ဆေးပညာစွမ်းရည် ပြသခြင်း

ချင်ဖုန်း လုံးဝအာရုံမစိုက်ဘဲ သူ၏စွမ်းရည်များအပေါ်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ လက်မဖြူမှပြောင်းလဲထားသော ကျဉ်းမြောင်းသည့်ဓားသွားသည် လူငယ်၏ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်းပင် ခွဲဖြတ်လိုက်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများ အာမေဋိတ်သံပြုကြသည်၊ "ခင်ဗျား ပေါ်တင်ပဲ လူ့အသက်ကို ထိခိုက်စေဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

"လမ်းဖယ်ပေး၊ ငါတို့ကိုဝင်ခွင့်ပေး။"

"သူ့ကို မြန်မြန်တားလိုက်ကြ။"

ရှေ့ဆုံးတန်းမှလူအုပ်သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင်ပွက်လောရိုက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကိုတားဆီးရန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများကို အသည်းအသန်တိုးဝှေ့တွန်းထိုးကြသည်။

သို့သော် သူတို့မှာ သာမန်လူများသာဖြစ်သည်။ နတ်သိုင်းပညာကျင့်ကြံထားသော သိုင်းသမားများနှင့် ခွန်အားချင်း မည်သို့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဒုတိယအကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီး ဂေါ်ဖီရွက်များနှင့်ကြက်ဥများကို ချင်ဖုန်းထံသို့ ရမ်းသမ်းပစ်ပေါက်ကြတော့သည်။

ချင်ဖုန်းကိုကာကွယ်ရန်တာဝန်ယူထားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများမှာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၍ သူ့ကိုအရပ်လေးမျက်နှာမှ ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။ သို့သော် အချို့ပစ်ပေါက်လိုက်သော အရာများမှာ ကြားမှလွတ်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့သေးသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် တစ်ချိန်လုံးရပ်နေခဲ့သော ကန်းဖေးလန်သည် သူမ၏ဓားမြှောင်ကို လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားကာ လွတ်ထွက်သွားသော ပစ်ပေါက်လိုက်သည့်အရာအားလုံးကို ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်သည်။

ဆူညံသံမှာ နောက်ဆုံးမှလူများ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ဘာဖြစ်နေသည်ကို မေးမြန်းစုံစမ်းကြပြီး မကြာမီမှာပင် သတင်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်-

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့အာရုံလွဲနေစဉ် အခြားသူများကိုထိခိုက်စေရန် ကြံစည်နေသည်။ လူသိရှင်ကြား ကုသပေးမည်ဟုပြောသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိခိုက်စေရန်ရည်ရွယ်သည်။

ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားလိုက်သလဲ။

သာမန်ပြည်သူများမှာ အစွန်အဖျားမှ သာမညသမားတော်များကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ သူတို့လှည့်ထွက်လာကြပြီး ရှေ့သို့တိုးဝှေ့ကာ ကျိန်ဆဲသံများတစ်ခဲနက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြစ်တင်ရှုတ်ချသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

အထူးသဖြင့် လူငယ်၏အမေမှာ သူမ၏ရင်သွေးရင်ဘတ်ပွင့်ထွက်နေသည်ကိုမြင်လျှင် ရင်ကွဲမတတ်ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးတော့သည်။ သူမမြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ဒူးထောက်ကာ ချင်ဖုန်းအားရပ်တန့်ပေးရန် တောင်းပန်နေသည်။

ဤလုပ်ရပ်က လူအုပ်၏ဒေါသကို ပို၍ပင်ဆွပေးလိုက်သည်။ အချို့မှာ ကျောက်တုံးများကောက်ယူကာ ချင်ဖုန်းထံသို့ ပစ်ပေါက်ကြသည်။

ကန်းဖေးလန်၏ကျော့ရှင်းသောမျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏ဖျော့တော့သောအပြာရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများ မရပ်တန့်ဘဲ လှပကျော့ရှင်းသောကဟန်တစ်ခုဖြင့် ကျောက်တုံးအားလုံးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း လက်မဖြူကို အဖြူရောင်အပ်များအဖြစ်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "အစ်မကန်း၊ ကျွန်တော်နှလုံးစားပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူတဲ့အထိစောင့်ပါ။ လူအုပ်ထဲကို မကျသွားအောင် ဂရုစိုက်ပါ။"

"ကောင်းပြီ။"

ချင်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ အဖြူရောင်အပ်သည် လူငယ်၏ရင်ဘတ်ကိုထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူနှလုံးသားမှနှလုံးစားပိုးကောင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူဤလှုပ်ရှားမှုအစုံကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာတတ်မြောက်ထားပြီး အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုကြည့်ရှုရင်း ကန်းဖေးလန် လေထဲမှကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထွက်ပေါ်စေလိုက်ပြီး ထုတ်ယူလိုက်သောနှလုံးစားပိုးကောင်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏လက်များ မရပ်တန့်ပေ။ သူလိမ်းဆေးတစ်ဘူးနှင့် ဆေးအေးတစ်ပန်းကန်ကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လိမ်းဆေးမှာ ပွင့်ထွက်သွားသောရင်ဘတ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်ဖြစ်ပြီး ဆေးအေးမှာ လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှကျန်ရှိနေသော ပိုးအဆိပ်များကိုထုတ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို သူကျင့်ယန်မြို့တွင် နောင်အသုံးပြုရန်အတွက် ဂရုတစိုက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ အသုံးဝင်လာခဲ့သည်။

လူငယ်ကိုကုသပြီးဖြစ်သော်လည်း သူနိုးထမလာသေးပေ။ ကုသမှုမအောင်မြင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အမတ်ကြီးကျိုး၏ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် မဖြေလျှော့ရသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျိုး၏ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်းအာရုံစိုက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် လူငယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး "အမေ" ဟုခေါ်လိုက်သည်။

ဤခေါ်သံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရှေ့ဆုံးတန်းမှလူအုပ်ထဲတွင် ကြီးမားသောလှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒူးထောက်နေသောအမေ ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ "ထျယ်ဝါ၊ မင်းစကားပြောနေတာလား။"

"အမေ၊ ကျွန်တော်ဆာတယ်၊" အားနည်းနေသောလူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"အမေဒီမှာရှိတယ်၊ အမေမင်းကိုစားစရာသွားယူပေးမယ်။" အမေဖြစ်သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့တိုးရန်စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားက တားဆီးလိုက်သည်။

"ကျွန်မကိုလွှတ်ပေးပါ၊ အဲ့ဒါကျွန်မကလေးပါ။"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချင်ဖုန်းခေါင်းညိတ်ပြသည်ကိုမြင်မှသာ ထိုအမျိုးသမီးကိုသွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။

အမေနှင့်သား တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ပွေ့ဖက်လိုက်ကြပြီး အမျိုးသမီးမှာ ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။

ရှေ့ဆုံးတန်းမှကြည့်ရှုနေသူများ သူတို့၏လုပ်ရပ်များကိုရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ကျိန်ဆဲသံများပင်လျှင် အံ့ဩတကြီးအမူအရာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"ငါမျက်စိမှားကြည့်မိတာမဟုတ်ဘူးမလား။ ထျယ်ဝါ တကယ်ပဲနိုးလာတာပဲ။"

"နိုးလာရုံတင်မကဘူး၊ သတိပါပြန်ရလာတာ။"

"ဒါပေမဲ့ သူအဲ့ဒီပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီလူကြီးလူကောင်းလေးက သူ့ကိုကုသပေးလိုက်တာလား။"

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား၊ ဒီထူးဆန်းတဲ့ရောဂါက မြို့ထဲကသမားတော်အားလုံး အကူအညီမဲ့ဖြစ်နေကြတာလေ။ ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေ ရှိနိုင်မှာလဲ။"

မကြာမီပင် ထျယ်ဝါကယ်တင်ခြင်းခံရသည့်သတင်းမှာ လူအုပ်ကြားတွင် တောမီးကဲ့သို့ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လူအုပ်နောက်ဆုံးတွင်ပိတ်ဆို့ခံထားရသော ဆေးပညာရှင်အမျိုးမျိုးမှာ ဤသတင်းကိုကြားလျှင် အံ့ဩတကြီးမျက်လုံးပြူးကျယ်သွားကြပြီး ရှေ့သို့အသည်းအသန်တိုးဝှေ့လာကြသည်။

ချင်ဖုန်း အမေနှင့်သားထံသို့လျှောက်သွားပြီး ထိုင်ချကာတိုးတိုးလေးပြောသည်၊ "ခင်ဗျားသားရဲ့ရောဂါ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူအချိန်အတော်ကြာဘာမှမစားရသေးတော့ နည်းနည်းအားနည်းနေသေးတယ်။ သူ့ကိုအိမ်ခေါ်သွားပြီး ဆန်ပြုတ်အရင်တိုက်ကျွေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့မှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်းပြန်ထိန်းညှိပေးပါ။ မကြာခင်မှာ သူလုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အမျိုးသမီး ဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းလှည့်ကာ ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမထျယ်ဝါကိုလွှတ်ပေးပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ဒူးထောက်ကာ ဦးခေါင်းဖြင့်မြေစိုက်ဦးတိုက်ခြင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာဆက်တိုက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "ထျယ်ဝါသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကျွန်မအသက်ရှင်ချင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် လူငယ်လေးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အမေတစ်ယောက်အတွက် သူမ၏ရင်သွေးမှာ အရာအားလုံးပင်။

ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်အမျိုးသမီးကိုထူမပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးမှမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးစစ်သည်တော်များကို သူမအားလူအုပ်ထဲမှထွက်ခွာသွားရန် ကူညီစောင့်ရှောက်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူသူ၏ရှေ့မှလူများကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ညာလက်ကိုမြှောက်ကာ ပြောသည်၊ "အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော်ပြောတာကိုနားထောင်ကြပါ။"

အကယ်၍ဤစကားများကို အစောပိုင်းကပြောခဲ့မည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှအာရုံစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုလူငယ်လေးနိုးထလာသည်ကို လူများမျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် သူတို့ လူငယ်သမားတော်၏စကားများကို နားထောင်ရန်ဆန္ဒရှိနေကြသည်။

"ကျွန်တော်က ချင်ဖုန်း၊ သမားတော်တစ်ယောက်ပါ၊ ဒီဂူကောင်တွေကြောင့်ဖြစ်တဲ့ကပ်ဘေးကို ဖြေရှင်းဖို့ဒီကိုစေလွှတ်ခံထားရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲမှာဂူကောင်ကူးစက်ခံထားရတဲ့လူတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ကျွန်တော့်အင်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ မနိုင်နင်းပါဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့နောက်ကအဲ့ဒီသမားတော်တွေ ဝင်လာဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်သူတို့ကို ဂူကောင်ကုသနည်းကိုသင်ကြားပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ လူကယ်တင်တဲ့အရှိန်က သဘာဝအတိုင်းတိုးတက်လာမှာပါ။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ဆုံးမှသမားတော်များ ရှေ့သို့တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လမ်းပိတ်ဆို့ထားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးစစ်သည်တော်များ သူတို့အားလုံးကိုဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားလူများ ဤသမားတော်များကိုမြင်သောအခါ သူတို့သတိကြီးစွာထားနေကြဆဲဖြစ်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကအော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ကျွန်တော်တို့ခင်ဗျားရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့မယုံကြည်ဘူး။ သူတို့သာနောက်တစ်ကြိမ်အမှားလုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ချစ်ခင်ရသူတွေကို မတော်တဆသတ်မိခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ထိုပြောစကားကြောင့် သမားတော်များ မျက်နှာမကောင်းဖြစ်သွားကြပြီး အားလုံးချင်ဖုန်းထံသို့ မျက်လုံးများလှည့်လိုက်ကြသည်။

"အဲ့ဒီလိုအခြေအနေသာ တကယ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရင် အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်း လျော်ကြေးပေးရလိမ့်မယ်။" ချင်ဖုန်း သူ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ခိုင်မာစွာပြောလိုက်သည်။

သူဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသောလူအုပ်ကြီး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သမားတော်များပင်လျှင် ချင်ဖုန်းကိုအံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသို့တာဝန်ယူတတ်သောသမားတော်မျိုး ရှားပါးလှသည်။

သူတို့အရင်က တာဝန်ရှောင်လွှဲရန်ကြိုးစားရင်း သေဆုံးမှုများဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သမားတော်များ ရှက်ရွံ့ကာခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း ထပ်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေ သင်ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘယ်သမားတော်မဆို လူနာတစ်ယောက်ကိုသတ်မိခဲ့သေးတယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုယ်ပိုင်အသက်နဲ့ လျော်ကြေးပေးပါစေ။ ဒီအပေါ်မှာ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘယ်လိုသဘောရကြပါသလဲ။"

"ဘာရယ်။ ငါတို့အသက်တွေ ဟုတ်လား။" သမားတော်များ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားကြသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ခင်ဗျားတို့ကုသရင်း လူတစ်ယောက်ကိုသတ်မိခဲ့ရင် ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အသက်ကိုမတောင်းသင့်ဘူးလား။" ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။

သမားတော်များ ယခုအခါ နောက်တစ်ကြိမ်စဉ်းစားနေကြပြီ၊ သူတို့အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒီနေရာမှာမသေချင်ကြပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆုတ်ခွာရန်စကားပြောမည်အပြုတွင် လူများ၏အသံများက သူတို့ကိုဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး လူတိုင်းချင်ဖုန်း၏အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူညီကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ သမားတော်ချင်ရဲ့စကားအတိုင်း လိုက်နာကြစို့။"

"ငါ့သားသတ်ဓားက ထက်ပြီးအသင့်ပဲ။"

အကယ်၍မည်သူမဆို ယခုဆုတ်ခွာရန်စကားပြောရဲခဲ့လျှင် ပြည်သူများက သမားတော်များကို သေအောင်ရိုက်နှက်ကြဖွယ်ရှိသည်။ သူတို့စကားလုံးများကို ခက်ခဲစွာမျိုချလိုက်ကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။" ချင်ဖုန်းက ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်ရင်းမေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကိုလမ်းညွှန်ပေးပါ သမားတော်ချင်၊" သမားတော်များက ခါးသက်သောမျက်နှာများဖြင့် ရိုသေစွာပြောလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အတွက် သရုပ်ပြမယ်။ အဓိကအချက်တွေကိုအာရုံစိုက်ပြီး ဂရုတစိုက်နားထောင်ကြ။"