တောက်တရား ရှာဖွေခြင်း

နေရောင်ခြည်တစ်စွန်းတစ်စ ပြတင်းပေါက်မှဖြာကျလာပြီး အခန်းတွင်းသို့ ကျရောက်လာသည်။

ကုတင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသော အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သတိပြန်လည်ရရှိလာသောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာပုံရသည်။ သူရုတ်တရက်ထထိုင်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ အန္တရာယ်ကင်းသော မရင်းနှီးသည့်အခန်းတစ်ခန်းဖြစ်သည်။

"သခင်လေး နိုးလာပြီလား။" အုပ်စုထဲမှအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ် မိမိကိုယ်ကိုစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ပေးထားပြီး သူ၏ဒဏ်ရာအများစုမှာ သက်သာနေပြီဖြစ်သော်လည်း နာကျင်မှုအနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို သူခံစားနေရသည်။

"ကျွန်တော်သတိလစ်သွားပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ။ ပြောပြပေးနိုင်မလား။" သူအသံကျယ်ကျယ်မေးလိုက်သည်။ သူ၏ကုတင်ဘေးမှအမျိုးသမီးက ယခင်နေ့ကဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "သြော် ဒီလိုကိုး။ အဲ့ဒီသမားတော်ချင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူစောင်ကိုမတင်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းမှာ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပေ။

သူသဘောပေါက်သွားပြီး တစ်ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အတန်ကြာရပ်တန့်ပြီးနောက် အရာအားလုံးပုံမှန်အတိုင်းပင်ဟု ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့် စောင်ကိုမတင်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးမှအမျိုးသမီးမှာ တစ်စုံတစ်ခုပြောချင်သော်လည်း စကားလုံးများရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ သူ့ကို လေးနက်သောစိုးရိမ်မှုဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အခန်းထဲမှထွက်ခွာသွားပြီး ချင်အိမ်တော်အနှံ့ လျှောက်သွားကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ရေကန်ဘေးပြာသာဒ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ပြာသာဒ်အလယ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး အလွန်အမင်းလှပသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်၏သူငယ်အိမ်များ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး သူတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ "သူပဲ။ ခင်ဗျားပြောခဲ့တာ သမားတော်ရဲ့မျိုးရိုးနာမည်က ချင်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး၊ မှန်ပါတယ်။" အမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ် တစ်ခဏတာတွေဝေသွားပြီး သူ၏အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။ သူထိုအမျိုးသမီးကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူ၏အစေခံမနှင့်အတူ ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့ထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီမှာပင် လှည့်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ လျိုကျန့်လီသည် သူတို့သွားရာဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ချင်အိမ်တော်၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိနေသည်။

သူတို့ထဲတွင် ယခင်ညက သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်တောင့်တင်းသောလူများနှင့် သူနှင့်အတူ ချီယွမ်မြို့သို့ ခရီးသွားခဲ့သောအဖွဲ့လည်း ပါဝင်သည်။ သူတို့အလယ်တွင် တစ္ဆေနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးလည်း ရှိနေသည်။

အားလုံးကိုမစုစည်းမီ လူသန်ကြီးက သူတို့ကိုအခြေအနေရှင်းပြခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ချင်အိမ်တော်သို့ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့အားလုံး တင်းမာနေပုံရသည်။

"သမားတော်ချင်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ရပါမယ်၊" ချမ်းသာသောကုန်သည်တစ်ဦးက တောင်းပန်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း များများစားစားမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများကိုကျယ်ပြန့်စွာဖွင့်ကာ ရှိနေသောလူများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူအံ့ဩတကြီးတွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ထိုဆယ့်သုံးဦးလုံး၏နှလုံးသားများတွင် နှလုံးစားပိုးကောင်များ တွယ်ကပ်နေခြင်းပင်။

"အစ်မလန်၊ လရောင်ပြခန်းကနေ ရေခဲတချို့ယူခဲ့ပေးပါ၊" သူပြောလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ် သဘောတူမည်အပြုတွင် ခန်းမဆောင်ထဲမှအခြားတစ်ယောက်က စကားပြောလာသည်၊ "သူ့ကိုဒုက္ခပေးနေစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့သိုလှောင်ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးထဲမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တချို့သိုလှောင်ထားတာရှိပါတယ်။"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ရေခဲတစ်ပုံသည် ခန်းမဆောင်အလယ်ဗဟိုတွင် လေထဲမှရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်အမင်းအေးစက်သွားစေသည်။

ရေခဲကိုထုတ်လုပ်လိုက်သောသူမှာ ယခင်ညက ချင်အိမ်တော်သို့ရောက်ရှိလာခဲ့သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်တောင့်တင်းသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏အမည်မှာ ဝမ်ရွှီဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် အရပ်ရှည်ပြီး မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အခြားလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးရပ်နေပြီး သူ၏အမည်မှာ မော့လင်ထျန်းဖြစ်သည်။

ဤအချက်အလက်ကို ချင်ဖုန်း နံနက်စောစောပိုင်းတွင် သူတို့နှင့်စကားပြောဆိုရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မှူးမျိုးမတ်နွယ်ကဲ့သို့ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူတို့သူ၏အမည်ကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်၊ ယာအန်း။ သို့သော် သူ၏မျိုးရိုးအမည်နှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ သူတို့တမင်တကာ ရှောင်လွှဲနေပုံရသည်။

ချင်ဖုန်း ထိုဆယ့်သုံးဦးကို ရေခဲပေါ်တွင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး အအေးဒဏ်ကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှနှလုံးစားပိုးကောင်များ အအေးဒဏ်ကြောင့်တောင့်တင်းသွားသောအခါ ချင်ဖုန်း သူ၏ရင်းနှီးသောလုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်လိုက်သည်။ သူနှလုံးစားပိုးကောင်တစ်ခုစီကို သူတို့၏နှလုံးသားများမှ ဂရုတစိုက်ဖယ်ရှားပြီး ဇလုံတစ်ခုထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။

ဇလုံထဲတွင် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကိုဖုံးလွှမ်းနေသော သွေးနီရောင်ပုံစံများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနှလုံးစားပိုးကောင်များကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏မျက်နှာများ ညိုမှောင်သွားကြသည်။

ဝမ်ရွှီက လေးနက်သောအသံဖြင့်မေးသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ကျွန်တော်တို့ခန္ဓာကိုယ်တွေကရော..."

ချင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ခုနစ်ယောက်လုံးကို စစ်ဆေးပြီးပါပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေထဲမှာ နှလုံးစားပိုးကောင်တွေမရှိပါဘူး။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်းတို့ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမဆောင်အဝင်ဝမှ ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဒါဆို ဒါနှလုံးစားပိုးကောင်ကိုး။ ချီယွမ်မြို့ကလူတွေ ရူးသွပ်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က ပိုးမကိုအသုံးပြုပြီး သူတို့စိတ်တွေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။"

ချင်ဖုန်း အသံနောက်သို့လိုက်သွားရာ ယခင်ညက မှူးမျိုးမတ်နွယ်ကဲ့သို့ဝတ်ဆင်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှောင်မိုက်မှုနှင့် အသက်ကယ်တင်ရန်အရေးတကြီးလိုအပ်မှုကြောင့်လားမသိ၊ သူထိုသူကို များများစားစားအာရုံမစိုက်ခဲ့မိပေ။ ယနေ့ သူ့ကိုရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့ရသောအခါ သူအံ့ဩဖွယ်ရာထူးကဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူမတွင် ထူးကဲသောအသွင်အပြင်နှင့် ပြတ်သားသောမျက်နှာအမူအရာများရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအမျိုးသားအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်သောအခါ အလွန်ပင်ယုံကြည်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

သူမ၏ဖြူစင်သောအသားအရေကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် သူမ၏နှာတံမှာလည်း အတော်အတန်ဖြောင့်စင်းသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုကျဉ်းမြောင်းရှည်လျားသောမျက်လုံးများနှင့် ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းများမှာ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မမေ့နိုင်သောအလှတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ "ယာအန်းညီတော်၊ ခင်ဗျားလည်း ဒီပိုးကောင်အကြောင်း သိတာလား။"

"ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက စာအုပ်တွေ အများကြီးဖတ်ခဲ့တာ 'ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း' ထဲမှာ ဒီပိုးကောင်အကြောင်း ဖော်ပြချက်တစ်ခုကို တွေ့ဖူးတယ်၊" ယာအန်းက တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။ သို့သော် သူ၏တည်ငြိမ်သောလေသံထဲတွင် ပြင်းထန်သောယုံကြည်မှုအငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဝမ်ရွှီက ဘေးမှဖြည့်စွက်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်တို့သခင်လေးက ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ အရည်အချင်းရှိပြီး စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်နေသူပါ။ သူက အဆင့်ရှစ် စိတ်အလင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိပြီးနေပါပြီ။"

ဤသည်က ချင်ဖုန်းကို အတော်အတန်အံ့ဩသွားစေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပို၍ပင်သိချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်၊ "ဒါက တကယ်ကို အထင်ကြီးဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်ခင်ဗျာ။"

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အသွင်အပြင်မှာ သာမန်မဟုတ်ပေ၊ သူတွင် မြင့်မြတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သောအမူအရာရှိသည်။ ၎င်းမှာ ပထမဆုံးတွေ့မြင်ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမကိုပို၍စိတ်ဝင်စားစေသောအရာမှာ အစေခံမလေး ခုနကပြောခဲ့သည့်အချက်ဖြစ်သည်၊ ဤသူသည်လည်း စာပေချီလမ်းစဉ်ကိုလိုက်လျှောက်ပြီး စာပေချီကို လက်ဖျားထိပ်အပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

"ကျွန်မအစေခံမလေးဆီက ကြားတာက သမားတော်ချင်လည်း စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်တယ်ဆို။ ခင်ဗျားရဲ့အဆင့်ကို မေးမြန်းခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ။"

"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီလောက်အရည်အချင်းမရှိပါဘူး၊ နဝမအဆင့်ကို ခုမှဝင်ရောက်ခါစပါ၊" ချင်ဖုန်းက ကျိုးနွံစွာပြန်ဖြေသည်။

ယာအန်း စဉ်းစားနေပုံရပြီး ထပ်ပြောသည်၊ "သမားတော်ချင်က ဆေးပညာအနုပညာဖြင့် လမ်းစဉ်ကိုရှာဖွေနေတာဆိုတော့ တိုးတက်မှုနှေးကွေးတာက သဘာဝကျပါတယ်။"

ချင်ဖုန်း ရည်ရွယ်ချက်ကိုနားမလည်ဘဲ မေးသည်၊ "ဆေးပညာအနုပညာဖြင့် လမ်းစဉ်ကိုရှာဖွေတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာပါလဲ။" သူအရင်ကဖတ်ခဲ့သောစာအုပ်များတွင် ဤအကြောင်းအရာမပါဝင်ခဲ့ပေ။

"ခင်ဗျားဆရာက တစ်ခါမှမသင်ပေးခဲ့ဘူးလား။" ယာအန်း အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ဆရာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်လမ်းကြောင်းထဲကို မတော်တဆဝင်ရောက်ခဲ့တာပါ၊" ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။ ဤစကားများ သူ၏ပါးစပ်မှထွက်သွားသည်နှင့် ယာအန်းနှင့်အခြားသူများအားလုံး သူတို့မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသလာကြသည်။

သူစာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်လမ်းကြောင်းကို ဆေးပညာအနုပညာဖြင့် ရှာဖွေနေသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ၊ သူမိမိဘာသာသင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နေသည်ကိုး။ သူမအနည်းငယ်ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တရမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဆေးပညာအနုပညာဖြင့် စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်လမ်းကြောင်းသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သူများသည် ပဉ္စမအဆင့်ထက် ဘယ်တော့မှမကျော်လွန်ခဲ့ကြပေ။

"ယာအန်းညီတော်၊ ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ။" ချင်ဖုန်းက လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။

ယာအန်း ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ စတင်ရှင်းပြတော့သည်။

စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်သည် နတ်သိုင်းနှင့် တစ္ဆေတစ်ရာလမ်းစဉ်များထက် တိုးတက်မှုများစွာနှေးကွေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စာအုပ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ စိတ်ထဲတွင်အလွတ်ကျက်မှတ်ခြင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာစုဆောင်းမှု လိုအပ်သည်။

အသိပညာအသုံးချခြင်းနှင့် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြဆန်းသစ်တီထွင်ခြင်းက စာပေချီကို လျင်မြန်စွာစုဆောင်းနိုင်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကိုကျင့်ကြံသောလူတိုင်း၏ စာအုပ်များနှင့်လေ့လာမှုလမ်းညွှန်ချက်များကို ကြိုတင်အတည်ပြုထားသည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက စာပေသူတော်စင် တောက်ဝါဒီအများစုသည် နန်းတွင်း၌အရာရှိဖြစ်ရန် သို့မဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအကြံပေးအရာရှိဖြစ်ရန် နိုင်ငံရေးနှင့်စစ်ရေးစာအုပ်များကို လေ့လာရန်ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နန်းတွင်းသို့ဝင်ရောက်၍ သင်၏ရည်မှန်းချက်များကိုပြသခြင်း၊ တိုင်းပြည်နှင့်ပြည်သူကိုအစေခံခြင်း၊ စစ်မြေပြင်တွင်ဗျူဟာချမှတ်ပြီး လူပေါင်းထောင်ချီ၍ထိခိုက်စေမည့် စစ်ပွဲများစွာကိုအနိုင်ရခြင်းတို့ဖြင့် ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် သင်သည်များပြားသောစာပေချီပမာဏကို လျင်မြန်စွာရရှိနိုင်ပြီး သင်၏ကျင့်ကြံမှုကိုမြှင့်တင်နိုင်သည်။

သို့သော် သမားတော်များအတွက်မူ ဤသည်ကိုအောင်မြင်ရန် ခက်ခဲသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်လမ်းကြောင်းသည် မျိုးဆက်အဆက်ဆက်လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးဘီဘင်များက စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်၏စတုတ္ထအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် နိုင်ငံတော်နှင့်နီးကပ်စွာဆက်စပ်မှုရှိရမည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။