အထွတ်အမြတ်ဆုံး လက်နက်ကြီး ဆယ့်နှစ်မျိုး

စီကျန့်သည် ချင်ဖုန်း ရတနာပြခန်းမှထွက်လာသည်ကိုမြင်လျှင် မျက်ခုံးပင့်ကာမေးသည်၊ "မင်းလိုချင်တဲ့ရတနာကို ရှာတွေ့ခဲ့လား။"

ချင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မတတ်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန် ဤသည်ကိုကြားလျှင် သူမ၏အပြာရောင်မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး အတွေးနယ်ချဲ့နေပုံရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ နောင်မှာမင်းနန်းမြို့တော်ကိုသွားဖို့ အခွင့်အရေးရတဲ့အခါ နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံက လက်မှုပညာရှင်တွေကို မင်းအတွက်ရတနာတစ်ခုဖန်တီးပေးဖို့ ရှာတွေ့နိုင်ကောင်းရဲ့။ မင်းသူတို့ကိုအဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ငွေအလုံအလောက်ပေးနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး အဆင့်မြင့်ရတနာတွေတောင် မင်းအတွက်လုပ်ပေးနိုင်တယ်၊" စီကျန့်က စိတ်သက်သာရာရစေရန် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လား။" ချင်ဖုန်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သူအမြဲတမ်း အဆင့်မြင့်ရတနာများမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ သဘာဝအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာများဖြစ်ပြီး လူလုပ်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

"ငါဘာလို့မင်းကိုလှည့်စားရမှာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ငါတို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ သခင်လှံနတ်မင်းကို မင်းမှတ်မိသေးလား။" စီကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းလည်း ထိုခန့်ညားထည်ဝါသောလူကို မှတ်မိနေပြီး ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် သူ့ကိုနောက်တစ်ကြိမ်မတွေ့ရတော့ပေ။ သူထွက်ခွာသွားခဲ့လေသလား။

"လှံနတ်မင်း စုမာခုန်း လှံသဘောတရားပဉ္စမအဆင့်ကို မရောက်ရှိသေးခင်တုန်းက သူအာကာသပြင်ပမှဥက္ကာပျံသံနဲ့ ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးစက်ဝန်းထက်ကျော်လွန်တဲ့အစွမ်းရှိတဲ့မိစ္ဆာသားရဲအလောင်းတွေကိုယူပြီး နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံက အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဆီမှာ လှံတစ်စင်းထုလုပ်ဖို့ သွားခဲ့တယ်။"

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ထူးကဲပြောင်မြောက်ပြီး သူ့လက်တွေက မှော်ဆန်တဲ့ထိတွေ့မှုရှိပုံရတယ်၊ အစုတ်အပြတ်ကိုအံ့ဩဖွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ သူလှံနတ်မင်းယူဆောင်လာတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုအသုံးပြုပြီး တစ်လကျော်ကြာအောင် ထုလုပ်ခဲ့တယ်။ လှံပြီးစီးသွားတဲ့အခါ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်သွားပြီး မိုးကြိုးတွေပြင်းထန်စွာပစ်ခတ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနေ့က နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံရဲ့ အထွတ်အမြတ်ဆုံးလက်နက်ကြီးဆယ့်နှစ်မျိုးထဲက နောက်ဆုံးလက်နက်ဖြစ်တဲ့ တိမ်ထိုးလှံ လောကကြီးထဲကိုရောက်ရှိလာတဲ့နေ့ပဲ၊" စီကျန့်က လေးစားအားကျစွာပြောလိုက်သည်။

"အထွတ်အမြတ်ဆုံးလက်နက်ကြီးဆယ့်နှစ်မျိုး ဟုတ်လား။" ချင်ဖုန်း သိလိုစိတ်ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ရတနာတွေ ထုလုပ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီထဲမှာ လက်နက်ဆယ့်နှစ်မျိုးက ထူးခြားပေါ်လွင်တယ် -- အထွတ်အမြတ်ဆုံးလက်နက်ကြီးဆယ့်နှစ်မျိုးပေါ့။ သူတို့အားလုံးက အဆင့်မြင့်ရတနာတွေဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဓာတ်နဲ့အံ့ဩဖွယ်စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်။ လောကကြီးထဲကိုရောက်ရှိလာတဲ့အခါ သူတို့ထူးခြားတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ ပြသကြတယ်။"

"အဲ့ဒီထဲမှာ ကြိမ်တစ်ချောင်းပါတယ်၊ ဆိုကြတာကတော့ အဲ့ဒါမွေးဖွားလာတဲ့အခါ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကိုဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးတိမ်တွေပျောက်ကွယ်သွားဖို့ နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းချိန်အပြည့် ယူခဲ့ရတယ်တဲ့။ စစ်တူကြီးတစ်လုံးအကြောင်းလည်း ငါကြားဖူးတယ်၊ အဲ့ဒါမွေးဖွားလာတဲ့အခါ နားကွဲလုမတတ်ဗုံသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှာပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်တဲ့။ ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင်မြည်ဟည်းပြီးမှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်၊" စီကျန့်က ရှင်းပြသည်။

ချင်ဖုန်း ထိုမြင်ကွင်းကိုစိတ်ကူးကြည့်ရင်း အလွန်ထူးကဲပြောင်မြောက်သည်ဟု တွေ့ရှိလိုက်သည်။ "ငါသာအဲ့ဒီလိုနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ စီကျန့် သူ၏ပခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး၊ မင်းအခုထိအိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲ။ ဒီလိုနတ်ဘုရားလက်နက်တွေက မင်းကိုသူတို့သခင်အဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်အသိအမှတ်ပြုမှာလဲ။"

"အမ်..."

အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံရသောကြောင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တွန့်သွားသည်။ "နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံရဲ့ လက်မှုပညာက ဒီလောက်အံ့ဩဖို့ကောင်းမှတော့ သခင်စီ ဘာဖြစ်လို့ကိုယ့်အတွက်ရတနာတစ်ခု သွားမလုပ်တာလဲ။"

"ငါ့မှာအဲ့ဒီလောက်ဓနဥစ္စာရှိခဲ့ရင် ငါလုပ်ပြီးလောက်ပြီ၊ မင်းသတိပေးဖို့လိုသေးလို့လား။" စီကျန့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သြော်၊ ကြည့်ရတာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ကိုး။

စီကျန့် မြို့တစ်မြို့ကမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့အကြီးအကဲဖြစ်ပေမယ့် မတူညီတဲ့နေရာတွေကအကြီးအကဲတွေနဲ့မတူဘဲ လစာက လုံးဝကွဲပြားသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အဓိကအချက်ကတော့ ဒီလူကသူ့ပိုက်ဆံအများစုကို ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေနဲ့အရက်တွေအပေါ်မှာ သုံးဖြုန်းနေတာပဲ။

"အခုချီယွမ်မြို့ကကိစ္စတွေ ပြီးပြတ်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ဘယ်တော့ပြန်စထွက်ခွာကြမလဲ။" ကန်းဖေးလန်က တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဘယ်အချိန်မဆိုသွားလို့ရတယ်၊ ဒီကောင်လေးအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊" စီကျန့် ချင်ဖုန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခဏစောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်ဘုရင်ခံရုံးက မြေဂရမ်ကိုစောင့်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်အရက်ဆိုင်မှာ တစ်ခုခုကျန်ခဲ့လို့ ပြန်သွားယူလိုက်ဦးမယ်။"

ချင်ဖုန်း အရက်ဆိုင်သို့အလျင်အမြန်ပြန်သွားသည်မှာ သူတကယ်ပဲတစ်ခုခုကျန်ခဲ့သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရှစ်ကွက်ဗေဒင်ကျောက်စိမ်းပြား၏စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးလိုစိတ်ပြင်းပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူဆိတ်ငြိမ်သောနေရာတစ်ခု ရှာဖွေလိုသည်။

၎င်းမှာ မြွေနာရီ (နံနက် ၉-၁၁ နာရီဝန်းကျင်) ဖြစ်သောကြောင့် နံနက်ပိုင်းအခန်းအပ်ချိန်လည်းမဟုတ်၊ နေ့လည်စာစားချိန်လည်းမဟုတ်၍ အရက်ဆိုင်တွင် လူများများစားစားမရှိပေ။

စားပွဲထိုး ချင်ဖုန်းကိုနောက်တစ်ကြိမ်မြင်လျှင် အံ့ဩစွာပြောသည်၊ "သမားတော်ချင်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ။"

"ကျွန်တော်အခန်းထဲမှာ တစ်ခုခုကျန်ခဲ့လို့၊ အခုအခန်းလွတ်နေပြီလား။"

"လွတ်နေပါပြီ။ ခင်ဗျားနောက်တစ်ကြိမ်တည်းခိုဦးမယ်ထင်လို့ အဲ့ဒီအခန်းကိုခင်ဗျားအတွက် ချန်ထားပေးတာပါ။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုအပေါ်လိုက်ပို့ပေးရဦးမလား။"

"မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းဝင်သွားလိုက်ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားအလုပ်သာဆက်လုပ်ပါ။"

ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားသော်လည်း လှေကားထောင့်၊ ထောင့်တစ်နေရာမှစားပွဲအနီးတွင် ပုံရိပ်သုံးခုထိုင်နေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

တစ်ဦးမှာ နှုတ်ခမ်းနီရဲပြီးသွားဖြူဖြူနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သောလူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ကာ အနက်ရောင်ခေါင်းစည်းပတ်ထားသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် လက်ရာမြောက်သောပုံစံများထွင်းထုထားသည့် ကြီးမားသောသစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ဓားတစ်ချောင်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မဝိုးမဝါးမြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဒုတိယတစ်ဦးမှာ ပိန်လှီသောမျက်နှာ၊ မုတ်ဆိတ်ရေးရေး၊ ပခုံးပေါ်တွင်ဝဲကျနေသော ဆံပင်ဖြူနှင့်မည်းရောယှက်နေသောဆံပင်၊ နှင့် ကျယ်ပြန့်သောမီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံရှည်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူအတွင်းတွင်အနက်ရောင်အတွင်းခံရှပ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏တောင့်တင်းသောခန္ဓာကိုယ်ကို အနက်ရောင်ပတ်တီးများဖြင့် တင်းကျပ်စွာပတ်တီးစည်းထားသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာပင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ပခုံးများပေါ်တွင် အနက်ရောင်ခြုံလွှာကြီးတစ်ခု လွှမ်းခြုံထားသည် -- လှံနတ်မင်း စုမာခုန်းပင်တည်း။

သူတို့သုံးဦး စားပွဲတွင်အရက်သောက်နေကြပြီး ထူးဆန်းစွာပင် အရက်ဆိုင်မှစားပွဲထိုးမှာ သူတို့ကိုလုံးဝလျစ်လျူရှုထားပုံရပြီး သူတို့ကိုလာရောက်ကြိုဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက်တစ်စုံတစ်ရာမပြပေ။

စုမာခုန်းသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက် ရိုသေစွာပြောသည်၊ "သခင် ဒီကိုဘာကိစ္စရှိလို့ ကြွရောက်လာတာပါလဲ။"

ပိန်လှီသောမျက်နှာနှင့်လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြန်ဖြေသည်၊ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကိစ္စတချို့ဆောင်ရွက်စရာရှိလို့ပါ။ ဒီမှာဒုက္ခတွေဖြစ်နေတယ်ကြားလို့ တစ်ချက်လာကြည့်တာပါ။"

"ဘယ်လိုအခြေအနေရှိပါသလဲ။"

"နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ရန်သူကိုလွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလိုက်ရတယ်။ သူတို့ကအင်အားကြီးပြီး သူတို့အစီအစဉ်တွေက ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားတယ်။ နန်းတွင်းဆရာတော်ရဲ့ဗေဒင်ဟောကိန်းသာမရှိခဲ့ရင် ချီယွမ်မြို့ သေချာပေါက်ကျဆုံးသွားမှာပဲ၊" စုမာခုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊" သွယ်လျသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား များများစားစားမပြောဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောလူငယ် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသံဖြင့်ပြောသည်၊ "ဒီလောက်စကားတွေအများကြီးပြောနေတာ၊ အဆုံးမှာတော့ အင်အားမလုံလောက်လို့ပဲ။ ငါသာအဲ့ဒီမှာရှိခဲ့ရင် သူတို့ထဲကတစ်ယောက်မှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

လူငယ်၏ရန်စမှုကိုလျစ်လျူရှုပြီး စုမာခုန်း ဆက်ပြောသည်၊ "မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးလုပ်ရပ်တွေ တိုးပွားလာတာနဲ့အမျှ မိစ္ဆာနဲ့သရဲတွေ ပိုပြီးရဲတင်းလာကြတယ်။ ချီယွမ်မြို့မှာပွက်လောရိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မြို့ငယ်နှစ်မြို့ ကျူးကျော်မှုနဲ့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ နဂါးနှိမ်နင်းကမ္ပည်းကျောက်တိုင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်သွားရောက်စုံစမ်းခဲ့ရာ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ တစ်ယောက်မှအသက်မရှင်ခဲ့ဘူး။"

သူ၏လေသံထဲတွင် နောင်တရမှုနှင့်မိမိကိုယ်ကိုအပြစ်တင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလျက် စုမာခုန်း ထပ်ပြောသည်၊ "ဒီလိုဒုက္ခများတဲ့လောကကြီးမှာ ငါတို့နေရာတိုင်းကိုမရောက်နိုင်ဘူး။ ပိုကြီးမားတဲ့အကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတွေက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

သွယ်လျသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား သူ၏ဝိုင်ကိုတစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အသက်ကိုဖြည်းညှင်းစွာရှူထုတ်ကာ ပြောသည်၊ "ဒီလောကကြီးမှာ ငါတို့အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံမထားနိုင်ဘူး။ တရားမျှတမှုအတွက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတွေက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

လူငယ် မျက်ခုံးပင့်ကာ စိန်ခေါ်ဟန်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ငါမဟာချန်အတွင်းကမိစ္ဆာနဲ့နတ်ဆိုးအားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေ ထပ်ဖြစ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ကြည့်နေလိုက်ပါ။"

သွယ်လျသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား လှံနတ်မင်းနှင့်ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ပြီး လူငယ်ကိုအာရုံမစိုက်တော့ပေ။

စိတ်မရှည်တော့ဘဲ လူငယ်ကြေညာလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့ကျွန်တော့်ကိုဆက်ပြီး လျစ်လျူရှုနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်စိတ်ဆိုးတော့မှာနော်။"

စကားလုံးများ သူ၏ပါးစပ်မှထွက်သွားသည်နှင့် သွယ်လျသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားနှင့်လူငယ်နှစ်ဦးလုံး ဒုတိယထပ်သို့မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မျက်လုံးမှိတ်ထားသောစုမာခုန်း တစ်စုံတစ်ခုကိုခံစားမိပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခန်းထဲတွင် ချင်ဖုန်း သူ၏စာပေချီကို ရှစ်ကွက်ဗေဒင်ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ထည့်သွင်းလိုက်သော်လည်း ခဏတာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရရှိခဲ့ပေ။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ချင်ဖုန်း သူစာပေချီအနည်းငယ်သာထည့်သွင်းမိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အတွင်းမှစာပေချီကို အသည်းအသန်အသက်သွင်းတော့သည်။ သူ၏စာပေချီ လုံးဝနီးပါးကုန်ဆုံးသွားမှသာ ကျောက်စိမ်းပြား နောက်ဆုံးတွင်တုံ့ပြန်လာသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှရှစ်ကွက်အစီအရင်ပုံမှာ ဖျော့တော့သောရွှေရောင်အလင်းထုတ်လွှင့်လာပြီး ယင်ယန်ငါးနှစ်ကောင်ပုံစံမှာ လည်ပတ်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်း၏ခြေထောက်အောက်တွင် နှစ်လက်မခန့်ပတ်လည်အဝန်းအဝိုင်းရှိသော စက်ဝိုင်းပုံအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုသောအခါ အစီအရင်ပုံစံမှာ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှရှစ်ကွက်အစီအရင်ပုံနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီနေသည်၊၊