ဆိုက်ရောက်ခြင်း

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် မိုးသောက်အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝေဝါးနေသောချင်ဖုန်းလည်း သတိပြန်လည်ရရှိလာသည်။

မွှေးရနံ့တစ်ခု သူ့ကိုလွှမ်းခြုံထားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှီထားသောဘက်မှာ အလွန်နူးညံ့နေသည်။

မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ရနံ့၊ ဘာဖြစ်လို့ မိန်းမတစ်ယောက်ရှိနေရတာလဲ။ ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တုန်ခါနေရတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက...

ချင်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကိုဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲမှစိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သြော်၊ သူမြင်းပေါ်ရောက်နေတာကိုး။

စောင့်ဦး၊ အဲ့ဒီမိန်းမရဲ့ရနံ့က ဘယ်ကလာတာလဲ။

သူအနည်းငယ်ခေါင်းလှည့်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အမည်းရောင်လေးထောင့်ပဝါတစ်ခု၊ လက်ရာမြောက်ပြီးအပြစ်အနာအဆာကင်းသောမျက်နှာတစ်ခြမ်း၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီစွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အပြာရောင်မျက်လုံးများ။

ဒါဆို သူကန်းဖေးလန်၏လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မြင်းပေါ်တွင်သယ်ဆောင်ခြင်းခံနေရတာပဲ။

ဒါသာအိပ်မက်တစ်ခုဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီးငါ့ကိုမနိုးပါနဲ့၊ ချင်ဖုန်း မျက်လုံးများကိုနောက်တစ်ကြိမ်မှိတ်လိုက်သည်။

"နိုးပြီလား။" ဖျော့တော့သောအသံတစ်ခု သူ၏နားထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အိုး သေစမ်း၊ မိသွားပြီ။ ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြုံးလိုက်သော်လည်း မကြားဟန်ဆောင်ကာ ဟောက်သံပင်စတင်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် တစ်ဖက်လူ၏စူးစိုက်သောအကြည့်ကိုခံစားနေရသဖြင့် ချင်ဖုန်း ဆက်လက်ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပေ။ သူမျက်လုံးများကိုပွတ်သပ်ကာ အံ့ဩဟန်ဆောင်ရင်း "သြော်။ အစ်မကန်း၊ ကျွန်တော်တို့ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။" ဟုပြောလိုက်ရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ချီယွမ်မြို့ကိုသွားရာလမ်းမှာပါ၊ သိပ်မကြာခင်ရောက်တော့မှာပါ၊" ကန်းဖေးလန်က တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။

သူတို့အဖွဲ့ တောင်တန်းများမှထွက်ခွာခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ယခုအခါ လွင်ပြင်ကိုဖြတ်၍ မြင်းကိုဒုန်းစိုင်းနှင်နေကြသည်။

အဝေးသို့လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်လျှင် ချီယွမ်မြို့ရိုးများ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ပြင်းထန်စွာပျက်စီးနေသောမြို့တံခါးနှင့် ယိုယွင်းနေသောမြို့ရိုးများက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာပြောပြနေသည်။

အသံကိုကြားလျှင် အခြားမြင်းများပေါ်မှလူများအားလုံး လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ယန်ဟယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်၊ "ခင်ဗျားနောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ။"

ကြည့်ရတာ သူဘာအကျိုးအမြတ်မှရတော့မှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ချင်ဖုန်း တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့်ထထိုင်လိုက်ပြီး မေးသည်၊ "ငါတို့အဲ့ဒီကင်းခြေများကြီးလက်ကနေ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်ခဲ့တာလဲ။"

သူ၏အသက်ကယ်နည်းစနစ်ကိုအသုံးပြုပြီးနောက် သူသတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ပြီး ထို့နောက်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာအားလုံးမှာ ဗလာနတ္ထိပင်။

ယန်ဟယ် အဖြစ်အပျက်အကြမ်းဖျင်းကို တိုတိုတုတ်တုတ်ပြန်ပြောပြရာ သူ၏လေသံမှာ သေမင်းခံတွင်းဝမှလွတ်မြောက်ခဲ့ရသည့် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

" အမည်းရောင်ဝတ်လူ၊" ချင်ဖုန်း မိမိကိုယ်ကိုတီးတိုးရေရွတ်ရင်း ယာအန်း၏ဖော်ပြချက်ကိုစဉ်းစားနေသည်။ ထိုသူမှာ ချီယွမ်မြို့ကိုကူညီနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ခေါက်ငါတို့အခြေအနေပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့တာ အစ်ကိုချင်ရဲ့အသက်ကယ်နည်းစနစ်ကြောင့်ပဲ။ ခင်ဗျားသာပြိုင်ဘက်ကို တစ်ခဏတာနှောင့်နှေးအောင်မလုပ်ခဲ့ရင် ငါတို့စစ်ကူကိုစောင့်နိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ဟယ်က ရိုးသားစွာကျေးဇူးတင်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းပင်နာကျင်သောမျက်နှာအမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

အန္တရာယ်ကြီးမားစွာမှလွတ်မြောက်ရှင်သန်ခဲ့ရခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင်အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း သူထိုမြွေအကြေးခွံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုသို့အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အသက်ကယ်ပစ္စည်း၊ အစ်မမော့ဆီမှာ နောက်ထပ်ကျန်သေးရဲ့လားမသိ။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံး နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ချီယွမ်မြို့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာပြန်ပို့ပေးနိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်အသက်ကယ်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ရတယ်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကျွန်တော့်ကိုပြန်လျော်ပေးနိုင်မလားမသိဘူး။" ချင်ဖုန်းက စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

စကားလုံးများပြောလိုက်သည်နှင့် ယန်ဟယ် သူ၏လက်ထဲမှမြင်းဇက်ကြိုးကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "မြန်မြန်သွားကြ။ ချီယွမ်မြို့က ရှေ့မှာတင်ပဲ၊ အရှိန်မြှင့်ကြစို့။"

အဝေးသို့လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်း ထိုသူကိုစိတ်ထဲတွင်ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် စီကျန့် ရယ်မောလိုက်သည်၊ "ကောင်လေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ချီယွမ်မြို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနခွဲကိုရောက်ရင် သူတို့မင်းကိုမတရားဆက်ဆံမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုမင်းနိုးလာပြီဆိုတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့မြင်းတစ်စီးတည်းအတူစီးနေတာက ခံစားချက်အရရော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအရပါ သိပ်ပြီးသင့်တော်ပုံမရဘူး။ ငါ့မြင်းပေါ်ပြောင်းစီးပါလား။"

ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်သူ၏နဖူးကိုထိလိုက်ပြီး ဖြတ်ပြောသည်၊ "အိုး သေစမ်း၊ ကျွန်တော့်ခေါင်းကမူးနေတယ်။ မနေ့ညကကျွန်တော့်အသက်ကယ်ရတနာကို အသက်သွင်းခဲ့လို့ဖြစ်ရမယ်၊ အဲ့ဒါကကျွန်တော့်စာပေချီကို အများကြီးစားသုံးသွားခဲ့တယ်။ သခင်စီ၊ ခင်ဗျားခုနကဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ကျွန်တော်သေချာမကြားလိုက်ဘူး။"

"."

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်မစိတ်မရှိပါဘူး၊" ရုတ်တရက် ကန်းဖေးလန်က ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း ဝမ်းသာသွားသော်လည်း အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသလိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အစ်မကန်းက အလွန်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနိုင်လှသည်၊ သူမယောက်ျားမိန်းမခွဲခြားမှုကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူအခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်းလား။

သို့သော် သူကန်းဖေးလန်၏နူးညံ့ဖြူစင်သောနားထိပ်များတွင် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့သန်းနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

စီကျန့်နောက်တွင်ထိုင်နေစဉ် ချင်ဖုန်း ချီယွမ်မြို့သို့ အမြန်ရောက်ရှိရန် အမြဲမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကန်းဖေးလန်နှင့်မြင်းတစ်စီးတည်းအတူစီးနေသောအခါ သူမြင်းနှေးကွေးသွားစေရန် ဆန္ဒရှိနေမိသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပျော်ရွှင်သောအခိုက်အတန့်များမှာ အမြဲတိုတောင်းလှသည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းချိန်အကြာတွင် အခက်အခဲအချို့ကြုံတွေ့ပြီးနောက် လူငါးဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ချီယွမ်မြို့တံခါးပေါက်အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ချီယွမ်မြို့သည် ကောင်းကင်မြို့တော်ဟုခေါ်ထိုက်ပေသည်၊ အမှန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ အဆုံးမရှိသောမြို့ရိုးအပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သောဧရိယာကို သိမ်းပိုက်ထားကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။

အစောပိုင်းကပြဿနာရှာသူကြောင့်ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပွက်လောရိုက်မှုကြောင့် မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနခွဲမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အများအပြား အစောင့်ကျနေကြသည်။ မည်သူမဆိုမြို့ထဲသို့ဝင်ရောက်လိုပါက တင်းကျပ်သောစစ်ဆေးမှုကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ဟယ်၏အဖွဲ့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ခေါင်းဆောင်က သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြာကြယ်တစ်ပွင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ သူတို့ချောမွေ့စွာမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ချင်ဖုန်း မြို့ထဲသို့ခြေချလိုက်သည်နှင့် စည်ပင်ဝပြောသောမြင်ကွင်းကိုမတွေ့မြင်ရဘဲ ထိုအစား ပျက်စီးယိုယွင်းနေသောအိမ်များနှင့် ဆိတ်ငြိမ်နေသောလမ်းများကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြိုကျနေသောနံရံများနှင့် အပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျောက်ပြားပြာများခင်းထားသောလမ်းမှာ မညီမညာဖြစ်နေပြီး ချိုင့်ခွက်များနှင့် ခြောက်သွေ့နေသောအစိမ်းရောင်အရည်များနှင့်သွေးကွက်များ ရှိနေသည်။ ရံဖန်ရံခါ ပိုးကောင်အသေကောင်များကို တစ်ချက်တစ်ချက်မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကောင်းကင်မြို့တော်မှဘေးအန္တရာယ်မှာ အမှန်ပင် ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်တည်း။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မြို့တော်ကို ဤအခြေအနေသို့ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ကျင့်ယန်မြို့သာ ဤသို့သောကပ်ဘေးကြီးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါက အပျက်အစီးပုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားဖွယ်ရှိသည်။ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ချီယွမ်က ကောင်းကင်မြို့တော်မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့လူတွေဒီလောက်နည်းနေရတာလဲ။" ချင်ဖုန်း သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။ လမ်းပေါ်မှလမ်းသွားလမ်းလာများမှာ များသောအားဖြင့် နှစ်ယောက်တွဲသာဖြစ်ပြီး ကြီးမားသောဘေးအန္တရာယ်နှင့်ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင် ခန့်ညားထည်ဝါသောကောင်းကင်မြို့တော်တွင် လူများဤမျှနည်းပါးနေသင့်သည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ဟယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်လည်းမသိဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက အကြောင်းရင်းကိုနားလည်ဖို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ မေးမြန်းစုံစမ်းဖို့လိုလိမ့်မယ်။"

ချီယွမ်ဘုရင်ခံအိမ်တော်တွင် လူတစ်စု ခန်းမဆောင်တွင်ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးပင်ညှိုးငယ်သောမျက်နှာများဖြင့်ရှိနေကြသည်။

"နန်းမြို့တော်က တော်ဝင်သမားတော်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်အလုပ်ရုံက ဘယ်တော့ရောက်မှာလဲ။" စကားပြောသူမှာ တည်ကြည်သောမျက်နှာထားနှင့် နားထင်တွင်ဆံပင်အနည်းငယ်ဖြူနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ကြက်ဖပုံများချယ်လှယ်ထားသော အပြာရောင်အရာရှိဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမှာ ချီယွမ်မြို့၏ဘုရင်ခံ လီမင်ရွှမ်းဖြစ်သည်။

ဘုရင်ခံသည် မြို့တော်အသီးသီးသို့ နန်းတော်မှစေလွှတ်သော အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိချုပ်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတန်းအရာရှိအဆင့်အတန်းရှိသည်။ သူတို့ဒေသဆိုင်ရာရာထူးများတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သော်လည်း ဗဟိုအစိုးရမှစေလွှတ်သော အရာရှိများဖြစ်ကြသည်။

အရာရှိတစ်ဦးက ရိုသေစွာပြန်ဖြေသည်၊ "နန်းမြို့တော်က ဒီကနေအရမ်းဝေးပါတယ်။ အမြန်ဆုံးမြင်းတွေနဲ့သွားရင်တောင် အနည်းဆုံးရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်မှာပါ။"

လီမင်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ပြည်သူတွေရဲ့စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုက နှလုံးစားပိုးကောင်ကြောင့်ဖြစ်တယ်လို့ သိထားမှတော့ ချီယွမ်မြို့မှာ နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုဖယ်ရှားပြီး ဒီရောဂါကိုကုသနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူးလား။"

နောက်တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော်တို့မြို့ထဲကနာမည်ကြီးသမားတော်တွေကို ပြည်သူတွေကိုကုသပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှလုံးသားမှာတွယ်ကပ်နေတဲ့ နှလုံးစားပိုးကောင်ကိုဖယ်ရှားဖို့ကြိုးစားတိုင်း ထူးဆန်းတဲ့ပိုးကောင်တွေက ပြင်းထန်စွာတုံ့ပြန်ပြီး လူနာရဲ့နှလုံးသားကိုစားသုံးကာ သူတို့သေဆုံးစေနိုင်ခြေ အရမ်းများပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့စုစုပေါင်း ဆယ့်သုံးယောက်ကို ကုသကြည့်ခဲ့ပြီး သုံးယောက်ပဲအသက်ရှင်ခဲ့ပါတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းများလွန်းပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဘယ်သမားတော်မှ ကုသဖို့မကြိုးစားရဲတော့ပါဘူး။"

ဤအရာရှိ၏မပြောဘဲချန်ထားသောစကားများကို ရှိနေသူအားလုံး နားလည်ကြသည်။

အကယ်၍သူတို့ဤအတိုင်းဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပါက မြို့ထဲမှပြည်သူများလည်း ပုန်ကန်ကြပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် မကုသဘဲနေခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ အသက်ဆက်နိုင်မည့်မျှော်လင့်ချက်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သေးပြီး ကုသခြင်းမှာမူ သေဆုံးရန်ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သည့်မိသားစုက သူတို့ချစ်ခင်ရသူ၏အသက်ကို စွန့်စားရန်ဆန္ဒရှိမည်နည်း။

လူများ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးသက်ပြင်းချကြသည်။

စစ်မှန်သောနာမည်ကြီးသမားတော်များမှာ ကောင်းကင်မြို့တော်တွင် စုဝေးနေကြသည်။ ၎င်းမှာ နေရာတိုင်းတွင်ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

လီမင်ရွှမ်း သူ၏နဖူးကိုဖိနှိပ်လိုက်သည်၊ "နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရတဲ့လူတွေ အခုဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ။"

"သူတို့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအကြီးအကဲရဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ ယာယီထိန်းချုပ်ထားပါတယ်။"

"ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်အကြောင်း သတင်းတစ်ခုခုရော။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက တစ်ခုခုပြောသေးလား။"

"မရှိသေးပါဘူး။"

လီမင်ရွှမ်း၏မျက်ခုံးများ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ပို၍ပင်တွန့်ချိုးသွားသည်။