နှလုံးစားပိုးကောင်၏ ဇာစ်မြစ်
Vol. 5 Ch. 63
နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသောလူငယ်သည် အသက်ရှူသံပြန်လည်ရရှိလာသည်။ သို့သော် သူ၏အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြာရင့်ရောင်သန်းနေကာ သူ၏နှလုံးခုန်သံမှာ မမှန်မကန်ဖြစ်နေသေးရာ အဆိပ်မှာ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားခြင်းမရှိသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
ချင်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး "ဒီပိုးကောင်ကို နှလုံးစားပိုးကောင်လို့ခေါ်တယ်။ သခင်လေးချန်ရဲ့ရောဂါက ဒီသတ္တဝါကြောင့်ဖြစ်တာပါ။ ကျွန်တော်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဆိုပေမယ့် သခင်လေးချန်ရဲ့အသက်အန္တရာယ်ကင်းစေဖို့အတွက် သူ့ကိုလုံးဝပျောက်ကင်းအောင်ကုသဖို့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဆယ့်သုံးမျိုး လိုအပ်နေသေးတယ်။ ဘယ်သူ ကျွန်တော့်အတွက် သွားယူပေးနိုင်မလဲ။" ဟုပြောလိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဆယ့်သုံးမျိုးကို စာရင်းပြုစုပြောပြရာ အများစုမှာ သာမန်အပင်များဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာမူ အတော်အတန်ရှားပါးသည်။ တက်ရောက်နေသောသမားတော်များသည် သာမန်ဆေးပင်များကို အလျင်အမြန်စုဆောင်းပေးကြပြီး ရှားပါးသောအပင်များကိုမူ သတိပြန်လည်ရရှိလာသော ချန်ဖုကွေးက ဆေးဆိုင်အမျိုးမျိုးမှ ငွေအမြောက်အမြားပေးချေကာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။
"ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း" စာအုပ်ပါညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ချင်ဖုန်းသည် ဆေးပင်အားလုံးကို သတ်မှတ်ထားသောအချိုးအစားနှင့်အစဉ်အတိုင်း ကျိုချက်ကာ ဆေးရည်တစ်ခွက်ကို စေ့စပ်သေချာစွာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ဆေးရည်ကို အကြိမ်ကြိမ်အပူပေး၍ ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ဆေးအဆင်သင့်ဖြစ်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩဖွယ်အေးစက်သောလေထုတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာပြီး ပန်းကန်နှုတ်ခမ်းသားတွင် အဖြူရောင်နှင်းခဲလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သမားတော်နှစ်ဦးက လူငယ်ကို ဂရုတစိုက်ကူညီထူမပေးပြီး ချင်ဖုန်းက သူ့အား ဆေးရည်တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင်ထင်ရှားသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် လူငယ်၏နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အပြာရင့်ရောင်များ လျော့ပါးသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်ပြန်လည်ရရှိလာသည်။
ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ချင်ဖုန်း၏နတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ စာပေချီများ လှိုင်းထန်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တတိယအဆင့်လှေကားထစ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ဖြည့်တင်းသွားသည်။
ချင်ဖုန်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်တုန်လှုပ်နေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဆေးကုသခြင်းဖြင့် စာပေချီကို လျင်မြန်စွာစုဆောင်းနိုင်သည့်လမ်းကြောင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူအတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။
"သခင်လေးချန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အဆိပ်တွေဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့အတွက်တော့ နလန်ထချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မယ်၊" ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုဖိနှိပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ တက်ရောက်နေသောသမားတော်များ သူ့ကိုလေးစားအားကျသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
လူတိုင်းကိုရှုပ်ထွေးစေခဲ့သော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နားလည်ရခက်သည့်ရောဂါကို သခင်လေးချင်က အလွယ်တကူဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုအသုံးပြု၍ ၎င်းကိုဖယ်ရှားခဲ့ရာ သမားတော်များ၏လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
ချန်ဖုကွေး ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကာ တောင်းပန်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် အစောပိုင်းက သခင်လေးချင်ကို အထင်လွဲခဲ့မိပါတယ်။ သခင်လေးချင် ကျွန်တော့်ကိုခွင့်လွှတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ချင်ဖုန်း လက်ကာပြလိုက်ပြီး မေးသည်၊ "သခင်လေးချန် အရင်က ဘယ်ကိုသွားခဲ့တာလဲ။ ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့သေးလား။ ဒီလိုပိုးကောင်မျိုးက အလွန်ရှားပါးတယ်။"
သူသည် ချန်ဖုကွေး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏ဓာတ်မှန်မျက်စိဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း နှလုံးစားပိုးကောင်၏ခြေရာလက်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ချန်မိသားစုမှသခင်လေးသည် ဤထူးဆန်းသောသတ္တဝါနှင့် မတော်တဆထိတွေ့မိခဲ့ခြင်းဖြစ်ဟန်တူသည်။
တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ချန်ဖုကွေး သူ၏မကြာသေးမီကခရီးစဉ်များကို အသေးစိတ်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
သူသည် ကုန်ပစ္စည်းများရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်းဖြင့် သူ၏ဓနဥစ္စာကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး စီးပွားရေးအတွက် မကြာခဏခရီးသွားလေ့ရှိသည်။ သူ၏သားကို မိသားစုစီးပွားရေးနှင့် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်စေရန် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကိုအတူခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကုန်သည်များအတွက် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လိုက်ပါခဲ့ကြပြီး အန္တရာယ်ကင်းရှင်းစေရန် အဓိကအားဖြင့် တောင်ကြားလမ်းများနှင့်မြစ်ကြောင်းများအတိုင်း သွားလာခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ခရီးစဉ်မှာ ချောမွေ့ခဲ့ပြီး မမျှော်လင့်ထားသောဖြစ်ရပ်များ တစ်စုံတစ်ရာမရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ၏သား ကစားလိုစိတ်ပြင်းပြမှုကြောင့် မြစ်ထဲသို့မတော်တဆပြုတ်ကျသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က မည်သူမျှ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို များများစားစားအာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။
"မြစ်ထဲပြုတ်ကျသွားတယ် ဟုတ်လား။" ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဘယ်မြစ်လဲ။"
"ကျင့်ယန်မြို့ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် မိုင်ရှစ်ရာအကွာက ချွမ်းယင်းမြစ်ပါ၊" ချန်ဖုကွေး မဆိုင်းမတွပြန်ဖြေသည်။ "
ကျွန်တော်က ကုန်သည်လမ်းကြောင်းတွေအတိုင်း ခရီးသွားတာ၊ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းဖို့ အများအားဖြင့် တောင်ကြားလမ်းတွေနဲ့ မြစ်ကြောင်းတွေအတိုင်းပဲ။ ချွမ်းယင်းမြစ်ကို အရင်ကအကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်ဖူးပါတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ ရေငတ်တဲ့အခါ ကြည်လင်တဲ့ရေတွေကို သောက်ခဲ့ကြတယ် ဘာမှမမျှော်လင့်တာမဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူက ကြိုတွေးနိုင်မှာလဲ..."
ချန်ဖုကွေး ထိုဖြစ်ရပ်ကိုပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချင်ဖုန်းသာမရှိခဲ့လျှင် သူ၏သား အန္တရာယ်များသောအနေအထားနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
"ချွမ်းယင်းမြစ်၊" ချင်ဖုန်း မိမိကိုယ်ကိုတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ "မဟာချန်မြေပုံအပြည့်အစုံ" ကို ဖတ်ဖူးပြီး တောင်ပိုင်းဒေသရှိ တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများ၏ ပျံ့နှံ့တည်ရှိပုံကို အကျွမ်းတဝင်ရှိသည်။
ဤမြစ်သည် အရှေ့မှအနောက်သို့စီးဆင်းပြီး မိုင်နှစ်ရာခန့်အကွာအဝေးကို လွှမ်းခြုံကာ ချီယွမ်မြစ်ထဲသို့ ပေါင်းဆုံစီးဝင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချီယွမ်မြို့ထဲသို့ စီးဝင်သည်။
ချီယွမ်မြို့သည် မဟာချန်၏ ကောင်းကင်မြို့တော် သုံးဆယ့်နှစ်မြို့ထဲမှ တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး အလွန်ကျယ်ပြန့်ကာ လူဦးရေထူထပ်သည်။ ၎င်း၏စစ်အင်အားမှာလည်း မဟာချန်တွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှတစ်ခုဖြစ်ပြီး နန်းမြို့တော်နောက်တွင် ဒုတိယလိုက်သည်။
မဟာချန်မှပြည်သူများအတွက်မူ နန်းမြို့တော်မှလွဲ၍ ကောင်းကင်မြို့တော်တစ်ခုစီတိုင်းသည် ငြိမ်းချမ်းသောဘဝအတွက် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်းသည် နှလုံးစားပိုးကောင် ချွမ်းယင်းမြစ်မှ သေချာပေါက်လာသည်ဟု မသေချာနိုင်ပေ။ သူချန်ဖုကွေးအား ဤခရီးစဉ်တွင် လိုက်ပါခဲ့သောလူအားလုံးကို စုစည်းရန်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးအစွမ်းကိုအသက်သွင်းကာ လူတိုင်းကိုစေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ဒုတိယနှလုံးစားပိုးကောင်၏ခြေရာလက်ရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
ဤသို့ဆိုလျှင် သခင်လေးချန်၏နှလုံးစားပိုးကောင် ချွမ်းယင်းမြစ်မှအစပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အများဆုံးဖြစ်ဟန်တူသည်။
ချင်ဖုန်း ချန်ဖုကွေးအား လူငယ်ကိုအိမ်သို့ခေါ်ဆောင်၍ အနားယူခိုင်းလိုက်သည်။ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ချန်ဖုကွေးသည် သူထွက်ခွာမသွားမီ ဆုအဖြစ် ငွေကျပ်ငါးထောင် ချန်ထားခဲ့သည်။
ကျန်ရှိသောလူများမှာ ဤမျှများပြားသောငွေပမာဏနှင့်ဆိုလျှင် ချင်ဖုန်း သေချာပေါက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးစကားအချို့ ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အံ့ဩစွာပင် သူခေါင်းညိတ်ရုံသာညိတ်ပြီး ငွေကိုတိုက်ရိုက်လက်ခံလိုက်သည်။
နောက်နေတာလား၊ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ငွေရှာတာ ယဉ်ကျေးမှုတွေဘာတွေလိုလို့လဲ။
ချန်ဖုကွေးထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သမားတော်တစ်စု ချင်ဖုန်းပတ်လည်တွင်စုရုံးကာ နှလုံးစားပိုးကောင်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းကြသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် မဖြေရှင်းရသေးသောမေးခွန်းများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သူစကားအနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောပြီး လူတိုင်းကိုဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။
လူတိုင်းတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ထွက်ခွာသွားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် ဇလုံထဲမှ အသက်ငွေ့ငွေ့သာကျန်တော့သော နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုကြည့်ရင်း လေးလေးနက်နက်စဉ်းစားနေသည်။
"စာအုပ်ထဲကမှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် နှလုံးစားပိုးကောင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲဝင်သွားတာနဲ့ နှလုံးသားမှာတွယ်ကပ်ပြီး နှလုံးသွေးကိုစုပ်ယူတယ်။ ပိုးမက ဆင့်ခေါ်မှလွဲလို့ သူတို့နိုးလာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကောင်ကတော့..." ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏ဘေးတွင် လန်နင်ရွှမ်က သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ကျင့်ယန်မြို့ထဲမှာ နှလုံးစားပိုးကောင်ရဲ့ ပိုးမတစ်ကောင်များ ရှိနေနိုင်မလား။"
ချင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ပိုးမကဆင့်ခေါ်တဲ့ နှလုံးစားပိုးကောင်က ဒီလောက်ရန်လိုမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပုန်းအောင်းပြီး လက်ခံကောင်ကိုထိန်းချုပ်လိမ့်မယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ကောင်က သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူးထင်တယ်။"
သမားတော်ကြီးဆောင်း ရုတ်တရက်စကားပြောလာသည်၊ "နှလုံးစားပိုးကောင်ကို တစ်ခုခုက လှုံ့ဆော်လိုက်တာများ ဖြစ်နိုင်မလား။"
ချင်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူလည်းထိုသို့ပင်ထင်သည်။ သို့သော် နှလုံးစားပိုးကောင်အတွက် လှုံ့ဆော်မှုက ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ "ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း" စာအုပ်ထဲတွင်ပင် ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သက်ဆိုင်ရာအချက်အလက်မရှိပေ။
ရုတ်တရက် ချင်ဖုန်း အတွေးတစ်ခုရလိုက်သည်။ သခင်လေးချန် လွန်ခဲ့သောသုံးရက်က ချွမ်းယင်းမြစ်ထဲသို့ပြုတ်ကျခဲ့ပြီး လရောင်ပြခန်းသို့မရောက်မချင်း သူပြန်လမ်းတွင် မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သောလက္ခဏာမှမပြခဲ့ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လရောင်ပြခန်းအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုက နှလုံးစားပိုးကောင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ၎င်းကိုနိုးထကာရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်။
"အရက်များလား။"
လရောင်ပြခန်းမှအရက်မှာ သီးသန့်ပေါင်းခံထားပြီး အရက်ပါဝင်မှုအလွန်မြင့်မားသည်။ အရက်တွင် ပိုးသတ်အာနိသင်လည်းရှိသောကြောင့် ဤဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အတော်အတန်မြင့်မားသည်။
ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နတ်ဘုရား မူးရစ်ရီဝေ တစ်ခွက်ကိုထုတ်ယူပြီး ဇလုံထဲသို့လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သို့သော် နှလုံးစားပိုးကောင်မှာ ထိခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။
"အရက်မဟုတ်ဘူး။" ချင်ဖုန်း အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏နဖူးကိုရိုက်လိုက်သည်။ သခင်လေးချန်မှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သည်၊ သူဘယ်လိုလုပ် အရက်သောက်နိုင်မှာလဲ။ သူအာရုံစိုက်စားခဲ့သည်မှာ ဟော့ပေါ့ဖြစ်ရမည်။
"ခဏလေး၊ ဟော့ပေါ့။" ချင်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားဟန်တူသည်။ သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အနီရောင်အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အကယ်၍ လရောင်ပြခန်းကို အခြားနေရာများနှင့် ကွဲပြားစေသောအရာတစ်ခုခုရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ဤအနီရောင်အသီးမှပြုလုပ်ထားသော ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ပင်ဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်း စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး အနီရောင်အသီးကို ဇလုံထဲသို့ ဂရုတစိုက်ထည့်လိုက်သည်။ အရင်ကတုံ့ပြန်မှုမရှိသောနှလုံးစားပိုးကောင် ချက်ချင်းပင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာသည်။
ဒါအမှန်တကယ် ဒါပဲ