ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မာနာစွမ်းအင်ဖြင့် ထွန်းညှိထားသော ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်များသည် ကြမ်းတမ်းသောနံရံများတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နံရံများပေါ်တွင် ဆွဲဆန့်ထားသော အရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဆူညံသော စကားပြောဆိုသံများသည် ပျားအုပ်စုတစ်စု တဝီဝီအော်မြည်နေသကဲ့သို့ နားမလည်နိုင်သော ဆူညံသံများအဖြစ် ရောနှောနေသည်။

မာနာစွမ်းအင်ဖြင့် အလင်းတုပထားသော ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်များသည် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော အရိုးစုကောင်တစ်ကောင်ကို လင်းထိန်စေသည်။ အရိပ်ကျနေသော ဦးခေါင်းခွံသည် ဂန္ထဝင်ကျောင်းသုံးစာအုပ်ထဲမှ ပုံဥပမာတစ်ခုပမာပင်။

ကင်မရာသည် မျက်လုံးပေါက်များဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ထူးဆန်းသောစိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားနိုင်သည်…

“အရိုးစုကောင် ငိုနေတာလား။”

အရိုးစုကောင်၏ ပေါင်လောက်သာ အရပ်ရှိသော ဂိုဘလင်၊ တာရော့သစ္စာဖောက်က အနီးအနားရှိ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ပြီး ဓားတိုကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုဘလင်တစ်ဦးအား မေးလိုက်သည်။

ဂိုဘလင်၊ ဂနိုင်သားက တာရော့သစ္စာဖောက်ကို ကြည့်ကာ “လူသစ်၊ မင်းရဲ့မိုက်မဲတဲ့အပြုအမူက ငါ့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းနောက်မှာ တန်းစီနေတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ။ မင်း သေချင်နေတာလား။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တန်းစီနေသော ဂိုဘလင်များ ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

“မြန်မြန်လုပ်၊ မြန်မြန်လုပ်။”

“မြန်မြန်သေလိုက်။ သေဖို့အတွက် အချိန်ဆွဲမနေနဲ့။ ငါ ပန်းပဲဆရာ ဆင်းဘနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ။”

“ဘာဓာတ်ပုံတွေလဲ။ ဝါရင့်တွေက ပန်းပဲဆိုင်က မိတ်ဆက်ခရီးစဉ်ထဲက ပစ္စည်းတွေထဲမှာ မပါဘူးလို့ ပြောတယ်။ မင်း အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို တိုးတက်အောင် မလုပ်ချင်ဘူးလား။”

တာရော့သစ္စာဖောက်က လျင်မြန်စွာ “သေ၊ သေ၊ သေ၊ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့နာကျင်မှုခံနိုင်ရည်ကို သုညအထိ ချိန်ညှိထား၊ မဟုတ်ရင် နာကျင်မှုအတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။”

ဂနိုင်သား စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ဓားကို တာရော့သစ္စာဖောက်ထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

တာရော့သစ္စာဖောက် မရုန်းကန်ပေ။ သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ညည်းညူပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ သေဆုံးလဲကျသွားသည်။

“ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ သူ့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးပါဦး။” ဂနိုင်သားက အရိုးစုကောင်အား ပြောလိုက်သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး မာနာစွမ်းအင်က တာရော့သစ္စာဖောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြည့်လျှံသွားသည်။ သူ၏ကျောဘက်ရှိ သေစေနိုင်သောဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း တာရော့သစ္စာဖောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်ထလာသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးအိုင်ကို ငေးကြောင်ကြောင် ကြည့်နေသည်။ သူ စကားပြောရန် အခွင့်မသာမီ နောက်မှဂိုဘလင်များ ထပ်မံအော်ဟစ်ကြသည်။

“အမလေး၊ ဒီပြန်လည်ရှင်သန်ရေးစနစ်က အရမ်းမိုက်တာပဲ။”

“ဂိမ်းက ဆင်ဆာစစ်ဆေးမှုကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ခဲ့တာလဲ။”

“နောက်ကနေ မမြင်ရဘူး။ ဘာအခြေအနေလဲ။”

“စိတ်မပူနဲ့။ မကြာခင် မင်းသေရမယ့်အလှည့် ရောက်တော့မှာပါ။”

ဂိမ်းမာများ၏ စကားပြောသံ တဝီဝီအော်မြည်သံသည် အခန်းထဲတွင် ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏သင်္ချိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဂိုဘလင်နှစ်ဦး သူ၏သင်္ချိုင်းကို လက်ဖြင့် တူးဆွနေကြသည်။

ဂိုဘလင်တစ်ဦးက သူ၏သော့ခတ်ထားသောသေတ္တာကို အားကုန်သုံးကာ ကိုက်ခဲနေသည်။

ဂိုဘလင်အနည်းငယ်က ကျောက်နံရံများကို တစ်စုံတစ်ခုရှာဖွေနေသကဲ့သို့ စစ်ဆေးနေကြသည်။

ဂိုဘလင်များသည် အိမ်ထဲတွင် လျှောက်သွားနေကြသည်။ သေဆုံးရန်စောင့်ဆိုင်းနေသော ဂိုဘလင်တန်းတစ်တန်းနှင့်အတူ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

“ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ သူ့ကို ပြန်အသက်သွင်းပေးပါဦး။” ဂနိုင်သား ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏အားနည်းနေသောမျက်လုံးပေါက်များသည် အဝေးတစ်နေရာကို ငေးကြည့်နေသည်။

သူသည် သူ၏မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူပြီး ရေးသားလိုက်သည်:

“၄၀: အပြုအမူနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသနများနှင့် ကောက်ချက်များအားလုံး အကျုံးမဝင်တော့ပါ။

၄၁: ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”

…

“ထွက်သွား—။ နတ်ဆိုးတွေ—။”

ဖယ်ရီမလေး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဘလင်များကို အော်ဟစ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

“ကဲ—ပွီ။”

တံတွေးသည် ပျံဝဲသွားပြီး ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ငါ ကံကောင်းတယ်လို့ ယူဆရမလား။”

လှံထိုးခံရသူ ဘေးတွင်ရပ်လျက် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မည်သည့်ဂိုဘလင်မျှ ဖယ်ရီမလေးနှင့် မီတာ ၂၀ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ မချဉ်းကပ်ရဲပေ။ ဖယ်ရီမလေး၏ ပါးစပ်သည် မီတာဆယ်ဂဏန်းအထိ ပစ်ခတ်နိုင်သော ရေပိုက်ခေါင်းတစ်ခုပမာပင်။

ထိုသေးငယ်သောခန္ဓာကိုယ်က ထိုမျှဝေးဝေးသို့ မည်သို့ပစ်ခတ်နိုင်သည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

သို့သော် ခြွင်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဝါရင့်ဂိမ်းမာ၊ မိုးလက်ဖက်ရည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အခြားသော ပထမဘီတာဂိမ်းမာများနှင့် မတူပေ။ အချို့မှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကြောင့် ကျော်ကြားကြသည်၊ အချို့မှာ သူတို့၏ အသေးစိတ်ကျသော နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်များကြောင့် ထင်ရှားကြသည်၊ အချို့မှာ သူတို့၏ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုများကြောင့် လူကြိုက်များကြသော်လည်း မိုးလက်ဖက်ရည်မှာမူ သူမ၏ အပင်စိုက်ပျိုးရေးကြောင့် ကျော်ကြားသည်။

ဒန်ဂျင်လျှို့ဝှက်ချက်ဆယ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖယ်ရီမလေးဘေးတွင် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အပေါ် မှီခို၍ အပင်များစိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး အကောင်းပကတိရပ်တည်နိုင်သော ဂိုဘလင်တစ်ဦး။ သူမသည် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဝါရင့်တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

မိုးလက်ဖက်ရည် ပန်းခင်းတွင်ရပ်လျက် သူမ၊ ဖယ်ရီမလေးနှင့် ဒန်ဂျင်ရှိ တန်ဖိုးကြီးအပင်များအကြောင်း စကားပြောဆိုနေကြသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိမ်းမာများကို ကြည့်နေသည်။

ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်တွင် မိုးလက်ဖက်ရည်သည် လျှို့ဝှက်ဖယ်ရီဇာတ်လမ်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောဂိုဘလင် ဖြစ်လောက်မည်ဟု ယူဆကြသည်။

ဖယ်ရီမလေး မိုးလက်ဖက်ရည်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ထိုမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင်ဆိုလျှင် တံတွေးများဖြင့် နစ်မြုပ်နေပေလိမ့်မည်။

“အိုက်၊ ဖယ်ရီမလေးကို ခုတ်သတ်ဖို့ လက်နက်မရှိတာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။” သားရေဝက်ဝံဟုခေါ်သော ဂိုဘလင်တစ်ဦးက နောင်တရစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ လက်နက်ရှိရင်တောင် ဒီအမ်ပီစီတွေက အသက်မှတ်မရှိတဲ့အတွက် ခုတ်သတ်လို့ မရဘူး။ ပန်းပဲဆရာ ဆင်းဘက ဘာလို့ အကောင်းပကတိရှိနေသေးတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလဲ။ သူတို့မှာ အသက်မှတ်တွေရှိရင် ရှားလီတောင် ခုတ်သတ်ခံရနိုင်တယ်။” လေးတိုကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုဘလင်၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်က ခိုင်မာစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီမလေး ဗားနပ်စ်။”

“ရန်သူရဲ့သူငယ်ချင်း။”

“ညီမလေး နာ။”

လူသစ်များသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်လအတွင်း ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်တွင် တက်ကြွစွာပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဆယ်ဗားနပ်စ်ဟူသော အမည်နှင့် ရင်းနှီးကြသည်။ ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ချမ်းသာသော ဂိမ်းမာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး [သုညနှစ်ထပ်အလှဘုရင်မ (?) မွှေးရနံ့] ဟူသော ဇာတ်ကောင်သတ်မှတ်ချက် ရှိသောကြောင့် ပရိတ်သတ်ယောက်ျားလေးများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လူများစွာက သူမကို အမျိုးသားတစ်ဦးက မိန်းကလေးအယောင်ဆောင်ထားသည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် အမှန်တကယ် ချမ်းသာပြီး လှပပါက မည်သူက ချမ်းသာသော လိုလာတစ်ဦးကို မလိုချင်မည်နည်း။ လူတစ်ယောက် အနှစ်တစ်ရာလျော့နည်းစွာ အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။

ဆယ်ဗားနပ်စ်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ဖယ်ရီမလေး၏ “ဖိအား” ကို သက်သာစေခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများစွာ ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို မြှောက်ပင့်ကာ သူမနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။

ခံစားချက်မှာ အွန်လိုင်းဂိမ်းတစ်ခုတွင် မစ်ရှင်တစ်ခုလုပ်ဆောင်နေစဉ် အင်အားအကြီးဆုံး အစည်းအရုံး၏ ချမ်းသာသော အစည်းအရုံးခေါင်းဆောင်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီး သူသည် ဂိမ်းထဲရှိ တစ်ခုတည်းသောယာဉ်ပေါ်တွင် ငေးကြောင်ကြောင်ထိုင်နေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ဆယ်ဗားနပ်စ် ဂိမ်းမာများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံနေစဉ် မိုးလက်ဖက်ရည်မှာမူ လမ်းပျောက်နေသည်။ ဂိမ်းမာများ အလွန်များပြားလှသည်။

အာသာ အနီးအနားတွင် သူ၏ဒိုင်းကို တောက်လျှောက်ခေါက်နေသည်။

သတ္တုတိုက်ခတ်သံများသည် စကားများသောဂိမ်းမာများကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

အာသာက လူအုပ်အား “သွား၊ မီးဖိုချောင်ကို သွားကြ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။