ချီယွမ်မြို့သို့ ခရီးနှင်ခြင်

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ဒီလောက်အလေးအနက်ထားပြီး ပြောနေရတာလဲ။"

ချင်ဖုန်း မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ အော်လိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း သူ့ကိုအံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ဒုက္ခပေးနေသောတရားခံများကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ဘယ်ရောက်သွားသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ ချီယွမ်မြို့သို့သွားရာလမ်းတွင် သူတို့နှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ပါက အဘယ်သို့နည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သေဖို့သေချာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လမ်းတွင်သူတို့နှင့်မကြုံတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် ထိုသတ္တဝါများ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာမည်မဟုတ်ဟု မည်သူအာမခံနိုင်မည်နည်း။

ခဏလေး၊ အဓိကမေးခွန်းက "ဘာဖြစ်လို့ ငါလဲ။"

သစ်သားရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမား ဖြည်းညှင်းစွာစကားပြောလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၊ မျက်နှာသွယ်သော ယန်ဟယ် နှင့် တိတ်ဆိတ်သော ကျန်းထျန်းနန် တို့သည် ချီယွမ်မြို့ရှိ နှလုံးစားပိုးကောင်ဘေးအန္တရာယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဤတာဝန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"မနေ့ကမနက်ပိုင်းမှာ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲကတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လှံနတ်မင်း ချီယွမ်မြို့ကိုရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ သူချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအစွမ်းကိုအသုံးပြုပြီး ချီယွမ်မြစ်ထဲက နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်၊" ယန်ဟယ်က ရှင်းပြသည်။

ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ နှလုံးစားပိုးကောင်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်၊ အရောင်မရှိ၊ အနံ့မရှိဘဲ ယင်စွမ်းအင်နှင့်ဆင်တူသည်၊ သာမန်လူများ မသိရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအစွမ်းမှာမူ ကွဲပြားသည်၊ ၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ်သို့လေ့ကျင့်ကျွမ်းကျင်သွားသောအခါ အရာအားလုံး ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ "အချိန်ရပ်တန့်သွားသလို" ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသို့အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် နှလုံးစားပိုးကောင်ကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"လှံနတ်မင်းနဲ့အတူရောက်ရှိလာတဲ့ တခြားတစ်ယောက်၊ ကြယ်တာရာအရှင်သခင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲကတစ်ဦးက ဒီကောက်ကျစ်တဲ့သတ္တဝါရဲ့အစွမ်းအစကို သိရှိတယ်။ သူက ချီယွမ်မြစ်ထဲကဒီသတ္တဝါကိုသာ မဖယ်ရှားခဲ့ရင် အန္တရာယ်အဆုံးမရှိဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက ကျင့်ယန်မြို့ရဲ့အကြီးအကဲဖြစ်တဲ့ အကြီးအကဲစီကျန့်ကိုရှာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုစေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဒီတာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ဖို့ တာဝန်ပေးခံရတဲ့သူတွေပါ၊" ယန်ဟယ် ဆက်ပြောသည်။

ချင်ဖုန်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူစီကျန့်ကိုကြည့်လိုက်ရာ စီကျန့်ကရှင်းပြသည်၊ "ငါ့မှာ ယင်ဓာတ်နှိမ်နင်းသောဘူးတောင်းလို့ခေါ်တဲ့ ဘူးတစ်လုံးရှိတယ်၊ ဝိညာဉ်တွေကိုဖမ်းယူနိုင်ပြီး ယင်ဝိညာဉ်တွေကိုနှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုပဲ။ သူတို့က ငါ့ကိုဒီဘူးတောင်းကိုအသုံးပြုပြီး ချီယွမ်မြစ်ထဲက နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို ဖယ်ရှားစေချင်တယ်လို့ ငါယူဆတယ်။"

"သဘောပေါက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ရှင်းပြပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း ဒါကကျွန်တော်နဲ့ သိပ်မသက်ဆိုင်ဘူးထင်တယ်၊" ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ဟယ် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အတွေးများကိုနားလည်ကာ ထပ်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်တို့မထွက်ခွာခင်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အကြီးအကဲစီနဲ့အတူသွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကပြန်လာတဲ့ ကျွန်တော်တို့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လေးယောက်ဆီက ခင်ဗျားအကြောင်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ကြားခဲ့ရတယ်။ သူတို့က ချီယွမ်မြို့မှာ နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားကို အလွန်လေးစားအားကျနေကြတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ကိုအံ့ဩစေခဲ့တာက ခင်ဗျားမှာ ဘယ်သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နှလုံးစားပိုးကောင်ရှိနေလဲဆိုတာကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်နဲ့ ဒီသတ္တဝါတွေကိုထုတ်ယူနိုင်တဲ့စွမ်းရည် တကယ်ရှိနေတာပဲ။ အဲ့ဒီကျွန်တော်တို့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လေးယောက်က ချီယွမ်မြို့မှာ အစာတစ်နပ်စားခဲ့ရုံနဲ့ နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံခဲ့ရတာ။ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကတော့ ချီယွမ်မြို့ကလူအများစုက အဲ့ဒါရဲ့သက်ရောက်မှုကို ခံနေရပြီးလောက်ပြီ။"

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကျွန်တော်တို့နဲ့အတူပြန်လိုက်ပြီး ချီယွမ်မြို့ကပြည်သူတွေကို ကုသပေးဖို့ကူညီစေချင်ပါတယ်၊" ယန်ဟယ်က လက်သီးဆုပ်ရင်းပြောလိုက်သည်။ သူ၏ဘေးမှကျန်းထျန်းနန်လည်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ချီယွမ်မြို့မှပြည်သူများအတွက် ရိုးသားစွာတောင်းပန်နေကြရာ တစ်ခဏတာမျှ ချင်ဖုန်း မည်သို့ငြင်းဆန်ရမည်မသိ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ချီယွမ်မြို့မှအကျပ်အတည်းမှာ အမှန်တကယ်မပြေလည်သေးဘဲ ချင်ဖုန်း သူ၏အသက်ကိုအစွန့်စားရန်မလိုလားပေ။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်စွာရုန်းကန်နေရပုံပေါ်သည်။

"သခင်လေး၊" လန်နင်ရွှမ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်၊ သူမ၏အတွင်းစိတ်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်း သူ၏အသက်ကိုအန္တရာယ်မပြုစေလိုပေ။

ကန်းဖေးလန် ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ ချင်ဖုန်း မည်သို့ရွေးချယ်မည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ယာအန်းကပြောသည်၊ "စာပေပညာရှင်တွေက လောကကြီးကို သူတို့နှလုံးသားထဲမှာထည့်ထားကြတယ်။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ တုံ့ဆိုင်းနေစရာမလိုဘူး၊ သဘာဝအတိုင်းပဲ ငါတို့သွားသင့်တယ်။"

ခံစားချက်တွေက မင်းကိုကယ်တင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်မပါဝင်တဲ့အခါ စကားပြောရတာလွယ်တာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား။

ချင်ဖုန်း ဆက်လက်တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကိုမြင်လျှင် ယာအန်း အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "စာပေပညာရှင်တွေကို အရှက်မရစေနဲ့။"

ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျားက မြင့်မြတ်ပြီး အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်။ ခင်ဗျားက သေမင်းခံတွင်းဝကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အခုကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခထဲဆွဲထည့်ချင်နေတာလား။ ချင်ဖုန်း ယာအန်းကို ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ယာအန်းညီတော်ကလည်း စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ။ ကျွန်တော်နဲ့အတူတူ ဘာလို့မသွားတာလဲ။ လမ်းမှာအဖော်ရတာ ကောင်းတာပေါ့။"

ယာအန်း ချင်ဖုန်း၏လေသံထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုကိုမသိရှိဘဲ သဘောတူမည်အပြုတွင် အနီးအနားတွင်ရပ်နေသော ဝမ်ရွှီက တားဆီးလိုက်သည်၊ "သခင်လေး၊ ခင်ဗျားညာဘက်လက်မောင်းကို မမေ့ပါနဲ့။"

အိုး၊ ဒဏ်ရာရထားတာကို သူဘယ်လိုမေ့သွားတာလဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆွဲချမည့်သူ၏အစီအစဉ်မှာ နေရာမှာပင်ပျက်စီးသွားပြီး ဖိအားမှာသူ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်လျှင် ယန်ဟယ်နှင့်အခြားသူများ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ "သမားတော်ချင်သာ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အတင်းအကျပ်မလုပ်ပါဘူး။ အကြီးအကဲစီ၊ ကျွန်တော်တို့ခင်ဗျားကို အချိန်အတော်ကြာနှောင့်နှေးစေခဲ့ပြီ၊ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာကြရအောင်။"

စီကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါသောအပြုံးဖြင့်ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာပြောသည်၊ "ချီယွမ်မြို့က ကျင့်ယန်မြို့နဲ့မတူဘူး။ အဲ့ဒီမှာ သြဇာရှိတဲ့လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့သူတို့ကိုမျက်နှာသာပေးနိုင်ခဲ့ရင် နောင်မှာအကျိုးရှိမှာသေချာတယ်။ သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။"

ဤလောကတွင် ဆက်သွယ်မှုများများရှိလေလေ လုံခြုံမှုပိုရှိလေလေဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း အမှန်ပင် စည်းရုံးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ "ကျွန်တော်သွားရင် ဘာဆုလာဘ်ရမှာလဲ။" သူကမေးလိုက်သည်။

ယန်ဟယ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘယ်ကောင်းကင်မြို့တော်မှ ငွေကြေးမရှားပါးပါဘူး။"

"ပြည်သူတွေကို ရေနှင့်မီးဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ဖို့က ကျွန်တော်တို့တာဝန်ပဲလေ။" ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။

ယန်ဟယ်နှင့်အခြားသူများ၏ ထူးဆန်းသောမျက်နှာအမူအရာများကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ဆက်သွယ်မှုတွေနဲ့ငွေကြေးတွေက ဒုတိယအရေးပါဆုံးအရာတွေပါ။ အဓိကကတော့ ကျွန်တော်က ချီယွမ်မြို့ကပြည်သူတွေအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့နှိမ့်ချတဲ့အင်အားကို ပံ့ပိုးကူညီပေးချင်လို့ပါ။"

"..."

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤအကြောင်းရင်းနှစ်ခုအပြင် ချီယွမ်မြို့တွင် နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရသူများ သေချာပေါက်အများအပြားရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအခွင့်အရေးက သူ့ကိုစာပေချီအများအပြား စုဆောင်းရန်ကူညီပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်းတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများ ရှိနေသည်။

ကိစ္စပြီးပြတ်သည်နှင့် အဖွဲ့သည် နောက်ထပ်မဆိုင်းမတွဘဲ သူတို့၏မြင်းများကို အလျင်အမြန်ပြင်ဆင်ကာ ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်ကြသည်။

လန်နင်ရွှမ် သူတို့နှင့်အတူလိုက်သွားလိုသော်လည်း ချင်ဖုန်း သူမကိုတားဆီးလိုက်သည်။ "ချီယွမ်မြို့က နှလုံးစားပိုးကောင်ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ ခုမှတင်ပဲ။ ကျင့်ယန်မြို့ကို သက်ရောက်မှုရှိမရှိ ဘယ်သူမှမသိဘူး။ မင်းအိမ်မှာနေပြီး ချင်မိသားစုကိုစောင့်ရှောက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ငါစိတ်မချဘဲထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဟင်။ ချင်ဖုန်း သူပြောလိုက်သောအရာမှာ ကံမကောင်းသောစကားများ ပြောမိသလိုဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူစိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုအကြိမ်အနည်းငယ်ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ထပ်ပြောသည်၊ "ဒီတစ်ခေါက် အကြီးအကဲစီကျန့် ကျွန်တော်နဲ့အတူလိုက်မှာပါ၊ အစ်မကန်းလည်းပါတယ်။ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။"

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင် သခင်လေး၊ ခရီးမှာဂရုစိုက်ပါ၊" လန်နင်ရွှမ် နောက်ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ်။" ချင်ဖုန်း ထို့နောက် ယာအန်း၏အဖွဲ့ကိုကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုပြီး ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်နေအိမ်မှာ ခဏတာတည်းခိုနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ စုဆောင်းဖို့အချိန်နည်းနည်းကြာနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်မရှိတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ချင်မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"သမားတော်ချင်၊ စိတ်ချပါ၊" သူတို့နှစ်ဦး ကတိပေးလိုက်ကြသည်။

အရာအားလုံးစီစဉ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်း ချင်မိသားစုနေအိမ်၏တံခါးပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ စီကျန့်နှင့်အခြားသူများ သူတို့၏မြင်းများပေါ်တွင် အသင့်စောင့်နေကြပြီဖြစ်သည်။

အစေခံများ မိသားစုမြင်းဇောင်းမှ အကောင်းဆုံးထိန်းသိမ်းထားသောမြင်းများကို တံခါးပေါက်သို့ယူဆောင်လာကြသည်။ ချင်ဖုန်း တစ်ကောင်ပေါ်သို့တက်မည်အပြုတွင် သူရုတ်တရက် မျက်နှာအမ်းတမ်းတမ်းဖြစ်သွားသည်။

စီကျန့် သတိပြုမိပြီး သူ၏မျက်နှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ "မင်း၊ ကောင်လေး၊ မင်းမြင်းမစီးတတ်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"

ချင်ဖုန်း တောင့်တင်းစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ဟယ်ကပြောသည်၊ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီမှာမြင်းလေးကောင်ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတခြားတစ်ယောက်ယောက်နဲ့အတူစီးဖို့ ဘယ်တစ်ကောင်ကိုမဆို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။"

ဒါက တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်တဲ့အကြံဉာဏ်တစ်ခုပါ။

ချင်ဖုန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိုင်ထောင်ချီမြင်းနှစ်ကောင်နှင့် လည်ဆံဝါမြင်းနှစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုင်ထောင်ချီမြင်းသည် ရှားပါးပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သောမြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည် လမ်ဘော်ဂီနီဖြစ်ခဲ့လျှင် မိုင်ထောင်ချီမြင်းသည် အနည်းဆုံး မာစီဒီးဘန့်ဇ်တစ်စီးဖြစ်သည်။ ဇိမ်ခံကားတစ်စီး၏ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူက ခုခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ရှေ့ဆက်ရမည့်ခရီးမှာ အန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသည်။ သတိကြီးစွာထားရန် စီကျန့်နှင့်အတူစီးခြင်းက ပို၍စိတ်ချရပေလိမ့်မည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်း မဆိုင်းမတွဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူအစ်မကန်း၏မြင်းရှိရာသို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အစကတည်းက ဒါကရွေးချယ်စရာအများအပြားရှိသောမေးခွန်းမဟုတ်၊ ရွေးချယ်စရာတစ်ခုတည်းသာရှိသောမေးခွန်းဖြစ်သည်။

အနံ့ဆိုးသောယောက်ျားသုံးယောက်နှင့် ဘောင်းဘီကျပ်နှင့်ခြေတံရှည်အလှမယ်တစ်ဦးကို ဘယ်လိုနှိုင်းယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ လှပသောအမျိုးသမီးများသာ အကောင်းဆုံး။

သို့သော် ချင်ဖုန်း အစ်မကန်းနှင့်အတူစီးနင်းရန် မျှော်လင့်နေစဉ်မှာပင် စီကျန့် သူ့ကိုလက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူမတင်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှကုန်းနှီးပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက မြင်းရွေးနေတာပဲလေ၊ ဘာလို့ဒီလောက်အများကြီးစဉ်းစားနေရတာလဲ။ ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းငါနဲ့အတူစီးရမယ်။"

ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့မိသားစုတစ်စုလုံးကို တကယ်ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။" သူ၏မျက်နှာ တွန့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။