လှံနတ်မင်း စုမာခုန်း

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်ဖုန်း သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဖိအားများ ရုတ်တရက်လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးမှလူကိုမေးသည်၊ "အကြီးအကဲစီ၊ ခုနကအဲ့ဒီလူက ဖြစ်နိုင်တာက..."

စီကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချသည်၊ "တောင်ပိုင်းဒေသကိုစောင့်ရှောက်နေတဲ့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲကတစ်ဦး၊ လှံနတ်မင်း စုမာခုန်းပဲ။ သူ့ကိုကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ သူအသက်သုံးဆယ့်ငါးနှစ်တောင်မပြည့်သေးဘဲ နတ်သိုင်းတတိယအဆင့်ကိုရောက်ရှိနေပြီ၊ လှံသဘောတရားရဲ့ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်တဲ့ အနန္တနတ်ဘုံကို နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ။"

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက တောင်ပိုင်းဒေသက အေးစက်ရေခဲအိုင်ထဲမှာ သံသရာခုနစ်ပတ်လည်ကပ်ဘေးအင်အားရှိတဲ့ ရေခဲနဂါးတစ်ကောင် ဆိုးသွမ်းခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ လှံနတ်မင်းစုမာခုန်း ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာပြီး လှံတစ်စင်းအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ရေခဲနဂါးကိုထိုးဖောက်ပြီး အိုင်အောက်ခြေမှာ စိုက်ထူထားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါက ဒီနေ့အထိရှိနေသေးတဲ့ အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။"

"အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး လှံနတ်မင်းရဲ့နာမည်က မဟာချန်တစ်ခွင်လုံးမှာ ကျော်ကြားသွားခဲ့တယ်။"

ချင်ဖုန်း ထိုကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းမြင်ယောင်နေသောပုံရိပ်ကြောင့် အသက်ရှူမှားသွားပြီး အလွန်အမင်းအထင်ကြီးလေးစားကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"အသက်သုံးဆယ့်ငါးနှစ်မတိုင်ခင် ဒီလောက်အမြင့်ကိုရောက်ရှိနိုင်တာ၊ အနာဂတ်က ပိုပြီးအဆုံးအစမရှိဖြစ်နေမှာမဟုတ်ဘူးလား။ စကားမစပ်၊ အကြီးအကဲစီ၊ ခင်ဗျားအခုအသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။" ချင်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

စီကျန့် ထိုမေးခွန်းကိုလျစ်လျူရှုပြီး စင်မြင့်အဆောက်အအုံပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ယန်ဟယ် တာဝန်အကြောင်းရှင်းပြလို့ မပြီးသေးဘူးလား။ အရမ်းကြာနေပြီ။"

ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကန်းဖေးလန် စကားပြောလာသည်၊ "အင်းလေ၊ သူကအသက်သုံးဆယ့်ငါးနှစ်ကျော်နေပြီ။"

စီကျန့်၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ချင်ဖုန်း မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်မသိပေ။ လေထုသည် တစ်ခဏတာ အနေရခက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင့်ယန်မြို့မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး ကျယ်လောင်သောနဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း အသံလာရာဘက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်း၌ ကိုးထပ်မျှော်စင်တစ်ခု ရွှေရောင်အလင်းဖြင့်တောက်ပနေပြီး နဂါးပုံသဏ္ဌာန်အရိပ်တစ်ခု ၎င်းပတ်လည်တွင်ခွေလျက် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ။" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

စီကျန့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါက ကောင်းကင်မြို့တော်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အထင်ကရအဆောက်အအုံပဲ၊ နဂါးထိန်းမျှော်စင်လို့ခေါ်တယ်။ အဲ့ဒါက နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့နေရာလည်းဖြစ်တယ်။ လှံနတ်မင်းက ခုနက နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို သူ့နေရာသူပြန်ပို့လိုက်တာပဲ။"

"နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ပြန်ပို့ရုံနဲ့ ဒီလောက်လှုပ်ခတ်မှုဖြစ်စေနိုင်တာလား။" ချင်ဖုန်း အံ့ဩသွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာရှိနေခဲ့သောမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်၊ "သခင်စီ၊ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က တကယ်ပဲ ဒေသတစ်ခုရဲ့ကံဇာတာကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်တဲ့ကိရိယာတစ်ခုမျှသာလား။"

စီကျန့် တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်၊ "မင်းသိချင်မှတော့ ငါပြောပြမယ်။ ကံဇာတာကိုဖိနှိပ်တယ်ဆိုတာ အခြေအမြစ်မရှိတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကံဇာတာဆိုတာ အမှန်တော့ နဂါးမြေကြောပဲ။"

"နဂါးမြေကြောရဲ့မွေးဖွားရာမြေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ကောင်းချီးမင်္ဂလာခံစားရပြီး လူသားကျင့်ကြံသူတွေရော မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေပါ ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာတိုးတက်နိုင်စေတယ်။ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်က နဂါးမြေကြောရဲ့ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်တဲ့ရတနာပဲ။"

"ကောင်းကင်မြို့တော် စုစုပေါင်းသုံးဆယ့်နှစ်မြို့ရှိတယ်။ ဒီနေရာအားလုံးက နဂါးမြေကြောရဲ့မွေးဖွားရာမြေတွေလား။" ချင်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ကောင်းကင်မြို့တော်သုံးဆယ့်နှစ်မြို့အပြင် နန်းမြို့တော်က နဂါးမြေကြောအများဆုံးစုဝေးရာနေရာလို့ ဆိုကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတိအကျ နဂါးမြေကြောဘယ်နှစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှမသိဘူး။"

ချင်ဖုန်း နောက်ထပ်မေးမြန်းလိုသော်လည်း အစောပိုင်းကစင်မြင့်ပေါ်မှအဆောက်အအုံထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသော ယန်ဟယ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လှေကားထစ်များအတိုင်း အလျင်စလိုပြေးတက်လာသည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် အားလုံးပဲ။ ရှင်းပြစရာတွေများနေလို့ အချိန်နည်းနည်းကြာသွားတယ်။ အခုကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ကြပါ။"

လူသုံးဦး ယန်ဟယ်နောက်သို့ စင်မြင့်ပေါ်မှအဆောက်အအုံထဲသို့ လိုက်ပါသွားကြရာ အတွင်းပိုင်းအပြင်အဆင်များမှာ အပြင်ဘက်ထက်ပင် ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

ချင်ဖုန်း စကားပြောရန်ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စီကျန့်၏အဓိပ္ပာယ်ပါသောအကြည့်ဖြင့် သတိပေးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းကင်မြို့တော်မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနခွဲမှာ ကျင့်ယန်မြို့ကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့်ဒေသဆိုင်ရာနေရာများနှင့် အမှန်ပင်နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

အဖွဲ့သည် ကျယ်ပြန့်သောခန်းမဆောင်တစ်ခုသို့ရောက်ရှိသောအခါ အတွင်းသို့ကြည့်လိုက်ရာ မီးခိုးရောင်ဆံပင်နှင့် ကျားသစ်ကွက်နီဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင်မှီ၍ တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ချီယွမ်မြို့မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနခွဲ၏အကြီးအကဲ၊ တတိယအဆင့်စစ်ဘက်အရာရှိ၊ နှင့် ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သော ကျိုးခိုင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးခိုင်သည် ဆူညံသံကိုကြားလျှင် သူလှန်လှောကြည့်ရှုနေသောစာရွက်စာတမ်းကို ဘေးသို့ချထားလိုက်သည်။ စာရွက်စာတမ်းပုံမှာ သူ၏ခေါင်းအထိရောက်ရှိနေပြီး စီကျန့် ထိုအရာများကိုကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွန့်သွားသည်။

သေစမ်းကွာ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မိစ္ဆာနဲ့သရဲတွေကိုနှိမ်နင်းဖို့တာဝန်ယူထားတာလေ။ ဘာဖြစ်လို့ သူဒီလောက်စာရွက်စာတမ်းတွေအများကြီးကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေရတာလဲ။ ကံကောင်းလို့ ငါကောင်းကင်မြို့တော်မှာအလုပ်လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး။ စီကျန့်၏ကောင်းကင်မြို့တော်အပေါ်ထားရှိသော မနာလိုစိတ်များပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတကယ်ပဲ ကျင့်ယန်မြို့က တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ထင်လိုက်သည်။

ကျိုးခိုင် ခေါင်းမော့လိုက်ရာ စီကျန့် ချက်ချင်းလက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုပြီး ပြောသည်၊ "ကျင့်ယန်မြို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအကြီးအကဲ စီကျန့်က သခင်ကျိုးကို အရိုအသေပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။"

"တရားဝင်လုပ်နေစရာမလိုပါဘူး။" မီးခိုးရောင်ဆံပင်နှင့်အဘိုးကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့် ကန်းဖေးလန်အပေါ်သို့ဝေ့ဝဲသွားပြီး အံ့ဩသံတိုးညှင်းစွာပြုလိုက်သော်လည်း ကြာရှည်စွာမကြည့်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများ ချင်ဖုန်းအပေါ်သို့ကျရောက်လာပြီး မေးသည်၊ "မင်းက ယန်ဟယ်ပြောခဲ့တဲ့ နှလုံးစားပိုးကောင်ရောဂါကိုကုသနိုင်တဲ့ ချင်သမားတော်လား။"

ချင်ဖုန်း ရိုသေစွာပြန်ဖြေသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်ပါပဲခင်ဗျာ။"

ကျိုးခိုင်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် သူပြောသည်၊ "အားကောင်းတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ဒါပေမဲ့ ယင်အငွေ့အသက်မရှိဘူး။ ကြည့်ရတာ မင်းက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကိုကျင့်ကြံထားပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေသုံးပြီး စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကိုရှာဖွေတဲ့တစ်ယောက်ကို တွေ့ရခဲတယ်။"

"ခင်ဗျားမှားနေပါပြီ၊" ချင်ဖုန်း ပြန်ဖြေသည်။ ယာအန်းက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် သမိုင်းစဉ်ကိုရှာဖွေခြင်းကိစ္စကို အရင်ကပြောခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ချင်ဖုန်း သူ၏အခြေအနေကိုရှင်းပြရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

ကျိုးခိုင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါမင်းကို လျှော့မတွက်ပါဘူး။ စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ကိုကျင့်ကြံသူတွေက များသောအားဖြင့် ပိုမြင့်တဲ့နယ်ပယ်တွေကိုရောက်ရှိဖို့ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ခြင်းနဲ့စစ်ရေးဗျူဟာလမ်းစဉ်တွေကို လေ့လာကြတယ်။ သူတို့က အနာရောဂါပျောက်ကင်းအောင်ကုသခြင်းနဲ့ အသက်ကယ်တင်ခြင်းဆိုတဲ့ လမ်းငယ်ကို မကြာခဏအထင်သေးတတ်ကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အသက်က အဖိုးတန်တယ်။ အလွန်ကြီးမားတဲ့ဓနဥစ္စာပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင် အသက်တစ်ချောင်းကယ်တင်ခြင်းကို လမ်းငယ်လို့မသတ်မှတ်သင့်ဘူး။"

ဆေးကုသခြင်းက တိုင်းပြည်ကိုမကယ်တင်နိုင်လို့များလား။ ချင်ဖုန်း လှောင်ပြောင်သလိုတွေးလိုက်ပြီး သူ၏အရင်ဘဝကတစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ထိုသူဤသို့သောအရာတစ်ခုခု ပြောခဲ့လေသလားဟု သူတွေးမိသည်။

"အခုတော့ ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေနဲ့ လမ်းစဉ်ကိုရှာဖွေတဲ့ စာပေသူတော်စင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရတော့ ငါဝမ်းသာတယ်။"

ချင်ဖုန်းကိုချီးကျူးပြီးနောက် ကျိုးခိုင်၏မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။ "ချီယွမ်မြို့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကိုထောက်ထားကြည့်ရင် မင်းဒီကိုမလာခင် တစ်ခုခုသိရှိပြီးလောက်ပြီလို့ ငါယူဆတယ်။ ငါမင်းကိုတစ်ခုပဲမေးချင်တယ်၊ မင်းမှာပြည်သူတွေဆီက အဲ့ဒီနှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ယုံကြည်မှုရှိပါသလား။"

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်ကျိုး၊ လူအရေအတွက်များပြားလွန်းလို့ ကျွန်တော့်မှာသိပ်ပြီးယုံကြည်မှုမရှိပါဘူး၊" ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါကခက်ခဲတဲ့အလုပ်တစ်ခုမှန်း ငါနားလည်ပါတယ်။ မင်းမှာတောင်းဆိုစရာတစ်ခုခုရှိရင် လွတ်လပ်စွာပြောနိုင်တယ်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းရဲ့လိုအပ်ချက်တွေကိုဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်၊" ကျိုးခိုင်က ကတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း တစ်ခဏစဉ်းစားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံရသည်။ "ကျွန်တော်အကောင်းဆုံးကြိုးစားပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာစွမ်းရည်နည်းပါးနေမှာ စိုးရိမ်မိပါတယ်။"

"မင်းသာ ဒီကိစ္စကိုကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ရင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကျေးဇူးတင်ရုံသာမက ဘုရင်ခံအိမ်တော်ကပါ မင်းကိုကျေးဇူးတင်ရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းမှာတခြားတောင်းဆိုစရာတစ်ခုခုရှိသေးရင်လည်း ဘုရင်ခံအိမ်တော်ကို တင်ပြနိုင်ပါတယ်။ အလွန်အကျွံမဟုတ်သမျှကာလပတ်လုံး ဘုရင်ခံကသဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

ဘုရင်ခံ ဟုတ်လား။ ဗဟိုအစိုးရကစေလွှတ်တဲ့အရာရှိ၊ ကောင်းကင်မြို့တော်ရဲ့အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်လား။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ချီယွမ်မြို့မှာ အရက်ဆိုင်အနည်းငယ်ဖွင့်တာက ကလေးကစားစရာတစ်ခုလောက်ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်မဟုတ်လား။

ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရိုးသားစွာဖြင့်ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်၊ "မြို့ထဲကသမားတော်အားလုံးကိုသာ စုစည်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကို ဘယ်လိုဖယ်ရှားရမလဲဆိုတာ သူတို့ကိုသင်ကြားပေးဖို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိပါတယ်။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့သခင်ကျိုးရဲ့ယုံကြည်မှုကို မမှိတ်မသုန်ထမ်းဆောင်နိုင်ပြီး မြို့ထဲကပြည်သူအားလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း ကုသပေးနိုင်မှာပါခင်ဗျာ။"

"မင်းလူငယ်လေးက တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမထိန်းချုပ်တတ်ဘူးပဲ။" စီကျန့် သူ၏နဖူးကိုပွတ်သပ်ပြီး မတတ်သာစွာခေါင်းခါလိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန် ဤသည်ကိုကြားလျှင် ချင်ဖုန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

ပြီးတော့ ကျိုးခိုင်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မရှင်းမလင်းဖြစ်နေပုံရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မြို့ထဲကသမားတော်အားလုံးကိုစုစည်းဖို့ လူတွေကိုငါစီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ အခုမင်း --"

"သခင်ကျိုး၊ ခဏစောင့်ပါဦး၊" ချင်ဖုန်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာများရှိသေးလို့လဲ။"

"ဒီလိုပါခင်ဗျာ။ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာပြန်ပို့နိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်က တစ်ခုတည်းသောအသက်ကယ်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရပါတယ်။ သခင်ကျိုးက ကျွန်တော့ကို ဒီအတွက်လျော်ကြေးပေးနိုင်မလားမသိဘူးခင်ဗျာ။"

"ဒီလိုကိစ္စရှိတာလား။" ကျိုးခိုင် ယန်ဟယ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ယန်ဟယ် ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခြေအနေမှန်ကန်မှတော့ ငါမင်းကိုလျော်ကြေးတချို့ သဘာဝအတိုင်းပေးရမှာပေါ့။ မင်းရဲ့အသက်ကယ်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်က ဘယ်အဆင့်အတန်းလဲလို့ ငါသိချင်တယ်။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။ "တိကျတဲ့အဆင့်အတန်းကိုတော့ ကျွန်တော်မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဖီးနစ်နီမီးလျှံအမွေးအတောင်နဲ့ သိပ်မကွာခြားဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။"

လေထု ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ကျိုးခိုင် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မြို့ထဲကပြည်သူတွေကိုကုသပေးတာက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ယန်ဟယ်၊ မင်းဘာလို့ဒီမှာရပ်နေသေးတာလဲ။ ဒီလူတွေကိုခေါ်ပြီး အရေးကြီးကိစ္စတွေကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်။"

"အာ သြော်။" ယန်ဟယ် တစ်ခဏကြောင်သွားပြီးနောက် လှည့်ကာပြောသည်၊ "သွားကြစို့ အားလုံးပဲ။"

ချင်ဖုန်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားပြီး ထပ်မေးသည်၊ "သခင်ကျိုး၊ လျော်ကြေးကိစ္စကရော။"

"ငါလက်ရှိမှာ တရားဝင်တာဝန်တွေနဲ့အလုပ်များနေတယ်။ မြို့သူမြို့သားတွေပြန်လည်ကျန်းမာလာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကိစ္စအားလုံးကိုဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

"ခင်ဗျားက အရှက်မရှိတဲ့လူပဲ၊ မျိုးဆက်ငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ပစ္စည်းကိုတောင် အလကားယူသုံးချင်နေသေးတယ်။" ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်တိတ်တဆိတ်ကျိန်ဆဲနေသည်။