မာယာနတ်သမီး

ချင်းအာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မိသားစုသည် ဖျော်ဖြေတင်ဆက်သူများ သူတို့၏အရည်အချင်းများကို ပြသနေသည့်နေရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ လန်နင်ရွှမ်သည် ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် တာဝန်ယူကာ သူတို့နှင့်အတူလိုက်ပါခဲ့ပြီး ရှင်းရှန့်မှာမူ ချင်အိမ်တော်တွင်နေကာ အိမ်ကိုစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။

အကွာအဝေးတစ်ခု လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် သူတို့ရုတ်တရက် ငွေခေါင်းလောင်းသံများကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အုပ်စုထဲမှ အမျိုးသားသုံးဦးသည် အလိုအလျောက်ပင် အသံလာရာဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အပျော်မယ်များ ဧည့်ခေါ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ဝေဖန်ပိုင်းခြားသောအကြည့်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ဒီတစ်ယောက်က လှတယ်၊ ဟိုတစ်ယောက်က စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတယ်၊ သူ့ဘေးကတစ်ယောက်ကတော့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တယ်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံး မိန်းကလေးတစ်ယောက်အပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က မော်လမြိုင်သူများကဲ့သို့ ရင်ထွားထွား တင်ကားကားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အခုက သူတို့စီးပွားရေးအတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါသူတို့စီးပွားရေးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တာတော့ ၀မ်းနည်းစရာပဲ။ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်လုံးနှစ်စုံ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ကိုမသက်မသာဖြစ်စေသည်။

တစ်စုံမှာ ပြောနေစရာမလို၊ လန်နင်ရွှမ်၏အကြည့်ပင်။

နောက်တစ်စုံမှာမူ မေမေလေး၏အကြည့်။

ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။

ချင်ဖုန်း သူ၏အဖေနှင့်ညီလေးကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ ထိုကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပြည့်ဖြိုးသောမိန်းကလေးကြောင့် စိတ်ညို့ခံထားရပြီးဖြစ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသောအန္တရာယ်ကို လုံးဝသတိမမူမိကြပေ။

သေချာတယ်၊ သူတို့မိသားစုလိုက် အရသာခံပုံချင်းတူကြတာပဲ။

ပြီးတော့ ညီလေး၊ မင်းကိုလူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ၊

ကျွတ် ကျွတ်

ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြုံးလိုက်သည်၊ မေမေလေး သတိပြုမိသွားပြီ၊ အခုသူမကိုလှည့်စားဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်တော့ အနစ်နာခံရတော့မယ်။

သူ၏အဖေနှင့်ညီလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွပင် ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"အဖေ၊ ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ။"

ရုတ်တရက်အော်ဟစ်သံကြောင့် သူ၏ညီလေး လန့်သွားသော်လည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်သောကြောင့် လျင်မြန်စွာမိမိကိုယ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထိန်းလိုက်ပြီး သူ၏အဖေဘက်သို့လှည့်ကာ ရှုပ်ထွေးဟန်ဆောင်၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင် ငါဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ချင်ကျန့်အန်း ကြောက်လန့်တကြား နှင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ခုနက အဖေ ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကမိန်းကလေးတွေကို ကြည့်နေတာလား။" ချင်ဖုန်းက တရားနည်းလမ်းကျစွာဒေါသထွက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မျက်လုံးအားလုံး သူ၏အပေါ်သို့စုစည်းရောက်ရှိလာသည်။ ချင်ကျန့်အန်း အလျင်အမြန်မိမိကိုယ်ကိုခုခံကာကွယ်သည်၊

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါမကြည့်ပါဘူး။ ဖုန်းအာ၊ မဟုတ်တာတွေလျှောက်မပြောနဲ့။"

မေမေလေး၏အကြည့်မှာ အနည်းငယ်ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

တောင်းပန်ပါတယ် အဖေ။

"ခုထိငြင်းနေတုန်းပဲလား။ အဖေစူးစိုက်ကြည့်နေတာကို သားတွေ့လိုက်တယ်။ အဖေ့အကြည့်လမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်ကြည့်တော့ အဲ့ဒီမိန်းကလေးတွေကိုကြည့်နေတာ သားတွေ့လိုက်တယ်လေ။

အဖေ၊ သားပြောပြမယ်၊ မေမေလေးက ဒီလောက်လှတာ၊ ဘာဖြစ်လို့အဖေမကျေနပ်နိုင်ရတာလဲ။ ပန်းကန်ထဲမှာရှိတာကိုအားမရဘဲ အိုးထဲကဟာကို လှမ်းကြည့်နေသေးတယ်။"

ချင်ဖုန်း အမှန်တကယ်စိတ်ဆင်းရဲနေပုံရသည်။

သူ၏ဘေးတွင် သူ၏ညီလေးက သဘောတူညီစွာခေါင်းညိတ်သည်၊

"အဖေ၊ အဖေလုပ်ခဲ့တာ တကယ်ပဲမကောင်းဘူး။"

"ငါ..."

ချင်ကျန့်အန်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏နူးညံ့သောအသားပေါ်တွင် ဆွဲဆိတ်ခြင်းကိုခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"ဒီည ရှင်ဧည့်သည်အခန်းမှာအိပ်၊" မေမေလေးက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့်ပြောကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

အဖေ၊ အဖေတော်တော်ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပဲ၊ အားလုံး သားနဲ့သားညီလေးအတွက်ပါ။ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ရယ်သံကို အတင်းအကျပ်ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လန်နင်ရွှမ် ဘေးသို့လျှောက်လာပြီး အေးစက်စွာမေးသည်၊ "သခင်လေး၊ သခင်လေးတကယ်ပဲ အဲ့ဒီမိန်းကလေးတွေကို မကြည့်ခဲ့ဘူးလား။"

"ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့တန်တန်တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်တာပါ။ ဘာများထိခိုက်စရာရှိလို့လဲ။" ချင်ဖုန်း တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ သခင်လေး၊ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ပါးစပ်ထောင့်မှာမှဲ့ပါတဲ့မိန်းကလေး၊ သူလည်း အဆုတ်လေဝင်ရောဂါ ခံစားနေရတာလား။" ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လျှောက်ပြီးနောက် လန်နင်ရွှမ် ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပြည့်ဖြိုးသောမိန်းကလေး၊ ချင်ဖုန်း တစ်ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်၊

"သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှာ မှဲ့မရှိပါဘူးနော်၊ ရှိလို့လား။"

"ဟက်" လန်နင်ရွှမ် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ထောင်ချောက်ထဲမိသွားပြီ။ ချင်ဖုန်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် သူ၏ပါးစပ် တွန့်သွားသည်။

အဖွဲ့သည် နောက်ထပ်လမ်းအနည်းငယ်ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ထူထပ်သောလူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒုတိယအမေ အံ့ဩစွာမေးသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လူတွေဒီလောက်များနေရတာလဲ။ သူတို့အားလုံး ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုကြည့်ဖို့ ဒီကိုရောက်နေကြတာလား။"

အခြားသူများလည်း သိလိုစိတ်ဖြင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဘောင်ယိထန်အပြင်ဘက်မှ တန်းရှည်ကြီးပင်လျှင် ချင်ဖုန်း၏မျက်စိရှေ့မှအဆမတန်ကြီးမားသောမြင်ကွင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူတစ်ခုခုမှားနေသည်ကို မဝိုးမဝါးခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလူများသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး တိုးဝှေ့ခြင်းမရှိ၊ ဆူညံခြင်းမရှိ၊ ထူးဆန်းစွာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဖွဲ့ကိုဦးဆောင်လာခဲ့သော ချင်းအာ ဘာမှားနေသည်ကိုမသိပေ။ ကြိုးဆွဲရုပ်သေးတစ်ခုကဲ့သို့ သူမရှေ့မှအမှောင်ရောင်လူအုပ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မူးယစ်နေသောအမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ချင်းအာ၊ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ။" ဒုတိယအမေ ခေါ်လိုက်သည်။

သူမရှေ့သို့တိုးရန်ကြံရွယ်သော်လည်း သူမဘေးမှချင်ကျန့်အန်းက သူမကိုဆွဲထားလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ တစ်ခုခုမှားနေပြီ။ နည်းနည်းနောက်ဆုတ်လိုက်ဦး။"

"သခင်လေး။" လန်နင်ရွှမ် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သိုင်းသမားများတွင် အန္တရာယ်အတွက်ပင်ကိုယ်အလိုလိုသိစိတ်တစ်ခုရှိသည်။ သူမချက်ချင်းပင် သူမ၏ခါးမှဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ အသင့်အနေအထားပြင်လိုက်သည်။

ဒုတိယညီ ချင်အန်းမှာလည်း တည်ကြည်သောမျက်နှာအမူအရာနှင့် ကြွက်သားများတင်းမာနေသည်။

ချင်ဖုန်း သူ၏မျက်လုံးအစွမ်းကိုအသက်သွင်းကာ လူအုပ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ လူတစ်ဦးစီ၏ခေါင်းထိပ်မှ ဆံခြည်မျှင်ကဲ့သို့သေးငယ်သော အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ရှေ့သို့ဆန့်တန်းထွက်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းများ၏အဆုံးတွင် အဘယ်အရာရှိနေသနည်း။

သူရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် ဒုတိယအမေ ရုတ်တရက်အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်ပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နေရာတစ်ခုကိုညွှန်ပြလိုက်သည်။

လူအုပ် သူမ၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်သွားရာ မြူခိုးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမလှပသောမျက်နှာတစ်ခု လေထဲတွင်ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ ချင်ဖုန်းအရင်ကမြင်တွေ့ခဲ့သော အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းများမှာ ထိုမျက်နှာနှင့်ဆက်သွယ်နေသည်။

"ဒါတကယ်ပဲ ဒီအရာလား။ သူ့မျက်လုံးတွေကိုမကြည့်နဲ့။" ချင်ဖုန်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားလျှင် လူတိုင်းသူတို့၏အကြည့်ကိုလွှဲလိုက်ကြပြီး လှပသောမျက်နှာရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ဝံ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

"သခင်လေး၊ ဒါဘာလဲဆိုတာ သခင်လေးသိလား။" လန်နင်ရွှမ်နှင့်ချင်အန်း ရှေ့သို့တိုးထွက်လာပြီး ကျန်ရှိသောလူများကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"'မဟာချန် မိစ္ဆာတစ်ရာမှတ်တမ်း' မှာ ဒီမိစ္ဆာအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ သူ့နာမည်က ကူးရှန်၊ လှပသောမျက်နှာအသွင်အပြင်ရှိတယ်။ သူက စိတ်ကိုညှို့ယူဖမ်းစားပြီး အထင်အမြင်မှားယွင်းသောမြင်ကွင်းများဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ လူတွေကိုအိပ်မက်ထဲဆွဲခေါ်သွားပြီး လက်တွေ့နဲ့ထင်ယောင်ထင်မှားကြားမှာ ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ခက်ခဲစေတယ်။

ဒီလူတွေဒီမှာမလှုပ်မယှက်ရပ်နေရခြင်းအကြောင်းရင်းက သူတို့ကူးရှန်ရဲ့ညှို့ဓာတ်အောက်ကို ကျရောက်နေလို့ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားသည်။ ဤသို့သောမိစ္ဆာတစ်ကောင် ကျင့်ယန်မြို့တွင် မည်သို့ပေါ်ထွက်လာနိုင်မည်နည်း။

"ညီလေး၊ ငါတို့မိဘတွေကို ချင်အိမ်တော်ကို အမြန်ဆုံးပြန်ပို့လိုက်။ အဲ့ဒီမှာ မီးသွေးခေါင်းနဲ့ ယာအန်းဆီက အဆင့်ခြောက်ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ရှိနေတော့ အများကြီးပိုလုံခြုံတယ်။"

ဟုတ်ပါတယ်၊ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်ထပ်ပြောလိုက်သည်၊

"ပြီးတော့ ငါ့မိန်းမလည်းရှိသေးတယ်၊ သူ့ရဲ့အင်အားက ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ။"

ချင်အန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးကရော။"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားပြီးတာနဲ့ ငါချင်အိမ်တော်ကို အမြန်ပြန်လာခဲ့မယ်၊" ချင်ဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်မအတူလိုက်ခဲ့မယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

ဒုတိယအမေ အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေပြီး တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း သူတို့အဖေက တိုက်ရိုက်ဆွဲခေါ်သွားသည်၊

"ဒီမှာနေရင် သူတို့ကိုအာရုံလွဲစေရုံပဲရှိမယ်။ မိစ္ဆာကငါတို့ကိုမတွေ့ခင် အမြန်ထွက်သွားကြ။ ချင်အိမ်တော်ကို အမြန်ပြန်ကြ။"

"ချင်းအာကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။" ဒုတိယအမေက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တစ်ခုခုကြံလိုက်ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့အမြန်သွားကြ။" ချင်ဖုန်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ သတိထားပါ။" ချင်အန်း သူ၏မိဘများကိုကာကွယ်ပြီး အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ဘာလုပ်သင့်လဲ။" လန်နင်ရွှမ်က တိုးညှင်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းအရိပ်ထင်က လူတွေရဲ့ဝိညာဉ်တွေကိုစုပ်ယူဖို့ ဝိညာဉ်မျှင်တွေသုံးတယ်။ ချင်းအာက အိပ်မက်ထဲမှာနစ်မြုပ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူမရုန်းထွက်နိုင်ဘူး။ သူနစ်မြုပ်သွားတာနဲ့ သူ့ဝိညာဉ်ကကြေမွပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွားလာနေသောအလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ချင်ဖုန်းစကားပြောနေစဉ် သူသတိကြီးစွာချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏လက်ဖျားထိပ်များမှာ လက်မဖြူတစ်ခု ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာသည်၊ "ငါဝိညာဉ်မျှင်တွေကိုဖြတ်တောက်ပြီးတဲ့အထိစောင့်ပါ၊ ပြီးတော့ ချင်းအာကိုငါနဲ့အတူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်ကို သယ်ဆောင်သွားပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊" လန်နင်ရွှမ် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူဝိညာဉ်မျှင်များကိုဖြတ်တောက်သောအခါ ၎င်းမှာရှေးဟောင်းအရိပ်ထင်၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့် လှုပ်ရှားမှုမှာ လျင်မြန်ရမည်။

သူအိပ်မက်ထဲတွင်ပိတ်မိနေသောလူများကို ကယ်တင်လိုသော်လည်း သူ၏အင်အားမှာခွင့်မပြုပေ။ သူချင်းအာကိုအရင်ကယ်တင်ပြီးမှ စီကျန့်ရောက်လာပြီးနောက် မာယာနတ်သမီး

ကို စုဆောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းပင်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ချင်ဖုန်း သူ၏လက်ဖျားထိပ်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ချင်းအာ၏ခေါင်းအထက်မှဝိညာဉ်မျှင်များကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ချင်းအာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်းပြိုလဲကျသွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အသင့်ပြင်ထားသောလန်နင်ရွှမ် သူမကိုလျင်မြန်စွာဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။

ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မာယာနတ်သမီး၏ကြီးမားလှပသောမျက်နှာ ရုတ်တရက်ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသောအမူအရာကို ဖော်ပြနေသည်။ သူ၏ပါးစပ်မှစူးရှသောအော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ လူများတစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းလှည့်လာကြပြီး ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ပြေး။" ချင်ဖုန်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရှိရာဘက်သို့ တဟုန်ထိုးပြေးထွက်သွားသည်။