စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်ကို ရှင်းလင်းခြင်း
Vol. 10 Ch. 127
စိမ်းလန်းဝါးတောင် ထိပ်အောက်တွင် စစ်ပွဲပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
လင်းရှင်းယွမ်သည် မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားကို စစ်မြေပြင်ရှင်းလင်းရန် စေခိုင်းခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရရှိသူများမှာမူ ဆေးကုသရန် ပြန်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ကျင်းမိသားစုဝင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ စုပုံနေပြီး တောင်ငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
မျိုးနွယ်စုဝင်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝိုင်းရံလျက်ရှိရာ သူတို့၏ ပြင်းထန်သော မျက်လုံးများမှာမူ ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ပြန်မရနိုင်သေးပေ။
ဤဘေးဆိုးသည် မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံလိုခြင်းသည်ပင်လျှင် အလွန်မှားယွင်းသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ပြဿနာက မရှာဘဲ ရောက်ရှိလာတတ်သည်။
စိတ်ခံစားမှုများ လေးလံနေသော လင်းရှီခန်သည် လက်ညှိုးကို ခတ်လိုက်ရာ မီးလုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုပ်အလောင်းပုံကို မီးရှို့လိုက်သည်။
မကြာမီပင် မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာပြီး အရိုးများကျိုးကြေသည့် အသံများနှင့်အတူ မီးခိုးလုံးများ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်းရှင်းယွမ်သည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သိုလှောင်အိတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူကာ လေးစားစွာဖြင့် လင်းရှီခန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
သိုလှောင်အိတ်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လင်းရှီခန်သည် ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချကာ လင်းရှီကုန်းအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ရှီကုန်း စစ်ပွဲမှာကျဆုံးသွားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို သေသေချာချာ သဂြိုဟ်ပါ။ သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို သူတို့ရဲ့ တိုက်ရိုက်သားမြေးတွေကို အကုန်အစင် လွှဲပြောင်းပေးရမယ်။ တိုက်ရိုက်သားမြေးမရှိသူတွေအတွက်ကတော့ သက်ကြီးဝါကြီးကောင်စီက မှတ်တမ်းတင်ပြီး သိမ်းဆည်းထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိတဲ့ သားမြေးတစ်ယောက်ကို အတည်ပြုပြီးမှ လွှဲပြောင်းပေးရမယ်”
“အင်း ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်”
လင်းရှီကုန်း၏ အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် လင်းရှီခန်၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မျိုးနွယ်စုကိစ္စတွေ ပြီးတာနဲ့ မင်းနဲ့ ရှင်းယွမ် မျိုးနွယ်စုဝင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး လော့ယွမ်ဈေးကို ချက်ချင်းထွက်သွား။ ဈေးကို ထိန်းချုပ်လိုက် အဲဒီက ကျင်းမိသားစုဝင်အားလုံးကို သတ်ပစ်၊ သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းယူပြီးတော့ ရှီလုနဲ့ ရှင်းရုန်တို့ကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ။ ဒီကိစ္စက မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ရမယ်။ ဒါပြီးတာနဲ့ ရွှေချိုတောင်ကို ချက်ချင်းထွက်ပြီး ကျင်းမိသားစုဝင် တစ်ယောက်မှ မလွတ်မြောက်စေရဘူး”
လင်းရှီကုန်းနှင့် လင်းရှင်းယွမ်တို့၏ မျက်နှာများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လင်းရှီခန်၏ အမိန့်များကို ပြန်ဖြေကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
ကျင်းမိသားစု၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများသည် ကြီးမားသော ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများ ခံစားခဲ့ရပြီး စိမ်းလန်းဝါးတောင်တိုက်ပွဲသတင်းက ကြာရှည်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် ကျင်းမိသားစုဝင်များမှာ ထွက်ပြေးရန် သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းရန် သေချာပေါက် ကြိုးစားကြမည်ဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်သည်။
ယခုအခါ ကျင်းမိသားစုနယ်မြေကို အရေးယူရန် အချိန်မဆိုင်းသင့်တော့ပေ။
စီစဉ်မှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် လင်းရှီခန်သည် မဆိုင်းမတွပင် စိမ်းလန်းဝါးတောင်ထိပ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
သုံးရက်အစောပိုင်းက ရွှေချိုတောင် ကျင်းမိသားစု၏ နယ်မြေအတွင်း။
လေးနာရီကြာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့သည် သူတို့၏ ခွန်အားအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
လင်းရှီလုနှင့် လင်းရှင်းရုန်တို့သည် စစ်မြေပြင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ပြီးစီးခဲ့ပြီး ကျင်းမိသားစုဝင် တစ်ရာကျော်၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကိုမူ လင်းရှီလုက စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်နှင့် နောက်တစ်ဦးတို့ ထလာပြီး သူတို့၏ အခြေအနေမှာ မဆိုးကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် လင်းရှီလု များစွာ စိတ်သက်သာရာရခဲ့သည်။
ဒဏ်ရာများကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရသဖြင့် ကျင်းမိသားစု၏ ရတနာများကို မသိမ်းဆည်းရသေးပေ။ ယခုအခါ အသေးစိတ် ရှာဖွေစူးစမ်းရန် အခွင့်အလမ်း ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။
ခဏတာ နှုတ်ဆက်စကားပြောပြီးနောက် လင်းရှင်းရုန်ကို ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ရန် ထားခဲ့ပြီး လင်းရှီလုသည် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့ကို ကျင်းမိသားစုဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
သုံးဦးသား အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲကာ လင်းရှင်းကျီသည် ကျင်းမိသားစုဝင်များ၏ နေထိုင်ရာနေရာများကို ရှာဖွေရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ဤနေရာများတွင် လေးလံသော ကာကွယ်ရေး ကန့်သတ်ချက်များ မရှိဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် လုံလောက်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။
လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီလုတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်နှင့် ကျင်းမိသားစု၏ အဓိက အဆောက်အအုံများဖြစ်သည့် ကျမ်းဂန်မဏ္ဍပ်နှင့် မိသားစုရတနာဂူတို့ကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာများ၏ ကာကွယ်ရေး ကန့်သတ်ချက်များက အားကောင်းပြီး လင်းရှီလု၏ ပြင်းထန်သော ချဉ်းကပ်မှုပင်လျှင် အောင်မြင်မှုကို အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း လင်းထျန်းမင်၏ ငါးရောင်မျက်လုံးအကူအညီဖြင့် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကာကွယ်ရေးမျိုးနွယ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့်ပင်။
သုံးဦးသား မျိုးနွယ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဂရုတစိုက် ရှာဖွေစူးစမ်းကြသည်။
လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီလုတို့သည် ခြံဝင်းများဆီသို့ မသွားဘဲ ရွှေချိုတောင်ထိပ် သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားကြသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်လျက် လင်းထျန်းမင်သည် ငါးရောင်မျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ ရွှေချိုတောင်ဒေသ တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သာမန်နေရာများရှိ စုန်းအတတ်ပညာများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းသော စုန်းအတတ်ပညာ ဆယ်ခုကျော်၏ လှိုင်းနှုန်းများကို ခံစားမိပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ သူသည် အနီးဆုံးနေရာသို့ ချက်ချင်းပျံသန်းသွားပြီး လင်းရှီလုကလည်း ချက်ချင်းနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။
မကြာမီပင် နှစ်ဦးသား တောင်အလယ်ပိုင်းရှိ ချိုင့်ဝှမ်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်ပန်းပင်များ စိမ်းစိမ်းစိုစိုရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာလည်း အတော်အသင့် ကြွယ်ဝသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် ထိုဧရိယာကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး စုန်းအတတ်ပညာမှာ အားမနည်းကြောင်းနှင့် အရေးကြီးသော ရတနာတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားဖွယ်ရှိကြောင်း တွက်ချက်မိသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့။
စိတ်ကို စူးစိုက်လျက် လင်းထျန်းမင်သည် ငါးရောင်မျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ စုန်းအတတ်ပညာကို စတင်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဧကဆယ်နှင့်ချီသော ကျယ်ပြန့်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ထိုစိုက်ခင်းများတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာကို နှစ်ဦးသား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။
“စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်”
လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့၏ မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး အရိပ်နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဥယျာဉ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
နှစ်ဦးသား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာရင်း စနစ်တကျစီစဉ်ထားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပြည့်နေသော စိုက်ခင်းများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သီးပင်အချို့ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့မျက်နှာများ နီရဲနေတော့သည်။
သူတို့သည် ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် သွားလာရင်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ အမျိုးအစားများ၊ သူတို့၏ သက်တမ်းနှင့် အရေအတွက်တို့ကို အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။
ရွှေပန်းမြက်၊ မီးဓာတ်မြက်၊ ရေဝိုင်မြက်စသည်တို့သည် စီစွေ့ဆေးအတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးအများအပြား ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်လုနီးပါး ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သည်။
လင်းရှန်းဆေးနှင့် ဟွေ့ယွမ်ဆေးတို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ ချီသန့်စင်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အများအားဖြင့် အသုံးပြုသည့် ဤဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်၏ အများစုကို နေရာယူထားသည်။
စိုက်ခင်းများ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် မရင့်သေးပုံရသည့် အစိမ်းရောင်အသီး ဆယ်လုံးကျော် သီးနေသော ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ်သီးပင်နှစ်ပင်ကိုလည်း သူတို့တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်က သူတို့ကို ခူးရန် သို့မဟုတ် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။
ထို့နောက် လင်းထျန်းမင်သည် သက်တမ်းပြည့်မီသော ရင့်ကျက်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး သက်တမ်းမပြည့်သေးသည့် အပင်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤအဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် သက်တမ်းတိုတောင်းသောကြောင့် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် မလိုအပ်ဘဲ အခါအားလျော်စွာ စုဆောင်းရုံသာ လိုအပ်သည်။
ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစုဆောင်းရန် တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လင်းထျန်းမင်သည် အတွင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်လေလေ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုကြွယ်ဝလေလေ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ အများအပြား ပါဝင်သည့် စိုက်ခင်းငယ်လေးများ ရှိနေသည်။
နဂါးမူလမြက်နှင့် မိုးတိမ်ပန်းအပါအဝင် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းအမျိုးမျိုးမှ ပင်စည်ရာပေါင်းများစွာသည် စိုက်ခင်းများတွင် စနစ်တကျ ရပ်တည်လျက် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျင်းမိသားစုတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။
ရင့်ကျက်သော ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အတွင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အဆုံးတွင် ဧကအနည်းငယ်သာရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြေဆီလွှာမှာ အပြင်ဘက်မှ မြေဆီလွှာနှင့် ကွဲပြားပြီး ပိုမိုမှောင်မိုက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သဲ့သဲ့လေး ထုတ်လွှတ်နေသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် လက်တစ်ဝက်ခန့်မြင့်သော စိတ်ဝိညာဉ်မြက်သုံးပင်နားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။
ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဟွန်းထျန်းဆေးအတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် တတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခရမ်းရောင်ယင်မြက်များဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့မှာ မရင့်ကျက်သေးဘဲ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်ဆယ် ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းရဦးမည်ဖြစ်သည်။
ဟွန်းထျန်းဆေး ၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို သူပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်တွင် အရန် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ခရမ်းရောင်ယင်မြက် မှာ သက်တမ်းမပြည့်သေးခြင်းက ဝမ်းနည်းစရာပင်။
သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများ၏ လောကတွင် နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်သည် ကြာရှည်သော အချိန်မဟုတ်ဘဲ လင်းမိသားစုမှာ စောင့်ဆိုင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။
နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း မိသားစုသည် ခရမ်းရောင်ယင်မြက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဟွန်းထျန်းဆေး ကို ဖော်စပ်ကာ သူတို့၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအား အဆင့်အတန်းတစ်ခု တိုးတက်ရန် ကူညီပေးနိုင်မည်ဟူသော အတွေးကြောင့် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာ နီရဲလာသည်။ သူသည် လင်းရှီလုကို လျင်မြန်စွာ ခေါ်ကာ ဆေးပင်၏ အာနိသင်များကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
ဤအကြောင်းကို ကြားသိရပြီး ခရမ်းရောင်ယင်မြက် ဆယ်ပင်ကျော်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လင်းရှီလု၏ အသက်ရှူနှုန်းလည်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွင်း တိုးတက်မှုသည် နှေးကွေးသည်ကို သိထားရမည်။ လင်းရှီလု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရန်ပင် မနည်းကြိုးစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ဆေးလုံးများ လိုအပ်နေပြီး တရားထိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့်သာ အားကိုးခြင်းက အလွန်နှေးကွေးလှသည်။
လင်းရှီလုသည် ခရမ်းရောင်ယင်မြက် အချို့ကို ဂရုတစိုက် စုဆောင်းပြီး ပြင်ဆင်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းဘူးထဲသို့ ထည့်ကာ အခြား တတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ကို ဆက်လက် စုဆောင်းခဲ့သည်။