စစ်သည်တော်တိုက်ပွဲများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု။

“ကျွန်တော် အရင်ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဂိုဘလင်စစ်သည်တော်တွေကို တစ်ခါမှ မစမ်းသုံးဖူးသေးဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့စစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းက မြောက်ပိုင်းမြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ကျော်ကြားပြီး ရဲရင့်မှုက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆန်းသစ်တဲ့အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့က စိတ်ကူးသစ်တွေကို လက်ခံလိုစိတ်ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။”

မီးခိုးများပြည့်နှက်နေသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် လှပစွာပြုလုပ်ထားသော အနက်ရောင်စားပွဲတစ်လုံးကို အလယ်တွင် ချထားသည်။

နတ်ဆိုးတစ်ဦး အနက်ရောင်ဆိုဖာပေါ်တွင် တံခါးကိုကျောခိုင်းလျက် ထိုင်နေသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကိုထောက်ထားပြီး စိတ်အေးလက်အေးပုံပေါ်သည်။

“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ခင်ဗျားက ဆိုးယုတ်တဲ့နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ပဲ။”

စစ်တုရင်ကွက်အနောက်တိုင်းဝတ်စုံ၊ ကော်ဖီရောင်ခါးစည်းနှင့် လည်စည်းဝတ်ဆင်ထားပြီး အဆီသုံးလွှာရှိသောမေးစေ့ရှိသော အဆိပ်ဖားလူသားတစ်ဦး ကြီးမားသော လုပ်ငန်းသုံးကုလားထိုင်တွင် နတ်ဆိုးကိုမျက်နှာမူလျက် လဲလျောင်းနေသည်။

တကယ်တော့ သူက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူက အသားများစွာရှိသောကြောင့် လဲလျောင်းနေပုံပေါ်နေသည်။

အဆိပ်ဖားလူသားသည် အဖြူရောင်၊ အပူပေးထားသော သတ္တုချောင်းတစ်ခုမှ ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး မှိုပုံတိမ်တိုက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အဖြူရောင်သတ္တုချောင်းများကို စားပွဲဝိုင်းမှထုတ်ယူပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးငယ်အား “မင်း ဆေးလိပ်မသောက်ချင်ဘူးလား။ အရသာက တော်တော်ကောင်းတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မသောက်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” ရှားလော့ခ် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်က လုံလောက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အဆိုပြုချက်ကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ။”

“ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့စိတ်ကူးကို ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားတယ်။ စစ်သည်တော်တွေအတွက် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ ပရိသတ်က ကြိုက်ရမယ်။ တကယ့်စွမ်းဆောင်ရည်က အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ချက်ပဲ။ မဟုတ်ရင် အားနည်းပုံပေါ်တဲ့ ဂိုဘလင်တချို့နဲ့ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အဆိပ်ဖားလူသား နောက်တစ်ကြိမ် ဆေးလိပ်ရှိုက်လိုက်သည်။ သူ၏စကားပြောဆိုစဉ် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏တင်းကျပ်နေသော ဂျာကင်အင်္ကျီကြယ်သီးများသည် ပြုတ်ထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ခင်ဗျားပြောတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သက်သေပြဖို့ ဂိုဘလင်စစ်သည်တော် ၅၀ ကို ကျွန်တော် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တယ်။” ရှားလော့ခ် လက်ဖြန့်ကာ စိတ်အေးလက်အေး ပြောလိုက်သည်။

“အရံတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ။” အဆိပ်ဖားလူသား ခါးမတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသားများ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် စေးကပ်နေသောလက်ချောင်းလေးချောင်းရှိသော လက်ကိုဆန့်တန်းပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။“ခင်ဗျားရဲ့ဂိုဘလင်စစ်သည်တော်တွေကို စစ်သည်တော်လို့ မခေါ်နိုင်ဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အပြည့်အဝမှတ်ပုံတင်ထားတာ မဟုတ်လို့ပဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ် ပြောခဲ့သလို ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့သတ္တိရှိရင် သူတို့ကို စစ်သည်တော်အဖြစ် ခေါ်ယူဖို့ ကျွန်တော် မတွေဝေပါဘူး။”

အဆိပ်ဖားလူသား နောက်တစ်ကြိမ် ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး စုပ်ယူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက မှိုပုံတိမ်တိုက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။ “သေးငယ်တဲ့ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။ လူကြိုက်များတဲ့အချိန်မဟုတ်သလို အစီအစဉ်ကလည်း အသစ်မဟုတ်တဲ့အတွက် ကြည့်ရှုသူတွေ နည်းပါးတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ဂိုဘလင်တွေက ခင်ဗျားညွှန်းသလောက် ထူးချွန်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။” အဆိပ်ဖားလူသား ပြုံးလိုက်သည်။

…

အနက်ရောင်အင်းဆက်ပိုးမွှားများ စိုစွတ်နေသောနံရံအုတ်ခဲများပေါ်တွင် တွားသွားနေကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် တွဲကျနေသောသံကြိုးများသည် စူးရှသောခြစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တံခါးတစ်ချပ်ပေါ်တွင် “နားနေခန်း ၀၉” ဟူသော စာလုံးများပါရှိသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ပြင်းထန်သောမောဟိုက်သံများ အခန်းထဲတွင် လွှမ်းခြုံနေသည်။ မီးအိမ်များမှ အလင်းရောင်ပြန်ဟပ်မှုဖြင့် အဆီပြန်နေသော အစိမ်းရောင်အသားအရေသည် အောက်ရှိထူထဲပြီး သန်မာသောကြွက်သားများကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။

ဂိုဘလင်တစ်ကောင်လောက် ထူထဲသောလက်မောင်းတစ်ဖက်။

သံကြိုးများကို လက်ဖြင့်ကိုင်ဆောင်ထားသော အရပ်မြင့်မြင့်အော့ခ်တစ်ဦး အလျားလိုက်ခုံတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဂိုဘလင်အနည်းငယ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ကြည့်နေသည်။ သူတို့၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသောအစိမ်းရောင်စာလုံးများသည် နားမလည်နိုင်ပေ။

“မင်း စစ်သည်တော်ဖြစ်ခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီလား။ အမလေး၊ အဲဒါ အရမ်းမိုက်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းရည်သင်တန်းဆရာကလည်း စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပဲ။ ဂနိုမ်း မိုရိုးစ်ကို မင်း သိလား။” ဂိုဘလင်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

“မိုရိုးစ်လား။ ငါ မိုရိုးစ်တွေ အများကြီးသိတယ်။ ‘ဘဏ်ထဲကငွေ အိတ်ဆောင်ပြိုင်ပွဲ’ မှာ မိုရိုးစ် အုတ်ဂူတူးသမားတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ‘ငရဲမီးလျှံပြိုင်ပွဲ’ မှာ မိုရိုးစ် မီးကစားသမားတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ‘အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံခြင်း’ မှာ မိုရိုးစ် နောက်ဆုံးမြင်းစီးသမားတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ‘ဂနိုမ်း’ ထဲက မိုရိုးစ်အကြောင်းတော့ ငါ မကြားဖူးဘူး။ ‘ဂနိုမ်း’ ဆိုတာ ဘာလဲ။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလား။” အော့ခ်က သူ၏ဒူးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက မျိုးနွယ်တစ်ခု၊ ဂနိုမ်းပဲ။ သူက ဒဏ္ဍာရီလာ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်လို့ ပြောတယ်။” နောက်ထပ်ဂိုဘလင်တစ်ဦးက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒဏ္ဍာရီလာ စစ်သည်တော်လား။ တကယ့်ဒဏ္ဍာရီလာ စစ်သည်တော်က ငါပဲ။”

အော့ခ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏အသားများ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျောက်ပြားများကဲ့သို့ မာကျောသွားသည်။

“ကျောက်တုံးကြီး ဂျွန်ဆင်။”

အော့ခ် အလင်းရောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏အရိပ်က ဂိုဘလင်များကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူတွင် ခံ့ညားသောအရှိန်အဝါရှိပြီး ဂိုဘလင်များသည် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သေးငယ်နေပုံရသည်။

“ဂျွန်ဆင်။ နောက်ဇာတ်ညွှန်းမှာ မင်း…”

အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားပြီး ဖရိုဖရဲမုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဇာတ်ညွှန်းကိုင်ဆောင်ထားသော သက်ကြီးဂနိုမ်းတစ်ဦး အခန်းထဲရှိ ဂိုဘလင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဒီဂိုဘလင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ မင်း သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်တာလား။ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့က စင်မြင့်ကို သန့်ရှင်းရေးမလုပ်ဘဲ စောင့်ကြပ်မနေကြတာလဲ။ သူတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။” သူက မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က စစ်သည်တော်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ်လို့ ပြောတယ်။” အော့ခ် ဂျွန်ဆင်က အစိမ်းရောင်ဂိုဘလင်များကို ညွှန်ပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“စစ်သည်တော်တွေလား။”

သက်ကြီးဂနိုမ်းသည် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံဝတ်ဆင်ပြီး လက်နက်များနှင့် ဒိုင်းများကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုဘလင်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။

သူတို့၏ဂိုဘလင်မျိုးနွယ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက သူတို့သည် စစ်သည်တော်များနှင့် အတော်အသင့် တူပေသည်။

“သူဌေး ဒီတစ်ခါ ဘာဆေးလိပ်သောက်ထားတာလဲ။ ဂိုဘလင်တွေလား။ ငါတို့စီးပွားရေး အဲဒီလောက်ဆိုးနေတာလား။” ဂနိုမ်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်တုံးကြီး ဂျွန်ဆင်အား ပြောလိုက်သည်။ “ထားလိုက်တော့၊ ဒီအကြောင်း စိတ်မပူနဲ့တော့။ မင်း ဆယ်မိနစ်မြောက်မှာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားရမယ်။ မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်က သူ့ရဲ့တံတောင်ဆစ်နဲ့ မင်းရဲ့ပေါင်ကို ထိုးပြီးမှ မင်းကို ကျောကုန်းနဲ့ပစ်ချလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် မင်း ကေအို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ နားလည်ရဲ့လား။”

“နေပါဦး၊ ငါ့ပြိုင်ဘက်က ဂနိုမ်းတစ်ယောက်မလား။ သူက ငါ့ရဲ့ဗိုက်လောက်ပဲ အရပ်ရှိတာ၊ သူ ဘယ်လို ကျောကုန်းနဲ့ ပစ်ချနိုင်မှာလဲ။” ကျောက်တုံးကြီး ဂျွန်ဆင်က မေးလိုက်သည်။

“မင်း အရူးလား။ သူ မင်းကို ပစ်ချဖို့ မြှောက်တင်တဲ့အခါ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှောက်တင်လိုက်။ အဲဒါမှ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ စစ်သည်တော်ဖြစ်ခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီ၊ ငါ မင်းကို သင်ပေးရဦးမှာလား။”

ဂျွန်ဆင် သူ၏ထိပ်ပြောင်နေသောခေါင်းကို အိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ခေါင်းကို နောက်လှန်ချလိုက်လို့ရတယ်။” သူ၏တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေသော ဂနိုင်သားက ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ပေါ်ထွက်လာမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထား။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဆပ်ပြာလိမ်းထားပြီးပြီလား။ အလင်းရောင် မင်းအပေါ် ကျရောက်တဲ့အခါ မင်း တောက်ပနေရမယ်။” သက်ကြီးဂနိုမ်းက ဂျွန်ဆင်အား ပြောလိုက်သည်။

“လိမ်းထားပြီးပြီ။” ဂျွန်ဆင် ဆပ်ပြာအချို့ကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏တောက်ပနေသောအသားအရေကို ပြသလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့။”

သက်ကြီးဂနိုမ်း ဂျွန်ဆင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားသည်။

အခန်းထဲတွင် ဂိုဘလင်ငါးဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အာသာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်၊ ရင်မွှေးမီးလောင်နှင့် ဂနိုင်သား။

“ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။” ဘောင်းဘီမဝတ်သူက တိတ်ဆိတ်နေသောအခန်းထဲတွင် မေးလိုက်သည်။

“အာ။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။”

ဂနိုင်သား စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

“နောက်စစ်သည်တော်တိုက်ပွဲအတွက် ငါတို့ ထွက်သွားကြမလား။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။”

ဘောင်းဘီမဝတ်သူက “ငါတို့ရဲ့နည်းဗျူဟာတွေကို ဆွေးနွေးကြမလား။ မစ်ရှင်ဖော်ပြချက်မှာ အစုလိုက်တိုက်ပွဲအကြောင်း မဖော်ပြထားပေမယ့် အနိုင်ရတဲ့အုပ်စုက ပိုကြီးမားတဲ့ဆုလာဘ်တွေ ရရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလား။” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါတို့ တိကျတဲ့အကွာအဝေးပစ်ခတ်မှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်သင့်တယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်။” ဆယ်ဗားနပ်စ် သူမ၏လေးတိုကို ထုတ်ယူပြီး ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့အသင်းဖော်တွေအပေါ် တိကျတဲ့ပစ်ခတ်မှုလား။” ရင်မွှေးမီးလောင်က ပြောလိုက်သည်။

ဆယ်ဗားနပ်စ် ခုန်ထလိုက်ပြီး ရင်မွှေးမီးလောင်၏လည်ပင်းကို သူမ၏လေးစွန်းများဖြင့် လည်ညှစ်လိုက်သည်။ သူမ လေးကိုဆွဲကာ ကြမ်းတမ်းစွာ “နင် ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ စော်ကားရင် ငါ နင့်ကို တိကျတဲ့သေခြင်းတရားတစ်ခု ပေးမယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ သေတော့မယ်။ အမလေး၊ ငါ သေတော့မယ်ဟ။”

“သူ့ကို လွှတ်လိုက်။ တိုက်ပွဲ မစသေးဘူး၊ ငါတို့ ဂိမ်းမာတစ်ယောက် လျော့သွားလိမ့်မယ်။”

ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဂနိုင်သား သူတို့၏အသင်းဖော်ကို ကယ်တင်ရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

အာသာတစ်ယောက်သာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ဓားတိုကို ဓားသွေးကျောက်ဖြင့် သွေးနေသည်။

ဂိုဘလင်လေးဦး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေစဉ် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

“အမျိုးသမီးများ—။ အမျိုးသားများ—။ ယနေ့ မြောက်ပိုင်းမြေအောက်ကမ္ဘာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နပန်းပြိုင်ပွဲသို့ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်က အိမ်ရှင်ပါ… ကျောက်တုံးကြီး ဂျွန်ဆင်ကို ကြိုဆိုခွင့်ပြုပါ၊ ဘာလဲ။ သူ ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့လက်နက်ကို အသုံးပြုနေတယ်။ မဟုတ်ဘူး။ အစောင့်တွေ။ အစောင့်တွေ၊ အမလေး။ အခြေအနေက ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ အမလေး၊ ဒါက ကျွန်တော်မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ သွေးထွက်သံယိုအဖြစ်ဆုံး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နပန်းပြိုင်ပွဲပဲ။ ဒီပြိုင်ပွဲကို တရားမဝင်လို့ မခေါ်သင့်ဘူး။ ဒါက လုံးဝလူမဆန်ဘူး။ ဘာလဲ။ ကျွန်တော့်စကားတွေ ဆင်ဆာဖြတ်ခံရတာလား။”

ဂိုဘလင်လေးဦး ဆက်လက်၍ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေကြသည်။

“အမလေး။ ဂျွန်ဆင်ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ယူသွားခံရတယ်၊ ရက်စက်စွာ ခိုးယူခံရတယ်။ ကြည့်လိုက်။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို သတ္တုစားသုံးသူက မျိုချလိုက်ပြီ။ သတ္တုစားသုံးသူ အနိုင်ရနေပုံရတယ်။ သတ္တုစားသုံးသူနဲ့ ဂိုဘလင် ၅၀ ကြားက အစုလိုက်တိုက်ပွဲကို ကျွန်တော် မျှော်လင့်နေပါတယ်။ သတ္တုစားသုံးသူက ဂိုဘလင်တွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို မျိုချနိုင်ပါ့မလား။”

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ဂိုဘလင်လေးဦး ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ငါတို့ မင်းရဲ့နောက်မှာ ရပ်နေမယ်။ မင်းရဲ့တိကျတဲ့ပစ်ခတ်မှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်မလား။”

…

“မြန်မြန်လုပ်။ မင်းတို့ ဝတုတ်ပျင်းရိတဲ့ ဟမ်းစတားအကျဉ်းသားတွေ။”

“ပ၊ ပ၊ ပ။”

သွားတစ်ချောင်းမရှိသော ဂနိုမ်းတစ်ဦး လည်ပတ်နေသော ဟမ်းစတားဘီးသုံးခုရှေ့တွင် သူ၏ကြိမ်လုံးကို ရိုက်ခတ်နေသည်။

မျက်နှာတွင် ဝလုံး ပုံစံဖြစ်နေသော ဟမ်းစတားသုံးကောင် ဂနိုမ်းရှေ့ရှိ ဟမ်းစတားဘီးများပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ပြေးလွှားနေကြသည်။

အော့ခ်တစ်ဦး ချောင်းကြည့်ကာ “အပေါ်က အထူးသွေးအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ပြီးသွားပြီ။ ငါတို့ ဟမ်းစတားဘီးတွေ မလိုအပ်တော့ဘူး။ ဟမ်းစတားတွေကို သန့်ရှင်းရေးတချို့ လုပ်ခိုင်းလိုက်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂနိုမ်း ခေါင်းညိတ်ကာ “အပြစ်သားတို့၊ မင်းတို့ အခုရပ်လို့ရပြီ။ နားနေခန်းတွေကို သွားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြ။” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။