ပြိုင်ပွဲစတင်ခြင်း

မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်နေသောအခန်းထဲရှိ နံရံများတွင် အလျားလိုက်ခုံတန်းနှစ်ခုသာ ချထားသည်။

အုတ်ခဲများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နံရံများတွင် ထူးဆန်းသောနွယ်ပင်များနှင့် အစိမ်းရောင်ရေညှိလွှာတစ်လွှာ တက်နေသည်။

အခန်းဝင်ပေါက်တွင် သံချေးတက်နေသော သတ္တုတံခါးတစ်ချပ်ရှိပြီး အခန်းအပြင်ဘက်တွင် အလင်းရောင်အချို့ လင်းလက်နေသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုရှိသည်။ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းအပြင်ဘက်မှ မှိန်ဖျော့ဖျော့အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်ခုပ်သံများ ကြားနေရသည်။

“မင်းတို့ငါးယောက်ပဲ။ အားလုံးရှိနေကြရဲ့လား။”

ဇာတ်ညွှန်းကိုင်ဆောင်ထားသော ဂနိုမ်းသည် တုံ့ပြန်မှုမရှိသော ဂိုဘလင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ အရမ်းဉာဏ်တုံးမှန်း ငါသိတယ်။ ငါ တစ်ခါပဲပြောမယ်၊ ဒါကြောင့် နားထောင်ကြ။ အပြင်ထွက်ပြီး သတ္တုစားသုံးသူကို မြင်တဲ့အခါ မကြောက်ကြနဲ့။ ခဏလောက်တိုက်ခိုက်ပြီးမှ ထွက်ပြေးကြ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မထွက်ပြေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။”

ဂနိုမ်းက “ထွက်မပြေးဘဲ အဆုံးထိခံနိုင်ရင် ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ ရွှံ့စေးကြက်တစ်ကောင်စီ ရရှိလိမ့်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ခဏနေပါဦး၊ အခု ရွှံ့စေးကြက်တစ်ကောင် ယူလို့ရမလား။” သံချပ်ကာအပြည့်အစုံဝတ်ဆင်ပြီး သံခမောက်ဆောင်းထားသော “ဂိုဘလင်” တစ်ဦး လက်မြှောက်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဤ “ဂိုဘလင်” သည် ထူးဆန်းနေသည်။ သံခမောက်၏အကြားမှ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်အမွေးအမှင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သံခမောက်ထဲသို့ အမွေးဘောလုံးတစ်လုံး ထိုးထည့်ထားပုံရသည်။

ဘယ်သူက ဒီလိုအရာမျိုး လုပ်မှာလဲ။

နောက်ထပ်ဂိုဘလင်တစ်ဦး သူ၏လက်ကိုဆွဲချကာ ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး၊ မင်း မရနိုင်ဘူး။”

ဂနိုမ်းသည် ဂိုဘလင်များကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့က စစ်သည်တော်တိုက်ပွဲအတွက် ဒီကိုရောက်နေတာ၊ ဟာသပြောဖို့ မဟုတ်ဘူး။”

ဂနိုမ်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ငါ့အလုပ်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဂိုဘလင်တွေကိုတောင် စစ်သည်တော်တွေအဖြစ် အသုံးပြုနေကြတယ်လား…”

လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အားပေးနေသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လာကြသည်။ ကြေညာသူက စကားပြောဆိုခြင်း စတင်လိုက်သည်။

“အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသားများ။ နောက်လာမယ့်နပန်းပွဲက အမျှော်လင့်ဆုံးဖြစ်ရပ်ပဲ။ သတ္တုစားသုံးသူက ကျောက်တုံးကြီး ဂျွန်ဆင်ကို အနိုင်တိုက်ပြီးတဲ့နောက် သူက အနားယူချိန်နဲ့ ကုသချိန်မရှိဘဲ စိန်ခေါ်သူတွေနဲ့ ထပ်မံရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ သူ အိမ်သာသွားခွင့်တောင် မရဘူး။ သူက အယောက် ၅၀ နဲ့ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်… ဘာလဲ။ ဆက်တိုက်မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ အိုး၊ အိုး၊ ဒီလိုမျိုး…”

အပြင်ဘက်ရှိ ဆူညံသံများ တစ်ဖန်ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အိမ်ရှင် လျင်မြန်စွာ “သူက ဂိုဘလင် ၅၀ နဲ့ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။ သတ္တုစားသုံးသူနဲ့ ဂိုဘလင်တွေအတွက် ပြိုင်ဘက်ဆယ်ယောက်ကို အနိုင်တိုက်တဲ့သူတိုင်း အရွယ်အစားကြီးမားတဲ့ဆုတစ်ဆု ရရှိလိမ့်မယ်။ အဆင့်မြင့်၊ စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ထားတဲ့၊ ရှားပါးတဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခု။ စစ်သည်တော်တို့။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ကြ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂနိုမ်း သံကြိုးများကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ဂိုဘလင်ငါးဦးအား “ကောင်းပြီ။ မင်းတို့အလှည့်ပဲ။ ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်ကြ။ ပိုပြီးကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်းချ။ ကြည့်ရှုသူတွေ အဲဒါကို ကြိုက်ကြတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂနိုမ်း သတ္တုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဂိုဘလင်နှစ်ဦး သူတို့၏ဓားတိုများကို ဓားအိမ်မှထုတ်ကာ ရှေ့သို့ချီတက်သွားကြပြီး အခြားဂိုဘလင်သုံးဦးမှာမူ ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် မှောင်မိုက်သောဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းမှ ထွက်လာကြပြီး ဆူညံသံများ ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ အလင်းရောင်များ ပို၍တောက်ပလာသည်။

၎င်းသည် လူအုပ်ကြီး၏ အားပေးသံဖြစ်သည်။

အာသာ အလိုအလျောက် သူ၏ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဘောင်းဘီမဝတ်သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ဂိမ်းရဲ့ PVP က ဒီလောက်လက်တွေ့ကျလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ငါ့သွေးတွေ ဆူပွက်နေပြီ…”

“ငါတို့ရဲ့ ထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်ကို မမေ့နဲ့။” အာသာက ဘောင်းဘီမဝတ်သူအား ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့၊ စိတ်မပူနဲ့။ တခြားသူတွေက နာမည်မရှိတဲ့အမ်ပီစီသုံးယောက်ကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အာသာ ခေါင်းခါကာ “အဲဒါ အဲဒီလိုဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏နောက်ရှိ ယိမ်းထိုးနေသော “ဂိုဘလင်” သုံးကောင်မှာ သံချပ်ကာထဲသို့ အတင်းအကျပ်ထိုးထည့်ထားသော ဟမ်းစတားသုံးကောင်ဖြစ်သည်။ ဟမ်းစတားများသည် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာကြသည်။

“ကူးလူး…”

ဟမ်းစတားသုံးကောင် တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ တောက်ပသောအလင်းရောင်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ငါးယောက်လုံး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပမှုကြောင့် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ကြပြီး ကြည့်ရှုသူများကို မမြင်နိုင်ကြပေ။

သူတို့၏နားနားရှိ အားပေးသံများသည် ပြိုင်ကွင်းသည် မည်သို့မည်ပုံရှိသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်…

သူတို့၏ပြိုင်ဘက် ဘယ်မှာလဲ။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူ တောက်ပသောအလင်းရောင်များနှင့် ကျင့်သားရလာသည်။ သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့တွင် သတ္တဝါသောင်းပေါင်းများစွာ ဝင်ဆံ့နိုင်သော စက်ဝိုင်းပုံရောမစစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကြည့်ရှုသူထိုင်ခုံများတွင် သတ္တဝါဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေကြသည်။

ကြည့်ရှုသူများသည် သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လွင့်မျောနေသောပူဖောင်းများကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ် နည်းပါးနေပုံရသည်။

သို့သော် အားပေးသံများမူ အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ထင်ရှားသည်။

“ဟေ့၊ မင်းတို့ ဘာဖြစ်လို့ အရူးတွေလို ရပ်နေကြတာလဲ။ တိုက်ခိုက်ကြ၊ ငါတို့ ပင်ပန်းနေပြီ။”

ကြည့်ရှုသူထိုင်ခုံ၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှပ်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော အရိုးစုကောင်တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ သူသည် ငေးကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေသော ဂိုဘလင်များအား အော်ဟစ်နေသည်။

အရိုးစုကောင်ရှေ့တွင် မှော်ဖန်လုံးနှင့်ဆင်တူသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ၎င်းကို ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွင် ယခင်က မြင်ဖူးသည်မှာ သေချာသော်လည်း တကယ့်အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ ကွဲပြားသည်။

ထိုဆူညံသံများသည် မှော်ဖန်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။

“ကချ၊ ကချ…”

ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ထူးဆန်းသောအသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရွှံ့စေးအမှုန်အမွှားများ သူတို့ရှေ့တွင် ကျဆင်းလာကြသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ အနီးအနားရှိကြည့်ရှုသူထိုင်ခုံကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ဝတုတ်သောဂနိုမ်းတစ်ဦး အနီးအနားရှိကြည့်ရှုသူထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် ရွှံ့စေးပုံးတစ်ပုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စားသုံးရင်း “ကချ” အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ဘေးရှိ ထိုင်ခုံနှစ်လုံးတွင် အမျိုးမျိုးသောမုန့်ပဲသရေစာများ ရှိနေသည်။

ဘေးတွင် ဂနိုမ်းငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် သားရဲကောင်အရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ချုပ်အစိမ်းရောင်ဦးထုပ်တစ်လုံး ဆောင်းထားသည်။ သူသည် ခေါင်းလောင်းပုံဘောင်းဘီ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမည်မသိ အနီရောင်အဖျော်ယမကာတစ်မျိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“အဖေ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဂိုဘလင်တွေ ရှိနေတာလဲ။”

“အာ… လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က စစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းက လူကြိုက်မများတော့တဲ့အတွက် သူတို့မှာ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုပြဿနာတွေ ရှိနေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ကွင်းမှာ သူ့ရဲ့ဆွဲဆောင်မှု ရှိတုန်းပါပဲ။” ဝတုတ်ဂနိုမ်းက အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အဖေ၊ ကျွန်တော် မကြည့်ချင်ဘူး။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းဘူး။ ဒါက အတုအယောင်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ တခြားအရာတွေနဲ့ ကစားလို့ရမလား။ အဖေ့အတွက် ကျွန်တော်နဲ့အတူ အားလပ်ရက်ရဖို့ မလွယ်ဘူး။ အဖေ၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်နဂါးနဲ့ ကစားချင်တယ်။”

ဂနိုမ်းငယ် ဆူညံစွာ ဂျီကျလိုက်သည်။

“အိုက်ယား။ ဒါပေမဲ့ အဖေက နပန်းပွဲကို ကြိုက်တယ်… ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီလေ။ ကောင်းကင်နဂါးနဲ့ သွားကစားကြတာပေါ့။”

ဝတုတ်ဂနိုမ်း စစ်သည်တော်တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုလိုသော်လည်း ဂနိုမ်းငယ်က တောင်းဆိုသောကြောင့် သူ မသက်မသာထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏အစားအစာများကို သိမ်းဆည်းခြင်း စတင်လိုက်သည်။

ကြည့်ရှုသူနှစ်ဦး လျော့နည်းသွားသည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ အော်ဟစ်အားပေးသံများက သူ၏နားထဲတွင် မြည်ဟည်းနေသည်။ ကြည့်ရှုသူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ ရှိသောကြောင့် ၎င်းအသံတို့ကို မာနာစွမ်းအင်ဖြင့် အတုလုပ် ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

ဤအရာအားလုံး ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။ သူ ပို၍စဉ်းစားလေလေ၊ သူ ပို၍ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်လေလေ ဖြစ်သည်။ သူ ပို၍စဉ်းစားလေလေ၊ သူ ပို၍ခံစားရသည်—ဒေါသ ထွက်လာသည်။

သူသည် ဤလက်တွေ့ကျသောဂိမ်း၏ အမှန်တရားတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက ငါတို့ကို စနောက်နေကြတာလား။ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖန်တီးပြီး လစ်ခ်ျတစ်ယောက်ကို ငါတို့ရှေ့မှာ တေးဂီတ တီးခတ်ခိုင်းနေတာလား။ သူတို့က ငါတို့ကို ‘မိုက်မဲတဲ့ဂိုဘလင်တွေ’ လို့ စနောက်နေကြတာလား။ မင်းတို့က အဲဒီလောက်အားနည်းတဲ့သတ္တဝါတွေဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုသူသန်းပေါင်းများစွာ လိုချင်နေတယ်ပေါ့။ အားနေရင် စွန်သွားလွှတ်ကြ။ အဲဒီလိုဖြစ်ရမယ်။ ကျစ်။”

“ငါ မသိခဲ့ဘူး…” အာသာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေပုံရသည်။

ပြိုင်ကွင်းထဲတွင် ဂိမ်းမာများ အဆက်မပြတ်အော်ဟစ်နေကြသည်။

“ညံ့ဖျင်းတဲ့ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ။ မင်းတို့ကို ကျိန်ဆဲတယ်။”

“မင်းတို့ကို ကျိန်ဆဲတယ်။ ငါ့သွေးတွေ ဆူပွက်နေပြီ။”

“ငါတို့ကို စနောက်ဖို့ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖန်တီးတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိရဲ့လား။”

“လူသားဆန်ကြပါ။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ။”

“ငါ မင်းတို့ကို သေအောင်ဆဲဖို့ ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်ကို သွားတော့မယ်၊ မင်း မိုက်မဲတဲ့ကောင်။”

နှင့် အလားတူကျိန်ဆဲမှုများ။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့ သူတို့၏သံခမောက်များထဲတွင် လည်ပင်းများကို တွန့်ဝင်လိုက်ကြသည်… သူတို့ နောက်ထပ်တွန့်ဝင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဂိမ်းမာများသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကြည့်ရှုသူများကို မြင်တွေ့ရ၍ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်လည်း စစ်သည်တော်မစ်ရှင်သည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် သူတို့ အော့ဖ်လိုင်းဖြစ်သွားပြီး ဆွေးနွေးချက်ဖိုရမ်တွင် ပိုစ့်တင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သူတို့ အော့ဖ်လိုင်းဖြစ်သွားပါက မစ်ရှင်သည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေမည်လား မည်သူသိမည်နည်း။ ၎င်းသည် ဘွဲ့ထူးဆုလာဘ်ပါသော မစ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂိမ်းမာ ၂,၁၀၀ အနက် သူတို့ထဲမှ ၅၀ သာ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။

တင်ဆက်သူ၏အဆိုအရ သူတို့ ပြိုင်ဘက်ဆယ်ယောက်ကို အနိုင်တိုက်ပါက အထူးနှင့် စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခု ရရှိနိုင်သည်။

စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာ။ ခရမ်းရောင်ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဂိမ်းမာများသည် မြင်ကွင်းထုတ်လုပ်မှုအပေါ်တော့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော ပုံရိပ်ယောင်အွန်လိုင်းဂိမ်း မဟုတ်ခဲ့ပါက သူတို့ ဒေါသတကြီး ဂိမ်းမှ ထွက်ခွာသွားကြလိမ့်မည်။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ...။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုသို့ခံစားနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ခရမ်းရောင်ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်းကိုလည်း လိုချင်နေကြသည်။

လူတိုင်း ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိုင်ဗန်နဂါးတစ်ကောင် ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏စူးရှသောအော်သံသည် ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

“ဒီအို—။”

ဝိုင်ဗန်နဂါး ဟောက်သံပြုပြီး လျင်မြန်စွာ ထိုးဆင်းလာသည်။ သန်မာပြီး လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ဂနိုမ်းတစ်ဦး ဝိုင်ဗန်နဂါး၏ကျောကုန်းမှ ခုန်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း။”

ဂနိုမ်းသည် အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်—ဒူးထောက်ကျခြင်းဖြင့်ပေါ့။

“ငါက—သတ္တုစားသုံးသူ။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ဘူး။ အာအို။”

သူ၏ဒူးများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်လျှက်သား မရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် အလွန်ခံ့ညားသော ဝင်ရောက်လာမှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

လူအုပ်ကြီး၏အားပေးသံများ ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်။

သူ၏အစားအစာများကို သိမ်းဆည်းနေသော ဝတုတ်ဂနိုမ်း အကြိမ်အနည်းငယ်ရယ်မောပြီးမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အိုက်၊ ဒီပြဇာတ်ကို ငါ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ခဲ့ရပေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်လို့ ငါ ခံစားမိတုန်းပဲ။ ယနေ့ခေတ်လူငယ်တွေက အကြမ်းဖက်မှု၊ သွေးထွက်သံယိုမှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုက်ကြတယ်။ အဲဒါက…”

“အဖေ။ သွားကြစို့။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်နဂါးနဲ့ ကစားချင်တယ်။” ဂနိုမ်းငယ် သူ၏အဖေကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝတုတ်ဂနိုမ်း သူ၏သားနှင့်အတူ ပြိုင်ကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

“အမျိုးသမီးများ။ အမျိုးသားများ။ အမျှော်လင့်ဆုံးအချိန် ရောက်ရှိလာပါပြီ။ ဂိုဘလင်တွေ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲ ရရှိမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့သတ္တုစားသုံးသူက သူတို့ကို မျိုးဖြုတ် ရှင်းလင်းပစ်မှာလား။ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်။”

“မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ကြ။”

“မြန်မြန်လုပ်ကြ။”

“ငါ သွေးထွက်သံယိုမှု မြင်ချင်တယ်။ သွေးထွက်သံယိုမှု။”

“တိုက်ခိုက်ကြ။ ငါတို့ရဲ့လက်မှတ်တွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့။”

ကြည့်ရှုသူထိုင်ခုံများမှ အော်ဟစ်သံလေးခုသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြားကြည့်ရှုသူများသည် အတော်အတန် ယဉ်ကျေးပုံရသည်။

ဂိမ်းမာအနည်းငယ် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စတင်လိုက်ကြသည်။ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ရှိပြီး သူတို့က အာသာဆီသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဦးတည်လာကြသည်။

“သတိထား။ သူတို့ ငါတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်တော့မယ်။” အာသာ သူ၏ဓားတိုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘောင်းဘီမဝတ်သူအား ပြောလိုက်သည်။

“ဇီ—” ဟမ်းစတားသုံးကောင်မှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။