ရတနာစုဆောင်းပြခန်း

ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တွန့်သွားသည်။

ငါ့လက်ရေးမကောင်းဘူးလို့ မင်းတို့ပြောရဲရင်ပြောကြည့်၊ သတိထား၊ ငါနေရာမှာတင် စိတ်ဆိုးမိတော့မှာ။

ဝမ်ရွှီနှင့်သူ၏အဖော်မှာ မျက်စိရှင်သောသူများဖြစ်သည်။ သူတို့စကားပြောချင်သော်လည်း ချုပ်တည်းထားလိုက်ကြပြီး အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကိုစောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူငယ်ထံသို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယာအန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူမ၏ဘယ်လက်ဖြင့် စုတ်တံထိပ်ကိုဖမ်းဆွဲကာ ချင်ဖုန်း၏အားအပြည့်ဖြင့်ရေးနေသော တစ်ပိုင်းတစ်စလက်ရေးကို ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ။" ချင်ဖုန်း သူ၏မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။ သူ၏လက်ရေးလက်သားမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သိသိသာသာတိုးတက်လာပြီး သူစိတ်ကူးဉာဏ်ကွန့်မြူးနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်ဟု သူထင်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရဆိုးတဲ့စာလုံးတွေကိုရေးနေတာ၊ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်နေတာလား။" ယာအန်းက တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းအတွက် မျက်နှာသာပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ဝမ်ရွှီနှင့်သူ၏အဖော် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး 'ငါဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်းသိသားပဲ' ဟူသော အမူအရာများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သခင်မလေး၏စကားများမှာ သူတို့ပြောချင်သော်လည်း မပြောနိုင်ခဲ့သည့်အရာများပင်။

ချင်ဖုန်း ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏စကားပြောဟန်မှာ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်အဝင်ဝတွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဘိုးကြီးဂျစ်တူးကို အမှတ်ရစေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အခြားသူများ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို လျစ်လျူရှုပြီး မျက်နှာသာပေးရန် နေရာမချန်ထားကြပေ။

ချင်ဖုန်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ယာအန်းက စုတ်တံကိုလုယူပြီး စက္ကူဖြူပေါ်တွင် သူကိုယ်တိုင်စတင်ရေးသားတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဖီးနစ်သစ်သား၊ ကိုးကွေ့ပြင်းထန်မီးလျှံပန်း။" ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုး၏အမည်များ စာရွက်ပေါ်သို့ခုန်တက်လာပြီး လက်ရေးလက်သားမှာ ကြော့ရှင်းလှပကာ မျက်စိပသာဒရှိလှပြီး အပေါ်မှရေးထားသော ရှုပ်ထွေးကောက်ကွေးနေသည့်စာလုံးများထက် များစွာသာလွန်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ယာအန်းသည် ဤစာလုံးများကို သူမကျွမ်းကျင်ခြင်းမရှိသော ဘယ်လက်ဖြင့် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိလျှင် ထိခိုက်မှုမရှိပေ။

ချင်ဖုန်း အံ့ဩတကြီးဖြင့် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ "ခင်ဗျားက သွေးကြောများပြန်လည်ပြုပြင်ရေးဆေးရည်ရဲ့ ဆေးနည်းကို တကယ်သိတာလား။"

ယာအန်း ဖုံးကွယ်မထားပေ။ "အကြောင်းရင်းအချို့ကြောင့် ကျွန်မသက်ဆိုင်ရာစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရှုခဲ့ပါတယ်။ 'ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အတွင်းကျမ်း' ထဲမှာ အလားတူမှတ်တမ်းတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ ကျွန်မအတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ကို ရေးချလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒါပဲဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်မသဘောပေါက်သွားတယ်။"

ချင်ဖုန်း မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများပြေးလွှားနေသည်။ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်မှစာအုပ်များမှာ လောကတွင်အလွယ်တကူရှာမတွေ့နိုင်သော ရှားပါးသည့်ရတနာများဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤ 'ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အတွင်းကျမ်း' မှာ စတုတ္ထထပ်တွင်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ထူးကဲသောရှားပါးမှုကို ညွှန်ပြနေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူမ "ထူးဆန်းသောပိုးမွှားများမှတ်တမ်း" ကို ဖတ်ဖူးသည်ကို သူအံ့ဩခဲ့သော်လည်း ယခုသူမ "ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အတွင်းကျမ်း" ကိုလည်း ဖတ်ဖူးသည်ဟု အခိုင်အမာပြောဆိုနေသည်။

ဤအမျိုးသမီး၏မည်သူမည်ဝါမှာ အဘယ်နည်း။ သူမဤသို့အဖိုးတန်စာအုပ်များကို မည်သို့ရရှိနိုင်ခဲ့သနည်း။ သူမ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်မှ အဘိုးကြီးဂျစ်တူးကိုလည်း သိရှိပါသလော။

ဖြောင်း!

စာရွက်စုတ်ဖြဲသံက ချင်ဖုန်း၏အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူမျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမဘာဖြစ်လို့ ငါရေးထားတဲ့အပိုင်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်တာလဲ။

ယာအန်းသည် စာလုံးများရှုပ်ထွေးနေသောအပိုင်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ မူလက သူမအစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ထုံကျင်နေသောကြောင့် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပြီးမြောက်ရန်ခက်ခဲနေသည်။

မတတ်သာစွာဖြင့် သူမဆုတ်ဖြဲထားသောစက္ကူဖြူကို အလုံးဖြစ်အောင်ချေမွပြီး ဘေးသို့ပစ်လိုက်သည်။

မင်းငါ့လက်ရေးကို ဘယ်လောက်တောင်မုန်းတီးနေတာလဲ။

ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။ "ယာအန်း၊ မိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားဆေးစာကိုသိရင် နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ရေးပြီး ခင်ဗျားလက်အောက်ငယ်သားတွေကို ပေးလို့ရတာပဲ။ ကျွန်တော်ရေးထားတဲ့စာလုံးတွေကို ဒီလိုမျိုးအဆင့်နှိမ့်ချစရာမလိုပါဘူး။"

ယာအန်း မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နူးညံ့သောမျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ "ခင်ဗျားအဲ့ဒါကို လက်ရေးလို့ခေါ်တာလား။"

ချင်ဖုန်း ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သော်လည်း သူမ၏အလိုက်သိတတ်မှုမှာ အတော်အတန်နိမ့်ကျပုံရသည်။ အကယ်၍သူမ ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ မိန်းကလေးလေးယောက်ရှိသော အဆောင်တွင်သာရှိနေခဲ့ပါက သူမကဲ့သို့သောသူမှာ လေးယောက်သီးသန့်ဂရုဖွဲ့ကြသည့်အထဲသာ ထည့်သွင်းခံရပေလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ယာအန်း ဆေးစာပေါ်မှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်သုံးမျိုးကို ဝိုင်းပြလိုက်သည်၊ ကောင်းကင်ဖီးနစ်သစ်သား၊ ခုနစ်ရောင်ခြယ်မြက်၊ နှစ်တစ်ထောင် အေးစက်သစ်ခွ။

"ဒါဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ခင်ဗျားဆီမှာ ဒီဆေးပင်သုံးမျိုးရှိတာလား။" ချင်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး၊ ကျွန်မဒီသုံးမျိုး လိုနေသေးတယ်။" ယာအန်းက တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။

ချင်ဖုန်း အံ့ဩသွားသည်။ ဆေးရည်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးပေါင်း နှစ်ဆယ့်သုံးမျိုး လိုအပ်ပြီး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သောအရာများဖြစ်သည်။ ဤသူမှာ အဘယ်သို့သောနောက်ခံမှလာခဲ့သနည်း၊ ဆေးပင်အမျိုးနှစ်ဆယ်ကို စုဆောင်းပြီးနေပြီဖြစ်သည်တကား။

အနီးအနားတွင်ရပ်နေသော မော့လင်ထျန်းသည် ချင်ဖုန်း၏အတွေးများကိုခံစားမိပြီး ပြောသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ခင်ဗျား ရတနာစုဆောင်းပြခန်းအကြောင်း ကြားဖူးပါသလား။"

ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရတနာစုဆောင်းပြခန်းအကြောင်း သူကြားဖူးသည်။ သူ၏စိတ်မချရသောအဖေသည် သူ၏စီးပွားရေးကို ရတနာစုဆောင်းပြခန်းကဲ့သို့ အောင်မြင်စေရန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည်။

ရတနာစုဆောင်းပြခန်းသည် နန်းမြို့တော်တွင်အစပြုခဲ့ပြီး ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏စီးပွားရေးကို မဟာချန်တစ်ခွင်လုံးသို့ ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မြို့တော်သုံးဆယ့်နှစ်မြို့လုံးတွင် ဆိုင်ခွဲများတည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရတနာစုဆောင်းပြခန်း၏စီးပွားရေးမှာ ကျယ်ပြန့်လှပြီး မဟာချန်တစ်ခွင်လုံးတွင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများရှိသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစုသည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှရှားပါးပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်သောပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရာတွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားမှုရှိသည်။ အချိန်အခါအလိုက် သူတို့ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောလေလံပွဲများ ကျင်းပပြီး ထိုပွဲများမှ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိကြသည်။

ကောလာဟလများအရ ရတနာစုဆောင်းပြခန်း၏ လျင်မြန်သောတိုးတက်မှုမှာ ၎င်းကိုတည်ထောင်သူ၏ထူးကဲသောအမြင်အာရုံကြောင့်သာမက နန်းမြို့တော်ရှိ ၎င်း၏အရေးပါသောနောက်ခံကြောင့်လည်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်မြို့တော်သုံးဆယ့်နှစ်မြို့လုံးတွင် ဆိုင်ခွဲများကို အလွယ်တကူ မည်သို့ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်နည်း။

ခင်ဗျားသိထားသင့်သည်မှာ ကောင်းကင်မြို့တော်များမှာ ကျီစယ်စရာမဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်း စဉ်းစားနေသည်။ အကယ်၍သူမ၏သွေးကြောများကိုပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာရရှိနိုင်မည့်နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ရတနာစုဆောင်းပြခန်း၏ဆက်သွယ်မှုများကို အသုံးချခြင်းပင်ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ဤခရီးသွားများသည် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခု၏အစိတ်အပိုင်းဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး အထူးသဖြင့် ရတနာစုဆောင်းပြခန်း၏ယာဉ်တန်းပင်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းနှင့် အဆင့်ခြောက်အထက် ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးမှာ အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိသည်တော့မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူအံ့ဩမိသည်မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်အသွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုကောင်မလေးအကြောင်းပင်။ ရတနာစုဆောင်းပြခန်းအတွင်း သူ၏အဆင့်အတန်းမှာ အဘယ်နည်း။ သူမ ကောင်းကင်မြို့တော်များထဲမှ ဆိုင်ခွဲတစ်ခုခုကို တာဝန်ယူထားသူဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

"ကျွန်တော်ကြားဖူးပါတယ်၊" ချင်ဖုန်းက အလွန်ရိုသေသောလေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆင်းရဲမွဲတေမှုက တစ်ခါတစ်ရံ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့သခင်မလေးက ရတနာစုဆောင်းပြခန်းရဲ့ ဆိုင်ခွဲတစ်ခုရဲ့အကြီးအကဲပါ၊" မော့လင်ထျန်းက ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း အသက်ရှူအောင့်လိုက်မိသည်။ "ဘယ်ဆိုင်ခွဲလဲလို့ မေးခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ။"

"ဘယ်ဆိုင်ခွဲလဲ ဟုတ်လား။" မော့လင်ထျန်း တစ်ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရှင်းပြမည်အပြုတွင် ယာအန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊ "ယုလင်မြို့။"

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။ ယုလင်မြို့၊ မဟာချန်၏အလယ်ပိုင်းတောင်ပိုင်းဒေသရှိ ကောင်းကင်မြို့တော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းတောင်အနီးတွင်တည်ရှိကာ ၎င်း၏ကျောက်စိမ်းနှင့်အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကြောင့် ကျော်ကြားပြီး အလွန်အမင်းချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။

သူမတကယ်ပဲ အဲ့ဒီဆိုင်ခွဲကို တာဝန်ယူထားတာလား။

ချမ်းသာတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၊ အတည်ပြုပြီးပြီ။

ယာအန်း ထပ်ပြောသည်၊ "ကျွန်မတို့က မူလက ယုလင်မြို့နဲ့ ချီယွမ်မြို့ကြားမှာ ကျောက်စိမ်းနဲ့အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ။ ချီယွမ်မြို့ကိုသွားရာလမ်းမှာ ဒီလိုမမျှော်လင့်ထားတဲ့အဖြစ်အပျက်တွေ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ချီယွမ်မြို့မှာအခြေအနေတွေငြိမ်သက်သွားတာနဲ့ ကျွန်မတခြားရတနာစုဆောင်းပြခန်းဆိုင်ခွဲတွေကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်။ အဲ့ဒီဆေးပင်သုံးမျိုး ရှာရခက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မယုံကြည်တယ်။"

ချမ်းသာတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့တာက တကယ်ကိုကံကောင်းတာပဲ။

သူမဒီလောက်တိုက်ရိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိနေတာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး။

သို့သော် ချင်ဖုန်း သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်၊ "ချီယွမ်မြို့ကပြသနာတွေ ငြိမ်သက်သွားနိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ တိုက်ခိုက်သူတွေက သေချာပြင်ဆင်ပြီးလာခဲ့ကြတာ။ နှလုံးစားပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားကပ်ဘေး၊ ဧရာမကင်းခြေများကြီး၊ ဘယ်ဟာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျင့်ယန်မြို့မှာသာထားလိုက်ရင် မြို့အတွက်ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်မှာပဲ။ သုံးခုလုံးတစ်ပြိုင်နက်ပေါ်လာရင် ချီယွမ်လိုကောင်းကင်မြို့တော်တစ်ခုမှာတောင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီကျူးကျော်သူတွေမှာ တခြားလှည့်ကွက်တွေမရှိဘူးလို့ ကျွန်တော်မယုံကြည်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ဧရာမကင်းခြေများကြီးက သူတို့ရဲ့ ကနဦးတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမျှသာပဲ။"

တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ယာအန်း အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေပုံမရပေ။ "ချီယွမ်မြို့က မဟာချန်မှာ အခိုင်မာဆုံးကာကွယ်ရေးအင်အားတချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဲ့ဒါအတွက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိတယ်။ ခင်ဗျား ကြယ်တာရာစစ်သူကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနဲ့ နတ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးအကြောင်း သိပါသလား။"