ညာဘက်လက်မောင်း၏ ဒဏ်ရာ

ပြောကြားခဲ့သည်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်း အတွေးထဲနစ်မြုပ်သွားသည်။ စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်တွင် ဤမျှရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ကံကောင်းစွာပင် သူယနေ့ အသိပညာကြွယ်ဝသူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ယာအန်း တစ်ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် ထပ်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားက စာပေသူတော်စင် နဝမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ပြီးပြီဆိုတော့ အနည်းဆုံး ဆေးကျမ်းပေါင်း တစ်သောင်းလောက်တော့ အလွတ်ကျက်မှတ်ပြီးလောက်ပြီ။ ရက်စက်တယ်လို့ထင်ရနိုင်ပေမယ့် ကျွန်မအကြံပြုချင်တာကတော့... ခင်ဗျားသာ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကိုရောက်ချင်တယ်ဆိုရင် လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး တခြားစာအုပ်တွေကို အချိန်ပေးကျက်မှတ်ဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ်။ ဒါက ခင်ဗျားကို နန်းတွင်းမှာအရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်ထဲမှာ စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ပြင်ဆင်ပေးပါလိမ့်မယ်။"

ချင်ဖုန်း မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်မသိဘဲ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာနှင့်သရဲများ လွတ်လပ်စွာသွားလာနေသော ဤမဟာချန်အင်ပါယာတွင် သိုင်းပညာအင်အားကို ပိုမိုဦးစားပေးကြသည်။ အတိတ်ကကဲ့သို့သော ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းရွေးချယ်ရေးစာမေးပွဲများ မရှိပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က စာပေသူတော်စင် တောက်မျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်မှတစ်ဆင့် အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်လိုပါက သူတို့သည် မဟာစာပေတက္ကသိုလ်သို့ ဦးစွာဝင်ရောက်ပြီးမှ ရာထူးတစ်ခု ခန့်အပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်သို့ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ ကန့်သတ်ချက်များနည်းပါးသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် စစ်မှန်သောအရည်အချင်းနှင့် စစ်ရေးဗျူဟာဆိုင်ရာအသိပညာရှိသမျှကာလပတ်လုံး ဗိုလ်ချုပ်များက သင့်ကိုသူတို့တပ်ဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံလိုကြမည်ဖြစ်သည်၊ အရင်က ရှင်းရှန့်က သူအား နတ်ဘုရားဆန်သောမှူးမတ်၏စစ်တပ်သို့ ဝင်ရောက်စေလိုခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အဓိကပြဿနာမှာ သူမည်သည့်လမ်းကြောင်းကိုရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ သူကျင့်ယန်မြို့မှထွက်ခွာပြီး သူဂရုစိုက်သောလူများနှင့် ခွဲခွာနေရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း လုံးဝလက်မခံနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အင်အားကိုတိုးတက်အောင်လုပ်လိုသော သူ၏မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ နှစ်ခုရှိသည်၊ ပထမတစ်ခုမှာ မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန်၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှအရေးကြီးသောလူများကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏အင်အားကိုမြှင့်တင်ရန် သူ၏မိသားစုနှင့်ခွဲခွာနေရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ရှေ့နောက်လွဲချော်ခြင်းမဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် သူ၌ ထူးခြားဆန်းကြယ်သောမျက်စိအစွမ်းတစ်စုံ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုကျက်မှတ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် တစ်ခဏသာကြာသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် မည်သူမျှမလျှောက်လှမ်းဖူးသော ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေစူးစမ်းနိုင်ကောင်းနိုင်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် စာပေသူတော်စင်က သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို လမ်းညွှန်ခြင်းလား။ သူမှလွဲ၍ အခြားမည်သူလုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

ချင်ဖုန်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ခဏလေး၊ သူမခုနက စာအုပ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျက်မှတ်ရမယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား။

ချင်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုထူးဆန်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး မနေနိုင်ဘဲမေးလိုက်သည်၊ "စာပေသူတော်စင် နဝမအဆင့်ကိုရောက်ဖို့ စာအုပ်ပေါင်းတစ်သိန်းကျက်မှတ်ရမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ စာပေချီရေတံခွန်သည် ၎င်းကိုအောင်မြင်စွာဖြည့်တင်းပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခံပလ္လင်သို့ဦးတည်သော လှေကားထစ်များအဖြစ်သို့မပြောင်းမီ ဆယ်ဆတိတိ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယာအန်း အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမေးနေမှန်း နားမလည်ဘူး။ အရည်အချင်းအရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် စာအုပ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျက်မှတ်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာလိုအပ်တယ်၊ စာအုပ်ပေါင်းတစ်သိန်းဆိုတာ ပြောဖွယ်ရာမရှိတော့ဘူး။ ခင်ဗျားဆိုလိုချင်တာက ခင်ဗျားစာပေသူတော်စင် နဝမအဆင့်ကိုရောက်တုန်းက ဒါကခင်ဗျားကျက်မှတ်ခဲ့တဲ့စာအုပ်အရေအတွက်လား။"

ချင်ဖုန်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားပြီး ဗလာနတ္ထိမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်မှုထက် ပိုဆိုးသောအရာမရှိပေ။ လူများ၏မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသွားကြသည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ဝမ်ရွှီက အခြေအနေကိုပြေလည်အောင်လုပ်ရန် ကြိုးစားသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ နောက်မနေပါနဲ့။ ကျွန်တော့်သခင်လေးရဲ့ထူးကဲတဲ့အရည်အချင်းနဲ့တောင် သူစာစဖတ်ကတည်းက စာအုပ်ပေါင်းတစ်သိန်းနီးပါးလောက်ပဲ ကျက်မှတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီလိုနဲ့တောင် သူ့ဆရာက သူ့ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း ရှားပါးတဲ့ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ချီးကျူးခဲ့တာ။ ခင်ဗျားသိလား၊ ဒီလိုပြောတဲ့သူက လက်ရှိ..."

"သတိထားပါ၊" ယာအန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်ရာ ဝမ်ရွှီ သူ၏အမှားကိုသဘောပေါက်ပြီး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယာအန်း ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုကိုဖုံးကွယ်မထားပေ။ "ပညာတတ်တွေမှာ မာနရှိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း လက်တွေ့ကျသင့်တယ်။"

ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤလူများ သူ၏စကားများကို လုံးဝမယုံကြည်ကြပေ။ သူတို့က သူကြွားဝါနေသည်ဟု ထင်ကြပုံရသည်။

ဟမ့်၊ စာအုပ်ပေါင်းတစ်သိန်းမပြည့်အောင်ကျက်မှတ်ရုံနဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း ရှားပါးတဲ့ပါရမီရှင်ဖြစ်တယ်ဆိုရင် သူကရောဘာလဲ။ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ပါရမီရှင်လား။

ထားလိုက်တော့။ ဒါက ရေပေါ်ဆုံဖက်လို ကြုံကြိုက်မှုတစ်ခုမျှသာပဲ၊ အလေးအနက်ထားစရာမလိုပါဘူး။

ထို့အပြင် သူကဲ့သို့ထူးကဲသောလူများမှာ အခြားသူများ၏သံသယများနှင့် မယုံကြည်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ကံကြမ္မာပါလာပြီးဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုစကားကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်၊ "အမြင့်ရောက်လေအေးလေ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းလေ အထီးကျန်လေ။"

"ကျွန်တော်မှားမှတ်မိတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊" ချင်ဖုန်းက လူတိုင်းမျက်နှာသာရစေရန်နှင့် အခြားသူများရှေ့တွင်သူတော်ကောင်းအဖြစ် ဟန်ပြရန်အခွင့်အရေးကိုစွန့်လွှတ်ကာ အရာအားလုံးကို မိမိဘာသာတာဝန်ယူရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤအတောအတွင်း ချင်မိသားစုမှအစေခံများ ဆေးအေးကိုပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်ရာ ချင်ဖုန်းက ထိုဆယ့်သုံးဦးကိုတိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ သူတို့အတွင်းမှအဆိပ်ရှိသောပိုးကောင်များမှာ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားသည်။

လူတိုင်း သူတို့၏လေးနက်သောကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ယာအန်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသူသည် အနည်းငယ်မာနကြီးသော်လည်း သူ၏ဆေးပညာစွမ်းရည်များမှာ အမှန်ပင်ထူးကဲလှသည်။

သူမ ဇလုံဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းမှနှလုံးစားပိုးကောင်ဆယ့်သုံးကောင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်စရာဖြစ်နေဆဲပင်။ သူမသူမ၏နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာဖွင့်ဟလိုက်သည်၊ "နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုသတ်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲတယ်။ အပိုင်းပိုင်းအစစကြေမွသွားရင်တောင် တခြားလက်ခံကောင်ကိုအသုံးပြုပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်တယ်။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ အေးခဲထားလိုက်တာပဲ။ လေးဆယ့်ကိုးရက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့အသက်စွမ်းအား လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။"

ဤပြောစကားမှာ မမှားပေ။ "ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း" တွင်လည်း နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုသုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ဤနည်းလမ်းကိုဖော်ပြထားသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်နှေးကွေးသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ပိုကောင်းတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်။" ချင်ဖုန်း သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အနီရောင်အသီးတစ်လုံးကိုထုတ်ယူပြီး ဇလုံထဲသို့ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ယာအန်း ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဇလုံထဲမှနှလုံးစားပိုးကောင် သွေးမည်းအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ကျဉ်းမြောင်းသောမျက်လုံးများ အံ့ဩတကြီးကျယ်ပြန့်သွားသည်။

"ဒါဘာလဲ။ ဒါက နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ဘယ်လိုလုပ်သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်တာလဲ။"

ချင်ဖုန်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသည်၊ "ဒီပစ္စည်းကို အနီရောင်အသီးလို့ခေါ်တယ်၊ တောင်ပိုင်းမှာပေါက်တယ်။ ကျွန်တော်သူ့ရဲ့အစွမ်းအာနိသင်ကို မတော်တဆရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပါ။"

ယာအန်း၏မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်၊ "ဒါပေမဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ အဲ့ဒါမပါဘူးလေ။"

"ယာအန်းညီတော်၊ စာအုပ်ကိုလုံးလုံးလျားလျားယုံကြည်တာက စာအုပ်လုံးဝမရှိတာလောက်တောင်မကောင်းဘူး။ ရှေးကလူတွေက လမ်းခင်းပေးခဲ့တာ နောက်လူတွေ အတင်းအကျပ်လိုက်နာဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ် ဤစကားများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း များများစားစားမပြောတော့ပေ။ သူ၏စကားများမှာ ဤခေတ်မှလူများ နားလည်နိုင်သည်ထက် အနည်းငယ်ကျော်လွန်နေသည်။

ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပင် သူလူငယ်၏ညာဘက်လက်မောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း၏အတွေးများ နောက်တစ်ကြိမ်စတင်လာသည်။ သူဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်းထံလှည့်ကာ အသံတိုးညှင်းစွာဖြင့်မေးသည်၊ "ခင်ဗျားတို့ ညာဘက်လက်မောင်းကိစ္စကို ယာအန်းညီတော်ကို ပြောပြပြီးပြီလား။"

သူကျင့်ယန်မြို့တွင် ဆေးကုသလေ့ကျင့်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ကြေမွနေသောသွေးကြောများရှိသည့်အမှုတစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ ယခု သူလေ့ကျင့်ရန်အခွင့်အရေးရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူ၏လှပသောဇနီးနှင့်သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် သူလက်လွတ်မခံလိုပေ။

ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်း တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ မော့လင်ထျန်း တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်ထံလျှောက်သွားကာ သူ့ကိုတစ်စုံတစ်ခု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ယာအန်း တိတ်ဆိတ်စွာနားထောင်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ မော့လင်ထျန်း ပြောပြီး၍နောက်ဆုတ်သွားမှသာ သူမခေါင်းမော့ကာ ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန်လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ညာဘက်လက်မောင်းကဲ့သို့အရေးကြီးသောကိစ္စရပ်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သူမဆို အတွင်းစိတ်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ကာ ရုန်းကန်ရပေလိမ့်မည်။ ချင်ဖုန်း ထိုလူငယ် ချက်ချင်းသဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စကားလုံးများစွာကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီး တစ်ဖက်လူ၏သတိထားမှုကို တစ်ဆင့်ချင်းစီဖြေလျှော့ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ထိုလူငယ်၏ပေါ့ပေါ့တန်တန်တုံ့ပြန်မှုပင်၊ "ဘယ်တော့စလို့ရမလဲ။"

ချင်ဖုန်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ပြီး အံ့ဩသွားသည်။ သူကမေးသည်၊ "သူခင်ဗျားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှင်းပြခဲ့ဘူးလား။ ကျွန်တော့်မှာ အောင်မြင်ဖို့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ သေချာမှုရှိတယ်။ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ခင်ဗျားညာဘက်လက်မောင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ခင်ဗျားပြန်စဉ်းစားဖို့ မလိုအပ်ဘူးလား။"

"ကျွန်တော့်အသက်ကို ခင်ဗျားကယ်တင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို ယုံကြည်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအခွင့်အရေးက ကြိုးစားကြည့်ဖို့ထိုက်တန်ပါတယ်၊" ယာအန်းက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အမှန်တကယ်တွင်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤမျှဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်းတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ ဤသည်က ချင်ဖုန်း သူမကိုအမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်စေသည်။

"သွေးကြောတွေပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့လိုအပ်တဲ့ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးက အဖိုးတန်ပြီးရှားပါးတယ်။ သူတို့ကိုစုဆောင်းဖို့ အချိန်နဲ့ငွေအတော်အတန်ကုန်ကျလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတကယ်ပဲစိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကိုစာရင်းရေးပေးမယ်၊ ခင်ဗျားကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ရတယ်။"

ယာအန်း ခေါင်းညိတ်သည်ကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း ချင်းအာကို စုတ်တံနှင့်စက္ကူယူခိုင်းလိုက်ပြီး အဖိုးတန်ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို စာရွက်ပေါ်တွင် ကောက်ကောက်ကွေးကွေးလက်ရေးဖြင့် ရေးချလိုက်သည်။

ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်း ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ တောင့်တင်းသွားသည်။ ဒီလက်ရေးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။