ကုသမှု ပြီးမြောက်ခြင်း
Vol. 6 Ch. 89
နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် နေရောင်ခြည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလွှမ်းခြုံလာသောအခါ တစ်နေ့တစ်ညလုံး ပင်ပန်းစွာအလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ဂူပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရသောလူများမှာ သမားတော်များ၏ကုသမှုကြောင့် အများစုသက်သာသွားကြပြီဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်း နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ပဉ္စမအဆင့်လှေကားထစ်မှာ စာပေချီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်လှေကားထစ်မှာ တစ်ဝက်ခန့်ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။ စာပေချီစုဆောင်းနှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလျင်မြန်နေပုံရသည်။
သူမူလက သမားတော်များကို တစ်ရှိန်တည်း လူနာအားလုံးကို အပြီးထိကုသစေလိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောမျက်နှာအမူအရာများကိုမြင်လျှင် သူထိုအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
နှလုံးသားမှဂူပိုးကောင်များကိုထုတ်ယူခြင်းမှာ အလွန်အမင်းသိမ်မွေ့သောအလုပ်ဖြစ်သည်။ သမားတော်များ ဤမျှပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တွင် လက်တုန်ခြင်းကြောင့် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသည်။ ချင်ဖုန်း ဤသည်ကိုမျက်မြင်တွေ့ရှိသောအခါ "သမားတော်တို့၊ ခင်ဗျားတို့ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ။ အနီးအနားကအိမ်တွေမှာ ခဏအနားယူကြပါ" ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သမားတော်များသည် အလုံးစုံသက်သာခွင့်ရလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောခန္ဓာကိုယ်များကိုဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
အချို့မြို့သူမြို့သားများ ဤသည်ကိုကြည့်ရှုပြီး ပြောကြသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ခင်ဗျားလည်း နားသင့်ပါပြီ။ ကျန်နေတဲ့လူနာတွေ စောင့်နိုင်ပါတယ်။"
"မလိုအပ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်မပင်ပန်းပါဘူး။ အချိန်ရတုန်း နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကိုကယ်တင်နိုင်ရင် ကယ်တင်သွားမှာပါ၊" ချင်ဖုန်း ပြန်ဖြေသည်။ တစ်နေ့တစ်ညအတွင်းမှာပင် သူစာပေချီအမြောက်အမြား စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူလက်ရှိတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်ဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ မြို့သူမြို့သားများသည် သူ၏ကိုယ်ကျိုးမငဲ့သောစိတ်ဓာတ်ကြောင့် လှိုက်လှဲစွာလှုပ်ရှားသွားကြပြီး ဤသို့သောသမားတော်တစ်ဦးရှိနေခြင်းအတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။
ဘုရင်ခံအိမ်တော်တွင် လီမင်ရွှမ်းမှာလည်း တစ်ညလုံးအနားမယူဘဲ တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို အဆက်မပြတ်ပြန်လည်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။
ချီယွမ်မြို့ကို အောင်မြင်စွာကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဖြေရှင်းရန်ကျန်ရှိနေသေးသော ပြဿနာများစွာရှိနေသည်။
ပထမဦးစွာ ပျက်စီးသွားသောမြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ အရင်းအမြစ်များလိုအပ်သော ကြီးမားသည့်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာပင် ကောင်းကင်မြို့တော်တွင် လူအင်အားနှင့်ငွေအင်အား ပေါများသည်။
ဒုတိယအချက်မှာ နောက်ထပ်အသက်သွင်း၍မရတော့သော မြို့ကိုကာကွယ်သောအစီအရင်ကြီးကိစ္စဖြစ်သည်။ သာမန်လူများ ပြန်လည်မပြုပြင်နိုင်ပေ၊ သူတို့နန်းမြို့တော်မှ နတ်ဘုရားအဆင့်အလုပ်ရုံမှ လက်မှုပညာရှင်များကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရသော နိုင်ငံသားများဖြစ်သည်။
လီမင်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုဆင့်ခေါ်ကာ မေးသည်၊ "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ။"
"ဘုရင်ခံလီထံ အစီရင်ခံပါတယ်၊ သမားတော်ချင်ရဲ့ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ မရပ်မနားတစ်နေ့တစ်ညလုံး ကြိုးပမ်းအားထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လူနာအများစု ကုသပြီးသွားပါပြီ။ ကျန်ရှိနေတဲ့နိုင်ငံသားတွေကို ဒီညအပြီး ကုသပြီးစီးမယ်ထင်တယ် ခင်ဗျာ။"
"အရမ်းကောင်းတယ်၊" လီမင်ရွှမ်းက ဝမ်းသာအားရပြောလိုက်သည်။ "ဒီသမားတော်ချင်က တကယ်ကိုထူးချွန်ပြောင်မြောက်တာပဲ။ ဒီကိစ္စပြီးသွားရင် သူရက်ရောတဲ့ဆုလာဘ်တစ်ခု ထိုက်တန်တယ်။"
"အမှန်ပါပဲ၊ သမားတော်ချင်က ဆေးပညာစွမ်းရည်မှာတင်မကဘူး၊ သမားတော်ကျင့်ဝတ်မှာပါ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပါတယ်၊" အရာရှိတစ်ဦးက မှတ်ချက်ချသည်။
"သြော်။ ဘာဖြစ်လို့အဲ့ဒီလိုပြောရတာလဲ။" လီမင်ရွှမ်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။
"ဘုရင်ခံမင်းကြီး မသိရှိသေးတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ခုလေးတင်ကပဲ တစ်နေ့တစ်ညလုံးပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီးတဲ့နောက် သမားတော်အားလုံးအနားယူဖို့သွားကြတယ်။ သမားတော်ချင်တစ်ယောက်တည်းသာ လူနာတွေကိုဆက်လက်ကုသနေခဲ့တယ်။ လူတွေကသူ့ကိုအနားယူဖို့အကြံပေးတဲ့အခါ သူက 'ကျွန်တော့်မှာအချိန်ရတုန်း နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကိုကယ်တင်နိုင်ရင် ကယ်တင်သွားမှာပါ' လို့ပြောခဲ့ပါတယ်။ တကယ်ကိုလေးစားဖို့ကောင်းတယ်ဗျာ။"
ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လီမင်ရွှမ်းလည်း လှိုက်လှဲစွာလှုပ်ရှားသွားသည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအပြင်ဘက်တွင် နံနက်ပိုင်းအနားယူပြီးနောက် သမားတော်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နိုးထလာကြသည်။ သူတို့အေးအေးဆေးဆေးအစားအစာအချို့စားသုံးကြပြီး အချိန်ယူကာ နောက်ဆုံးတွင်သူတို့၏အိမ်များမှ ထွက်လာကြသည်။
ထို့နောက် သူတို့ချင်ဖုန်း အလုပ်များနေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ကြသည်။
သူလုံးဝအနားမယူခဲ့ဘူးလား။
သမားတော်များ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့်ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ရောနှောနေသည်။
သမားတော်တစ်ဦး အလျင်အမြန်ရှေ့သို့တိုးထွက်လာပြီး ပြောသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ခင်ဗျားလူနာတွေကိုဂရုစိုက်တယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဒီလောက်ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျန်တာတွေကိုကျွန်တော်တို့ဆီထားခဲ့ပြီး ခင်ဗျားအနားယူသင့်ပါပြီ။"
အခြားသူများလည်း ထောက်ခံကြပြီး ပြည်သူများပင်လျှင် သူ့ကိုအနားယူရန်ဖျောင်းဖျကြသည်။
ချင်ဖုန်း တစ်ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူ၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူကျန်ရှိနေသောလူနာအားလုံးကိုကုသပြီးသမျှကာလပတ်လုံး သူ၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှဆဋ္ဌမအဆင့်လှေကားထစ်မှာ စာပေချီများဖြင့်ပြည့်နှက်သွားလိမ့်မည်။
ဤသို့အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူမည်သို့အနားယူနိုင်မည်နည်း။
"စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဂူကောင်ကပ်ဘေးဒဏ်ခံနေရဆဲဖြစ်တဲ့ပြည်သူတွေနဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်တော့်အတွက်အနည်းငယ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက ဘာများအရေးကြီးလို့လဲ။"
ဤစကားများနှင့်အတူ သူနောက်တစ်ကြိမ် လူတိုင်း၏လေးစားအားကျမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
အခြားသမားတော်များကို စိတ်အားထက်သန်လာစေရန် ချင်ဖုန်း သူတို့ကိုအားပေးတိုက်တွန်းသည်၊ "အားလုံးပဲ၊ ပိုပြီးကြိုးစားလိုက်ကြပါ။ လူနာတွေသိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ငါတို့ဇွဲရှိရှိဆက်လုပ်နေသမျှကာလပတ်လုံး အောင်ပွဲရဲ့အရုဏ်ဦးက ရှေ့မှာတင်ပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မြို့တစ်မြို့လုံးကခင်ဗျားတို့ကိုချီးကျူးကြလိမ့်မယ်၊ ခင်ဗျားတို့ချီယွမ်မြို့ရဲ့ဒေသရာဇဝင်မှတ်တမ်းတွေထဲမှာတောင် မှတ်တမ်းတင်ခံရနိုင်တယ်။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုပဲ။"
ရာဇဝင်မှတ်တမ်း၊ ဒေသသမိုင်းမှတ်တမ်းများသည် များသောအားဖြင့် နောင်လာနောက်သားများဖတ်ရှုရန် မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှတစ်ဆက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍သူတို့တကယ်ပဲရာဇဝင်မှတ်တမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည်ဆိုလျှင် သူတို့ဘိုးဘွားများကို ဂုဏ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။
သမားတော်များ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများတောက်ပနေသည်။ သူတို့ချင်ဖုန်းပေးခဲ့သော စိတ်အားထက်သန်စေသောစကားများကို ဝမ်းမြောက်စွာသောက်သုံးလိုက်ကြပြီး ယခင်အခက်အခဲများအားလုံး တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ကြသည်။ သူတို့မျက်လုံးများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်ဖြင့်။
"သမားတော်ချင်ပြောတာမှန်တယ်။ အားလုံးပဲ၊ ပိုပြီးကြိုးစားလိုက်ကြရအောင်။"
"လုပ်ကြစို့။" ချင်ဖုန်း လက်သီးဆုပ်ကာ အားလုံးကိုအားပေးလိုက်သည်။
"လုပ်ကြစို့။" အားလုံးက ပဲ့တင်ထပ်လိုက်ကြပြီး ချင်ဖုန်းအတွက်စာပေချီစုဆောင်းပေးသော အလုပ်သမားများအဖြစ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
စိတ်အားထက်သန်လာပြီးနောက် အလုပ်ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေသောဤသမားတော်များကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်း သူ၏အရင်ဘဝကပြက်လုံးတစ်ခုကို မနေနိုင်ဘဲပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
အလုပ်သမားတွေသာ ပိုကြိုးစားလုပ်ရင် သူဌေးက နောက်နှစ်မှာ အော်ဒီအစား လမ်ဘော်ဂီနီနဲ့ လဲနိုင်ပြီ။
ပိုပြီးကြိုးစားလိုက်ကြ၊ ငါ့ရဲ့ဆဋ္ဌမအဆင့်လှေကားထစ်ကစာပေချီတွေ မကြာခင်ပြည့်တော့မယ်။ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်ထပ်ပြောလိုက်သည်။
အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်လွန်သွားပြီး မကြာမီပင်ညနေစောင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ချင်ဖုန်း၏အဆက်မပြတ်အားပေးတိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် သမားတော်တစ်စု နောက်ဆုံးတွင်နှလုံးစားပိုးကောင်ကူးစက်ခံထားရသောလူအားလုံးကို ကုသပြီးဆုံးလိုက်ကြသည်။
ပြည်သူများ အော်ဟစ်အားပေးကာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကြပြီး သမားတော်များလည်း သက်ပြင်းချနိုင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ကြသည်။
ချင်ဖုန်း နတ်ပင်လယ်ထဲမှနှလုံးသားစစ်မေးခံပလ္လင်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်လှေကားထစ်များ နောက်ဆုံးတွင်စာပေချီများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီ။
ချင်ဖုန်းအပေါ်ထားရှိသောကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည်သူများထံမှလျှံကျလာပြီး များစွာသောသူတို့မှာ သူ့ကိုသူတို့အိမ်များသို့ဖိတ်ခေါ်လိုကြသည်။
သို့သော် ချင်ဖုန်း အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အနားယူလိုသောကြောင့် ဖိတ်ကြားချက်များကိုငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သူ၏ကျင့်ကြံမှုတွင် သိသာထင်ရှားသောတိုးတက်မှုရရှိခဲ့သည်နှင့် သူ၏အဓိကစိုးရိမ်မှုမှာ ယခုအခါ ပင်ကိုယ်အစစ်အမှန်အနှစ်သာရအတွက် ဆုလာဘ်နှင့်လျော်ကြေးပင်ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းကိုနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ပြည်သူများ၏မခွဲချင်မခွာချင်သောအကြည့်များအလယ်တွင် ချင်ဖုန်း အေးခဲထားသောနှလုံးစားပိုးကောင်အားလုံးကိုယူဆောင်ကာ ကန်းဖေးလန်နှင့်အတူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏တံခါးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ခြေချလိုက်သည်နှင့် ယန်ဟယ်နှင့်စီကျန့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်စကားပြောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟေ့ကောင်လေး၊ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းတော်တော်ပင်ပန်းခဲ့တာပဲ၊" စီကျန့်က ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟယ်လည်း ရိုသေစွာပြောသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ခင်ဗျားရဲ့အကူအညီကြောင့် မြို့ထဲကပြည်သူတွေ ပြန်လည်ကျန်းမာလာကြပါပြီ။"
ချင်ဖုန်း လက်ကာပြလိုက်သည်၊ "ယဉ်ကျေးစကားတွေထားလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဆုလာဘ်အတွက်လာတာပါ။"
"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်၊" ယန်ဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"စကားမစပ်၊ ချီယွမ်မြစ်ထဲကနှလုံးစားပိုးကောင်တွေအားလုံး သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီးပြီလား။" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ခုလေးတင်ဒီကိစ္စကိုဆွေးနွေးနေခဲ့တာပါ။ သခင်စီနဲ့ကျွန်တော် ချီယွမ်မြစ်တစ်လျှောက်လုံးလိုက်သွားပြီး ဘူးတောင်းကိုအသုံးပြုကာ နှလုံးစားပိုးကောင်အများအပြားကို စုဆောင်းခဲ့ပါတယ်။ ပြဿနာက သခင်စီရဲ့ဘူးတောင်းက ဒီဂူကောင်တွေကိုမဖယ်ရှားနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ချီယွမ်မြစ်ထဲမှာ ကျန်ရစ်သူတွေမရှိဘူးလို့ ကျွန်တော်တို့အာမမခံနိုင်ဘူး၊" ယန်ဟယ် သူ၏စိုးရိမ်မှုကိုထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။
ချင်ဖုန်း တစ်ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါအတွက်စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်မှာဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုရှိတယ်။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူအရင်ကပြည်သူများ၏နှလုံးသားများမှထုတ်ယူခဲ့သော နှလုံးစားပိုးကောင်အားလုံးကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အနီရောင်အသီးများစွာကို သွန်ချလိုက်သည်။
စီကျန့် ဟော့ပေါ့ထဲမှအနီရောင်အသီးများကို မှတ်မိပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ကောင်လေး၊ မင်းဒါတွေနဲ့ဘာလုပ်မလို့လဲ။"
"နှလုံးစားပိုးကောင်တွေကိုဖယ်ရှားဖို့အတွက် ရေခဲနဲ့လေးဆယ့်ကိုးရက်အေးခဲထားတဲ့နည်းလမ်းအပြင် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းက ဒီအရာကိုအားကိုးဖို့ပဲ၊" ချင်ဖုန်းက အနီရောင်အသီးများကို နှလုံးစားပိုးကောင်များပါသောထည့်စရာထဲသို့ ပစ်ထည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်ဟယ်နှင့်စီကျန့်တို့၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်များအောက်တွင် နှလုံးစားပိုးကောင်အားလုံး သွေးရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။