ပို့ဆောင်ခြင်း

အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်မှာ မြန်ဆန်လှသည်။ ကျင်းမိသားစု ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နှစ်လကြာမြင့်ခဲ့သော မျိုးနွယ်စုစစ်ပွဲသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ဝူမိသားစုနှင့် ကျင်းမိသားစု တို့ ဖျက်ဆီးခံရပြီး စွန်းမိသားစု နယ်မြေသည်လည်း ကျူးကျော်ခံခဲ့ရကာ သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်အများစု သေဆုံးဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံခဲ့ရသည်။

စစ်ပွဲ၏ မမျှော်လင့်သော ရလဒ်သည် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ ဆယ်ယောက်မှစ၍ ရာနှင့်ချီ၊ ထို့နောက် လော့ယွမ်တောင်တန်းတစ်ခွင်လုံးရှိ လူတိုင်းသိရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အိမ်နီးချင်း ချီယွမ်ဈေးနှင့် ကျင်းကျိုးရှိ ဟွမ်ယန်ဘုရင့်နိုင်ငံသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လင်းမိသားစုသည် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အပြောအများဆုံး အကြောင်းအရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လော့ယွမ်ဈေးက တည်ငြိမ်လာပြီး ၎င်း၏ လူကြိုက်များမှုလည်း ပြန်လည်စတင်လာခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်း လင်းမိသားစုသည် များပြားလှသော လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုကာ လော့ယွမ်ဈေး ကို ထိထိရောက်ရောက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဈေးအတွင်းတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အဓိကဆိုင်များအားလုံး ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ကာ ကျင့်ကြံသူများ၏ သွားလာမှုများ ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လင်းမိသားစုက ဈေးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မမျှော်လင့်ဘဲ စွန်းမိသားစုနှင့် လက်တွေ့အားဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေသော လော်မိသားစုတို့ နှစ်ဦးစလုံး မည်သည့်ထုတ်ပြန်ချက်မျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။

စွန်းမိသားစုရော၊ လော်မိသားစုပါ ဤကိစ္စကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်းမရှိသောကြောင့် လင်းမိသားစုသည်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမပြုခဲ့ချေ။ ပါတီအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို နားလည်ခဲ့ကြပြီး ခေတ္တမျှ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုများ မရှိခဲ့ပေ။

စိမ်းလန်းဝါးတောင်၊ လင်းမိသားစု မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ

လင်းရှင်းကျီ၏ ခေါ်ယူမှုဖြင့် လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသော လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး စိမ်းလန်းဝါးတောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ရွှေချိုတောင်တွင် တာဝန်ချထားသော လင်းရှင်းရုန်နှင့် ဈေးကို စီမံခန့်ခွဲသော လင်းရှင်းယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့မှလွဲ၍ အပြင်တွင် ရှိသော လင်းမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ယခုအခါ စိမ်းလန်းဝါးတောင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က လင်းရှင်းကျီသည် ရွှေချိုတောင် မြောက်ပိုင်းသို့သွားကာ လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ တွေ့ဆုံကြသည့်အခါ စိမ်းလန်းဝါးတောင်တိုက်ပွဲ၏ ဖြစ်စဉ်အပြည့်အစုံကို သူ ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

လင်းရှီဂျီနှင့် လင်းရှီရှင်းတို့ စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားကြောင်း သိရှိရသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် အလွန်လေးလံသော ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ကျင့်ကြံသူမိဘများမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ရာ ကလေးဘဝကတည်းက စိမ်းလန်းဝါးတောင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

လင်းရှင်းရုန်သည် ဈေးတွင် မကြာခဏ တာဝန်ထမ်းဆောင်လေ့ရှိသောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လင်းရှီကုန်းနောက်မှ လိုက်ပါသွားလေ့ရှိပြီး ရှီမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံလေ့ရှိသည်။

လင်းရှီရှင်းသည် ဆွေမျိုးသားချင်း မရှိသောကြောင့် လင်းထျန်းမင်အား သူ့မြေးအရင်းကဲ့သို့ သဘောထားကာ မကြာခဏ ချစ်ခင်အလိုလိုက်ပြီး အထူးအခွင့်အရေးများ ပေးလေ့ရှိသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဤဆိုးသွမ်းသော အဘိုးကြီးကို အလွန်ချစ်ခင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ရာ လင်းရှီကုန်းပင်လျှင် ထျန်းမင်သည် သူ၏မြေးအရင်း ဟုတ်၊ မဟုတ် မကြာခဏ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ရသည်အထိပင်။

လင်းရှီဂျီ သည် အတော်အတန် တင်းကြပ်သူဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို တန်းတူဆက်ဆံသည်။ မည်သူမဆို အမှားအယွင်း ပြုလုပ်ပါစေ သူသည် ခွင့်လွှတ်လေ့မရှိ။ လင်းထျန်းမင် တစ်ဦးတည်းသာ ခြွင်းချက်ဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးလိုက်လံခြင်း အတွေ့အကြုံများအတွင်း နားလည်မှုရှိသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင် အလွန်လေးစားသော အဘိုးကြီးနှစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို ကြာရှည်စွာ ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။

လင်းရှင်းကျီလည်း လင်းထျန်းမင် ဝမ်းနည်နေသည်ကို သိသောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုးစားပြီး လင်းမိသားစု ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ရာ ထိုသို့သော ကြေကွဲဖွယ်ရာများ ထပ်မဖြစ်ပွားစေရန် ဖြစ်သည်။

မိသားစုအပေါ် ခိုင်မာသော သံယောဇဉ်ရှိသည့် လင်းထျန်းမင်သည် ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် မိသားစုကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။

မိသားစုသည် ခိုင်မာပြီး အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မှသာ ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ရင်ထဲတွင် ခိုင်မာသော စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ နှလုံးသားသစ်ပင် အမြစ်တွယ်ကာ အပင်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။

စိမ်းလန်းဝါးတောင်၊ လင်းမိသားစု ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်း

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ဒဏ်ရာရရှိထားသော မျိုးနွယ်စုဝင်များ ပြန်လည်သက်သာလာကြကာ ပြင်ပမှ အဖွဲ့ဝင်များကိုပါ စုစည်းပြီးနောက် ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများ ထားရှိရန် အခမ်းအနား ကျင်းပရမည့် အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများ ထားရှိခြင်း အခမ်းအနားက လင်းမိသားစုတွင် ပုံမှန်ပြုလုပ်နေကျ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

နှစ်အနည်းငယ်တိုင်းတွင် လင်းမိသားစုဝင်များသည် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးကြခြင်း သို့မဟုတ် မတော်တဆမှုများဖြင့် သေဆုံးကြပြီး အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက် အခမ်းအနားများသည် ပို၍ ရိုးရှင်းပြီး မိသားစုဝင်နည်းပါးစွာ တက်ရောက်ကြသည်။

ယခု မျိုးနွယ်စုစစ်ပွဲတွင် လင်းမိသားစုသည် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို တစ်ကြိမ်တည်း စတေးခဲ့ရသည်။ ထိုသူတို့သည် ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး မိသားစုအတွက် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းမိသားစုသည် ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများ ထည့်သွင်းခြင်း အခမ်းအနားကို အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြပြီး၊ စွန့်ပစ်နိုင်သော အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကိုပင် ခေါ်ယူကာ စတေးခံရသော အဖွဲ့ဝင်များအား နောက်ဆုံးခရီးကို ပို့ဆောင်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက်သစ်များက ဂါရဝပြုနိုင်ရန်အတွက် အဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများကို ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းအတွင်း ထားရှိပြီး ဤလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးစီးမှသာလျှင် ပြည့်စုံသောဘဝကို နေထိုင်ခဲ့ပြီး မိသားစု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ယူဆသည်။

ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ပြား ထည့်သွင်းခြင်းသည် လင်းမိသားစု၏ အမြင့်ဆုံးဂုဏ်ပြုခြင်းဖြစ်ပြီး လင်းမိသားစုဝင်တိုင်းအတွက် နောက်ဆုံးအနားယူရာ နေရာဖြစ်သည်။

ခြွင်းချက်များလည်း ရှိသည်။ လင်းမိသားစု လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး အခမ်းအနားကျင်းပရန် မျိုးဆက်ကျန်မရှိခြင်း သို့မဟုတ် မိသားစုဝင်တစ်ဦးဦးသည် မကျေနပ်နိုင်သော ရာဇဝတ်မှုများ ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး မိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံရသည်အထိ ဆိုးယုတ်ခဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောသူကို လင်းမိသားစုဝင်အဖြစ် မမှတ်ယူတော့ဘဲ လင်းမိသားစု ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းသို့ သဘာဝအတိုင်း ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ဤအချိန်တွင် ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းအတွင်း မိသားစုဝင် တစ်ရာကျော် စုဝေးနေကြသည်။

ရှေးဟောင်းနှင့် လေးနက်သော ခန်းမကြီးသည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေကာ အချို့မှာ မျက်ရည်များပင် ကျနေကြသည်။

ခန်းမအတွင်း၌ ဒဏ်ရာများ အများစု ပျောက်ကင်းနေပြီဖြစ်သော လင်းရှီဟွာသည် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် လင်းရှီခန်နှင့် ရှီမျိုးဆက်မှ ကျန်ရစ်သော ဆွေမျိုးအချို့လည်း ရှိနေသည်။

လင်းရှီခန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လင်းရှီဟွာအား "ရှီဟွာ စတင်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှီဟွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ သစ်သားစားပွဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားတစ်ချပ်ကို ယူကာ သရက်ဖြူသား ယဇ်ပလ္လင်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် ရှီမျိုးဆက်၏ အလွှာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပြားနှစ်ချပ် ထပ်မံထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သူတို့မှာ လင်းရှီဂျီနှင့် လင်းရှီရှင်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီရှင်း၏ ကြင်နာပြီး ဖော်ရွေသော မျက်နှာကို သတိရနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လင်းရှီဟွာသည် ရှုပ်ထွေးသော ကျမ်းစာများကို ကျယ်လောင်စွာ ရွတ်ဆိုခဲ့ပြီးနောက် ထိုလူနှစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုများအတွက် ဂုဏ်ပြုစကားပြောခဲ့သည်။

"မိသားစုဝင်များ ဂါရဝပြုကြပါ"

လင်းရှီခန်နှင့် အခြား ရှီမျိုးဆက် ဆွေမျိုးများက ဦးစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကြပြီးနောက် ရှင်းမျိုးဆက်နှင့် ထျန်းမျိုးဆက်အဖွဲ့ဝင်များက သုံးကြိမ်ဒူးထောက်ဦးချပြီးမှ ပြန်ထရပ်ကြသည်။

ထို့နောက် ရှင်းမျိုးဆက် ဆွေမျိုးများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ် တင်ရန် အလှည့်ကျရောက်လာသည်။ လင်းရှီဟွာက ကွယ်လွန်သူများ၏ အမည်များကို ဆက်လက်ဖတ်ကြားပြီးနောက် ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

မိသားစုဝင်များကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဂါရဝပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှင်းမျိုးဆက်သည် တူညီသော မျိုးဆက်ဖြစ်သောကြောင့် ဒူးမထောက်ဘဲ ထျန်းမျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင်များသာ ဒူးထောက်အရိုအသေပေးခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သင့်လျော်စွာ စီစဉ်ပြီး ဇင်နံ့သာတိုင်သုံးတိုင် မီးထွန်းညှိလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ပြားများ ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အခမ်းအနား ပြီးစီးခဲ့သည်။

မိသားစုဝင်များ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီခန်သည် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ခံစားရသည်။ ဒဏ်ရာများသည် အမြဲတမ်း အချိန်ယူ ကုစားရမည်ကို သူသိနေသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ကိုပြန်လည်စုစည်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တို့ ဒီကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကြီး အခုလေးတင်ပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်က ခုလေးတင် ဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုပဲ။”

“ဒီမှာရှိတဲ့ လူအများစုဟာ ရှီဂျီနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အသက်စွန့်ခဲ့မှု၊ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ အနစ်နာခံမှုတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးသားပါ။ အရမ်းကြီး ဝမ်းနည်းမနေကြပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘွားမိဘတွေရဲ့ ပုံတူတွေရှေ့မှာ ရှီဂျီနဲ့ တခြားသူတွေဟာ မင်းတို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာကို မြင်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”

“မင်းတို့ အခုလုပ်ရမှာက ဒီသမိုင်းကို မှတ်မိထားပြီး ဝမ်းနည်းမှုနဲ့ ဒေါသကို စေ့ဆော်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နှစ်ဆကြိုးစားကြပါ။ အမြန်ဆုံး အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိဖို့ ကြိုးစားပါ။ မင်းတို့ ခိုင်မာမှသာ မိသားစုကို ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ နားလည်လား”

လင်းရှီခန်၏ စကားများကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်လွင်နေကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

“နားလည်ပါပြီ”

လင်းရှီခန်၏ သတိပေးဆုံးမမှုအပြီးတွင် နောက်ဆုံး၌ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် အသက်ဝင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိသားစုဝင်များ၏ ပြောင်းလဲမှုကို မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် မိသားစု၏ ခိုင်မာသော စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို မြင်တွေ့ရခြင်းကြောင့် လင်းရှီခန်သည် သက်သာရာရသည့် အပြုံးလေးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

လင်းရှီဟွာ၏ ဖျက်သိမ်းကြေညာမှုအပြီးတွင် လင်းမိသားစုဝင်များသည် စနစ်တကျ ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာကာ သူတို့၏ ပုံမှန်ကျင့်ကြံမှုများဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆွေမျိုးအချို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ၏မိခင်နှင့် ညီမတို့နှင့်အတူ သူ၏မိသားစုခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။