အခက်အခဲကို စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရင်ဆိုင်ခြင်း

ချင်ဖုန်းသည် လူတစ်ယောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာချပေးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေခဲဖြင့်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကုသမှုခံယူနေသောလူနာမှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်တောင့်တင်းကာ အသားမာတက်နေသောလက်များရှိပြီး သူ၏ဘောင်းဘီအစွန်းများတွင် သစ်သားလွှစာများပေကျံနေရာ ကျွမ်းကျင်သောလက်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပုံရသည်။

လက်မဖြူသည် ကျဉ်းမြောင်းသောဓားသွားတစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ဘတ်ကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ခွဲဖြတ်လိုက်သည်။ ဆေးပညာရှင်များသည် ဤမယုံနိုင်လောက်သောနည်းစနစ်ကြောင့် အာမေဋိတ်သံမပြုဘဲမနေနိုင်ကြပေ။

အလုပ်လုပ်နေစဉ် ချင်ဖုန်းကရှင်းပြသည်၊ "နှလုံးစားပိုးကောင်၊ ဒီလိုကပ်ပါးပိုးတွေက အအေးကိုကြောက်တယ်။ လူနာကိုမကုသခင် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုရေခဲနဲ့ဖုံးအုပ်ထားခြင်းက ပိုးကောင်တွေအပေါ်မှာ ထုံကျင်စေသောအာနိသင် ရှိနိုင်တယ်။"

"ဒုတိယအချက်က ဒီပိုးကောင်တွေက သတ္တုပစ္စည်းတွေကို အလွန်အမင်းထိလွယ်ရှလွယ်တယ်။ အကယ်၍ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကိုနှလုံးသားကနေဖယ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင် သတ္တုကိရိယာတွေသုံးတာကိုရှောင်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ပိုးကောင်တွေက ရူးသွပ်သောင်းကျန်းပြီး လူနာရဲ့နှလုံးသားကို စားသုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ဆေးပညာရှင်များ ရုတ်ခြည်းသဘောပေါက်သွားကြပြီး အရင်ကုသမှုတွေမှာ သူတို့ဘာဖြစ်လို့ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာမကြာခဏရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူအုပ်ကြီးက ဤလူငယ်သမားတော်မှာ အလွန်အမင်းကျွမ်းကျင်ပြီး ပညာရှင်ဆန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်ကြီးမားသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤသို့သောသမားတော်တစ်ဦး တာဝန်ယူကုသပေးခြင်းမှာ သူတို့မိသားစုများအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ချင်ဖုန်း လက်မဖြူကို ရင်ဘတ်အဖုံးကိုမရွှေ့ဘဲ အဖြူရောင်အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ခွဲစိတ်ထားသောအပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးစိုက်စူးစမ်းလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သွင်ရှိသောပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ကန်းဖေးလန် လျှပ်တပြက်ရွေ့လျားလိုက်ပြီး ထုတ်ယူလိုက်သောနှလုံးစားပိုးကောင်ကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်ခုထဲသို့ သပ်ရပ်စွာစုဆောင်းလိုက်သည်။

ရှိနေသူအားလုံး အံ့ဩတကြီးတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ အရင်ကဆေးပညာရှင်များကို အကူအညီမဲ့ဖြစ်စေခဲ့သော ကပ်ပါးပိုးများကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်တကား။

ထို့နောက် ချင်ဖုန်း လိမ်းဆေးလိမ်းပေးပြီး အားကောင်းသောထိုလူကို ဆေးအေးတစ်ပန်းကန်တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ထိုလူနိုးထလာပြီး ထထိုင်ကာ ဘေးအန္တရာယ်မှလွတ်မြောက်ရှင်သန်ခဲ့ရပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုဝမ်းသာအားရကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အသက်ကယ်တင်ရှင်ကို အထပ်ထပ်အခါခါကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားတော့သည်။

ပြည်သူများ၏အားပေးသံများအလယ်တွင် သူတို့မြို့မှသမားတော်များကိုကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရုပ်ချောလူငယ်လူကြီးလူကောင်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နှိုင်းယှဉ်မှုမရှိဘဲ သူတို့ကွာခြားချက်ကိုမမြင်နိုင်ခဲ့ကြဘဲ ယခင်ပုဂ္ဂိုလ်များအပေါ် အလိုအလျောက်ပင် ပို၍မထီမဲ့မြင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ချင်ဖုန်း ဆက်ပြောသည်၊ "ပိုးကောင်တွေကိုဖယ်ရှားပြီးတဲ့နောက် သေချာသိမ်းဆည်းထားဖို့လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီပိုးကောင်တွေက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ကူးစက်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်။ အချိန်ကျရင် ပိုးကောင်တွေကိုစုဆောင်းထားပါ၊ ကျွန်တော့်မှာသူတို့ကိုဖယ်ရှားနိုင်တဲ့နည်းလမ်းရှိတယ်။"

ဆေးပညာရှင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ချင်ဖုန်း၏ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် သူတို့၏နှလုံးသားထဲမှ ကျန်ရှိနေသောသံသယများမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကပ်ပါးပိုးကိုထုတ်ယူခြင်းမှာ ပထမအဆင့်မျှသာဖြစ်သည်၊ နောက်ဆက်တွဲမှာ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း ရင်ဘတ်ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာကိုပြုပြင်ရန် ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ပိုးဆိပ်ကိုဖယ်ရှားရန်ဆေးအေးတို့အတွက် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကိုစာရင်းပြုစုကာ ပြင်ဆင်နည်းကိုရှင်းပြလိုက်သည်။

အချို့သမားတော်များ ချက်ချင်းပင်စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြသည်၊ "ကျွန်တော့်ဆေးခန်းမှာ ဒီဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းတွေရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်သွားယူပေးလို့ရတယ်။"

"အလွန်ကောင်းတယ်၊" ချင်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤသမားတော်များမထွက်ခွာမီမှာပင် ပြည်သူများက သူတို့ကိုတားဆီးလိုက်ကြသည်။

"အသက်ကယ်တင်ခြင်းက အခုအဓိကအရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ဒီအသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်တို့တာဝန်ယူပါရစေ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော့်မိသားစုက ဆေးဆိုင်ဖွင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ ဒီပစ္စည်းတွေရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ခဏစောင့်ပါ။"

ပြည်သူများ စိတ်အားထက်သန်စွာတုံ့ပြန်ကြပြီး လူအုပ်ထဲမှထွက်ခွာကာ သူတို့၏အိမ်များဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကြသည်။

ချင်ဖုန်း ထပ်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်တို့ဒီမှာ ရေခဲအများအပြားလည်း လိုအပ်တယ်။ ဘယ်သူကျွန်တော့်အတွက် သွားယူပေးနိုင်မလဲ။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးတုံ့ပြန်လာသည်။

"ကျွန်တော်သွားမယ်။"

"ကျွန်တော်သွားမယ်။"

"ကျွန်တော့်အိမ်မှာ ရေခဲတိုက်ရှိတယ်။"

နောက်ထပ်လူတစ်စု အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"ကျွန်တော်ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးသွားပြီ။ အခု တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခင်ဗျားတို့အားလုံးရှေ့တိုးလာကြပါ၊ ကျွန်တော်ဘေးကနေကြည့်နေပါ့မယ်၊" ချင်ဖုန်းက ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။

သမားတော်အမျိုးမျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြပြီး သူတို့၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုဖိနှိပ်ကာ ချင်ဖုန်းရှင်းပြခဲ့သောအချက်များအတိုင်း ဒဏ်ရာရရှိသူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ရှေ့သို့တိုး၍ ကုသပေးကြသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရှိ မြင့်မားသောအဆောက်အအုံအတွင်း၌ အမတ်ကြီးကျိုး သူ၏လက်ထဲမှတရားဝင်စာရွက်စာတမ်းကိုချထားလိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသောပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ "ယန်ဟယ် ကျင့်ယန်မြို့ကနေခေါ်လာတဲ့လူငယ်လေးက ဒီလောက်စွမ်းရည်ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။"

သူ၏ဘေးမှ ဦးဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "အရင်က ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက သခင်ဝူက နှလုံးစားပိုးကောင်ရဲ့နောက်ဆက်တွဲက ပြင်းထန်ပြီး သာမန်သမားတော်တွေမကုသနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ နန်းမြို့တော်က တော်ဝင်သမားတော်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့လိုအပ်တယ်တဲ့။"

"ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့က လူငယ်သမားတော်တစ်ယောက်က ဒီလိုအောင်မြင်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"ပြီးတော့ သူက ဆေးပညာတာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်တယ်၊ ဆေးပညာနယ်ပယ်မှာ အနာဂတ်ရဲ့သခင်တစ်ယောက်ပဲ၊" သခင်ကြီးကျိုးက ပြုံးရင်းထပ်ပြောသည်။

"စကားမစပ်၊ သူ့ကိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲကို စည်းရုံးသွတ်သွင်းဖို့ စဉ်းစားလို့ရနိုင်မလား။"ဝမ်က အကြံပြုလိုက်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှအဖွဲ့ဝင်များသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင် မကြာခဏပါဝင်ပတ်သက်ရပြီး မလွှဲမရှောင်သာဒဏ်ရာရရှိတတ်ကြသည်။ ကျွမ်းကျင်သောသမားတော်တစ်ဦးမှာ ဌာနအတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အင်အားတစ်ခုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဤသမားတော်မှာ ဆေးပညာတာအိုပညာရှင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ပင်အဖိုးတန်သည်။

ထို့အပြင် အကယ်၍သူတို့တကယ်ပဲသူ့ကိုစုဆောင်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ၏ဆေးပညာတာအိုပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အဆင့်အတန်းကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ သခင်ကြီးကျိုး အနည်းငယ်စဉ်းစားတွေးခေါ်နေမိသည်။

ရုတ်တရက် သခင်ကြီးကျိုး သူ၏အတွေးများကိုဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ငါတို့ဘုရင်ခံ ရောက်လာပြီ။"

"သူသတင်းကြားပြီး ငါ့ကိုလာကြိုခိုင်းတာဖြစ်မယ်လို့ ငါယူဆရမလား။"

"ကြိုဆိုစရာလား။ သူ့ဘာသာသူစောင့်ပါစေ၊" သခင်ကြီးကျိုးဖန်၏မျက်နှာအမူအရာ ညိုမှောင်သွားသည်။ အစောပိုင်းက နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ဘုရင်ခံသူ့ကိုအပြစ်တင်ခဲ့သည်ကို သူမမေ့သေးပေ။

လူကြီးမင်းဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ပေ။

လီမင်ရွှမ်း အရာရှိတစ်စုကိုဦးဆောင်ကာ စုဝေးနေသောသာမန်ပြည်သူများ၏အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသောပွက်လောရိုက်မှုနှင့်ဆူညံမှုတို့နှင့်ဆန့်ကျင်စွာ စနစ်တကျရှိသောအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အချို့မှာ ရေခဲတုံးများသယ်ယူနေကြပြီး အချို့မှာ ဆေးရည်ကျိုချက်နေကြသည်။

ရေခဲတုံးများမှအအေးငွေ့မှာ မူလကတည်းကအေးစက်နေသော ဆောင်းရာသီနေ့ကို ပို၍ပင်စူးရှသောအအေးဒဏ်ဖြစ်စေပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ကြွယ်ဝသောရနံ့မှာ လေထုထဲတွင်ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" လီမင်ရွှမ်း အစောပိုင်းကအစီရင်ခံခဲ့သောအရာရှိထံလှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦး အလျင်အမြန်ပြေးထွက်လာသော်လည်း အရာရှိတစ်ဦးက ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

လူငယ်မှာ မူလကသူ၏စိတ်အလိုမကျမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုသော်လည်း လူများ၏ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကိုမြင်လျှင် သူ၏ညည်းညူသောစကားလုံးများကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို ရှင်းပြတော့သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် လီမင်ရွှမ်းနှင့်အခြားသူများ အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"လူငယ်သမားတော်တစ်ယောက်။"

"ချင်ဖုန်းလို့ခေါ်တာလား။"

"သူတကယ်ပဲ နှလုံးစားပိုးကောင်ရဲ့ရောဂါလက္ခဏာတွေကို ပျောက်ကင်းအောင်ကုသပေးခဲ့တာလား။"

"ပျောက်ကင်းအောင်ကုသရုံတင်မကဘူး၊ တခြားသမားတော်တွေကိုပါ ဂူကောင်ထုတ်ယူနည်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သေးတယ်။"

အရာရှိများ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤအချက်အလက်ကို ချေဖျက်နေကြပုံရသည်။

"အကယ်၍လူကြီးမင်းတို့မှာ နောက်ထပ်မေးခွန်းတွေမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်ရေခဲတုံးတွေသွားသယ်ခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ။" လူငယ်က ရိုသေစွာမေးလိုက်သည်။

လီမင်ရွှမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "သွားပါ။"

လူငယ် အပြစ်မှလွတ်ငြိမ်းခွင့်ရသည့်အလား ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဘုရင်ခံလီ၊ ကျွန်တော်တို့တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုခေါ်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းသင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလား။" အရာရှိတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

လီမင်ရွှမ်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ဒီလိုမြင်ကွင်းက ရှားပါးတယ်။ နှောင့်ယှက်မနေကြနဲ့တော့။ ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့ကြ၊ ငါချင်လို့ခေါ်တဲ့ဒီလူငယ်သမားတော်အကြောင်း သိချင်နေပြီ။"

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပြည်သူများပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြသောမြင်ကွင်းများ နေရာတိုင်းတွင်ရှိနေပြီး အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဆေးမြစ်တစ်မျိုး သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ဘယ်သူသွားယူပေးမလဲ။"

"ကျွန်တော်သွားမယ်။"

"ရေခဲတုံးအသစ်တွေ ရောက်ပြီလား။ ချင်သမားတော်ဘက်မှာ ကုန်တော့မယ်။"

"ရောက်လာနေပါပြီ။ လုပ်နေပါတယ်။ သမားတော်ချင်ကို ခဏစောင့်ခိုင်းလိုက်ပါ။"

"ဒီဘက်ကဆေးအေး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။ ဘယ်မှာလိုအပ်နေတာလဲ။"

"ခဏစောင့်ပါ။ ကျွန်တော်မကြာခင်လာယူပါ့မယ်။"

လီမင်ရွှမ်း လမ်းတစ်လျှောက်မှမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရှုရင်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေနပ်သောပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ စည်းလုံးညီညွတ်သောကြိုးပမ်းမှုများအောက်တွင် ဂူပိုးကောင်များ၏အန္တရာယ်မှာ အရေးမပါသလောက်ဖြစ်နေပုံရသည်။

လူအုပ်၏ရှေ့ဆုံးသို့ရောက်ရှိသောအခါ ပျောက်ကင်းသွားသောလူနာများ အခြားသူများ၏အကူအညီဖြင့် လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတွင် လီမင်ရွှမ်း လူတိုင်းချီးကျူးနေကြသော လူငယ်သမားတော်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချွန်ထက်သောမျက်ခုံးများနှင့် ရုပ်ရည်ချောမောသော ထိုလူငယ်သမားတော်မှာ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောခံစားချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူငယ်သမားတော်သည် တိမ်စီးရေစေကဲ့သို့ ချောမွေ့ညင်သာသောနည်းလမ်းဖြင့် လူနာများကိုကုသနေပြီး ၎င်းမှာ အမှန်ပင်ထူးကဲလှသည်။

"ဒီလူဆီက ဂူပိုးကောင်ထုတ်ယူပြီးသွားပြီ။ ခင်ဗျားတို့ဆေးတိုက်ကျွေးပြီး နောက်တစ်ယောက်ကိုစီစဉ်လို့ရပြီ။" ချင်ဖုန်း အလွန်ပျော်ရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။