ဟမ်းစတားသုံးကောင်
Vol. 8 Ch. 119
“ဟွာလ—”
“ဟွာလ—”
စင်္ကြံလမ်းနံရံတစ်ခုပေါ်တွင် သေးငယ်သော တွားသွားအင်းဆက်ပိုးမွှားတစ်ကောင် ကပ်လျက်ရှိနေသည်။
သံကြိုးများဆွဲငင်သံ ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှား၏ အာရုံခံအမွေးအမှင်များ နှစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားပြီး အမွေးထူသောဟမ်းစတားသုံးကောင် သူတို့၏လက်သံကြိုးများကို သယ်ဆောင်လျက် အခန်းတံခါးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
“နားနေခန်း ၀၉”
စာလုံးများကို တံခါးပေါ်တွင် ရေးသားထားသည်။
“ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ်… ငါ့သစ်သီးလေး…”
အလယ်ရှိဟမ်းစတား၏ မျက်လုံးများသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသော မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“သူတို့ ငါတို့ကို အစာကျွေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။” နောက်ဆုံးရှိ ဟမ်းစတားသည် မကျေမနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“လက်မလျှော့နဲ့။ ငါတို့ ဒီထောင်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။” ရှေ့ဆုံးရှိဟမ်းစတားက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သည် နားနေခန်းအတွင်းမှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“မင်း သူ့ခေါင်းပေါ်တက်ပြီး လက်နက်နဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ထိုးလို့ရတယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ မျိုချခံလိုက်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါ သူ့ကို အာရုံလွှဲပေးမယ်။ ငါ သေသွားရင် အခွင့်အရေးယူပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်။”
“ငါ သူ့နှလုံးသားကို ထိုးမယ်။”
“ကူးလူး…”
ရှေ့ဆုံးရှိဟမ်းစတား တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးရှိဟမ်းစတားများသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ရှေ့ဆုံးရှိဟမ်းစတား သူ၏လက်ဖဝါးကိုမြှောက်ကာ တံခါးကိုခေါက်လိုက်သည်။
“ငါတို့အလှည့်လား။”
“တံခါးဖွင့်လိုက်။”
“မစ်ရှင် ဘယ်တော့ပြီးမလဲ မသိဘူး။”
အတွင်းမှ အသံများ ကြားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် တံခါးဖွင့်ရန် ရောက်လာသည်။ ဂိုဘလင်နှစ်ဦး တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး ဂိုဘလင်သုံးဦး ပြိုင်ပွဲဝင်များအတွက် ထားရှိသော အလျားလိုက်ခုံတန်းများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။
ဂိုဘလင်များသည် အရပ်ပုသောကြောင့် ခုံတန်းများပေါ်တွင် ထိုင်သည့်အခါ သူတို့၏ခြေထောက်များသည် မြေပြင်နှင့် မထိနေပေ။
မြင်ကွင်းသည် ရယ်စရာကောင်းသင့်သည်။ သို့သော် တောက်ပသောသံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး ချွန်ထက်သောဓားများကိုင်ဆောင်ထားကာ သူတို့ကို စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသော ဂိုဘလင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ယခုပင် ဆွေးနွေးချက်ကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်မူ အခြေအနေက တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်သွားသည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် တစ်ဖန်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ဇီ။”
“ဇီ။”
“ဇီ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် ဂိုဘလင်များအား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောလိုက်ကြသည်။
ဂိုဘလင်များသည် ဟမ်းစတားသုံးကောင်၏ စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် အာရုံခံစားမှု ပို၍ထက်မြက်သောကြောင့် ပထမဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။
“ဒါက မစ်ရှင်တစ်ခုပဲ။”
“ငါတို့ကို ဒီအခန်းထဲမှာ အံဆွဲအားလုံးသော့ခတ်ပြီး မိနစ်ဆယ်ဂဏန်းလောက် ထိန်းသိမ်းထားတာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့သားပဲ။” ရင်မွှေးမီးလောင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။” ဂနိုင်သား စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။
“မင်း အရူးပဲ။” ဆယ်ဗားနပ်စ် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို ကြည့်လိုက်။ သူတို့က သာမညအခန်းကဏ္ဍတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကအချက်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီအကြောင်းကော။”
ဆယ်ဗားနပ်စ် ဟမ်းစတားတစ်ကောင်၏လက်ဖဝါးများကို မြှောက်ကိုင်ကာ သတ္တုလက်ထိပ်များကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့က ‘ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားများ။’ လို့ ပြောတယ်။ ဂိမ်းတွေမှာ သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် မစ်ရှင်တွေရှိတယ်။ သူတို့က အများအားဖြင့် မစ်ရှင်တွေနဲ့ အမ်ပီစီတွေပဲ။”
“ဘုန်း။”
ဟမ်းစတား၏လက်ဖဝါးများက အလွန်သေးငယ်သောကြောင့် ဆယ်ဗားနပ်စ် လက်ဖဝါးများကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ သူတို့အပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသောလက်ထိပ်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဟမ်းစတား ချက်ချင်းလက်ထိပ်များကို ကောက်ယူပြီး သူ၏လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် ပြန်တပ်ဆင်လိုက်သည်။ သူ ခေါင်းခါကာ ထိတ်လန့်တကြားအသံများ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဇီ။”
ဤသို့သောအသံမျိုး။
အာသာ ခေါင်းညိတ်ကာ “ငါ သဘောတူတယ်။ သူတို့နဲ့ ဘယ်လိုဆက်သွယ်ကြမလဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် စကားပြောနေသော ဂိုဘလင်ငါးဦးကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ သူတို့၏စကားများကို နားလည်သော်လည်း သူတို့ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကိုမူ နားမလည်နိုင်ပေ။
“ငါတို့အတွက် မစ်ရှင်တွေ ရှိလား။” ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ရှေ့ထွက်ရပ်ကာ ဟမ်းစတားများအား ပြောလိုက်သော်လည်း သူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်သောအသံများကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ဇီ။”
ဤသို့သောအသံမျိုး။
“ဒါ မဟုတ်သေးဘူး။” ဆယ်ဗားနပ်စ် ထရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း အမ်ပီစီတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တာနဲ့ မစ်ရှင်တွေ တောင်းတာလား။ ဒါတောင် မင်းက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဂိမ်းထုတ်လွှင့်သူ ဖြစ်နေသေးတာလား။ နှစ်မြှုပ်မှုခံစားချက်ကို အာရုံစိုက်ရမယ်လေဟာ။ ဂိမ်းတွေက မင်းကို ဦးချခိုင်းပြီး အထွေထွေအလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါ နှစ်မြှုပ်မှုခံစားချက် မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ ကြိုးစားကြည့်လိုက်မယ်။”
ဆယ်ဗားနပ်စ် ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးပြူးကျယ်နေသော ဟမ်းစတားများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က ထာဝရတိုင်းပြည်က စစ်သည်တော်တွေပဲ။ ငါတို့က မြေအောက်ကမ္ဘာကို ခရေမာလက်ကနေ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်ကို ခုခံတွန်းလှန်ခဲ့တဲ့ ရှေ့ပြေးတပ်သားတွေလည်း ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ မင်းတို့ကို ဘယ်လိုကူညီနိုင်မလဲ။”
“ဇီ။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် တူညီသောအသံများကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ထားလိုက်တော့၊ သူတို့က သာမန်ဟမ်းစတားတွေပဲ။” ရင်မွှေးမီးလောင် မျှော်လင့်ချက်တစ်စုံတစ်ရာ မထားရှိတော့ပေ။
“ရှားလီ ဘာလို့မရောက်သေးတာလဲ။ ငါတို့ အကြာကြီးစောင့်နေရပြီ။ တစ်ရက်လောက် စောင့်ရမှာလား။ ငါ ညဘက် ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ ထွက်သွားတော့မယ်။” ဂနိုင်သား ညည်းတွားလိုက်သည်။
“နေ့စဉ်မစ်ရှင်တွေက အရမ်းလွယ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရှင်ရှားလော့ခ်က မင်းကို အချစ်ရေးအတွက် အားလပ်ချိန်ပေးဖို့ အရမ်းရက်ရောနေတာလား။”
ရင်မွှေးမီးလောင် စနောက်ခြင်းပြီးဆုံးသည်နှင့် ဟမ်းစတားသုံးကောင် ချက်ချင်း စကားပြောလိုက်ကြသည်။
“အရှင်ရှားလော့ခ်လား။”
“အဲဒါ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုး ရှားလော့ခ်လား။”
“ဇီ”
ရှေ့ဆုံးတွင်ထိုင်နေသော ဟမ်းစတား သူ၏လက်ဖဝါးကိုမြှောက်ကာ နောက်ဆုံးရှိဟမ်းစတား၏ခေါင်းကို ခေါက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်း ဘာဖြစ်လို့ တကျွိကျွိအော်နေတာလဲ။ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ဘူးလား။ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာတွေ့ရင် ငါတို့ ကယ်တင်ခံရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ စားစရာရလိမ့်မယ်။”
ထုရိုက်ခံလိုက်ရသော ဟမ်းစတား လျင်မြန်စွာ “အစားအစာ ဘယ်မှာလဲ။” ဟု မေးလိုက်သည်။
အာသာအပါအဝင် ဂိုဘလင်အားလုံး၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာကြသည်။
…
“ဒါဆို မင်းတို့ကို အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာဖွေဖို့ ဒီကို ပို့လိုက်တာပေါ့၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ကို ပို့လိုက်တဲ့သတ္တဝါရဲ့အထောက်အထားကို မင်းတို့ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလို့ မရဘူးပေါ့။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် သူတို့၏ဝတုတ်သောတင်ပါးများကို ခုံတန်းများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော ဂိုဘလင်ငါးဦး သူတို့ကို ဝိုင်းရံနေကြသည်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ သူတို့ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းနေသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ မှန်တယ်။”
“ငါတို့ မင်းတို့ကို မပြောနိုင်ဘူး။”
“ပြောလိုက်ရင် ငါတို့ နောက်ထပ်အစားအစာတွေ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့နာမည်တွေကို ပြောပြလို့ရမလား။” ဆယ်ဗားနပ်စ်က မေးလိုက်သည်။
“ဘော့စ်အကြီး။”
“ဒုတိယဘော့စ်။”
“ဝတုတ်အိုတာကု။”
ဟမ်းစတားသုံးကောင် သူတို့၏နာမည်များကို အဆင်သင့် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ မင်းတို့ကို ကူညီမယ်။” ရင်မွှေးမီးလောင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဂိုဘလင်ငါးဦးကို သူတို့၏ကျေးဇူးရှင်များကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် ဂနိုင်သားက “ငါတို့ မင်းတို့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ကူညီပြီး အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာဖွေပေးမယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် မျက်ရည်များကျလောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
သူတို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ငါတို့ ဒီမစ်ရှင်ကို လက်ခံခဲ့ပြီ၊ ဒီမစ်ရှင်ကို လက်ခံခဲ့ပြီ။” ဆယ်ဗားနပ်စ် စကားလုံးများကို နှစ်ကြိမ်ထပ်ခါပြောလိုက်သည်။
ဟမ်းစတားသုံးကောင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဂိုဘလင်ငါးဦးအား လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ဂနိုင်သား တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း ဘောင်းဘီမဝတ်သူက တားဆီးလိုက်သည်။ သူက အခြားဂိမ်းမာများကို ဖမ်းဆွဲပြီး ဆွေးနွေးရန် ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘောင်းဘီ၊ မင်း အတွေ့အကြုံ မရှိဘူးလား။ စဉ်းစားကြည့်။ ဘာဖြစ်လို့ မစ်ရှင်သတိပေးချက်နဲ့ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်တွေ မရှိတာလဲ။”
“ဗားနပ်စ်အစ်ကို၊ မင်းပဲ ငါ့ကို ဝေးဝေးနေခိုင်းပြီး အခုကျ ငါ့ကို လာမေးနေတာလား။ လာမမေးနဲ့။ ငါ မသိဘူး။”
“ရန်မဖြစ်ကြနဲ့တော့။ ငါ၊ ဂနိုင်သားရဲ့ ဂိမ်းကစားခြင်းအတွေ့အကြုံအရ၊ ဒါက ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။”
“ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုလား။ အဲဒါ ဘာလဲ။ ငါတို့ကို ပိုပြီးပြောပြစမ်း။”
“ရင်မွှေးအစ်ကို၊ မင်း အရင်က ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုစနစ်ပါတဲ့ ဂိမ်းတစ်ခုခု မကစားဖူးဘူးလား။ အဲဒါက မစ်ရှင်အသိပေးချက်မရှိဘဲ ပစ္စည်းတစ်ခုခုရရှိတဲ့ အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေမှာ ရှိတတ်တယ်။ မစ်ရှင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတဲ့အခါ ရတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက များပြားလွန်းတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာတစ်ခုမှ မပေးတာလည်း ရှိတတ်တယ်။”
“မင်း ဆိုလိုတာက ဒါက ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုတစ်ခုလား။”
“ဟုတ်တယ်။ အာသာအစ်ကို၊ ဒါက ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပဲ။”
“ငါတော့ ဂနိုင်သား မှန်တယ်လို့ ထင်တယ်။”
“ငါ သဘောတူတယ်။”
“သူတို့ကို အရင်ကူညီကြရအောင်။ ထုတ်လုပ်သူတွေက ငါတို့ကို စနောက်ဖို့ မစ်ရှင်တစ်ခုချပေးတာ မဟုတ်ဘူးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။”
ဂိမ်းမာများ စကားပြောဆိုနေကြစဉ် ဟမ်းစတားသုံးကောင်လည်း သူတို့အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“သူတို့ အရမ်းစပ်စုကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောနေကြတာလဲ။”
“သူတို့ ရူးသွပ်နေပုံရတယ်။ ငါတို့ သူတို့ကို ယုံကြည်သင့်သလား။”
“သူတို့ ရူးသွပ်နေပုံရတယ်။ ငါတို့ သူတို့ကို ယုံကြည်သင့်သလား။”
ဟမ်းစတားနှစ်ကောင် ဝတုတ်အိုတာကုကို ရိုက်နှက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ နောက်မှ ဂိမ်းမာများ၏အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ဘော့စ်အကြီး၊ ဒုတိယဘော့စ်၊ ဝတုတ်အိုတာကု၊ စိတ်မပူနဲ့။ ငါတို့ မင်းတို့ကို ကူညီမယ်။ ငါတို့ ဒီမစ်ရှင်ကို လက်ခံတယ်။”
ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ခါးထောက်ကာ လက်မထောင်လိုက်သည်။ သူ၏သံချပ်ကာနှင့် ခါးရှိဓားတို့ဖြင့် သူသည် လူကြိုက်များသောကာတွန်းဇာတ်ကောင်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။
“အမလေး၊ အဲဒါ မိုက်တယ်။ ငါ အမြဲတမ်း အဲဒီလိုခံစားချက်မျိုး ရရှိချင်ခဲ့တာ။” ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏အဖော်များအား ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါ…”
ဘော့စ်အကြီးဟမ်းစတားက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ငါတို့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ဘယ်လိုကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ။”
ဂိုဘလင်ငါးဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“နည်းနည်းညှပ်ထည့်ကြည့်… ညှပ်ထည့်လို့ ရသင့်တယ်မလား။” အာသာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
…
“ဂိုဘလင်တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။”
ဇာတ်ညွှန်းကိုင်ဆောင်ထားသော ဂနိုမ်းတစ်ဦး နားနေခန်း ၀၉ သို့ လျှောက်သွားပြီး သတ္တုဘူးခွံဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဘလင်များအား “မင်းတို့ နောက်တစ်လှည့်ပဲ။ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပြီး အကောင်းဆုံးဖျော်ဖြေကြ။ အကောင်းဆုံးတိုက်ခိုက်ကြ။ ကြည့်ရှုသူတွေ တစ်နေကုန် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ပိုပြီးစိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်ကြ။ နားလည်ရဲ့လား။” ဟု အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။
ဂိုဘလင်များ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ဂိုဘလင်သုံးဦးက အိုးတိုးအမ်းတမ်း လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ပုံရသည်။ ဂိုဘလင်ငါးဦး ဂနိုမ်းနောက်သို့ နားနေခန်းမှ ထွက်ခွာသွားကြစဉ် နားနေခန်းထဲတွင် ဂိုဘလင်သုံးဦး ရှိနေပြီး သူတို့၏ခေါင်းပေါ်တွင် အောက်ပါစာလုံးများ ရှိနေသည်—ဂနိုင်သား၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်နှင့် ရင်မွှေးမီးလောင်။
“ဘာဖြစ်လို့ ငါ ကျောက်တုံး-စက္ကူ-ကတ်ကြေးမှာ ကျောက်တုံးကို သုံးခဲ့မိတာလဲ။” ဆယ်ဗားနပ်စ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ထားလိုက်တော့၊ ဗားနပ်စ်အစ်ကို။ ငါတို့ ပေါ်တင်ကြီး လိမ်ဆော့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အာသာနဲ့ ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဆုလာဘ်တွေကို ငါတို့နဲ့ မျှဝေမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။”
ရင်မွှေးမီးလောင် ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းကိုပိုက်လျက် သက်ပြင်းချရင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသည်။
“အိုက်၊ ငါ ပြိုင်ကွင်းမှာ အရမ်းတိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တာ…”