မှတ်ထား၊ ဒါ မိုရိုးစ်
Vol. 8 Ch. 110
ထာဝရတိုင်းပြည် စတင်လည်ပတ်ပြီး ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်ရှေ့က ရင်ပြင်မှာ ဂိမ်းမာအသစ် ၂,၀၀၀ အနက် အများစု စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ။
ဂိမ်းမာအသစ်တွေထဲက အနည်းငယ်ကတော့ သူတို့ရဲ့မစ်ရှင်တွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ သာလွန်တဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အငွေ့အသက်တွေ လွှမ်းခြုံနေတဲ့ ထူးခြားခန့်ညားတဲ့ ဂိုဘလင်ရှစ်ဆယ်က လူနေဧရိယာကနေ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ စုတ်ပြတ်နေတဲ့အဝတ်အစားတွေနဲ့ ဂိမ်းမာအသစ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဂိုဘလင်ရှစ်ဆယ်က ခေါင်းစခြေဆုံးအထိ လက်နက်တပ်ဆင်ထားကြသည်။
သူတို့မှာ တောက်ပတဲ့ ရင်ကာချပ်ဝတ်တွေ၊ ဆူးချွန်ပါ ပခုံးကာချပ်ဝတ်တွေ၊ လိမ်ပတ်ပုံစံ လက်ဖျံကာတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့အတူ အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခါးပတ်တွေ ရှိနေသည်။
သူတို့ရဲ့အသားအရေက စိမ်းလန်းပြီး သူတို့ရဲ့ချွန်ထက်တဲ့နှာခေါင်းတွေက တွန့်ရှုံ့နေသည်။ သူတို့မှာ အဝါရောင်သွားတွေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ပါးစပ်တစ်ခု ရှိပေမယ့် ရောမသံခမောက်တွေအောက်မှာတော့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့မျက်နှာတွေ ရှိနေသည်။
ဂိုဘလင်တွေက နှေးကွေးတဲ့အရှိန်နဲ့ လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။ လက်ခုပ်သံတွေ၊ ပန်းပွင့်လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တွေနဲ့ သက်တံရောင်တွေက သူတို့ရဲ့ဘေးမှာ ပေါ်ထွက်လာပုံရ၏။ သူတို့က ညရှစ်နာရီ အိုင်ဒေါဇာတ်လမ်းတွဲတွေထဲက ကြယ်ပွင့်တွေလို တောက်ပနေသည်။
လူသစ်ဂိုဘလင်တွေက သူတို့မြင်တွေ့ရတဲ့အရာကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ကြည့်နေကြသည်။
အမျိုးသမီးဂိုဘလင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ပင်လယ်စာရေခဲခြစ်က သူ့ဘာသာသူ ပြောလိုက်၏။ “သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို သွားရည်ကျလောက်အောင် ငါ အားကျမိတယ်။ သူတို့ အရမ်းမိုက်တာပဲ။ ငါ ယောက်ျားလေးလိင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သင့်တာ။”
ဝါရင့်ဂိုဘလင်တွေရဲ့နာမည်ဘေးတွင် “လက်ရွေးစင် ပထမဘီတာဂိမ်းမာ”စာတန်း ရှိနေသည်။ အဲဒါက ပထမဘီတာဂိမ်းမာ ဆုလာဘ်အထုပ်ကနေ ရရှိတဲ့ ဘွဲ့ထူးတစ်ခုပင်။
ဘွဲ့ထူးအပြင် ဆုလာဘ်အထုပ်ထဲတွင် ဂုဏ်သတင်းရမှတ် ၃,၀၀၀ နဲ့ ငွေဒင်္ဂါးသုံးပြား ပါဝင်၏။ ငွေဒင်္ဂါးတွေကို သူတို့၏ ပုံရိပ်ယောင်ဘဏ်အကောင့်တွေထဲကို တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
“ပထမဘီတာက ဝါရင့်ဂိမ်းမာတွေ။ သူတို့က ပထမဘီတာက ဝါရင့်ဂိမ်းမာတွေပဲ။ အား၊ ငါ သေတော့မယ်။”
“အဲဒါ အာသာလား။ အနက်ရောင်သံချပ်ကာနဲ့ တစ်ယောက်လေ။ ရန်မင်ဘီ ယွမ် သန်းပေါင်းများစွာနဲ့ ချမ်းသာတဲ့ဂိမ်းမာ။”
“အိုင်ဒေါ၊ အရမ်းမိုက်တယ်။”
“အမလေး၊ သူ အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေက ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကလား။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေက ပစ္စည်းကိရိယာတွေရော ပါသေးလား။”
“ဂိုဘလင်တွေ အဲဒီလောက်မိုက်နိုင်မှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ဓာတ်ပုံတွေထဲကထက် ပိုကြည့်ကောင်းတယ်။”
“ဂိုဘလင်က ဘယ်လိုဆွဲဆောင်မှုရှိတာလဲ။ ငါ ဘာလို့ မမြင်ရတာလဲ။”
“ကျွန်မယောက်ျား ရှားလီက အချောဆုံးပဲ။”
“ခင်ဗျားယောက်ျားနဲ့ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်မှာ အယ်လ်ဘမ်တစ်ခု ထုတ်ဝေထားတယ်။”
ဂိမ်းမာ ၂,၀၀၀ က တစ်ချိန်တည်းမှာ အလားတူချီးကျူးစကားတွေ ပြောဆိုနေကြသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားက သူ့အနီးအနားက ဂိမ်းမာတွေကိုပဲ ကြားနိုင်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေဆီကတော့ တဝီဝီအသံတွေပဲ ကြားနေရ၏။
လျှောက်လှမ်းလာတဲ့ ဂိုဘလင်တွေက ပထမဘီတာရဲ့ ဝါရင့်တွေ၊ ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်မှာ ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဂိမ်းမာတွေပင်။
ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေက ဆူညံတဲ့ ကိုယ်လုံးပြည့်သံချပ်ကာတွေ၊ ကြီးမားတဲ့ဒိုင်းရှည်တွေနဲ့ လက်နက်အမျိုးမျိုးကို သတိပြုမိတဲ့အခါ အစိမ်းရောင် မနာလိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သားကို ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာအုပ်စုကြီးက ပထမဘီတာဂိမ်းမာတွေဆီကို တွန်းပို့နေသည်။
ပထမဘီတာဂိမ်းမာတွေက အလိုအလျောက် ကာကွယ်တဲ့အနေအထားနဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ကြရာ လူအုပ်ကြီး ရပ်တန့်သွားတယ်။
ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေက ပထမဘီတာဂိမ်းမာတွေပတ်လည်မှာ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ဖွဲ့စည်းပြီး သူတို့ကို မရပ်မနား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် “လက်ရွေးစင် ပထမဘီတာဂိမ်းမာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ” ဆိုတဲ့စာတန်းပါသည့် ဂိမ်းမာတစ်ယောက်က ရင်ပြင်က “အမှိုက်ပုံ” ဆီကို လျှောက်သွားပြီး ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက သူ့ရဲ့ဓားတိုကို ဒိုင်းရှည်ပေါ်မှာ ရိုက်ခတ်ပြီး နားကွဲမတတ်အသံတွေ ထွက်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေရဲ့ စကားပြောသံတွေက မငြိမ်သက်သွားပေ။
ပထမဘီတာဂိမ်းမာအနည်းငယ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကျန်တဲ့ပထမဘီတာဂိမ်းမာတွေက သူတို့ရဲ့ဓားတွေကို ဒိုင်းတွေပေါ်တွင် တူညီတဲ့စည်းချက်နဲ့ ရိုက်ခတ်လိုက်ကြသည်။
ဂိမ်းမာတစ်ရာ၏ သူတို့ရဲ့ဒိုင်းတွေကို ရိုက်ခတ်တဲ့ဆူညံသံက ဘောင်းဘီမဝတ်သူရဲ့အသံထက် အများကြီးပိုကျယ်ပြီး ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေရဲ့ စကားပြောသံတွေကို လွှမ်းမိုးသွား၏။ ဂိမ်းမာအများစု တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။
“စကားမပြောကြနဲ့တော့။ ဝါရင့်က စကားပြောတော့မယ်။”
“တိတ်တိတ်နေကြ။ ဝါရင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ပြောတာကို နားထောင်ကြ။”
“မင်းတို့ မူလတန်းကျောင်းသားတွေလား။ စကားမပြောဘဲ မနေနိုင်ဘူးလား။”
“မင်းတို့ရဲ့ဆူညံသံတွေကို ရပ်လိုက်ကြ။”
“တိတ်တိတ်နေကြ။ တိတ်တိတ်နေကြ။”
ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာတွေက စကားပြောနေကြတုန်းဖြစ်တဲ့ တခြားဂိမ်းမာတွေကို တိတ်ဆိတ်အောင် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ အနည်းငယ်ပဋိပက္ခလေးတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် အနီးအနားက ဂိမ်းမာတွေက တားဆီးလိုက်တဲ့အတွက် ပြဿနာအများကြီး မဖြစ်ခဲ့ချေ။
ဒုတိယဘီတာဂိမ်းမာများ တိတ်ဆိတ်သွားလုနီးပါးဖြစ်တဲ့အခါ ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဒိုင်းယားဝံပုလွေသားရေနျင့် ပြုလုပ်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် အသံချဲ့စက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လူအုပ်ကြီးကို အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။ “အားလုံး နားထောင်ကြ။ ဂိမ်းစက်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ တစ်ရက်ပဲ အချိန်ယူမှာပါ။ ငါတို့ဆီကနေ သင်ယူချင်တဲ့သူတွေ လက်မြှောက်ကြပါ။ လက်မြှောက်တဲ့ဂိမ်းမာတွေကိုပဲ လမ်းညွှန်ပေးမှာဖြစ်ပြီး လုံးဝအခမဲ့ပါ။ ပိုက်ဆံပေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့လည်း ငါတို့ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဂိမ်းမာတစ်ထောင်ကျော် လက်မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်ကြသည်။
“ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးပါ။”
“ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အတက်ကြွဆုံးပါ။”
“ဝါရင့်အာသာ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့တပည့်ဖြစ်ချင်တယ်။”
“ဝါရင့်တို့၊ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးကြပါ။”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ချက်ချင်းလက်မြှောက်လိုက်သည်။ သူက ဒီဂိမ်းအကြောင်း လုံးဝမသိပေ။
လှံထိုးခံရသူနဲ့ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းတို့လည်း လက်မြှောက်လိုက်ကြသည်။
ခေါင်းပေါ်တွင် “အာသာ” ဆိုတဲ့စာလုံးပါသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် ဂိုဘလင်က နဂါးမျိုးနွယ်သားဆီကို လျှောက်သွားပြီး သူ့နင့်အနီးအနားက ဂိမ်းမာတွေကို “မင်းတို့အားလုံး၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။” လို့ ပြောလိုက်၏။
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကြောင်သွားသော်လည်း သူက “ဟုတ်ကဲ့။” လို့သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
…
မိုရိုးစ် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ရပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်က ထာဝရတိုင်းပြည်အတွက် ဂိုဘလင်အနည်းငယ်ပဲ ခေါ်ယူမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။
သူက အနီးအနားမှာ လျှောက်သွားနေတဲ့ ဂိုဘလင်တွေနဲ့ အဝေးက ဂိုဘလင်ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒါ အနည်းငယ်လား။
“ကြည့်လိုက်။ သူက လူသစ်စွမ်းရည်သင်တန်းဆရာ မိုရိုးစ်ပဲ။ ဒီနေရာကို မှတ်ထား၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းလို့ခေါ်တယ်။ ဒန်ဂျင်အမ်ပီစီတွေကို တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီအကြောင်း မစဉ်းစားနဲ့။ သူတို့မှာ အသက်မှတ် မရှိဘူး။” လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသည့် ဂိုဘလင်တစ်ယောက်က သူ့နောက်က ဂိုဘလင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပြောလိုက်သည်။
အဲဒီဂိုဘလင်က အနီးအနားက ဗလာကျင်းနေတဲ့နေရာကို ညွှန်ပြပြီး “အဲဒါ ဆိုင်ခင်းရောင်းဖို့နေရာပဲ။ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေမှာ မွန်းစတားတွေကို အနိုင်တိုက်ပြီးရင် လုယူပစ္စည်းတွေကို ဒီမှာရောင်းလို့ရတယ်။ ပထမဘီတာဂိမ်းမာတွေကလည်း ဒီမှာ အဖွဲ့တွေဖွဲ့ရတာ ကြိုက်ကြတယ်။ အခု ငါတို့ ဒီလောက်များနေတာ၊ ဒီနေရာက ငါတို့အားလုံးကို နေရာချပေးဖို့ လုံလောက်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။” လို့ ပြောလိုက်၏။
“လူသစ်စွမ်းရည်လေ့ကျင့်ရေးရဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ငါရှင်းပြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အသေးစိတ် နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်တွေ ရှိနေပြီးသားပဲ။ အားတဲ့အချိန်မှာ ကြည့်လိုက်ကြ။ ငါ မင်းတို့ကို ရထားဆီ ခေါ်သွားမယ်။” လက်နက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ဂိုဘလင်က သူ့ရဲ့ဂိုဘလင်အုပ်စုနဲ့အတူ ထွက်ခွာမသွားခင် ပြောလိုက်သည်။
ဘာ… ဘာအခြေအနေကြီးလဲ။ မိုရိုးစ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။
နောက်ထပ်လက်နက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ဂိုဘလင်တစ်ယောက်က စုတ်ပြတ်နေတဲ့အဝတ်အစားတွေဝတ်ထားတဲ့ ဂိုဘလင်နှစ်ဆယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။ သူက မိုရိုးစ်ကို ညွှန်ပြပြီး “သူက လူသစ်စွမ်းရည်သင်တန်းဆရာ မိုရိုးစ်ပဲ။ ဒီနေရာက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပဲ။ ငါတို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီမှာ အဖွဲ့တွေဖွဲ့ပြီး အရောင်းအဝယ်တွေလုပ်ကြတယ်။ အဲဒါကို မှတ်ထား။” လို့ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နောက်မှာ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ဂိုဘလင်အုပ်စုနောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူတို့က မိုရိုးစ်ကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ဂိုဘလင်တစ်ယောက်က ဘေးမှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းနေပြီး သူက အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။ “အနီးကပ်လိုက်ခဲ့ကြပြီး နောက်ကျမကျန်ခဲ့နဲ့။ ဒီမိတ်ဆက်တာပြီးရင် သေချင်တဲ့သူတွေကို သေခြင်းတရားကို ခံစားကြည့်ဖို့ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ဆီ ခေါ်သွားမယ်။”