စစ်မှန်သော တာဝန်

တက်ကလောက်၊ တက်ကလောက် တက်ကလောက်

မြင်းလေးကောင်သည် တောတောင်များအကြားတွင် ခွာသံမြည်အောင်ပြေးလွှားနေပြီး ချင်ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် နာကျင်ခံခက်သည့်မျက်နှာထားကို ဆင်မြန်းထားသည်။

အဖွဲ့၏ရှေ့ဆုံးတွင် ယန်ဟယ်သည် တမင်တကာပင် အရှိန်ကိုနှေးထားပုံရသည်။ ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်းမှောင်မိုက်လာသော်လည်း သူတို့ခရီးတစ်ဝက်ပင် မရောက်သေးပေ။

ထိုနှစ်ဦး၏ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် ခရီးတစ်လျှောက်လုံး သူတို့ကိုလျှို့ဝှက်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယန်ဟယ်၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ သတိကြီးစွာရှိပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယင်စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ်ထိန်းချုပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှလှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံနေသည်။

အဖွဲ့၏နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းထျန်းနန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ကြွက်သားများမှာ တင်းမာနေသည်။ ယန်ဟယ်လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ကျန်းထျန်းနန်၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြန်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ဦးမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အထူးသတိထားနေကြသည်။ သူတို့ငါးဦး တောင်တန်းများအတွင်းနက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာမှောင်မိုက်နေပြီး ကြီးမားမြင့်မားသောရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများ တစ်ခုပေါ်တစ်ခုဆင့်ကာ ပေါက်ရောက်နေသည်။

ယန်ဟယ် မြင်းဇက်ကြိုးကို နောက်တစ်ကြိမ်တင်းကျပ်စွာဆွဲလိုက်ရာ မြင်းများဖြည်းညှင်းစွာရပ်တန့်သွားသည်။ သူကပြောသည်၊ "အားလုံးပဲ၊ ညဉ့်နက်နေပြီ။ အခွင့်အရေးရတုန်း ခဏနားပြီး တစ်ခုခုစားကြရအောင်လား။"

ချင်ဖုန်း ဤသည်ကိုကြားလျှင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ တောတောင်များတွင်ခရီးသွားသည့်အခါ စည်းကမ်းတစ်ခုရှိသည်၊ မှောင်ပြီးနောက် အချိန်အကြာကြီးရပ်နားလိုလျှင် အစာမစားရပေ။

မီးပုံမှအလင်းရောင်နှင့် အစားအစာအနံ့တို့က တောင်စောင့်နတ်များနှင့် သားရဲကောင်များကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။ တစ်နေရာတည်းတွင် အကြာကြီးနေခြင်းက အန္တရာယ်ရှိသောအခြေအနေသို့ အလွယ်တကူရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ယန်ဟယ် မြင်းပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတစ်နည်းနည်းဖြင့် အဖြူရောင်အလံလေးခုကို ထုတ်ယူပြီး အရပ်လေးမျက်နှာတွင် စိုက်ထူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူအစီအရင်အလယ်ဗဟိုသို့လျှောက်သွားကာ ညာလက်ကိုလက်ဝါးပုံစံပြုလုပ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ရိုက်ချလိုက်သည်။

တောက်ပသောစိမ်းလဲ့ရောင်အလင်းတစ်ခု သူ့ထံမှထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်မှအဖြူရောင်အလံလေးခုနှင့်ဆက်သွယ်ကာ ချက်ချင်းပင်အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်ခြောက် တစ္ဆေပိတ်အစီအရင်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနှင့်ဝိညာဉ်များကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသလို တောင်စောင့်နတ်များနှင့်သားရဲကောင်အများစု၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားသည်။ ယန်ဟယ် အားလုံးကိုထုတ်ဖော်ပြောတော့မှာလား။ "သခင်စီ၊ ကျွန်တော်ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တစ်ခုခုကိုဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာရှိပါတယ်၊ ခင်ဗျားခွင့်လွှတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊" ယန်ဟယ်က လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုကာ လေးစားစွာပြောလိုက်သည်။

စီကျန့် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ "အဆင့်ခြောက် အထွတ်အထိပ် တစ္ဆေတစ်ရာတောက်ဝါဒီတစ်ယောက်နဲ့ အဆင့်ခြောက် အထွတ်အထိပ် နတ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က သစ်သားတံဆိပ်ပြားမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားတွေအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ချီယွမ်မြို့ကမင်းတို့ကို အလိုအပ်ဆုံးအချိန်၊ ပြည်သူတွေကမင်းတို့ကို အလိုအပ်ဆုံးအချိန်မှာ ကျင့်ယန်မြို့ကိုထွက်ပြေးလာခဲ့ကြတယ်။ အခုရော မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ရှိသင့်တယ်လို့ထင်နေတုန်းပဲလား။"

သူ၏တည်ငြိမ်သောလေသံအောက်တွင် မသိနိုင်သောဒေါသမီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ချင်ဖုန်း ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်သောဤအကြီးအကဲ ယခုအခါ အမှန်တကယ်ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန်သည် ချင်ဖုန်း၏နောက်တွင် နေရာယူထားပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် နိုးကြားနေသည်။

လေထုသည် သဲနွံကဲ့သို့လေးလံကာ တင်းမာလာသည်။

ချင်ဖုန်း၏လက်ဖဝါးများ ချွေးစေးများပြန်နေသည်။ သူယန်ဟယ်ကိုမကြည့်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူစီကျန့်ဘေးတွင်ရပ်နေသမျှကာလပတ်လုံး တစ္ဆေအတတ်ပညာများ သူ့ကိုမထိခိုက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူကျန်းထျန်းနန်ကို သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်အထွတ်အထိပ်မှ နတ်သိုင်းသမားတစ်ယောက်သည် ယခင်ငန်းမြွေကြီးကိုသူကိုင်တွယ်ခဲ့သကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ဦးခေါင်းခွံကို ကြေမွသွားအောင်လုပ်နိုင်သည်။

မြင်းလေးကောင်မှာ ဖိနှိပ်သောလေထုကိုခံစားမိပုံရပြီး ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကာ သူတို့၏ခွာများဖြင့် မြေကိုစိုးရိမ်တကြီး ပုတ်ခတ်နေကြသည်။

ကျန်းထျန်းနန် စကားမပြောသေးပေ။ သူဇက်ကြိုးကိုကိုင်ထားပြီး မြင်း၏လည်ဆံမွေးကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ဟယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကိုချိုးဖျက်လိုက်သည်။ "ဒီလိုလုပ်ဖို့မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်နဲ့ ကျန်းညီတော်တို့မှာ မကောင်းတဲ့အကြံအစည်မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကျင့်ယန်မြို့ကို ခရီးထွက်လာခဲ့တာက တာဝန်မှထွက်ပြေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အရေးကြီးတဲ့တာဝန်တစ်ခု အပ်နှင်းခံထားရလို့ပါပဲ။"

စီကျန့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့အရင်ဖြစ်ရပ်ကို ဆင်ခြေအဖြစ်သုံးနေတယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ထပ်ရှင်းပြနေစရာမလိုတော့ဘူး။"

အရင်ဖြစ်ရပ်ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် နှလုံးစားပိုးကောင်ကပ်ဘေးကို ရည်ညွှန်းသည်။ အကယ်၍ယန်ဟယ်နှင့်သူ၏အဖော်တို့ အမှန်တကယ်ပင် ပထမအဆင့်သစ်သားတံဆိပ်ပြားတစ်ခု၏အင်အားသာရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုသို့သောတာဝန်တစ်ခုဖြင့် သူတို့ကိုစေလွှတ်ခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤဆဋ္ဌမအဆင့်အထွတ်အထိပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အင်အားစုများဖြစ်သည်။ သာမန်မြို့ငယ်တစ်မြို့တွင် သူတို့ဌာနခွဲမှူးများပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် အရေးကြီးသောတိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု နီးကပ်နေချိန်တွင် မြို့၏အထက်အရာရှိများက သူတို့ကို အရေးမကြီးလှသောတာဝန်တစ်ခုအတွက် စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟုမှာ စဉ်းစား၍မရနိုင်ပေ။ ချီယွမ်မြို့ကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်တကား။

"နှလုံးစားပိုးကောင်ဖြစ်ရပ်က ဘေးထွက်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့တာဝန်က ပစ္စည်းတစ်ခုကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ပါ။ ပွက်လောရိုက်မှုတွေငြိမ်သက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော်တို့အဲ့ဒီပစ္စည်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာပြန်ပို့ပေးမှာပါ။"

"ချီယွမ်မြို့ရဲ့ရှင်သန်မှုထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာများရှိနိုင်မှာလဲ။" ချင်ဖုန်း မသိစိတ်ဖြင့်ပြောထွက်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယန်ဟယ် တစ်ခဏရုန်းကန်သွားသည်။ ကျန်းထျန်းနန် သူ့ကိုခေါင်းညိတ်ပြမှသာ သူဖြည်းညှင်းစွာ၊ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ဂရုတစိုက်အသံထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်။"

ဤစကားလုံးများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားနှစ်ဦး ချက်ချင်းပင် အံ့ဩတကြီးတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မနက်တုန်းက ခင်ဗျားတို့ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ရန်သူကယူသွားပြီလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောခဲ့တယ်လေ။ ဖြစ်နိုင်တာက..." ချင်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကိုခန့်မှန်းမိလိုက်ပုံရသည်။

"မြို့ထဲမှာကျန်ခဲ့တဲ့ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က အတုတစ်ခုပါ၊" ယန်ဟယ်၏နှလုံးသားထဲမှဖုံးကွယ်ထားသောလျှို့ဝှက်ချက် ထုတ်ဖော်ခံလိုက်ရသောကြောင့် သူအများကြီးပိုမိုပေါ့ပါးသွားပုံရသည်။

အမှန်ပင်၊ ချင်ဖုန်း အံ့ဩတကြီးအသက်ရှူအောင့်လိုက်မိသည်။

ရန်သူ၏ပစ်မှတ်မှာ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကြိုတင်၍ လဲလှယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်ဟု စဉ်းစားကြည့်ပါ။

ဤသည်မှာလည်း နန်းတွင်းဆရာတော်၏လက်ချက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

မယုံနိုင်စရာပဲ။ နောင်မှာ ငါဘယ်တော့များ ဒီလောက်အံ့ဩဖို့ကောင်းလာမှာလဲ။ ချင်ဖုန်း မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း တွေးနေမိသည်။

ဤတာဝန်နှင့်အတူ ယန်ဟယ်နှင့်အခြားသူများ အဘယ်ကြောင့်သစ်သားအမိန့်တော်အောက်မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့ရသည်ကို ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းပြာအဆင့်ကဲ့သို့သော ထင်ရှားသည့်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး တိုက်ပွဲကြီးမတိုင်မီ ချီယွမ်မြို့မှထွက်ခွာသွားပါက သံသယဝင်စရာဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ရန်သူသိရှိသွားပါက သူတို့သေချာပေါက် အမဲလိုက်ခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းတွင် မေးခွမြန်းတစ်ခုရှိနေသေးသည်၊ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း၊ အဘယ်ကြောင့်ရန်သူက ၎င်းကိုခိုးယူလိုပြီး ချီယွမ်မြို့ကမူ အသက်စွန့်ကာကွယ်ရန်ဆန္ဒရှိနေရသနည်း။

မှတ်တမ်းများတွင် နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်အကြောင်း -- ဒေသတစ်ခု၏ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ဖိနှိပ်သောအဖိုးတန်ကိရိယာတစ်ခုဟူ၍ -- မရှင်းမလင်းဖော်ပြချက်အနည်းငယ်သာ ရှိနေသည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာစွမ်းအားမှာ ကိုင်တွယ်၍မရသော၊ နားလည်ရခက်သောသဘောတရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်၎င်းကို ဤမျှတန်ဖိုးထားကြသနည်း။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးလှသည်။

ထို့အပြင် ကံကြမ္မာစွမ်းအားမှာ သီးခြားမြေနေရာတစ်ခုနှင့်သာ သက်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်တစ်ခုတည်းကို ယူဆောင်သွားခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကျိုးမျှရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူပို၍စဉ်းစားလေလေ၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများပို၍ပေါ်ပေါက်လာလေလေဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ယန်မြို့ကိုလာရတာလဲ။ တခြားကောင်းကင်မြို့တော်တွေကိုသွားတာက ပိုပြီးဘေးကင်းလုံခြုံမှာမဟုတ်ဘူးလား။" စီကျန့်က မေးလိုက်ရာ သူ၏လေသံမှာ ရန်လိုခြင်းမရှိတော့ပေ။

ချင်ဖုန်း သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ စီကျန့် နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်၏အရေးပါမှုကို နားလည်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏သဘောထား ဤမျှလျင်မြန်စွာပြောင်းလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ဟယ် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားပေ။ "ချီယွမ်မြို့နဲ့အနီးဆုံးကောင်းကင်မြို့တော်ကို အမြန်ဆုံးမြင်းနဲ့သွားရင်တောင် တစ်နေ့လုံးကြာလိမ့်မယ်။ လမ်းမှာကြာလေလေ၊ မတော်တဆမှုဖြစ်နိုင်ခြေများလေလေပဲ။ ငါတို့အဲ့ဒီအန္တရာယ်ကို မယူနိုင်ဘူး။"

"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး၊" စီကျန့် ယုံကြည်ခြင်းမရှိသေးပေ။

"ကျွန်တော် အကြီးအကဲစီကို ချီယွမ်မြစ်ထဲက နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို အစွမ်းထက်ဘူးသီးသုံးပြီး ဖယ်ရှားပေးဖို့ ရိုးသားစွာတောင်းဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒီအပိုင်းကတော့ အမှန်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကဘေးထွက်တာဝန်တစ်ခုမျှသာပါ။ အဓိကအချက်ကတော့ သခင်လှံနတ်မင်း ချီယွမ်မြို့ကိုရောက်ရှိလာတဲ့အခါ သူကအကြီးအကဲစီကျန့်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားသောစာတစ်စောင်ပေးခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီထဲမှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းပဲပါဝင်တယ်၊ 'နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကိုယူပြီး ကျင့်ယန်မြို့ကိုသွားပါ' တဲ့။"

စီကျန့် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ယန်ဟယ်ပြောခဲ့သော အကြီးအကဲမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ချီယွမ်မြို့မှအရာရှိပင်ဖြစ်သည်။ တံဆိပ်ခတ်ထားသောစာနှင့်ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ နန်းတွင်းဗေဒင်ဆရာ၏လက်ချက် ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့်သူတို့ ကျင့်ယန်မြို့သို့ သွားရမည်နည်း။ အခြားနေရာသို့သွားလျှင် မမျှော်လင့်သောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားနိုင်မည်လော။

အဆင့်မြင့်ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦး၏ ခန့်မှန်းချက်များ မည်မျှတိကျနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်း လေးလေးနက်နက်စဉ်းစားနေမိသည်။