တစ္ဆေတစ်ရာ ညခင်းထွက်ခြင်း

စိတ်ညို့ယူဖမ်းစားခြင်းအောက်တွင်ရှိသော လူအုပ်ကြီး၏လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကိုခံနေရသဖြင့် ချင်ဖုန်း အသည်းအသန်ထွက်ပြေးနေရသည်။

ပြေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ညာဘက်ရှိအမိုးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်သစ်သားအိမ်ငယ်လေးတစ်ခုကိုကိုင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူမှာ အရောင်အသွေးစုံလင်သောဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်လူတစ်ဦးနှင့်မတူသော ဖြူဖျော့သည့်မျက်နှာရှိကာ အထူးသဖြင့် သူ၏မျက်နှာပေါ်မှကျယ်ပြန့်သောအပြုံးမှာ ဂျပန်မြို့ပြဒဏ္ဍာရီလာ ပါးစပ်ပေါက်ပြဲနေသောမိန်းမနှင့် ဆင်တူနေသည်။

ထွက်ပြေးနေသောချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုမိစ္ဆာမှာ များများစားစားအာရုံမစိုက်ပေ။

သူသည် သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့်သစ်သားအိမ်ငယ်လေး၏ဘေးဘက်ကို ဆက်လက်ပုတ်ခတ်နေရာ သစ်သားအိမ်မှာ အံ့ဩဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သိသိသာသာကြီးမားလာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျင့်ယန်မြို့အထက်ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာပျံဝဲတက်သွားသည်။

မည်းနက်နေသောသစ်သားတံခါး ပွင့်ထွက်လာပြီး အမှောင်ထဲတွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုး၊ အရောင်အသွေးအမျိုးမျိုးရှိသော ခေါင်း များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အချစ်တော်လေးတို့၊ ညစာစားချိန်ရောက်ပြီ၊" ထိုမိစ္ဆာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာပြောလိုက်သည်။

ပထမဆုံးထိုးထွက်လာသူများမှာ သုံးကိုက်နီးပါးရှည်လျားပြီး ကြမ်းကြုတ်ဆိုးသွမ်းသောမျက်နှာအမူအရာများ၊ သွေးဆာနေသောပါးစပ်ကြီးများ ဟထားသည့် လူခေါင်းငါးလုံးဖြစ်သည်။ သူတို့အရပ်လေးမျက်နှာသို့ပြန့်ကျဲကာ ခုန်ပေါက်သွားလာနေကြသည်။

သူတို့နောက်တွင် တစ္ဆေမျက်နှာပါအစိမ်းရောင်မီးပုံးများ မရေမတွက်နိုင်အောင် လိုက်ပါလာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံဝဲသွားကြသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်ခွေးနက်များ၊ လက်သုံးဖက်နှင့်ဆံပင်နီသရဲများ၊ မတ်တပ်ရပ်လမ်းလျှောက်နိုင်သောမြွေပါများနှင့် မျက်လုံးပါသောမြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မိစ္ဆာနှင့်သရဲများမှာ ထူးဆန်းပြီးအရေအတွက်များပြားလှသော်လည်း ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူတို့ကျင့်ယန်မြို့အနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း ဤမြင်ကွင်းကိုမျက်မြင်တွေ့ရှိသောအခါ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသည်။ ကျင့်ယန်မြို့ကိုကျူးကျော်ခဲ့သည်မှာ မာယာနတ်သမီးတစ်ခုတည်းသာမဟုတ်ပေ။ ဤမိစ္ဆာဆန်သည့်သတ္တဝါများ၏အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှပြီး မြို့ကိုကျူးကျော်တိုက်ခိုက်သည့်ဘေးအန္တရာယ်အဆင့်သို့ရောက်ရှိနေကာ အနည်းဆုံး အဆင့် ခ ဖြစ်သည်။

သူအံ့ဩနေစဉ်မှာပင် လန်နင်ရွှမ်အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်၊

"သခင်လေး၊ သတိထားပါ။"

သစ်သားအိမ်၏တံခါးမှာ မပိတ်သေးဘဲ ဧရာမအရိုးလက်မောင်းတစ်ခု အတွင်းမှထိုးထွက်လာပြီး အရိုးလက်သည်းများမှာ ချင်ဖုန်းရှိရာနေရာသို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ခတ်လာသည်။

ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ဧရာမအရိုးလက်မောင်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲအလယ်မှကျိုးသွားပြီး သစ်သားအိမ်အတွင်းမှ နားကွဲလုမတတ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

ချင်ဖုန်း ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာရှိသည်၊

အရင်ပြေး၊ နောက်မှစုံစမ်း။

ယောင်ဇန်း ကျိုးသွားသောအရိုးလက်မောင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်ပုံရိပ်များ စီးဆင်းနေသည်။ "သခင်တစ်ယောက်လား။"

သူ၏စကားများကျဆင်းသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ထိုနေရာမှချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်တွင် ချန်ကွေ လှုပ်ရှားမှုကိုခံစားမိပြီး သူ၏ညာလက်ဖြင့်မြေကြီးဘက်သို့ အမူအရာတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ရာ ထူးခြားသောဩဇာအရှိန်အဝါများနှင့် မတူညီသောအလောင်းလေးခု သူတို့၏ခေါင်းများကိုဖော်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

သူသရဲဘုရားမှာကြားခဲ့သောအရာများကို အလောင်းလေးခုထံသို့ တစ်ခုချင်းစီဝေငှလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် အလောင်းအများအပြား မြေကြီးထဲသို့ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး အမြင်အာရုံမှပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

မြို့ထဲမှပွက်လောရိုက်မှုမှာ သဘာဝအတိုင်းပင်လူတိုင်း၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် စီကျန့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများထံမှအစီရင်ခံစာကိုကြားလျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာနှင့်သရဲများကိုရှင်းလင်းရန် မြို့၏နေရာအနှံ့သို့သွားရောက်ရန် လူတိုင်းကိုချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။ မြို့ကိုကျူးကျော်တိုက်ခိုက်သည့်ဘေးအန္တရာယ်အကြောင်းကြားလျှင် သူမ၏စိတ်ထဲတွင်ပထမဆုံးပေါ်လာသူမှာ ချင်ဖုန်းပင်။

ရိုးရှင်းသောခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ အဘိုးလီ သူ၏ဝိုင်ကိုသောက်သုံးနေစဉ် အပြင်ဘက်မှအော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။

သူဝိုင်ခွက်ကိုချထားလိုက်ပြီး သူ၏တုတ်ကောက်ကိုမှီကာ အပြင်သို့ထွက်လျှောက်သွားရာ မိစ္ဆာများရမ်းကားနေပြီး နေရာတိုင်းပွက်လောရိုက်ကာ လူများအော်ဟစ်ငိုယိုပြီး သူတို့၏အသက်အတွက်ထွက်ပြေးနေကြသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်သုံးဖက်နှင့်ဆံပင်နီသရဲတစ်ကောင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုဖမ်းဆီးမည်အပြုတွင် ရုတ်တရက်ဧရာမအရိပ်လက်မည်းကြီးတစ်ခုက ၎င်းကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းကြေမွသွားသည်။

အခြားမိစ္ဆာများ ဆူညံသံကိုကြားလျှင် အရိပ်လက်မည်းကြီးရှိရာနေရာသို့ အံ့ဩတကြီးလှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အရိပ်ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဆံပင်နီသရဲ၏အကြွင်းအကျန်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ကျွမ်းကျင်သူပဲ။" မိစ္ဆာတစ်ကောင် အံ့ဩတကြီးအာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး စတုတ္ထစက်ဝန်းကပ်ဘေးအင်အားသို့ရောက်ရှိနေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် မျက်လုံးလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်ကို အဘိုးလီအပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာစူးစိုက်လိုက်သည်။

"ခြေတစ်ဖက်မသန်စွမ်းတဲ့အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က လှုပ်ရှားရဲသေးတယ်၊ တကယ်ပဲအသက်ရှင်သေခြင်းကို နားမလည်တဲ့လူပဲ။"

လေသံကျဆင်းသွားသည်နှင့် မိစ္ဆာနှင့်သရဲအားလုံး၏ခေါင်းအထက်တွင် အမည်းရောင်အရိပ်တစ်ခုလွှမ်းခြုံလာပြီး ဧရာမအရိပ်ခေါင်းတလားကြီး ပြိုကျလာသည်။ အားနည်းသောမိစ္ဆာနှင့်သရဲများ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမှုန့်အဖြစ်သို့ကြေမွသွားကြသည်။

"အနက်ရောင်ခေါင်းတလား၊ တစ္ဆေတစ်ရာပဉ္စမအဆင့်အထွတ်အထိပ်မှသာ ရရှိနိုင်သောအတတ်ပညာပဲ၊" မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ယခင်ကထက်မာန်မာနနည်းပါးစွာပြောလိုက်ပြီး အခြားမိစ္ဆာများမှာ နောက်ဆုတ်မည့်အရိပ်အယောင်များ ပြသလာကြသည်။

မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "မင်းတို့ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ။ သူကတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ငါတို့သူ့ကိုပင်ပန်းအောင်လုပ်လို့ရတယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်၏ပါးစပ်မှ အေးစက်သောလေပြင်းတစ်ချက် ဟစ်အော်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားလေရာရာ၌ တောမြက်များညှိုးခြောက်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသောသာမန်ပြည်သူများ ချက်ချင်းပင်အရိုးစုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အဘိုးလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏တုတ်ကောက်ကိုမြေပြင်ပေါ်သို့ထောက်လိုက်ရာ အမည်းရောင်စီးဆင်းနေသောအတားအဆီးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်၏အေးစက်သောလေပြင်းကိုတားဆီးကာ သာမန်ပြည်သူများထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အချိန်ဆွဲပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် တွက်ချက်လိုက်သည်၊ "ဒီအဘိုးကြီးကတခြားသူတွေကိုကာကွယ်ချင်နေမှတော့ သူ့ကိုခုခံကာကွယ်ရတာနဲ့တင် ရုန်းကန်နေအောင်လုပ်ကြစို့။ သူ့ရဲ့အမှောင်စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ ငါတို့သူ့ကိုဝိုင်းတိုက်ကြမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့သူ့အသားနဲ့ဝိညာဉ်ကို စားသုံးကြမှာပဲ။"

ခေါ်သံတစ်ခုပဲ့တင်ထပ်လာပြီး မိစ္ဆာများလှုပ်ရှားမည်အပြုတွင် စီးဆင်းနေသောအတားအဆီး တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိုးတဝါးစိမ်းလဲ့သောပုံရိပ်များ ဘယ်ကမှန်းမသိပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သံချပ်ကာများဝတ်ဆင်ထားပြီး တပ်ဖွဲ့ပုံစံဖြင့်ရပ်နေကြကာ မိစ္ဆာများကိုခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အစွမ်းထက်သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ထုတ်လွှင့်နေသည်။

မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့်ပြောသည်၊ "တစ္ဆေတစ်ရာစတုတ္ထအဆင့်၊ ဝိညာဉ်တပ်မှူးများ။"

ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသောမြို့တွင် ဤသို့အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူများ မည်သို့ရှိနေနိုင်မည်နည်း။

မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် အလျင်အမြန်ခေါင်းလှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စီးဆင်းနေသောအတားအဆီးများ အရပ်လေးမျက်နှာမှထိုးထွက်လာပြီး မိစ္ဆာများကိုအတွင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေစေသည်။

ဤအတောအတွင်း မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်အဝင်ဝတွင် အဘိုးပိုင်လီ ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

မီးလျှံများထွက်နေပြီး လူမျက်နှာပါသောဘီးတစ်ခုပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောမိစ္ဆာများ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ ထိတ်လန့်နေသောသာမန်ပြည်သူများ ပြန့်ကျဲကုန်ပြီး ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် တစ္ဆေမီးရထား ဘီးများရပ်တန့်သွားပြီး အဘိုးပိုင်လီဘက်သို့လှည့်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာရယ်မောလိုက်သည်၊ "အဘိုးကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့မပြေးတာလဲ။"

"ငါ့ခြေထောက်တွေနဲ့အဆစ်အမြစ်တွေက မသွက်လက်တော့ဘူး၊ ငါမပြေးနိုင်ဘူး၊" အဘိုးပိုင်လီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့မင်းကိုတစ်ခေါက်လောက်လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ၊ ဒါမှမင်းဒီမှာစိုးရိမ်သောကရောက်ပြီး ကြောက်လန့်နေစရာမလိုတော့ဘူးပေါ့။"

"ကောင်းပြီလေ။"

မိစ္ဆာနှင့်သရဲအုပ်စု တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရယ်သံများ လမ်းမပေါ်တွင်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီး၊ သူသေမှာမကြောက်ဘူးလား။ ဘယ်သူကိုက်တာကောင်းလဲ။ ဒီအရိုးအိုကြီးကို သွားကိုက်လိုက်စမ်း။" တစ္ဆေရထားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါလုပ်မယ်။" ရထားပေါ်မှခွေးနက်နှစ်ကောင် ခုန်ဆင်းလာပြီး သူတို့၏သွားများကိုပြကာ သူတို့ပါးစပ်မှအစိမ်းရောင်အရည်များ စီးကျလာပြီး မြေပြင်နှင့်ထိတွေ့သောအခါ အဖြူရောင်အငွေ့များထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးကြီးပိုင်လီ ထထိုင်လိုက်ပြီး ကြိမ်ကုလားထိုင်ကို သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်ခတ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာများ၏ရယ်သံများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး အံ့ဩတကြီးမျက်နှာအမူအရာများဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ညလေပြေတစ်ချက်တိုက်ခတ်သွားသည်နှင့် ဤမိစ္ဆာနှင့်သရဲများ တိုက်ရိုက်သဲများအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်အန်း ချင်းအာကို ချင်အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်အစောင့်အရှောက်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယအမေ စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်၊ "အန်းအာ၊ မြန်မြန်သွားပြီး မင်းအဖေကိုရှာလိုက်။ သူအကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရူးသွားပုံပဲ။ သူပိုက်ဆံအိတ်တစ်ခုကျပျောက်သွားတာလေးတစ်ခုနဲ့၊ ဒီအချိန်မှာ ပိုက်ဆံကအသက်လောက်အရေးမကြီးဘူး။"

လွန်ခဲ့သောခဏက သုံးဦးသားချင်အိမ်တော်သို့ရောက်ခါနီးတွင် ချင်ကျန့်အန်း ရုတ်တရက်သူ၏နဖူးကိုရိုက်လိုက်ပြီး သူပိုက်ဆံအိတ်ကျပျောက်သွားကြောင်းနှင့် ပြန်သွားရှာရန်လိုအပ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယအမေနှင့်ချင်အန်း သူ့ကိုမဖျောင်းဖျနိုင်မီမှာပင် ချင်ကျန့်အန်း အမှောင်လမ်းကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"မေမေလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သားအဖေ့ကို သွားရှာလိုက်ပါ့မယ်။"

ရုတ်တရက် မလှမ်းမကမ်းမှ ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံလာရာဘက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားသောခေါင်းနှစ်လုံးပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများမှာကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်များပြသနေကာ ပါးစပ်များဟထားပြီး ညစ်ညမ်းသောတံတွေးများ ယိုစီးကျနေသည်။

"ဒီမှာ သွေးနံ့ပြင်းပြင်းရနေတယ်။"

"ဒီမှာ အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရှိရမယ်။"

သရဲခေါင်းကြီးနှစ်လုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူတို့၏အကြည့်ကို ချင်အန်းအပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာစူးစိုက်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်အန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။ "မေမေ အနေနဲ့ ထွက်သွားမှဖြစ်မယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သရဲခေါင်းတစ်လုံး လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ချင်အန်း ပေါ့ဆရန်မဝံ့ရဲဘဲ သူ၏ခါးမှဓားမြှောင်ကိုဆွဲထုတ်ကာ ထျန်းကန်းအခြေခံဓားကွက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဓားသွားဩဇာစက်ကွင်း ညကိုခွင်းဖောက်သွားပြီး သရဲခေါင်းနှင့်ထိတွေ့တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

စူးရှသောသတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ချင်အိမ်တော်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ရှင်းရှန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပင်မတံခါးပေါက်ဆီသို့ အလျင်စလိုပြေးထွက်သွားသည်။

ယာအန်းနှင့်အခြားသူများ ဆူညံသံကိုကြားလျှင် သူတို့၏အခန်းများမှ အလျင်အမြန်ပြေးထွက်လာကြသည်။

ပြာသာဒ်ဆောင်တွင်လဲလျောင်းနေသော လျိုကျန့်လီ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာတစ်စုံတစ်ရာမပြပေ။