်လိုက်သည်။ အမှန်ပင်၊ အသက်ရှူသံမရှိတော့ပေ၊ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် လူငယ်၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် အားနည်းသောနှလုံးခုန်သံ ရှိနေသေးသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သူလူငယ်၏ရင်ဘတ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ "ဒါက..."

သူ၏ဓာတ်မှန်မျက်လုံးအစွမ်းအောက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် လူငယ်၏နှလုံးသားထဲ၌ လက်သန်းထိပ်လောက်အထူရှိသော အမည်းရောင်ပိုးကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင် တွယ်ကပ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုပိုးကောင်၏မျက်နှာပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသောသွေးနီရောင်ပုံစံများ ရှိနေသည်။

"မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်" တွင် "ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း" ဟုခေါ်သော စာအုပ်တစ်အုပ်ရှိပြီး ဤပိုးကောင်အကြောင်း အသေးစိတ်မှတ်တမ်းများ ပါဝင်သည်။ ထိုပိုးကောင်ကို နှလုံးစားပိုးကောင်ဟုခေါ်ပြီး နဝမယင်မြေရိုင်းတွင် မွေးဖွားသည်။ ၎င်းသည် အလောင်းများနှင့်အတူ မွေးဖွားသည်။ ပိုးလောင်းများကို သာမန်မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်၊ အရောင်မရှိ၊ အနံ့မရှိပေ။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ရောက်သည်နှင့် ၎င်းသည်နှလုံးသားတွင်တွယ်ကပ်ကာ နှလုံးသွေးကိုစုပ်ယူပြီး ၎င်း၏အဆိပ်အတောက်များကိုထုတ်လွှတ်ကာ တဖြည်းဖြည်းအားကောင်းလာသည်။

နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံရသောလူများသည် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ပိုး၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် ဤနှလုံးစားပိုးကောင်အမျိုးအစားမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး မျိုးသုဉ်းသွားပြီဟုပင် ယုံကြည်ရသည်။ စာအုပ်အရ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုတွေ့ရှိခဲ့သူမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ဤမျှရှားပါးသောနှလုံးစားပိုးကောင်သည် လူငယ်တစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပေါ်လာရသနည်း။ ချင်ဖုန်း စဉ်းစားချိန်မရခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူငယ်မှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်းစိုးရိမ်ရသောအခြေအနေတွင်ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူနှလုံးစားပိုးကောင်ကို အလျင်အမြန်ဖယ်ရှားရမည်၊ သို့မဟုတ် နိုးထလာသောပိုးကောင်သည် သူ၏နှလုံးသားကို လုံးဝစားသုံးသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူအရေးတကြီးပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်ကို ရေခဲ တတ်နိုင်သလောက်များများ ယူလာပေးပါ၊ ။"

ရှိနေသောလူများ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသည်အထိ သမားတော်ကြီးဆောင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့ ဘာကိုစောင့်နေကြတာလဲ။"

အားလုံး အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

မကြာမီပင် သခင်လေးချန်၏ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရေခဲများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချင်ဖုန်း နှလုံးစားပိုးကောင်၏လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။ ထိုပိုးကောင်သည် အအေးကိုကြောက်သည်၊ အကယ်၍ အေးသောလေသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပါက ၎င်းနှေးကွေးသွားပြီး ချင်ဖုန်းကိုဖယ်ရှားရန် အခွင့်အရေးပေးလိမ့်မည်။

နှလုံးစားပိုးကောင် လူငယ်၏သွေးကိုမစုပ်တော့သည်ကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖျားထိပ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသောဓားသွားတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်လှေကားထစ်တွင် စာပေချီအဆင့်နှစ်ဆင့်ပြည့်ပြီးနောက် သူ၏စမ်းသပ်မှုရလဒ်ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သောစာပေချီရှိလျှင် စုစည်းထားသောလက်မဖြူသည် ချွန်ထက်သောအပ်တစ်ချောင်း သို့မဟုတ် ကျဉ်းမြောင်းသောဓားသွားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

နေရာကိုအတည်ပြုပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် စုစည်းထားသောလက်မဖြူကိုအသုံးပြု၍ လူငယ်၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သောခွဲစိတ်မှုတစ်ခုကို ဂရုတစိုက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမည်သည့်သတ္တုကိရိယာမှမသုံးခဲ့ပေ၊ ကြွားဝါရန်မဟုတ်ဘဲ နှလုံးစားပိုးကောင်သည် သတ္တုကိုအလွန်အမင်းထိလွယ်ရှလွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်ပေါ့ဆမှုက ၎င်းကိုလှုံ့ဆော်မိနိုင်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ချင်ဖုန်း အသက်အောင့်ထားပြီး အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖျားထိပ်မှစုစည်းထားသော လက်မဖြူသည် ရှည်လျားသောအဖြူရောင်အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ အံ့ဩတကြီးဖြစ်နေကြသော်လည်း အားလုံးတိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အဖြူရောင်အပ်သည် လူငယ်၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အပေါက်ငယ်လေးထဲသို့ ဆက်တိုက်စူးစမ်းဝင်ရောက်သွားပြီး နှလုံးစားပိုးကောင်နှင့် ပို၍ပို၍နီးကပ်လာသည်။

အခုပဲ။ ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ သူ၏လက်ဖျားထိပ် တုန်ခါသွားပြီး လက်မဖြူသည် နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ချက်ချင်းထိုးဖောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူအပြင်သို့ပုတ်ထုတ်လိုက်ရာ နှလုံးစားပိုးကောင်သည် သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ရေဇလုံထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာကျသွားသည်။

အနီရောင်ပုံစံများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော အမည်းရောင်ပိုးကောင်တစ်ကောင် ရုန်းကန်တွန့်လိမ်နေသည်ကို လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့ကိုထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူတို့ဤသို့သောထူးဆန်းသောသတ္တဝါမျိုးကို အရင်ကတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးခဲ့ပေ။