ထူးဆန်းသောပိုးကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း

အလင်းနှင့်အရိပ်တို့ ရောယှက်နေပြီး အားကောင်းသောဩဇာစက်ကွင်းတစ်ခု လေထုကိုလှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ နီရဲသောလှံအရိပ်များသည် ညကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်သွားပြီး ပြိုကွဲနေသောစစ်တပ်ကဲ့သို့ တားဆီးမရနိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် ဧရာမသွေးများပြည့်နေသောပါးစပ်ကြီးတစ်ခုက ချက်ချင်းမျိုချလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် အရှိန်ပြင်းစွာပျံသန်းနေသော တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးတပ်ဆင်ထားသည့် ကျင်းယွင်အာသည် ဗိုက်ကိုဖိကိုင်ရင်း ညည်းညူလိုက်သည်၊ "အရသာမရှိဘူး။"

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် အရိပ်များဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့်အမည်းရောင်ကမ္ပည်းကျောက်တိုင်တစ်ခု ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် သူ၏ရင်ဘတ်တွင် နံပါတ်ကိုးဟုအမှတ်အသားပြုထားသော ပိုင်ချုံး၏အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများအောက်မှ တကျွတ်ကျွတ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဧရာမကင်းမြီးကောက်အမြီးတစ်ခု သူ၏ဝတ်ရုံအောက်မှထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်သို့ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည်အမည်းရောင်ကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။

ပိုင်ချုံးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်ပါသော သရဲဘုရားရုပ်ပွားတော်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ထိုရုပ်ပွားတော်၏ဝမ်းဗိုက်မှာ တွန့်လိမ်ရွေ့လျားနေပြီး ခဏအကြာတွင် အပျက်အစီးတစ်ပုံကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီနဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က အတုပဲ၊" ထိုရုပ်ပွားတော်က အရာအားလုံးသူ၏မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းပင်ဖြစ်နေသည့်အလား အသံပြုလိုက်သည်။

"အစစ်က ဘယ်မှာလဲ။" ပိုင်ချုံးက မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကိုတော့ ငါမခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးစုတ်ပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က ချီယွမ်မြို့ထဲမှာမရှိဘူးဆိုတာတော့ ငါသေချာတယ်၊" ထိုရုပ်ပွားတော်က ပြုံးလိုက်သည်။

ပိုင်ချုံးက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊ "သူတို့နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က အတုမှန်းသိရဲ့သားနဲ့ ငါတို့ကိုအပြင်းအထန်လိုက်ရှာနေကြတာ။ ကြည့်ရတာ သူတို့က တစ်ယောက်ယောက်ကို နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်အစစ်ကို ချီယွမ်မြို့ကိုပြန်ပို့ပေးစေချင်ပုံရတယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က နဂါးမြေကြောနဲ့ အကြာကြီးခွဲခွာနေလို့မဖြစ်ဘူးလေ၊" ထိုရုပ်ပွားတော်က ဤသည်ကိုကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး မေးသည်၊ "ပိုင်ချုံး၊ မင်းရဲ့သတင်းပေးတွေ တစ်ခုခုရှာတွေ့ခဲ့သေးလား။"

"ခဏလေး၊" အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများအောက်မှ တရှဲရှဲမြည်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ပိုင်ချုံး ထပ်ပြောသည်၊ "ငါတွေ့ပြီထင်တယ်။"

ရှပ်။

လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောဓားချီတစ်ခု လေထဲတွင်ပျံဝဲနေသော ပိုးကောင်နှစ်ကောင်ဆီသို့ လေကိုခွင်းထိုးဝင်သွားသည်။

ကျင်းယွင်အာ၏ဖောင်းကားနေသောဝမ်းဗိုက် တုန်ခါသွားပြီး လေဟာနယ်မှပါးစပ်ကြီး နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာကာ ဓားချီအားလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

"အရသာမရှိဘူး၊ ပျော်စရာမကောင်းဘူး၊" ကျင်းယွင်အာ သူ၏ဗိုက်ကိုပုတ်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။

ထိုရုပ်ပွားတော် ပြုံးလိုက်သည်၊ "ငါတို့တွေ့ပြီဆိုတော့ သူတို့နဲ့ကစားကြရအောင်။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုရုပ်ပွားတော်၏အလယ်မှလက်တစ်စုံ ပူးကပ်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် အမည်းရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု နေရာလွတ်ကိုခွဲခြမ်းကာ မှောင်မိုက်အဆုံးမဲ့သောတံခါးပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။

"မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူတယ်၊ သတ္တဝါအားလုံး အဝိဇ္ဇာဖုံးလွှမ်းကုန်၏။"

မှောင်မိုက်သောတံခါးပေါက်၏နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းမှ ထူးဆန်းပြီးနားကွဲလုမတတ်ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော၊ လူလည်းမဟုတ်၊ သားရဲလည်းမဟုတ်သော သတ္တဝါများသည် မှောင်မိုက်သောတံခါးပေါက်မှထိုးထွက်လာပြီး သူတို့နောက်မှလူအုပ်စုကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဤသည်ကား မြတ်စွာဘုရား၏တန်ခိုးဣဒ္ဓိပာတ်၊ သံသရာခြောက်ရပ် -- တိရစ္ဆာန်ဘုံပင်တည်း။

ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပိုင်ချုံးနှင့်ထိုနှစ်ဦး သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကိုရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး လှည့်ကာ တိုက်ပွဲနောက်တစ်ကြိမ်စတင်တော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့်သူ၏အဖွဲ့မှာ ခရီးဆက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

တောင်တန်းများအတွင်းမှညသည် အမြဲမှောင်မိုက်နေပြီး အထူးသဖြင့် နက်ရှိုင်းသောတောအုပ်များထဲတွင် လရောင်မှာ ကြီးမားမြင့်မားသောသစ်ပင်များ၏အကိုင်းအခက်အရွက်များဖြင့် ကာဆီးထားခြင်းခံရသည်။ အလင်းတန်းအနည်းငယ်သာ အက်ကြောင်းများမှထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ပြောက်ကျားအရိပ်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ယန်ဟယ်သည် တစ္ဆေတစ်ရာလမ်းစဉ်၏နည်းလမ်းများကိုအသုံးပြု၍ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြစိမ်းရောင်တစ္ဆေမီးများကို အဆက်မပြတ်ထွန်းညှိပေးသောကြောင့် အဖွဲ့သည်ဦးတည်ရာကိုခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပြီး ရှေ့ဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

ညအမှောင်ကိုအကာအကွယ်ယူသောကြောင့်လားမသိ၊ ရှေ့ဆုံးမှယန်ဟယ်၏အရှိန်မှာ သိသိသာသာတိုးမြင့်လာသည်။ သို့သော် သူခရီးအကွာအဝေးတစ်ခုသွားပြီးတိုင်း ရပ်တန့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းလေ့ရှိသည်။ အရာအားလုံးကောင်းမွန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ သူခရီးကိုဆက်လက်ထွက်ခွာသည်။

ဤခရီးစဉ်အတွင်း ကျန်းထျန်းနန်သည် အဖွဲ့၏နောက်ဆုံးတွင် အမြဲနေပြီး သူ၏နေရာကို ဘယ်တော့မှမပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ချင်ဖုန်း၏နာကျင်မှုမျက်နှာဖုံးမှာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ညမှာ အလွန်အမင်းတိတ်ဆိတ်နေပြီး လေတိုက်သံနှင့် သစ်ရွက်များတရှဲရှဲမြည်သံများသာ ကြားနေရသည်။

ရုတ်တရက် မြင်းဟီသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်းဇက်ကြိုးကိုဆွဲကာ မြင်းများကိုအတင်းအဓမ္မရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကိုပြုလုပ်သူမှာ ရှေ့ဆောင်ယန်ဟယ်မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့၏နောက်ဆုံးမှလူ ကျန်းထျန်းနန်ဖြစ်သည်။

ဆူညံသံကိုကြားလျှင် အခြားသူများလည်း သူတို့၏မြင်းများကိုရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။" ယန်ဟယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာမေးလိုက်သည်။

"အသံက တစ်ခုခုမှားနေတယ်၊" ကျန်းထျန်းနန် သတိကြီးစွာဖြင့်မြင်းပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ရှုလေ့လာနေသည်။ ၎င်းမှာ သူပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထူးကဲသောမျက်စိအာရုံနှင့်နားအာရုံရှိသည်။ ဆောင်းရာသီ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင်တောအုပ်တစ်ခုလုံး ဤမျှတိတ်ဆိတ်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် လေတိုက်၍သစ်ရွက်များလှုပ်ခတ်သံမှာ အနည်းငယ်မကြာခဏဖြစ်လွန်းနေသည်။

ကျန်ရှိသောလူများမှာ ထိုစကားများကိုကြားလျှင် ဂရုတစိုက်နားထောင်လိုက်ကြပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့မြင်းများပေါ်မှဆင်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ သတိကြီးစွာရှိနေသည်။

ခဏတာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ တရှဲရှဲမြည်သံမှာမူ ပို၍ပို၍မကြာခဏဖြစ်လာပြီး သူတို့၏နားထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်တိုဒေါသထွက်လာပြီး ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကြသည်။

ချင်ဖုန်း တံတွေးကို ဂလုခနဲမြိုချလိုက်ပြီး စီကျန့်နောက်တွင် သတိကြီးစွာပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ အပိုသတိထားသည့်အနေဖြင့် သူသူ၏မျက်လုံးအစွမ်းကိုအသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့မှမြင်ကွင်းမှာ သူ၏နှလုံးသားကို အပြင်းအထန်ခုန်စေသည်။

သူတို့၏အမြင်အာရုံနယ်ပယ်ထဲတွင် စိမ်းလဲ့သောယင်ချီများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ယင်ချီများအပြင် အနီရောင်အစက်အပြောက်များ ထူထပ်စွာရှိနေကာ အရေအတွက်တိုးပွားလာပြီး ပို၍ပို၍နီးကပ်လာနေသည်။

"ပိုးကောင်တွေပဲ။" ချင်ဖုန်းက သတိပေးသည့်အနေဖြင့် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ နကျယ်ကောင်လိုပိုးကောင်တစ်ကောင် ညာဘက်ခြမ်းမှတိုက်ခိုက်လာသည်။ ၎င်း၏ချွန်ထက်သောပါးစပ်အင်္ဂါများနှင့် ချွန်ထက်သောအမြီးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်အလင်းရောင်ဖြင့်လင်းလက်နေပြီး တစ္ဆေကဲ့သို့စိမ်းလဲ့သောအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှင့်နေကာ မြင်သူတိုင်းကို ကြက်သီးမွေးညှင်းထကာ ကျောချမ်းသွားစေသည်။

ဤပိုးကောင်မှာ အလွန်အမင်းလျင်မြန်သည်၊ ၎င်း၏တဝီဝီမြည်သံ စတင်ထွက်ပေါ်လာစဉ်မှာပင် လူငါးဦးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ မှားယွင်းသောပြိုင်ဘက်ကို ရွေးချယ်မိခဲ့သည်။

ကန်းဖေးလန် သူမ၏ခါးမှဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်အလင်းတစ်ချက်လက်ခနဲဖြစ်သွားရာ နကျယ်ကောင်လိုပိုးကောင်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ကျသွားသည်။

သို့သော် အဖွဲ့မှာသတိကြီးစွာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤခဏတာအတွင်းမှာပင် သူတို့ကိုဝန်းရံနေသောပိုးကောင်များမှာ သူတို့ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သောစက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းပြီးနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိပြီး ထူးဆန်းပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်များရှိကြသည်။

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် လရောင်ပြခန်းမှ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်တောင့်တင်းသောလူ၏စကားများကို သတိရလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားသည်။ "ချီယွမ်မြို့ကိုပစ်မှတ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်သူတွေ ငါတို့ကိုရှာတွေ့သွားပြီ။"

ခရက် ခရက်

အဆိပ်ပြင်းသောမြွေများ အဆိပ်မထုတ်မီ ဟိန်းသံပြုသကဲ့သို့ ပိုးကောင်အော်သံအမျိုးမျိုး အဆက်မပြတ်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူတို့တိုက်ခိုက်မှုမစတင်မီ သူတို့၏သတိပေးသံကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

ယန်ဟယ် ရှစ်မြှောင့်အလံဖြူတစ်လက်ကိုထုတ်ယူပြီး လေထဲသို့ပစ်တင်လိုက်သည်။ ရှပ်ခနဲအသံနှင့်အတူ ရှစ်မြှောင့်အလံဖြူမှာ နေရာရှစ်ခုတွင် ချက်ချင်းစိုက်ထူသွားသည်။

သူထိုမျှနှင့်မရပ်တန့်ဘဲ သူ၏လက်ချောင်းကိုအလျင်အမြန်ကိုက်လိုက်ပြီး လတ်ဆတ်သောသွေးများ အစီအရင်ပေါ်သို့ကျဆင်းသွားသည်။ အဖြူရောင်အလံမှာ အနီရောင်အလင်းထုတ်လွှင့်လာသည်။ ပိုးကောင်တစ်ကောင် အစီအရင်ထဲသို့ဝင်ရောက်တိုင်း မသိနိုင်သောအင်အားတစ်ခုခုကြောင့် အမှုန့်အဖြစ်သို့ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြေမွသွားသည်။

ဤသည်ကား ရှစ်မျက်နှာတားမြစ်အစီအရင်ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်အလံအတွင်းမှတစ္ဆေများကို သူတို့၏အနှစ်သာရနှင့်သွေးဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ၎င်းသည် အရာခပ်သိမ်း အစီအရင်ထဲသို့ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအစီအရင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းမဟုတ်ပေ။ အပြင်ဘက်မှပိုးကောင်များ၏အင်အားမှာ အမျိုးမျိုးရှိပြီး ရှစ်မျက်နှာတားမြစ်အစီအရင်မှာ တတိယကပ်ဘေးစက်ဝန်းအဆင့်အောက်မှ ပိုးကောင်များကိုသာ တားဆီးနိုင်သည်။ ၎င်းထက်ပိုမိုအားကောင်းသောသတ္တဝါများကို ချက်ချင်းမသတ်နိုင်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သောပိုးကောင်များ သေဆုံးပြီးနောက် တတိယအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အောက်မှပိုးကောင်များ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ပိုမိုကြီးမားပြီး အားကောင်းသောပိုးကောင်များ သူတို့ရှေ့တွင်ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသူအရွယ်အစားရှိ ခရမ်းရောင်အလင်းဖြင့်တောက်ပနေသော ကင်းမြီးကောက်များ ပါဝင်သည်။

ဆူးများဖုံးလွှမ်းနေသော အသားလုံးများနှင့်တူသည့် သတ္တဝါများလည်းရှိသည်။

တောင်ပံရှစ်စုံပါ ပျားကြီးများလည်းရှိသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း၏ဆံပင်မွေးညှင်းများ အထောင်ဆုံးဖြစ်စေသောအရာမှာ အခြားပိုးကောင်များဝန်းရံခွေလျက်ရှိသော ဧရာမကင်းခြေများကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်သည် ၎င်း၏ကိုယ်ကိုမဆန့်တန်းရသေးသော်လည်း မြှောက်ထားသော၎င်း၏ကိုယ်မှာပင် ချင်ဖုန်း ကြောက်လန့်တကြားမော့ကြည့်ရလောက်အောင် ကြီးမားသည်။

ဧရာမကင်းခြေများကြီးသည် သူ၏ချိတ်နှင့်တူသောခြေထောက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ချွန်ထက်သောသွားများ ထိခတ်သံများနှင့်အတူ စူးရှသောအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောပိုးကောင်များ လူငါးဦးဆီသို့ တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လာကြသည်။