လုံးဝဖျက်ဆီးသိမ်းပိုက်ခြင်း

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် တတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များရှိရာ နေရာတစ်ဝိုက်ကို ရှင်းလင်းသိမ်းပည်းခဲ့ရာ ရင့်ကျက်ပြီးသော တတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် သုံးဆယ်ကျော် ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့အနက် အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ယင်မြက်ထက် တန်ဖိုးနိမ့်သော်လည်း ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

နေ့တစ်ဝက်တာအချိန် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်ကို လုံးဝလုယူဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ ဆေးဖော်စပ်ရန် သက်တမ်းပြည့်မီသော ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ တန်ဖိုးမြင့်မားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကိုပင် ချန်မထားဘဲ မြေကြီးနှင့်တကွ ဖော်ယူကာ လင်းမိသားစု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ် သို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ဦးသားသည် တစ်နေ့တာလုံး အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတစ်ထောင်ကျော် ရရှိခဲ့ရာ အများစုမှာ ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးမြင့်မားသော ပစ္စည်းများမှာ နှစ်ရာပင် မပြည့်ပေ။

သို့တိုင်အောင် ကျင်းမိသားစု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်၏ တန်ဖိုးမှာ လင်းမိသားစု၏ ဥယျာဉ်ထက် များစွာ မြင့်မားခဲ့သည်။ စွန့်စားခဲ့သော အန္တရာယ်သည် ဤစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်၏ တန်ဖိုးတစ်ခုတည်းအတွက်နှင့်ပင် လုံးဝတန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။

ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် နှစ်ဦးသားသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယာဉ်မှ ထွက်ခွာကာ တောင်ထိပ်ရှိ စျေးရုံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ရွှေချိုတောင်ထိပ် တွင် ဧကဆယ်နှင့်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်ပြာစျေးရုံတစ်ခုရှိသည်။

စျေးရုံ၏ အစွန်ဆုံးတွင် မတူညီသော အရွယ်အစားရှိ ကျောက်ခန်းမကြီး ဆယ်လုံးကျော်သည် စျေးရုံနှင့် ကပ်လျက်တည်ရှိနေသည်။ တစ်ခုချင်းစီတွင် အထပ်များစွာရှိပြီး အားလုံးသည် မတူညီသော အင်အားပမာဏရှိသည့် ပြင်းထန်သော တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လာပြီး ခန်းမကြီးတစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်ကာ ငါးရောင်မျက်လုံးကို ဖွင့်၍ ခန်းမ၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများကို ဖောက်ထွင်းရန် စတင်ကြိုးစားခဲ့သည်။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ခန်းမဆယ်လုံးကျော်၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများကို ဆက်တိုက်ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုခန်းမများအားလုံးသည် ကျင်းမိသားစု၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်းအချို့နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး သိသာထင်ရှားသည့် လုယက်သိမ်းယူစရာများ မတွေ့ရပေ။ အများစုမှာ အလွယ်တကူ ယူဆောင်သွား၍မရသော ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော ခန်းမနှစ်လုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းများနှင့် ရတနာများ သိုလှောင်ထားရာ နေရာများ ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆမိပြီး လင်းထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများ မပူနွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လျင်မြန်စွာ စိတ်ကိုပြန်ထိန်းပြီး လင်းထျန်းမင်သည် ထိုနေရာ၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများကို ဖောက်ထွင်းရန် စတင်ခဲ့သည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုများ ပျက်စီးသွားပြီး ခန်းမကြီး၏ ဝင်ပေါက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီလုတို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမကြီး၏ ပထမထပ်တွင် ကျောက်တိုင်ဆယ်ခုကျော်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ရောင်စုံ ကျောက်စိမ်းပြားများနှင့် သားရေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော စာအုပ်အချို့ တင်ရှိနေသည်။

လင်းထျန်းမင် ချက်ချင်းပြေးဝင်ကာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ကောက်ယူစစ်ဆေးလိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ ၎င်းသည် သတ္တုဓာတ်ရှိသည့် အဝါရောင်အဆင့် နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး လင်းမိသားစုမှ နည်းစနစ်နှင့် အတူတူပင်။ ထိုသို့သော အများသုံးပစ္စည်းများသည် မျိုးနွယ်စုကြီးများစွာတွင် တွေ့ရသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အခြားပစ္စည်းများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။

မကြာမီပင် ခန်းမကြီး၏ ပထမထပ်ရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို သူတို့နှစ်ဦး စုဆောင်းသိမ်းဆည်းပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

စုစုပေါင်း အဝါရောင်အဆင့် နည်းစနစ်ရှစ်ခုကို သူတို့တွေ့ရှိခဲ့ရာ သုံးခုမှာ လင်းမိသားစု၏ အဝါရောင်အဆင့်နည်းစနစ်များနှင့် ထပ်တူညီနေသည်။ မကြားဖူးသေးသော နည်းစနစ်များထဲတွင် သစ်သားဓာတ်နှစ်ခု၊ သတ္တု၊ မီးနှင့် မြေဓာတ်များ မှ တစ်ခုစီ ပါဝင်သော်လည်း ရေဓာတ်မှ တစ်ခုမျှ မပါဝင်ပေ။

ကျန်ရှိသော စာအုပ်များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များနှင့်ပတ်သက်သော နိဒါန်းများနှင့် အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။ ဖန်တီးသူများသည် ရာထူးအဆင့် မြင့်မားပုံမရသောကြောင့် သိပ်အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များ၏ မှတ်တမ်းအမျိုးမျိုးလည်း ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ အသစ်ဝင်ရောက်သူတစ်ဦးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့အတွက်မူ အသုံးမဝင်ပေ။

လင်းရှီလုသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထုပ်ပိုးကာ မိသားစုသို့ ပြန်ယူသွားရန် စီစဉ်ပြီးနောက် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။

ဒုတိယထပ်တွင် ပလပ်ဖောင်းများ အများအပြားမရှိဘဲ စာအုပ်များနှင့် ကျောက်စိမ်းပြားများပင် ပို၍နည်းပါးပြီး စုစုပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်သာ ရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ကိုင်ကာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မကြာမီပင် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အမူအရာပေါ်လာသည်။

"ကွေ့ယွမ် နှလုံးသား ကျမ်းစာ"

ဤကျောက်စိမ်းပြားသည် ကျင်းမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူအများအပြား လေ့ကျင့်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ပင်။ ၎င်းသည် နက်နဲသောအဆင့်ဖြစ်ပြီး အနှစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ကာ သတ္တုဓာတ်ရှိပြီး ခွန်အားကြီးမားသော နတ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ ပါရှိသဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤအချက်ကို လက်တွေ့သိရှိခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဤနည်းစနစ်တွင် ပါဝင်သော နတ်စွမ်းအင်များသည် လင်းမိသားစု၏ မီးမူလဆုံးဖြတ်ချက်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

ဤတန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော နည်းစနစ်ကို လင်းရှီလုအား လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် သူသည် ကျန်ရှိသော ကျောက်စိမ်းပြားများဘက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် ကျန်ရှိသော နည်းစနစ်များနှင့် ကျမ်းစာများကို စစ်ဆေးပြီးစီးခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသော နက်နဲသောအဆင့် နည်းစနစ်နှစ်ခုမှာ မြေဓာတ်တစ်ခုနှင့် ရေဓာတ်တစ်ခုတို့ ဖြစ်သည်။ ဤနည်းစနစ်များဖြင့် လင်းမိသားစုသည် ဓာတ်ငါးမျိုးလုံး၏ နက်နဲသောအဆင့် နည်းစနစ်များကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နည်းစနစ်များအပြင် သူတို့သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ကျင်းမိသားစု၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာသည် လော့ယွမ်တောင်တန်း တစ်ခွင်လုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး ဆက်လက်တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများတွင် အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသည့် အချက်များစွာ ပါဝင်သည်။

ကျန်ရှိသော မှတ်တမ်းများတွင် ကျင်းမိသားစု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးခြင်း အတွေ့အကြုံအပြင် အဆောင်စာရွက်နှင့် လက်နက်ပစ္စည်းပြုလုပ်ခြင်း နည်းစနစ်များပါဝင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အနုပညာများ အားလုံးနီးပါးကို အကျုံးဝင်သည်။ သို့သော် သူတို့ထံမှ မည်မျှသင်ယူနိုင်မည်ကိုမူ မသေချာပေ။

မကြာမီပင် နှစ်ဦးသားသည် အရာအားလုံးကို သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များထဲသို့ ထည့်ပြီး တတိယထပ်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တတိယထပ်၏ ထောင့်တိုင်းကို သေချာစွာ ရှာဖွေပြီးနောက် မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ကျင်းမိသားစု၏ ကျမ်းဂန်မဏ္ဍပ်မှာ လုံးဝလုယက်ခံထားရပြီဖြစ်သည်။ လင်းထျန်းမင်သည် နောက်ဆုံးခန်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ထွင်းရန် အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရဘဲ နှစ်ဦးသား အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။

ခန်းမကြီး၏ ပင်မခန်းမကို ဖြတ်၍ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ စင်္ကြံ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အခန်းများစွာရှိနေသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ဤနေရာ၏ ပုံစံသည် လင်းမိသားစု၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသည်ကို သတိပြုမိပြီး ဤနေရာသည် ကျင်းမိသားစု၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမ ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ကျင်းမိသားစု၏ နေ့စဉ်လဲလှယ်မှုများအတွက် အသုံးပြုသော ရတနာများ ဤနေရာတွင် ရှိရမည်ဟု တွေးမိသောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး အခန်းတစ်ခန်းကို အလျင်အမြန်ရွေးချယ်ကာ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လေးလံသော ကျောက်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးထဲသို့ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရင်ဘတ်များစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းထျန်းမင် ချက်ချင်းပြေးသွားကာ ၎င်းတို့ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ…”

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို ကောက်ယူစစ်ဆေးကြည့်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေသည်။

သူရေတွက်ပြီးနောက် ဤသေတ္တာအနည်းငယ်ထဲတွင်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်ကျော် ရှိနေသည်။

သူတို့သည် သေတ္တာများကို အခန်းထဲမှ ထုတ်ယူကာ ပင်မခန်းမတွင် ထားရှိပြီး နောက်ဆုံးရေတွက်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့တာ ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်ဦးသားသည် ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းခဲ့ရာ အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို တောင်ပုံရာပုံ စုစည်းမိခဲ့သည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ရှေ့ရှိ ရတနာများမှာ အမျိုးမျိုးကွဲပြားနေသည်။ ဆေးလုံးများ၊ စိတ်ဝိညာဉ်မြက်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများ၊ နတ်ဆိုးသားရဲပစ္စည်းများနှင့် မတူညီသော ပမာဏရှိသည့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ပစ္စည်းများနှင့် အဆောင်စာရွက်များတို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ များပြားလှခြင်း မရှိပေ။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြောင့် ကျင်းမိသားစုသည် စစ်ပွဲအတွက် လိုအပ်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ပစ္စည်းများ နှင့် အဆောင်စာရွက်များ ကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ သို့တိုင်အောင် ရရှိသည့် လုယက်ပစ္စည်းများမှာ အတော်အတန် တန်ဖိုးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရှီလုသည် သားရေစာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရတနာအားလုံး၏ အမျိုးအစားနှင့် ပမာဏကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် ရတနာအားလုံးကို သိုလှောင်အိတ်များထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထျန်းမင်သည် ကြီးမားလှသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မျက်လုံးများ တောက်ပစွာ ကြည့်ရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ဖူးပွင့်နေခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကျော်တန်ဖိုးရှိ ရတနာပုံကို မြင်ရသည်မှာ မည်သည့် ချီသန့်စင် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို စိတ်လှုပ်ရှားစေမှာ သေချာသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းကျမ်းများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်မှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို ဖယ်ထားဦးတော့ ဤအရန် ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များသက်သက်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းခန့်တန်ဖိုး ရှိသည်။

သူတို့အပြင် ရေတွက်ရသေးခြင်းမရှိသည့် ကျင်းမိသားစု ကျင့်ကြံသူများထံမှ သိုလှောင်အိတ်တစ်ရာကျော်လည်း ရှိပါသေးသည်။ အားလုံးကို ရေတွက်လိုက်မည်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်းပမာဏမှာ နက္ခတ္တဗေဒပမာဏပင်။

လင်းထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီလုက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ပါသည်။

“ထျန်းမင် ကျင်းမိသားစုမှာ နောက်ထပ် ရတနာသိုလှောင်ရုံတစ်ခု ရှိကိုရှိရမယ်”

လင်းရှီလု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင် အသိပြန်ဝင်လာကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နားလည်လာခဲ့သည်။

မည်သည့်မိသားစုမဆို နှစ်ထောင်ချီ စုဆောင်းထားသော ရတနာများကို ထင်ရှားသော နေရာတွင် ထားရှိမည်မဟုတ်ပေ။ မိသားစု ပြိုလဲသည့်အခါ လုံးဝအကုန်အစင် လုယက်မခံရစေရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ ရှိနေစေရန်အတွက် နေရာများစွာတွင် ဝှက်ထားလေ့ရှိပါသည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများသည် မနည်းလှသော်လည်း နှစ်ထောင်ချီတည်ရှိခဲ့သော ကျင်းမိသားစုကဲ့သို့သော မိသားစုအတွက်မူ ထူးထူးခြားခြား များပြားလှသည်မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာသည် ကျင်းမိသားစု၏ ချီသန့်စင်မျိုးနွယ်ဝင်များအတွက် ပုံမှန်အသုံးပြုသည့် အရင်းအမြစ်များကို သိုလှောင်ထားရာ နေရာဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများ လုံးဝမပါဝင်ပေ။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်လျှို့ဝှက် ရတနာသိုလှောင်ရုံတစ်ခု သေချာပေါက်ရှိနေပြီး ရှာဖွေရုံသာ ခက်ခဲခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းရှီလု၏ ခန့်မှန်းချက်ကို လင်းထျန်းမင် လုံးဝသဘောတူခဲ့သည်။

ထို့နောက် နှစ်ဦးသားသည် ခန်းမကြီးမှ ထွက်ခွာကာ ရွှေချိုတောင်အတွင်း သီးခြားစီ ရှာဖွေစူးစမ်းတော့သည်။