မျိုးနွယ်စုစုပေါင်းဆုများ
Vol. 10 Ch. 137
ကိစ္စအားလုံး ဆွေးနွေးပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဆုလာဘ်စာရင်းလည်း ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်ရာ အစည်းအဝေးမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
လင်းရှီဟွာက တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ တစ်ချိန်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခက်ခဲမှုတွေကို မမေ့ကြပါနဲ့။ အခု လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးတွေ တိုးမြှင့်ပေးပြီး ဆုလာဘ်တွေ ပေးအပ်လိုက်ပြီဆိုတော့ လူတိုင်း ကြိုးစားကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကြပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ပေါ့ဆမနေကြဘဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို အမြန်ဆုံး အောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားပြီး မိသားစုရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေကို ပြေလျော့ပေးနိုင်ပါစေ။ နားလည်လား”
“နားလည်ပါပြီ…”
မျိုးနွယ်စုဝင်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေကြသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးပါပြီ။ မူဝါဒတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုရေးရာ ကိစ္စအားလုံးကို အစည်းအဝေးမှာ ဆွေးနွေးထားတဲ့ ရလဒ်တွေအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ ဆုံးဖြတ်လို့မရတဲ့ ကိစ္စတွေရှိရင် ကျွန်တော်တို့ကို တိုင်ပင်နိုင်ပါတယ်။ အားလုံး ပြန်လို့ရပါပြီ။”
လင်းရှီဟွာ က အစည်းအဝေးပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကြပြီး လင်းရှီခန်နှင့် အခြားသူများကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
လင်းထျန်းမင်က ဦးလေးအချို့နှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးစီးပြီဖြစ်ရာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှီကုန်းထံမှ အသံလှိုင်းတစ်ခု ရောက်လာ၍ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။
“ဦးလေးတို့ ဆက်သွားပါဦးဗျာ။ ကျွန်တော့် အဘိုးကို ပြောစရာလေး ရှိပါသေးတယ်”
“ကောင်းပြီ ဒါဆို မင်း အလုပ်ဆက်များလိုက်ဦး။ ငါ မင်းကို တခြားနေ့ကျမှ ငါ့ရဲ့ ဂူကျောင်းဆောင်လေးမှာ တွေ့ဆုံပွဲလေး လုပ်ပေးမယ်။ မင်း လာကိုလာရမယ်”
မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုကြပြီး လင်းထျန်းမင်ကို သူတို့ မထွက်ခွာမီ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကတိပေးလိုက်သည်။
“စိတ်ချပါ ဦးလေးတို့ ထျန်းမင် အားတာနဲ့ သောက်ဖို့အတွက် သေချာပေါက် လာခဲ့ပါ့မယ်”
လင်းထျန်းမင်၏ ပြန်ကြားချက်ကြောင့် သူတို့သည် ခန်းမတွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
မကြာမီပင် ရှင်းမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြပြီး ရှီမျိုးဆက် မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လင်းရှီခန်နှင့် အခြားသူများသည် သူ့ကို စကားမပြောဘဲ မျက်လုံးပြူးကြည့်နေကြသဖြင့် သူ အနည်းငယ် ဘာဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။
သူ့ကို ဘာကြောင့် နောက်ကျကျန်ရစ်စေသည်ကို ခန့်မှန်း၍မရသဖြင့် လင်းထျန်းမင် စကားစ မပြောတော့ပေ။
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် လင်းရှီခန်က ပြုံးလျက် မပြုံးလျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ထျန်းမင် မင်းကို ငါတို့ နောက်ကျကျန်ရစ်စေတာက သတင်းကောင်းတစ်ခု ပေးချင်လို့ပဲ။ အံ့မခန်းကောင်းတဲ့ သတင်းကောင်းတစ်ခုပဲ”
လင်းရှီခန်၏ စကားများက သူ့ကို ပို၍ပင် ဘာဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“သတင်းကောင်း”
“ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုများ ရခဲ့တာလား”
လင်းရှီခန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် သူ၏ လက်မောင်းဝှက်မှ ပျံထွက်လာပြီး လင်းထျန်းမင်က လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။
မဆိုင်းမတွပင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် စူးစမ်းလိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
“ဒါ မဟာနေမင်း ဓားစိတ်ဝိညာဉ် အနုပညာရဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်ပဲ”
၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူ၏မျက်နှာ ဝမ်းသာအားရမှုဖြင့် လင်းလက်မလာမီ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။
ဤ စိတ်ဝိညာဉ်အနုပညာကို သူ အလွန်ရင်းနှီးပြီး ဓားစိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ကာ နှစ်နှစ်ကျော်ကြာ သူ၏ ဒျန်တျန်တွင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ဒျန်တျန်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရာ ဓားစိတ်ဝိညာဉ် သည် ပုံဆောင်ခဲဖြစ်လုနီးပါးရှိပြီး အရွယ်အစားအားဖြင့် တစ်ပတ်ကျော်မျှ ကြီးထွားလာသည်ကို တွေ့ရှိရသော်လည်း ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ ဒုတိယတစ်ဝက်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
“တတိယအဘိုး ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဝိညာဉ်အနုပညာ ရဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်ကို ရရှိခဲ့တာလဲ”
လင်းထျန်းမင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကျွမ်းကျင့်ရှင်းရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာ”
လင်းရှီခန်၏ အဖြေကြောင့် လင်းထျန်းမင်က သူ့အတွေးများကို လျင်မြန်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်ရာ မကြာခင်မှာပဲ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုတွေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
“ကျင်းမိသားစုက ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ရတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျွမ်းကျင့်ရှင်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံရတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုတိယအဆင့် အစီအရင်ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကို အလျင်စလို ပုန်ကန်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က ငါတို့နဲ့ တူတူပဲ။ သူ သေသွားပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် သဲလွန်စ ရှာဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ ငါတို့ ဒါကို ရရှိတာက လင်းမိသားစုအတွက် ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ကျင့်ကြံပါ၊ အောင်မြင်ပြီးရင် ကျောက်စိမ်းပြားကို မိသားစုကို ပြန်ပေးပါ”
လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီရဲနေဆဲဖြစ်သည်။ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီး သူက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“အဘိုးရဲ့ မြေးက သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ဒီအနုပညာကို နားလည်ပြီး အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ခဏလောက် တရားထိုင်ချင်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ ဖြစ်သွားတာပေါ့”
“အင်း သွားတော့”
လင်းထျန်းမင်သည် အဖွဲ့အား လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီး ခန်းမမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။